In de afgelopen paar maanden kreeg Sloten al het ene na het andere project – meestal strijdig met de geldende regelgeving – van de gemeente opgedrongen. Op 1 juli 2026 kwam daar nog eens een flinke portie bovenop.

De gemeente blijkt in het geheim het besluit te hebben genomen dat in november van dit jaar 39 elders al overlast gevende Amsterdammers met “psychische- of psychosociale of verslavingsproblemen” op het dorp komen wonen. Het gaat om een groep bewoners zonder kans op herstel. Het is verdrietig, maar: voor deze mensen geldt dat zij nooit meer deel zullen kunnen uitmaken van de maatschappij. Hun zorgtraject is er alleen op gericht om hun psychische en verslavingsproblemen zo goed mogelijk te managen. Het gaat om een open opvang waar deze mensen vrijelijk in en uit kunnen lopen.

Het pand aan de Ditlaar 3-75 wordt na de afronding van achterstallig groot onderhoud door de eigenaar inmiddels opgeknapt door de gemeente. Als het aan de gemeente ligt, zullen hier in de loop van november 39 zorgcliënten komen wonen. De gemeente heeft beloofd dat de toegangsdeuren aan de straat- en tuinkant van alle appartementen op de begane grond zullen worden afgesloten. Hierdoor zal iedereen bij het verlaten van het pand langs de – zo wordt beloofd – áltijd bemenste balie moeten lopen. Of dat wat uitmaakt, is de vraag. De bewoners mogen immers dag en nacht gaan en staan waar zij willen. Foto: Tamar Frankfurther.

Onder tijdsdruk verplaatsen van probleem
Dezelfde personen die straks op Sloten komen wonen, veroorzaken op de Jan Rebellocatie – bij het Dijkgraafplein – al jaren ernstige overlast. Het is daar dermate uit de hand gelopen dat “de huur van deze locatie is per 11 juli opgezegd. En daarom zijn er nu met spoed kleinschalige opvanglocaties nodig voor deze uitbehandelde cliënten. In de nieuwe locatie op Sloten kunnen volgens de gemeente 39 van de 115 cliënten van de Jan-Rebellocatie worden gehuisvest”, zo wist het goed geïnformeerde stadsdeelcommissielid Piet Boon (GBW!) op 9 juli te melden.

Hoge opkomst bij informatiebijeenkomst
Zelfs nu de zomervakantie al een week geleden is begonnen, kwamen er nog ongeveer 150 Slotenaren en Nieuw Slotenaren op 9 juli naar de gemeentelijke informatiebijeenkomst in de ontvangstruimte van de turnhal op Sportpark Sloten. Bijna alle aanwezigen zijn met name fel gekant tegen de komst van deze groep verslaafden met psychische problemen naar Sloten. De ambtenaren hadden ervoor gekozen hierover een inloopbijeenkomst te organiseren in de kleine hal. Het was hun bedoeling dat bewoners individueel langs vijf tafeltjes zouden gaan om per thema met de gemeente in gesprek te gaan, informatie te vergaren en te laten weten wat zij hiervan vinden. Deze vorm van informatievoorziening beantwoordde echter niet aan de behoeften van de Slotenaren en Nieuw Slotenaren.

“Wij willen samen hetzelfde verhaal horen”
De gemeente organiseert tegenwoordig nog maar zelden een centrale informatieve presentatie waarna iedereen elkaars vragen en de gegeven antwoorden kan horen. Mogelijk gebeurt dit uit angst voor reacties van bewoners. Op 9 juli pakten de bewoners noodgedwongen de regie over. Meteen bij binnenkomst lieten zij de aanwezige ambtenaren weten dat zij alleen gezamenlijk en niet individueel geïnformeerd wilden worden. Dat kon geen verrassing voor de gemeente zijn omdat de voorzitter van de nieuwe Werkgroep Ditlaar 3 – Monique van ’t Hek – hier al een paar keer schriftelijk om had verzocht. Zij ontving echter geen reactie. “We willen elkaars vragen horen en de antwoorden daarbij horen en niet tegen elkaar worden uitgespeeld”, aldus de Slotenaar en voormalige lid van de stadsdeelcommissie, toen zij uitlegde waarom de aanwezigen niet rond de sta tafeltjes gingen staan.

De medewerkers van de gemeente wisten even niet wat te doen, maar de kersverse stadsdeelvoorzitter Lotte Terwel pakte snel de regie. Eerst probeerde zij de aanwezigen te dwingen toch individueel informatie te vergaren. Toen Terwel merkte dat de Slotenaren voet bij stuk hielden, ging zij in een afgescheiden ruimte koortsachtig in overleg met het projectteam. Door een glazen wand sloegen de Slotenaren gade wat daar gebeurde. Na korte tijd lieten de ambtenaren weten alsnog door de knieën te gaan en de wens van de bewoners te volgen. Waarna zij hun beste beentje voor zetten en centraal – zonder microfoon – allerlei informatie hebben gedeeld. Alle aanwezigen in de bomvolle ruimte moesten dus heel stil zijn om alles goed te kunnen horen.

Ongeveer 150 omwonenden kwamen om 19.30 uur naar het sportpark en gingen – als afgesproken – in de ontvangstruimte van de turnhal in een grote kring staan. Door te weigeren zich over en rond de vijf klaargezette tafeltjes te verdelen, dwongen zij de ambtenaren de bijeenkomst centraal te houden. Zij waren overigens ook te talrijk om zich over vijf punten te verdelen…

Nadat de algemene informatie per thema was gedeeld, volgde een korte pauze . Toen stelde het projectteam voor om de volle benauwde binnenruimte te verlaten en werd de bijeenkomst buiten – beter hoorbaar – voortgezet.  Hier werden allerhande vragen van bewoners beantwoord. Afsluitend sprak Monique van ’t Hek de aanwezigen toe namens de nieuw opgerichte Werkgroep Ditlaar 3.

Verplaatsen probleem naar Dorp Sloten
De theorie en het ware geloof van de gemeente zijn dat kleinere zorglocaties met mensen met psychische- of psychosociale of verslavingsproblemen minder overlast veroorzaken. Het overgrote deel van de bij de informatiebijeenkomst aanwezige ongeveer 150 Slotenaren en Nieuw Slotenaren denkt daar anders over. En verzette zich tegen “de verplaatsing van dit probleem van woonwijk naar woonwijk in het algemeen en in het bijzonder nu naar Sloten”, zoals men duidelijk liet horen.
Los van de vraag of het wenselijk is om 39 verslaafde Amsterdammers met psychische problemen juist hier te laten wonen, weten de nieuw opgerichte ‘Werkgroep Ditlaar 3’ en de Dorpsraad dat deze opvang hier juridisch niet is toegestaan.

Gedoogconstructie om alvast te kunnen starten
Het College van Burgemeester en Wethouders heeft haast om het pand aan de Ditlaar zo snel mogelijk in gebruik te nemen. Er moet immers zo snel  mogelijk onderdak worden gevonden voor de bewoners van de inmiddels gesloten Jan Rebellocatie. Omdat een vergunningsaanvraagprocedure – zeker in dit geval – lang zal duren, is ervoor gekozen dat de gemeente maximaal een jaar gebruik mag maken van een gedoogconstructie. De gedoogbeschikking loopt tot 1 juli 2027.

Nadat de eigenaar groot onderhoud aan het pand had verricht, is de gemeente al ruim voor de datum van de gedoogbeschikking gestart met een grootscheepse verbouwing om het pand geschikt te maken voor de huisvesting van 39 verslaafden met psychische problemen. Deze handelwijze viel niet goed bij de overgrote meerderheid van de aanwezigen op 9 juli. Een bewoner daarover: “Ik mag ook niets aan mijn huis verbouwen en mijn woning alvast een andere functie geven als ik daarvoor geen vergunning heb.”
De werkgroep en de Dorpsraad gaven aan zich te gaan verzetten tegen de komst van de opvang van deze doelgroep op deze locatie. Op dit moment is nog niet bekend welke juridische stappen op welk moment genomen zullen worden. Verreweg de meeste Slotenaren en Nieuw Slotenaren staan overigens wel open voor kortstondige opvang van andere doelgroepen in dit pand.

“Gedogen moet in verband met overmacht”
De gemeente geeft aan dat “uitsluitend vanwege de bijzondere (overmacht)situatie en de wettelijke verplichting die de gemeente heeft bij de opvang van deze doelgroep” in dit geval toestemming is verleend om het gevraagde gebruik hier mogelijk te maken. Dat de gedoogverklaring wordt afgegeven wordt als volgt onderbouwd: “Los van de grote behoefte is er een urgente situatie gaande op een locatie waar momenteel een Beschermd Verblijf (BV) voor 75 cliënten en 41 herstartstudio’s voor Begeleid Thuis (BT) is gevestigd. Op deze locatie wonen zeer kwetsbare Amsterdammers met een stapeling van problematiek. Het betreft een doelgroep voor wie intensieve begeleiding noodzakelijk is om te kunnen functioneren en die een stabiele woonomgeving nodig heeft. Deze groep kwetsbare Amsterdammers dreigt op korte termijn dakloos te worden. Gelet op de betrokken belangen, zijn wij van mening dat wij de gevraagde gedoogverklaring kunnen afgeven.” Deze omschrijving van de toekomstige bewoners van het pand aan de Ditlaar heeft de zorgen van omwonenden alleen maar verder vergroot.

Tijdelijk veiligheidsregels hoge druk aardgasleiding negeren
In alle openheid geeft de gemeente ook aan te weten dat deze opvang op deze plek eigenlijk helemaal niet is toegestaan. Erkend wordt dat dit strijdig is met wat hier volgens het bestemmingsplan uit 2012 is toegestaan. Langs de Ditlaar ligt immers ondergronds de hoge druk aardgasleiding. En er zijn harde landelijke veiligheidsregels verbonden aan de functies van dit pand, dat vlakbij die leiding ligt. Deze regel ligt vast in het bestemmingsplan ‘Dorp Sloten en Ringvaartdijk Oost’, dat is vastgesteld op 19 december 2012.

Dorp Sloten met de risicocontouren hoge druk aardgasleidingen. Weergave van het plaatsgebonden risico voor de leiding W-534-39. Afbeelding afkomstig van datawebsite gemeente Amsterdam.

Paragraaf 6.4.1 van het bestemmingsplan beschrijft welke regels gelden voor de ‘externe veiligheid’. Voor ondergrondse buisleidingen waaronder hogedruk aardgasleidingen’ geldt: “Bij externe veiligheid gaat het om de gevaren die de directe omgeving loopt in het geval er iets mis mocht gaan tijdens de productie, het behandelen of het vervoer van gevaarlijke stoffen. De daaraan verbonden risico’s moeten aanvaardbaar blijven. De wetgeving rond de externe veiligheid richt zich op het beschermen van kwetsbare en beperkt kwetsbare objecten. Kwetsbaar zijn onder meer woningen, onderwijs- en gezondheidsinstellingen, en kinderopvang- en dagverblijven. Beperkt kwetsbaar zijn onder meer kantoren, winkels, horeca en parkeerterreinen.”

Als hotel: ja, maar niet als gezondheidsinstelling en ook niet voor half jaar
Indertijd is bepaald dat het nieuw te bouwen pand aan de Ditlaar alleen gebruikt mocht worden voor een ‘beperkt kwetsbare functie’. Diezelfde restrictie geldt anno 2026 onveranderd. Met andere woorden: dit pand aan de Ditlaar mag wettelijk gezien als hotel (horecavoorziening) worden gebruikt. Om te voorkomen dat het hotel als woning zou kunnen worden gebruikt, is indertijd in de vergunning opgenomen dat gasten hier maximaal een half jaar mogen verblijven. Er wordt over ‘wonen’ gesproken als mensen langer dan een half jaar op deze locatie zouden verblijven. Dat was toen ook de reden waarom de gemeente niet kon toestaan om op deze plek starterswoningen te laten bouwen, zoals de Dorpsraad in 2017 met klem verzocht.

Daarnaast mag op deze plek geen gezondheidsinstelling worden gevestigd. Ook in dat opzicht voldoet deze opvang niet aan de randvoorwaarden. Tegenwoordig is de term ‘gezondheidsinstelling’ minder gangbaar en spreekt men eerder over een ‘zorginstelling’. Ook al betreft het hier geen zorg met als doel om te herstellen en de cliënten terug te laten keren in de maatschappij; toch is ook dit een vorm van zorg. De Werkgroep Ditlaar 3 en de Dorpsraad verwachten dat de afdeling Vergunningen deze regels uit het bestemmingsplan net als acht jaar geleden zal moeten respecteren. Het is dus niet mogelijk om een vergunning te verlenen om van dit pand een Beschermd Wonen-opvanglocatie te maken. Dat is wettelijk uit veiligheidsoverwegingen onmogelijk. Zij zullen zich – gesteund door Slotenaren en Nieuw Slotenaren – inzetten om dit zo snel als mogelijk juridisch bevestigd te krijgen.

Plan B voor als Beschermd Wonen-opvang vervalt
Zoals gezegd: ook de gemeente weet drommels goed dat de benodigde vergunning vermoedelijk nooit zal worden verleend. “Als het niet zal lukken om via juridische weg deze omgevingsvergunning verleend te krijgen”, zo ontdekte Piet Boon in de stukken, “zal de gemeente deze locatie gebruiken voor opvang die wel binnen het bestaande omgevingsplan mogelijk is. Dat moet dan gebeuren binnen nu geldende de short stay-vergunning. Dan mag het dus niet gaan om een gezondheidsinstelling en zal men hier maximaal zes maanden mogen blijven wonen.”

In dit licht is het niet vreemd dat de gemeente ook al meedeelt dat het de intentie is om hoe dan ook van het pand op de Ditlaar een permanente opvanglocatie te maken. Gedacht wordt aan een langdurige huur van 5 + 5 jaar met de optie om het pand aan te schaffen. De gemeente is sinds 1 juli 2026 al de officiële huurder.

Vooral zorgen over komst uitbehandelde verslaafden met psychische problemen
Niet voor alle – maar voor veel omwonenden – geldt dat zij onder voorwaarden positiever denken over de komst van een opvang voor mensen die niet kampen met dergelijke ernstige psychische verslavingsproblematiek. Zij hoopten – net als de redactie van de Nieuwsbrief Sloten-Oud Osdorp – eind juni nog dat de gemeente hier een andersoortige opvang zou willen vestigen.
Dat hier bijvoorbeeld een kortdurende opvang voor ongedocumenteerden zou komen. Nieuw Slotenaren – die in de buurt van een soortgelijke opvang aan de Anderlechtlaan wonen – blijken weinig tot geen overlast te ervaren van hun tijdelijke buren. Zij laten weten dat deze mensen “op het erf blijven” en “zich goed gedragen omdat zij ondertussen hard hun best doen om alsnog een verblijfsstatus te verkrijgen”. De meeste omwonenden vinden het prima wanneer het pand in de toekomst bijvoorbeeld zal worden gebruikt voor kortdurende noodopvang van gezinnen die dakloos zijn geworden, vrouwen met hun kinderen die thuis gevaar lopen en van financiële daklozen.

Snuiven, spuiten en dealen in Slotense steegjes en parken
Verreweg de meeste deelnemers aan de informatiebijeenkomst op 9 juli gaven aan begrip te hebben voor het feit dat ook mensen die het erg moeilijk hebben recht hebben om ergens te wonen. Zij delen tevens hun grote angsten en zorgen over specifiek déze locatie bij het groene dorp Sloten. Omdat deze omgeving – zelfs los van het feit dat er nu al dealers actief zijn op de Slimmeweg – bijna uitnodigen om buiten zicht te gebruiken.

“Zie je het al voor je? In al die steegjes, portieken en makkelijk toegankelijke tuinen en erven op het dorp? Tuinpark Eigen Hof, de V.A.T., de Speeltuin Sloten, Natuurpark Vrije Geer en Sportpark Sloten liggen letterlijk om de hoek. Allemaal ideale plekken om uit het zicht te spuiten, slikken en te drinken of om daar af te spreken met een dealer. Ik durf dan niet meer te gaan wandelen. Laat staan dat mijn kinderen nog zelf door het dorp mogen lopen. Je weet nooit van tevoren wie je onderweg tegenkomt.”

Kindrijke en kindblije omgeving
Veel bewoners kregen het woord om hun zorgen en/of vragen te delen. Zo ook Mera (10), die bezorgd is dat ze straks haar vrijheid zal verliezen. En dat het dan niet meer veilig zal zijn – of dat het voor haar niet meer veilig zal voelen – om zonder toezicht van haar ouders (met haar vrienden) over het dorp te dwalen en verstoppertje te doen. Of om bijvoorbeeld zelfstandig naar de speeltuin te gaan en daar te spelen of een ijsje te kopen.
Wijkagent van Sloten Lennart Budding verzekerde haar en de aanwezigen dat de politie alles in het werk zal stellen om ervoor te zorgen dat daaraan niets verandert. Dat hij hierover echter niets kan beloven, maar dat hij wel toezegt dat er vaker door de politie op het dorp gepatrouilleerd zal worden. “Dat is mooi, maar of we daar nou blij moeten zijn? Maar de politie kan er niet altijd zijn en op Sloten wonen heel veel kinderen die hier tot nu toe vrij, blij en veilig buiten kunnen spelen…”, verzuchtte een teleurgestelde en bezorgde bewoner daarop.

Ervaringen andere zorglocaties voorspellen niet veel goeds
Het is niet zo dat de Slotenaren en Nieuw Slotenaren uit het niets doembeelden voorspellen om deze vorm van opvang uit hun dorpje te weren. In stadsdeel Nieuw-West zijn relatief veel van dergelijke opvanglocaties. En de recente ervaringen van waar omwonenden daar mee te kampen hebben, spreken helaas boekdelen. Ook omwonende professionals – die zelf in dit veld werken en dus een groot hart hebben voor cliënten met dergelijke problemen – zeggen hun hart vast te houden als deze opvang hier komt.

Slotenaar Monique van ’t Hek was tot maart 2026 lid van de stadsdeelcommissie en is goed op de hoogte van de overlast die vergelijkbare opvanglocaties in Nieuw-West veroorzaken: “Op het Delflandplein (Slotervaart) is al jarenlang ernstige overlast, die wordt veroorzaakt door de bewoners van HVO Querido. Ook de overlast van de afdeling Rijswijk (Poeldijkstraat) is erg groot. Daar wonen 55 mensen, die ernstig verslaafd zijn en/of ernstige psychosociale en/of psychiatrische klachten hebben. Als D66-fractie hebben we naar aanleiding van klachten met omwonenden hierover gesproken. Daarna hebben we hierover adviezen bij het stadsdeelbestuur ingediend. Hierdoor zal de afdeling Rijswijk gesloten worden en de 55 bewoners zullen komend najaar worden verdeeld over/overgeplaatst naar verschillende andere locaties. Het Delflandplein is de afgelopen week door de gemeente officieel als ‘overlastgebied’ aangewezen.”

Van ’t Hek vervolgt: “Op en rond het Dijkgraafplein (Osdorp) zijn maar liefst zeven opvanglocaties gevestigd en daar komt er binnenkort nog een bij. De ernstige overlast speelt vooral bij twee opvanglocaties. Hiervan veroorzaakt de locatie van ‘perMens’ – de organisatie die ook op Sloten de leiding krijgt – met 75 bewoners aan de Jan Rebelstraat de meeste overlast. De bewoners van deze locatie zijn ernstig verslaafd en/of hebben ernstige psychosociale en/of psychiatrische problemen. Het is nog onduidelijk of deze 75 bewoners ook verdeeld/overgeplaatst zullen worden en of ook het Dijkgraafplein tot ‘overlastgebied’ verklaard zal worden. Als deze mensen zullen worden overgeplaatst naar Sloten, zal dit slechts een verplaatsing van het probleem betekenen en geen (definitieve) oplossing.“

Tot slot deelt Van ’t Hek: “Inmiddels is ook bekend dat de ernstige overlast niet alleen wordt veroorzaakt door de bewoners zelf, maar dat ook de komst van drugdealers naar deze locaties voor de nodige problemen zorgt. Tijdens onze werkbezoeken hebben wij ⁠bovendien geconstateerd dat de toegezegde ‘24 uurs begeleiding/bewaking er niet altijd is en dat de bewoners vrij in-en uitlopen. Dit is precies wat de ergste overlast veroorzaakt.”

De gemeente bevestigt dat de opvanglocaties geen gevangenis zijn en dat men vrijelijk naar buiten mag gaan wanneer men dat zelf wil. Ondertussen draagt de gemeente vol optimisme uit ervan overtuigd te zijn dat dergelijk overlast gevend gedrag kan worden voorkomen door deze doelgroep in  deze kleinere vestiging op Sloten onder te brengen.

‘Werkgroep Ditlaar 3’ opgericht
In samenwerking met de Dorpsraad – die meteen al een zienswijze hiertegen heeft ingediend – is de ‘Werkgroep Ditlaar 3’ in het leven geroepen. Bezorgde Slotenaren en Nieuw Slotenaren nemen hierin zitting. Deze bewoners zullen – onder aanvoering van Monique van ’t Hek – het voortouw nemen met betrekking tot het:
• bedenken wat de beste strategie is aangaande de door de gemeente gewenste bestemming van het voormalige hotelpand aan de Ditlaar 3;
• initiëren van acties die het belang van omwonende Slotenaren en Nieuw Slotenaren vertegenwoordigen;
• informeren van bewoners en ondernemers via appgroepen, de Nieuwsbrief Sloten-Oud Osdorp;
• fungeren als vraagbaak en informatie beschikbaar stellen via de website slotenoudosdorp.nl. Hierover volgt later meer informatie.

De Werkgroep Ditlaar 3 is bereikbaar via de mail.

Gemeente beantwoordt lange lijst vragen
Kortom, er speelt nogal wat en bijna alle Slotenaren en Nieuw Slotenaren hebben grote zorgen over wat er met ‘hun’ dorp dreigt te gebeuren. De redactie is daarom op 8 juli afgereisd naar de Stopera en heeft aan de ambtenaren die zijn verbonden aan dit project een hele lijst vragen gesteld. Hun beantwoording treft u in een apart artikel.

Op de website slotenoudosdorp.nl zal een speciale pagina worden ingericht waarop relevante informatie (ook van de linken hieronder) zal worden geplaatst.

Tamar Frankfurther; 11 juli 2026.

Bijlagen:

* Aanvraag omgevingsvergunning Ditlaar 3-75, Van logies naar beschermd wonen. 8 juli 2026.

* Zienswijze Dorpsraad tegen voorgenomen besluit mbt Beschermd Wonen Ditlaar 3-75. 9 juli 2026.

* Besluit College van BenW voordracht Beschermd Wonen Ditlaar 3-75. 1 juli 2026.

* Besluit College van BenW Participatieplan Voorziening Beschermd Wonen Ditlaar 3-75. 23 juni 2026.

* Besluit College van BenW voordracht Beschermd Wonen Ditlaar 3-75. 1 juli 2026.

* Bewonersbrief Woonvoorziening Beschermd Wonen Ditlaar. Gemeente Amsterdam 30 juni 2026.

* Bestemmingsplan Dorp Sloten en Ringvaartdijk Oost. Stadsdeel Nieuw-West 19 december 2012.

* Projectwebsite van de gemeente Amsterdam over Beschermd Wonen Ditlaar.

De gemeente reageert op een lange lijst met vragen – die de redactie van de Nieuwsbrief Sloten-Oud Osdorp heeft gesteld – over zijn intentie om 39 Amsterdammers met “psychische- of psychosociale of verslavingsproblemen” onder te brengen in het voormalige short stay hotel aan de Ditlaar 3-75 op het dorp Sloten. Dit nieuws kregen de Slotenaren en Nieuw Slotenaren op 1 juli 2026 te horen.

De redactie heeft op woensdagochtend 8 juli 2026 hierover in de Stopera de ambtelijk opdrachtgever en de projectleider ‘Beschermd Wonen Ditlaar 3’ geïnterviewd. Aangezien voor dit gesprek slechts een uur was gereserveerd en de adviseur Zorg niet aanwezig was, konden op dat moment niet alle vragen worden beantwoord. Op vrijdag 10 juli heeft de redactie de antwoorden van het projectteam via de mail ontvangen. Deze reacties zijn een-op-een ongewijzigd overgenomen en vallen buiten de verantwoordelijkheid van de Werkgroep Publiciteit Sloten-Oud Osdorp.

Al deze informatie gaat over het door de gemeente gewenste toekomstige gebruik van het pand het adres Ditlaar 3-75 op het dorp Sloten en vlak bij Nieuw Sloten. De gemeente is al gestart met de verbouwing om in het voormalige short stay hotel 39 beschermd wonen plekken te maken.  Foto: Tamar Frankfurther.

Vraag 1: Welke groepen kwetsbare Amsterdammers met welke klachten/problemen wil de gemeente op Sloten huisvesten?

“Het gaat om mensen met de indicatie dat zij niet zelfstandig kunnen wonen. Deze mensen zijn door de GGD gescreend. Dat betekent dat zij geen gevaar vormen voor zichzelf en ook niet voor hun omgeving. De GGD bepaalt wie er toegang krijgt tot Beschermd Wonen. Zij kijken niet alleen naar problematiek, maar ook naar een aantal andere aspecten die door de Wmo worden opgelegd, zoals:
• Of iemand ‘rechthebbend’ is;
• Wat iemands binding is met de stad;
• Of opvang in Amsterdam voor de betreffende persoon de meeste kans geeft op zijn of haar herstel.

Er wordt voor iedere locatie gestreefd een groep bewoners samen te stellen die qua problematiek bij elkaar en bij de desbetreffende locatie passen.

Vanuit de Slotenaren kunnen we begrijpen dat het aantal van 40 opvangplekken als veel klinkt, maar vergeleken met veel bestaande locaties is dat kleinschalig. Het aantal van 40 plekken op deze locatie zal niet worden verlaagd. Op de locatie worden 39 bewoners gehuisvest.

De doelgroep zijn dak- en/of thuisloze mensen met problemen op het gebied van psychiatrie en/of verslaving en vaak in combinatie met verstandelijke beperkingen.

De mensen die op de Ditlaar komen wonen krijgen ondersteuning voor hun geestelijke en lichamelijke gezondheid, werk en opleiding, inkomen en budgetbeheer en deelname aan de maatschappij. De intensieve, specialistische begeleiding is gericht op het vergroten en/of behouden van de zelfredzaamheid, het voorkomen en oplossen van crisissituaties en het toewerken naar doorstromen naar zelfstandiger wonen.”

Vraag 2: Om wat voor zorginstelling gaat het precies?

“Het gaat om een vestiging waar sprake is van 24/7 begeleiding en zorg. Er is dus altijd – dag en nacht – iemand aanwezig om deze vorm van intensieve zorg te verlenen. Het gaat om een open instelling. De bewoners zijn dus niet opgesloten. Ze kunnen zelf wanneer zij dat willen naar buiten gaan. Wij herkennen de constatering van de leden van de stadsdeelcommissie niet dat er bij andere vergelijkbare locaties in dit stadsdeel geen 24/7-zorg wordt verleend. Wij hebben goede ervaringen met zorgverlener perMens. Er zijn overigens meldprocedures bij (gewelds)incidenten waar elke aanbieder zich aan moet houden. De toezichthouder op de Wmo (de GGD) bekijkt per aanbieder of zij de procedures goed volgen. Uit de rapporten van de toezichthouder blijkt dat over het totaal van alle beschermd wonen voorzieningen er weinig incidenten zijn. Wij schatten daarom het risico voor omwonenden als laag in.”

• a. Als de zorgvestiging eenmaal is geopend en er onvoldoende personeel is om de 24/7-zorg en het permanente toezicht te garanderen, wat gebeurt er dan? Welke harde toezeggingen doet de gemeente hierover?

“Wij zijn vanuit de Wet Maatschappelijke Opvang (Wmo) onder meer verantwoordelijk voor de opvang van mensen die niet zelfstandig kunnen wonen vanwege psychosociale of psychiatrische problematiek. Een deel van deze opvang vindt plaats in een woonzorgvoorziening: beschermd wonen. Wij geven invulling aan deze verantwoordelijkheid door afspraken te maken met verschillende zorgpartijen. Zorgpartijen hebben op basis van deze afspraken de verantwoordelijkheid om de benodigde zorg te leveren. Deze afspraken gaan onder meer over de kwaliteit en intensiteit van de zorg, en zijn contractueel vastgelegd. Wij zien toe op naleving van deze afspraken.”

Vraag 3: Waarom kiest de gemeente voor deze locatie aan de Ditlaar?

“Het stadsbestuur heeft besloten om deze kwetsbare doelgroep bij voorkeur op meer kleinere locaties op te vangen en te behandelen. Instellingen met een kleinere schaal zijn beter voor de buurt én voor de mensen zelf, en veroorzaken over het algemeen minder overlast. Zo is het Martien Schaaperhuis op IJburg een kleinschalige voorziening waar 60 bewoners worden gehuisvest. De begeleidingscommissie van deze locatie, een groep bestaande uit bewoners, wijkagent en gemeente die afspraken maakt over wat het betekent om goede buren te zijn, heeft hun overleggen voorlopig gestaakt, omdat de ervaringen positief zijn. Het gaat hier dus niet om het verschuiven van problemen tussen verschillende opvanglocaties, maar om een andere inrichting van de opvang.

Ook eindigt per 11 juli 2026 de huurovereenkomst tussen perMens en de vastgoedeigenaar van het pand aan de Jan Rebelstraat. Hierdoor is versneld vervangende huisvesting nodig voor deze groep. De verwachting is dat de voorziening aan de Ditlaar eind dit jaar in gebruik wordt genomen.

Wij zijn op dit moment daarom overal in de stad op zoek naar nieuwe, kleinere opvanglocaties. Wij willen deze vorm van opvang zo goed mogelijk over de hele stad spreiden en hebben bijvoorbeeld recent een pand aangekocht in Zuid om opvang te realiseren. Het blijkt in de praktijk lastig om nieuwe locaties te vinden. Een pand moet vrij zijn, geschikt zijn voor opvang en als de gemeente er geen eigenaar van is, moeten afspraken gemaakt worden met de eigenaar. Het onderzoek naar geschiktheid van het pand aan de Ditlaar is doorlopen en er zijn afspraken gemaakt met de eigenaar over het gebruik van het pand. Onze experts zijn van mening dat deze locatie geschikt is als opvanglocatie.”

Vraag 4: Is de gemeente ervan op de hoogte dat de hoofdpersgasleiding vlak bij de beoogde opvanglocatie loopt en dat hiervoor beperkingen gelden? Past het in hun behandeltrajecten dat bewoners maximaal zes maanden in deze locatie op Sloten kunnen blijven wonen?
Uitleg: Toen de Dorpsraad in 2017 voorstelde om langs de Ditlaar geen hotel maar starterswoningen te bouwen, legde de gemeente in november van dat jaar uit dat dit niet mogelijk was omdat de hoofdgaspersleiding zo dichtbij deze kavel loopt. Daarom is het wettelijk niet toegestaan om hier langer dan zes maanden te wonen. Dat is ook de reden waarom in de vergunning van Greenstay Ditlaar “zes maanden” als maximale verblijfsperiode vermeld staat. De redactie is geen expert, maar vermoedt dat het niet goed is voor het herstelproces van deze doelgroep om vaak te moeten verhuizen en denkt dat de locatie aan de Ditlaar dus ongeschikt is voor een dergelijke opvang.

“We zijn bekend met het feit dat de hoofdgaspersleiding zich ondergronds tegenover het pand bevindt. Voor het initiatief om van het pand een maatschappelijke voorziening te maken moet de bestemming van het pand gewijzigd worden. Voor het wijzigen van het bestemmingsplan hebben we een omgevingsvergunningsaanvraag ingediend. Onderdeel van deze aanvraag is een goede ruimtelijke onderbouwing met aandacht voor de externe veiligheid. Onze externe adviseur is bezig met deze onderbouwing en ziet vooralsnog geen belemmeringen om deze opvang hier te vestigen. Wij herkennen uw bewering dat niemand hier langer dan zes maanden zou mogen wonen niet.”

Vraag 5: Bewoners in vergelijkbare opvangcentra elders in Nieuw-West veroorzaken de bewoners structurele en ernstige overlast. De meeste klachten hangen samen met hun verslavingsproblematiek.

• a. Kan de gemeente de zorg van omwonenden voor hun veiligheid en voor de afname van de leefbaarheid rond de locatie Ditlaar wegnemen? Zo ja, hoe?

“Er zijn in de stad veel locaties waar deze doelgroep wordt opgevangen en begeleid. Nieuw-West kent meerdere zorgvoorzieningen, waar uiteenlopende doelgroepen worden gehuisvest. We zijn bekend met de problematiek rondom de grootschalige opvang in de buurt van Dijkgraafplein en het Delflandplein. De analyse is dat dit plaatsvindt in buurten waar al een hoge concentratie van problematiek is en waar veel voorzieningen voor kwetsbare groepen zich concentreren. Daarnaast zijn deze locaties grootschalig (100+ bewoners). Het beleid van de gemeente is er dan ook op gericht dat er meer spreiding moet plaatsvinden en dat opvanglocaties meer kleinschalig moeten zijn. Daarom is bij de Ditlaar ook gekozen voor kleinschaligheid.

Er zijn meldprocedures bij (gewelds)incidenten waar elke aanbieder zich aan moet houden. De toezichthouder op de Wmo (GGD) bekijkt per aanbieder of zij de procedures goed volgen. Uit de rapporten van de toezichthouder blijkt dat over het totaal van alle beschermd wonen voorzieningen er weinig incidenten zijn. Wij schatten het risico voor omwonenden daarom als laag in.”

• b. Erkent de gemeente dat bij vergelijkbare centra sprake is geweest van overlast? Zo ja, welke oorzaken zijn vastgesteld?

“We herkennen de problematiek rondom grootschalige opvang. De analyse is dat dit plaatsvindt in buurten waar al een hoge concentratie van problematiek is en waar veel voorzieningen voor kwetsbare groepen zich concentreren. Daarnaast zijn deze locaties grootschalig (100+ bewoners). Het beleid van de gemeente is er dan ook op gericht dat er meer spreiding moet plaatsvinden en dat opvanglocaties kleinschaliger moeten.”

Vraag 6: Welke lessen heeft de gemeente geleerd van de situatie in deze opvangcentra?

“Zoals hierboven aangegeven zetten we in op meer en betere spreiding en kleinschaligheid. Dit is ook het uitgangspunt voor het beleid. Tegelijkertijd is en blijft het moeilijk om nieuwe locaties te vinden en te realiseren.”

• a. Wat wordt gedaan om te voorkomen dat de situatie ook op Sloten uit de hand loopt?

“Om een woonzorgvoorziening goed te laten landen in de omgeving vinden we het belangrijk dat aan de volgende voorwaarden wordt voldoen: aandacht is voor communicatie met de omgeving (onder andere ook via de begeleidingscommissie), inzet op (aanvullende) dagbesteding, afspraken met zorgaanbieder over beheer, toezicht en samenwerking. Daarnaast is, in lijn met het beleid, gekozen voor kleinschaligheid (maximaal 40 bewoners). Tot slot is het van belang dat we monitoren en zo nodig aanvullende maatregelen treffen.”

• b. Als de vestiging eenmaal is geopend: wat valt dan onder de verantwoordelijkheid van de gemeente of kunnen misstanden worden afgeschoven op de zorginstelling perMens?

“Wij zijn vanuit de Wet Maatschappelijke Opvang (Wmo) onder meer verantwoordelijk voor de opvang van mensen die niet zelfstandig kunnen wonen vanwege psychosociale of psychiatrische problematiek. Een deel van deze opvang vindt plaats op 24 uurs opvanglocaties: beschermd wonen. Wij geven invulling aan deze verantwoordelijkheid door afspraken te maken met verschillende zorgpartijen. Zorgpartijen hebben op basis van deze afspraken de verantwoordelijkheid om de benodigde zorg te leveren. De gemeente ziet toe op naleving van deze afspraken. Deze afspraken gaan onder meer over de kwaliteit en intensiteit van de zorg, en zijn contractueel vastgelegd.”

• c. Realiseert de gemeente zich dat zij niet alleen de zorgplicht heeft dat de mensen in de opvang beschermd kunnen wonen, maar dat ook de omwonenden beschermd worden tegen hun nieuwe buren?

“Wij hebben een verantwoordelijkheid voor alle Amsterdammers: omwonenden en zorgbehoevenden. Daarom hebben we voorafgaand aan het besluit ook gekeken naar de impact van de functie beschermd wonen op de omgeving. Hieruit is naar voren gekomen dat deze locatie impact heeft op de omgeving. Sloten is een rustig woongebied met relatief weinig veiligheidsproblematiek. De draagkracht van de buurt wordt als voldoende beoordeeld om deze voorziening goed te laten landen. Tegelijkertijd kan de komst van een woonzorgvoorziening voor bewoners met psychiatrische en verslavingsproblematiek invloed hebben op het veiligheidsgevoel van omwonenden en gebruikers van de openbare ruimte. Ervaringen met vergelijkbare voorzieningen laten zien dat het gedrag dat samenhangt met deze problematiek zichtbaar kan zijn in de directe omgeving. De impact op de omgeving is beheersbaar door hier van tevoren al maatregelen voor te nemen en afspraken te maken met de betrokkenen (zie ook het antwoord op vraag 6a).”

• d. Uit berichtgeving in de media komt naar voren dat zorginstelling perMens zich (Jan Rebelstraat/Dijkgraafplein) niet aan alle gemaakte afspraken houdt of kan houden. Wie controleert in een transparant traject dat dat op Sloten wel gebeurt; wie zorgt er dan voor dat dit wel gebeurt en welke instrumenten zijn er om ervoor te zorgen dat de zorgverlener zich daarna wel aan de gemaakte afspraken zal blijven houden?

“Wij kennen perMens als een betrouwbare partner. Afspraken worden gemaakt in de begeleidingscommissie. Als perMens zich daar niet aan houdt, wordt dit in de begeleidingscommissie vastgesteld. Het is een contractafspraak tussen de gemeente en de zorgaanbieder dat de zorgaanbieder zich houdt aan deze afspraken.”

• e. Stel dat het ook op Sloten – ondanks alle beloftes en goede intenties – toch misgaat: wat doen de gemeente en de zorginstelling daar dan aan? Is er sprake van een zero tolerancebeleid dat als een bewoner zich niet aan de gestelde regels houdt, dat deze moet verhuizen?

“Dit is maatwerk en afhankelijk van de situatie zijn er verschillende mogelijkheden hoe hier mee om kan worden gegaan. Wanneer er sprake is van ernstige overlast of grensoverschrijdend gedrag, hebben zorginstellingen handelingsperspectieven om op te treden. Bij agressie of geweld kan een bewoner tijdelijk een ’time-out’ krijgen of worden overgeplaatst naar een andere locatie. Als verplichtingen en huisregels stelselmatig niet worden nagekomen of als er sprake is van ernstige overlast kan de zorgovereenkomst met onmiddellijke ingang worden beëindigd en moet de inwoner de instelling verlaten.”

• f. Welk protocol hanteren de gemeente en de zorginstelling bij geconstateerde (ernstige) overlast en wat doen zij daarna om herhaling te voorkomen? Hoe wordt voorkomen dat de gemeente ervaren overlast negeert of verkleint en is deze informatie transparant en controleerbaar voor de omwonenden?

“Dit verloopt via de begeleidingscommissie. Zie eerdere antwoord bij 6d.”

• g. Zijn er structureel – en gedurende het eerste jaar maandelijkse – transparante evaluatiemomenten ingebouwd? Welke procedures zullen worden gevolgd als blijkt dat ook op Sloten sprake is van te grote (verslavings)overlast? Wat is er – in tijd en aantal overlastmeldingen– voor nodig om de gemeente te laten besluiten de vestiging aan de Ditlaar te sluiten?

“De monitoring is ingericht via de begeleidingscommissie, zie 6d. Er is geen bestaande procedure, specifiek gericht op het sluiten van deze voorziening.”

Vraag 7: Het dorp Sloten is bij uitstek geschikt om alle vormen van drugs stiekem te gebruiken en dealers te ontmoeten. Dat kan gemakkelijk uit het zicht in de steegjes, portieken, achterafjes en tuinen en in beide volkstuinparken, op het natuurpark en op Sportpark Sloten. De kans is ook groot dat cliënten zich zullen ophouden op de Peilscheidingskade en op het Belgiëplein. Welke controleerbare maatregelen zullen de gemeente en de zorginstelling treffen om te voorkomen dat verslaafden hier zullen gaan gebruiken en dat dealers zich rond de zorglocatie en bijvoorbeeld op bovengenoemde locaties hun waren zullen aanbieden?

“Wij nemen signalen over drugshandel vanuit zorginstellingen serieus en treden hierover in overleg met politie, de zorginstelling en andere partners. Afhankelijk van de signalen en de situatie kunnen maatregelen getroffen worden zoals extra toezicht, gesprekken met de zorgaanbieder of handhavend optreden van de politie.”

• a. En welke acties worden ondernomen als er toch gebruikt en gedeald wordt rond de Ditlaar, op bovengenoemde plekken of in Nieuw Sloten?

“Zie antwoord hierboven.”

Vraag 8: De gemeente heeft zijn mond vol over participatie. Waarom heeft het bestuur de omwonenden niet eerst geïnformeerd en daarna pas het besluit tot het willen vestigen van deze zorglocatie genomen?

“In de Amsterdamse participatieverordening, die door de gemeenteraad is vastgesteld, staat dat er voorzieningen of situaties waarbij de gemeente ervoor kiest om geen participatie te organiseren of de buurt te informeren over het voornemen vóórdat het project-/ locatiebesluit is genomen. Dit geldt bijvoorbeeld voor de wettelijke taak om kwetsbare groepen op te vangen, zoals opvang voor ongedocumenteerden, asielzoekers en MO/BW (Maatschappelijke Opvang en Beschermd Wonen). De Ditlaar is een woonvoorziening die valt onder MO/BW.  Deze uitzonderingsgrond is dus op deze voorziening aan de Ditlaar van toepassing.

Het is erg moeilijk om voldoende geschikte opvangplekken in de stad te vinden. Veel mensen zien het belang van de opvang, maar willen deze doelgroepen niet graag in hun buurt zien.”

• a. Hoe ziet de rest van de formele procedure eruit?

“We hebben een vergunningsaanvraag ingediend. De aanvraag wordt volgende week gepubliceerd op officielebekendmakingen.nl. Vervolgens kunnen belanghebbenden een zienswijze indienen.”

Op 9 juli – de dag na het interview – is pas bekend geworden dat de gemeente niet de gewone open procedures zal volgen maar via een gedoogconstructie de opvanglocatie aan de Ditlaar al op korte termijn wil openen. De redactie heeft daarom – mede namens de Werkgroep Ditlaar 3 – een aantal aanvullende vragen gesteld. Niet op alle vragen kon de gemeente in zo korte tijd al antwoord geven. Die antwoorden volgen (hopelijk) later.

De gestelde hoofdvraag: Vraag 9: De kernvraag is niet alleen hoelang bewoners blijven, maar vooral welke juridische functie de voorziening heeft en hoe de gemeente de tijdelijke verblijfsduur borgt binnen de veiligheids- en vergunningprocedure.

“Deze vraag is na het interview schriftelijk bij ons binnengekomen. Hierdoor hebben niet – zoals voor bovenstaande vragen wel geldt – in een gesprek kunnen vragen om toelichting op de vragen. Hierdoor kunnen wij deze vraag niet goed plaatsen. Op hoofdlijnen kunnen we wel stellen:

• Er is inmiddels een omgevingsvergunning aangevraagd mede om de activiteit of functie maatschappelijk beschermd wonen mogelijk te maken. Dit wordt dus niet uitgesteld naar het derde kwartaal van 2026 – waarvan eerder sprake was.
• Het betreft geen tijdelijke woonvoorziening.
• Er is voor beschermd wonen geen maximale verblijfsduur. Doorstroming vindt plaats op een moment dat daar vanuit een client behoefte of aanleiding voor is.
• In november 2026 zal wordt gestart met de inhuizing. De verwachting is dat eind van het jaar de locatie in gebruik genomen zal worden.”

Op deze gemeentelijke website  staat een link naar alle openbare stukken. Via deze website houdt de gemeente “de omgeving ook op de hoogte van de procedure omgevingsvergunning”.

Al deze reacties zullen ook worden vermeld op de speciale pagina die hiervoor op deze website zal worden ingericht.

 Tamar Frankfurther; 11 juli 2026.

Ongeveer zestig Slotenaren en andere belangstellenden bezochten op 2 juli 2026 de informatiebijeenkomst in het Dorpshuis Sloten waar de nieuwbouwplannen voor woningen naast de Molen van Sloten werden gepresenteerd.

Dat projectontwikkelaar Midvast nu afziet van de bouw van een hotel en daarvoor in de plaats circa 140 koopwoningen wil realiseren, viel bij de meeste aanwezigen in goede aarde. Al waren er wel de nodige bedenkingen.

Als de huidige bouwplannen van ontwikkelaar Midvast zullen worden gerealiseerd staat de kavel aan de Akersluis – tussen de molen en brouwerij aan de ene kant en het gemaal met de dienstwoning aan de andere kant – straks bomvol koopwoningen. Als alle plannen inderdaad van de grond zullen komen, betekent dit ook dat Kaasboerderij Sloten, de woning van de familie Van Drunick en de manege zullen worden gesloopt. “Maar zover is het nog lang niet”, aldus Gerard van Drunick. Afbeelding: Midvast.

Meer dan 140 woningen tussen molen en gemaal
Tijdens de informatiebijeenkomst op 2 juli toonde Midvast  op grote panelen inderdaad een totaal ander plan voor deze kavel tussen de Molen van Sloten en Brouwerij De 7 Deugden aan de ene kant en het gemaal met dienstwoning aan de andere kant.

Als dit plan precies zo zal worden uitgevoerd, zullen er meer dan 140 woningen op deze kavel worden gebouwd. Het is lastig om vanaf de tekeningen het precieze aantal woningen in deze gebouwen aan de Akersluis af te lezen, maar beide seniorencomplexen zullen samen circa 40 woningen tellen en het zorgcomplex ongeveer 30. Op het achterland langs de Langsom staan zes kleinere appartementsgebouwen ingetekend met in totaal 72 starterswoningen voor jongeren. Op de begane grond van beide seniorenappartementen staan vier bedrijfsruimtes ingetekend. Aanwezigen vroegen zich bezorgd af of deze bouwplannen wel bij Sloten passen: “Het is een mooi bouwplan voor een nieuwbouwwijk, maar niet voor het landelijke gebied.”

Kaasboerderij, woning en manege verdwijnen
Ten gunste van de woningbouw is de familie van Drunick bereid zich te laten uitkopen. De nieuwbouw komt dan ook op de plek van hun huis, de Kaasmakerij en de manege van Mandy. Midvast liet weten dat Van Drunick hiertoe pas bereid zal zijn “als dit bouwproject een flinke stap verder zal zijn”.
Grondeigenaar Gerard van Drunick benadrukt: “Geen zorgen hoor. Dat kan nog jaren duren. Pas als Midvast het hele plaatje inclusief financiering rond heeft en alles voor elkaar heeft, zullen wij ten gunste van deze woningbouwplannen ruimte maken. Wij vinden het namelijk goed dat er juist ook voor deze doelgroepen met een kleine beurs woningen beschikbaar komen op Sloten.”
Midvast laat weten dat Kaasboerderij Sloten uiteraard een van de vier bedrijfsruimtes mag reserveren.

De gemeente heeft al laten weten in principe mee te willen werken aan het wijzigen van het bestemmingsplan voor deze kavel: van bedrijventerrein in woningbouw. En een dergelijke procedure kost tijd.

“Volle bak zonder eigen tuin”
De ongeveer zestig bezoekers gaven zonder uitzondering aan hier liever woningen dan een hotel te zien verrijzen. Er was ook teleurstelling hoorbaar omdat “het alleen om koopwoningen gaat” en “hier juist behoefte is aan betaalbare eengezinswoningen”. Beide ontbreken in de getoonde plannen. Anderen toonden begrip voor de keuze om het ‘moleneiland’ volledig voor deze specifieke doelgroepen te reserveren.

De vaakst genoemde kritiek op het bouwplan is dat “deze ‘postzegel’ wel erg vol wordt gebouwd”. En men trok de uitspraak van Midvast in twijfel dat “de bewoners van deze drie doelgroepen geen behoefte hebben aan of tijd hebben voor het onderhoud aan een eigen tuintje”. Om het gemis van een eigen tuin op te vangen voorziet het complex wel in een gezamenlijke parkachtige tuin tussen de woningblokken. Vermoedelijk zal deze op kosten van een vereniging van eigenaren worden onderhouden.

Zorgen over parkeren, verkeersdruk en ontsluiting
Degenen die de getoonde plattegronden goed bestudeerden zagen dat er tussen de brouwerij en het gemaal onder de geplande senioren- en zorgwoningen een langgerekte parkeerkelder gepland staat. Die moet plaats bieden aan 54 auto’s. Daarnaast biedt deze kelderruimte aan ongeveer 100 fietsen en 50 scooters.

Een flinke groep bezoekers aan de informatiebijeenkomst deelde zijn zorgen over het – volgens hun – “gebrek aan parkeerruimte”. Zij betwijfelen of het geplande aantal van 54 parkeerplaatsen voldoende zal zijn en welk prijskaartje hieraan zal hangen.

Vaststaat in ieder geval dat bewoners van dit nieuwbouwcomplex volgens de nieuwe gemeentelijke regels niet (meer) zullen kunnen rekenen op een parkeervergunning voor de openbare weg. Voor potentiële kopers zal dat vermoedelijk een belangrijk punt van overweging zijn.

Ander punt dat tijdens de bouw en na de oplevering van deze nieuwe Slotense woonwijk zal meespelen is de toename van de verkeersdruk in deze omgeving: zeker als de plannen van de gemeente Haarlemmermeer voor de invoering van een knip op de Sloterbrug zouden doorgaan, wordt dat penibel. In de richting van de P. Hans Frankfurthersingel zullen deze bewoners immers te kampen krijgen met de toch al overbelaste ontsluiting van De Aker. “En als er dan ook nog een nog veel grotere nieuwe wijk op de plek van Tuincentrum Osdorp gebouwd zal worden, zijn de rapen helemaal gaar”, zo laat een bezoeker weten.

Impressie van de informatiebijeenkomst op 2 juli in het Dorpshuis Sloten. Foto: Theo Durenkamp.

Voorgeschiedenis: hotel Akersluis is van de baan
Sinds 2018 al bestaan er plannen voor de bouw van een hotel op de plek waar tot 2020 restaurant Syriana stond. Projectontwikkelaar Midvast had hiervoor een vergunning. Nadat twee eerdere ontwerpen voor een hotel al waren afgekeurd – vanwege het te massieve karakter van het geplande hotel – lag er tot voor kort een ontwerp dat mogelijk wél voor uitvoering in aanmerking zou kunnen komen.

Op 25 juni liet Midvast echter een bewonersbrief bezorgen met het bericht af te zien van zijn plan om het hotel met 53 kamers meer te willen bouwen. Hiervoor ontbrak draagvlak en volgens de Dorpsraad was deze jaren geleden verleende bouwvergunning inmiddels allang verjaard. Daarom had de Dorpsraad tegen deze op 11 mei nog door Midvast ingediende vergunningsaanvraag voor een hotel een zienswijze ingediend.

In de bewonersbrief staat dat de bouwplannen voor een hotel van de baan zijn. De ontwikkelaar rept in de brief overigens niet over het intrekken van die vermoedelijk nog lopende bouwaanvraag voor een hotel, maar deelt hierin wel zijn eerste opzet voor totáál andere bouwplannen.

Deze plannen zijn “slechts impressie”
Het is van belang te vermelden dat ontwikkelaar Midvast nadrukkelijk laat weten dat de op 2 juli gepresenteerde plannen “slechts een impressie zijn waaraan nog het nodige kan worden gewijzigd”. De reacties van de bezoekers op 2 juli en die zij en anderen via de mail met Midvast zullen delen belooft de ontwikkelaar “mee te nemen bij het ontwikkelen van de definitieve plannen”.

Theo Durenkamp; 6 juli 2026. Met dank aan: Cees Fisser

Er is nog veel onduidelijk: het enige wat vaststaat is dat de gemeente van plan is om “kwetsbare mensen in het pand aan de Ditlaar 7 op te vangen”. Dit is het pand waarin tot voor kort het Greenstayhotel was gevestigd. Hierover is op 16 juni 2026 een besluit genomen.

Het gaat om een ’24-uurs voorziening Beschermd Wonen’. Dus om “een veilige woonplek met continu toezicht en begeleiding voor mensen die tijdelijk niet zelfstandig kunnen wonen. Dit is meestal het gevolg van psychiatrische of psychosociale problemen. Professionele zorgverleners zijn de hele dag aanwezig of direct oproepbaar.” De woordvoerder van stadsdeel Nieuw-West wilde nog niet mededelen om wat voor doelgroep het precies gaat.

Het pand aan het adres Ditlaar 7 wordt op het ogenblik opgeknapt door de eigenaar en zal op korte termijn vermoedelijk kwetsbare mensen huisvesten.

Eerst DB- en daarna collegebesluit
Bekend is wel dat het DB van stadsdeel Nieuw-West eerst op 16 juni en een week later het gemeentebestuur in het geheim een besluit hierover hebben genomen. In de inmiddels openbare agenda staat namelijk dat zij een besluit namen over “het realiseren van een nieuwe locatie voor beschermd wonen aan de Ditlaar”. De bestuurders hebben ook het ‘Participatieplan 24-uurs voorziening Beschermd Wonen Ditlaar’ (VN 2026-007883) goedgekeurd.

“Mogelijk merk je er bijna niets van in de praktijk”
Het is logisch en begrijpelijk dat de gemeente Amsterdam niet over elke nieuwe locatie voor kwetsbare mensen en vluchtelingen een inspraakprocedure start. Dat is in deze tijden onbegonnen werk.

Het zou kunnen dat het hier – net als in het voormalige schoolgebouw van het ‘Calandlyceum 2’ aan de Anderlechtlaan 3 – gaat om het onderbrengen van medisch kwetsbare ongedocumenteerden. In dat geval kan Sloten leren van de ervaringen van de omwonenden in Nieuw Sloten. Voor de komst van deze opvang vreesden zij grote overlast. Later bleken deze zorgen ongegrond. Vlak na de opening werden er slechts enkele gemakkelijk oplosbare klachten geuit. Een Nieuw Slotenaar daarover: “De meeste vluchtelingen komen zelden buiten ‘het erf’ en iedereen gedraagt zich goed. Zij hopen immers informatie te kunnen vergaren waardoor zij alsnog een (tijdelijke) verblijfsvergunning kunnen krijgen.”

Waarom zwijgt de gemeente in alle toonaarden?
Bovengenoemde besluiten van 16 en 23 juni werden door de oplettendheid van stadsdeelcommissielid Piet Boon (GBW) vermoedelijk eerder wereldkundig dan de gemeente had gehoopt. Boon kwam deze informatie tegen toen hij – zoals iedere week – de na een week later openbaar gemaakte agenda van de DB-vergadering doornam. In plaats van flexibel mee te bewegen en dan maar versneld openheid van zaken te geven, doet de gemeente er het zwijgen toe. Waarom is onduidelijk. Alsof er per definitie groot verzet wordt verwacht, terwijl daar mogelijk geen of slechts beperkt sprake van zal zijn. Openheid van zaken – met de belofte zodra dat kan beschikbaar te zijn om vragen te beantwoorden – voorkomt over het algemeen onrust.

Niemand mag daar langer dan een half jaar wonen
Als de gemeente inderdaad zou hebben besloten hier een zorginstelling met 24/7-zorg te huisvesten, is dat frappant. Indertijd heeft de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp immers zijn best gedaan om op deze plek geen hotel, maar een dorpsogend complex met starterswoningen te laten bouwen. Dat was indertijd “absoluut niet mogelijk omdat aan de overkant van de weg de hoofdgaspersleiding loopt”, zo verkondigden ambtenaren tijdens een gemeentelijke informatiebijeenkomst in november 2017.

Risico door hoofdgaspersleiding
Ambtenaren legden toen uit “dat er een wet is, die is gebaseerd op de kansberekening hoeveel kans je hebt om tijdens je leven te worden opgeblazen door de aanwezigheid van zo’n leiding”. Als iemand daar langer dan zes maanden woont, kan de gemeente aansprakelijk worden gehouden als het misgaat. Daarom is die wonderlijke zes maandengrens leidend. Een Slotenaar: “Die gasleiding ligt er nog hoor. Zou diezelfde veiligheid dan niet gelden voor toch al kwetsbare mensen die in een beschermde omgeving moeten wonen? Is het dan handig om een dergelijke voorziening hier te vestigen?”

En hij vervolgt: “Ik ben geen expert, maar als leek zou je denken dat juist deze patiënten er baat hebben om niet telkens te hoeven verhuizen.” De woordvoerder van het stadsdeel wilde geen antwoord geven op deze vragen. Hij liet wel weten dat de (omwonende) Slotenaren zo snel mogelijk zullen worden geïnformeerd over wat er gaande is. En ongetwijfeld ook over wat de gemeente eraan zal doen om overlast te voorkomen.

Tamar Frankfurther; 29 juni 2026.

Aanvulling geplaatst op 30 juni 2026: Op 1 juli heeft de gemeente huis-aan-huis een bewonersbrief rondgebracht op Sloten. Daarin wordt aangekondigd dat over de ‘Nieuwe woonvoorziening voor Beschermd Wonen aan de Ditlaar’ op 9 juli 2026 van 19.30 tot 21.30 uur een informatie-inloopbijeenkomst zal worden georganiseerd. Deze zal plaatsvinden in het Sportcentrum Sloten (op Sportpark Sloten), Sloterweg 1043 T, Sloten. De omwonende Slotenaren en Nieuw Slotenaren vrezen ernstige overlast te moeten ervaren. Een Slotenaar: “Was het inderdaad maar zo’n COA-vestiging voor medisch kwetsbare ongedocumenteerden die hier op Sloten zou komen. Helaas!”

Na een ingewikkeld en zeer lang traject zijn kundige ambtenaren van de gemeente Amsterdam erin geslaagd om – na zorgvuldige afstemming met de Werkgroep Sloten – met een passend ontwerp voor de smalle Slotense laan te komen

Op 2 juli 2026 zullen zij hun voorstellen van 19 tot 20 uur komen toelichten in het Dorpshuis Sloten. Daarna heeft iedereen tot 6 augustus de tijd om zijn of haar reactie met de gemeente te delen.

Eerste impressie van hoe de Lies Bakhuyzenlaan er in de richting van de Sloterweg in de toekomst uit komt te zien gezien. Met links vooraan de nieuwe woning met het grootste hoogteverschil ten opzichte van het dorpsmaaiveld. Opmerking: de materialen op deze afbeelding zijn niet de definitieve. Ook de bestrating – straks in visgraat gelegd en met gebruikmaking van hetzelfde materiaal als elders op het dorp en de molgoot aan de rechterkant – zijn slechts een indicatie.

De nieuwe Lies Bakhuyzenlaan
Er valt veel te zeggen over dit project. Hieronder treft u eerst op hoofdlijnen van hoe de plannen van gemeente eruit zien. U zult zien dat zij op creatieve wijze maatwerk hebben geleverd om de hoogteverschillen van het maaiveld aan weerszijden zo onzichtbaar mogelijk ‘weg te werken’. Alle informatie over het voorgestelde nieuwe ontwerp zal eerst puntsgewijs worden samengevat. De gemeente heeft ook drie ‘artist impressions’ beschikbaar gesteld van hoe de laan er straks ongeveer uit zal zien. Deze afbeeldingen wijken nog flink af van de realiteit, maar ze verbeelden wel goed hoe de ambtenaren de uitgangspunten hebben vertaald naar het uiteindelijke ontwerpplan. De gemeente kan op dit moment nog geen harde toezeggingen doen over de uitvoering van deze plannen,  maar zegt ernaar te streven dat deze komend najaar zal starten.

Gemeente gaf toestemming om te hoog te bouwen
Aan de basis van de hele ‘Lies Bakhuyzenlaan-soap’ ligt het besluit van de afdeling Vergunningen van stadsdeel Nieuw-West. Die heeft strijdig met alle beloftes aan de Dorpsraad, de Werkgroep Sloten en de Slotenaren – goedgekeurd dat het bouwplan – op de plek van waar vroeger Garage Kuykhoven stond – helemaal op de hoogte van de dijkweg Sloterweg gebouwd mocht worden. Dit besluit is dan ook volledig in strijd met het bestemmings-/omgevingsplan, de cultuurhistorische verkenning en de regels van het Beschermd Dorpsgezicht Sloten. Dit besluit leidde ook tot hoge extra kosten. Hoe dit heeft kunnen gebeuren, blijft onduidelijk.

Vergunde situatie nu zo goed mogelijk oplossen
Echter, ook nu er geen sprake is van het voorgeschreven aflopende maaiveld, moet de Lies Bakhuyzenlaan toch echt eindelijk worden aangestraat. Daarom was het nu vooral van belang dat de verschillende maaivelden aan weerszijden van de laan zo goed en voor het dorp passend mogelijk bijeen gebracht zouden worden.

Ingewikkelde puzzel optimaal gelegd
Medewerkers met technische en stedenbouwkundige expertise zijn gezamenlijk aan de slag gegaan om een zo passend mogelijke oplossing te vinden. Hierover hebben zij contact gehad met de bewoners van de nieuwbouw, de ontwikkelaar en de Werkgroep Sloten. De ambtenaren hebben in het verdere ontwerptraject serieus geluisterd naar de inbreng van de Werkgroep Sloten en hun plannen hierop aangepast. Deze opdracht bleek een uitdagende puzzel voor de gemeente. Dat kwam mede doordat de zes nieuwbouwwoningen aan de Lies Bakhuyzenlaan voor hun huizen een stukje eigen grond hebben.

Gelukkig was in deze fase wel open en wederzijds respectvol overleg mogelijk waardoor de klus nu – naar mening van de Werkgroep Sloten – optimaal is geklaard. De afgevaardigde die namens de werkgroep met de gemeente heeft ‘onderhandeld’ beschouwt het eindresultaat als “onder de gegeven omstandigheden het maximaal haalbare. Het is gelukt om beide maaivelden te verbinden. En de inrichtingsplannen passen goed in het beschermde dorpsgezicht. Met deze inrichting zullen de kwetsbare monumentale arbeiderswoning misschien wel beter worden beschermd dan in het verleden toen de garage er nog stond. En er is voldaan aan de geldende veiligheidseisen.”

Ontwerp Lies Bakhuyzenlaan: wegprofiel
• De rijweg zal op het lagere maaiveldniveau van het dorp Sloten worden aangelegd.
De rijweg zal op een breedte van vier meter worden aangelegd. Deze breedte voldoet aan de eis voor nooddiensten en voor gemeentelijke voertuigen, die is vastgelegd op minimaal 3,65 meter.
• De Lies Bakhuyzenlaan zal worden gestraat volgens de gemeentelijke welstandsregels, die gelden voor het beschermde dorpsgezicht. Dus: met hetzelfde type stenen als die op de Sloterweg liggen. Op de rijweg zullen de stenen in visgraatstijl worden gelegd en op de loopstrook haaks met de bebouwing. Parallel voor de arbeiderswoningen zal een aantal rijen loopstrookstenen worden gelegd. Hierdoor komt het hoofdwegprofiel optisch verder weg te liggen van de arbeiderswoningen.

Hemelwaterafvoer
• Er zal gezorgd worden voor goede afvoer van regenwater, dat via kolken (putten) in molgoten naar de achtergelegen sloot zal worden geleid. De molgoten zullen met een ronding worden aangelegd en dus niet trapsgewijs waardoor zij gevaarlijk zijn voor fietsers.
• Op het eerste stuk van de laan – waar het maaiveld van de nieuwbouw nog (ongeveer) even hoog is aan dat van de arbeiderswoningen – zal de molgoot in de rijweg worden aangelegd. De gemeente kiest ervoor om deze goot wat meer richting de nieuwbouw te plaatsen. Dit ter bescherming van de kwetsbare arbeiderswoningen. Motorvoertuigen zullen immers veelal midden over de goot rijden en de arbeiderswoningen hierdoor op wat grotere afstand passeren. Het wegdek zal vanaf beide kanten aflopen naar de molgoot.
• De molgoot zal op de rest van het tracé tot aan de parkeerplaats van V.A.T. aan de zijkant van de laan worden aangelegd: voor de inrit van de bestaande parkeerplaatsen aan de kant van de arbeiderswoningen. Door de dieper gelegen goot verder weg van het hogere maaiveld aan te leggen, kan het hoogteverschil in het wegdek makkelijker en vloeiender worden overbrugd. Op dit stuk van de laan zal de weg dus aflopend worden aangelegd richting de oude aangrenzende parkeerplaatsen.
• In de molgoot zullen kolken (putten) worden aangelegd. Met een extra kolk ter hoogte van de oprit naar de parkeerplaats achter de nieuwbouw. Bij hevige regenbuien is het wateraanbod hier immers erg groot. Via de kolken zal het water naar de sloot worden afgevoerd. Waternet benadrukt dat het hier nadrukkelijk om hemelwaterafvoer gaat en dat het dus niet de bedoeling is dat mensen in de putten zeepsop of ander vervuild water gieten.

Inrichting aan de kant van de nieuwbouw
• Voor de nieuwbouwwoningen geldt een strook van ongeveer 1,2 á 1,5 meter als eigen grond. Deze zal worden ingericht met materialen die goed aansluiten bij de stijl van het beschermde dorpsgezicht. In overleg met de aannemer van de ontwikkelaar zal  worden gekozen voor materiaal dat wel een beetje afwijkt van het materiaal op de openbare ruimte. Zo wordt duidelijk dat het hier om eigen grond gaat.
• Om het hoogteverschil van de maaivelden aan weerszijden van de laan te overbruggen, zal naast de eigen grond een smalle en multifunctionele loopstrook worden aangelegd. Sommige Slotenaren vroegen zich af of dit wel nodig was. Voorheen was er immers ook geen loopstrook op de Lies Bakhuyzenlaan. De gemeente heeft laten weten dat dit volgens de huidige regelgeving nu eenmaal verplicht is en dat er dus een loopstrook zal moeten worden aangelegd.
• Naast ruimte om te lopen zullen op deze strook langwerpige plantenbakken en trappen naar het lage maaiveld van de rest van het dorp worden aangelegd. Deze plantenbakken zullen de functie van keerwanden vervullen en daarmee de druk van de hogere nieuwbouw opvangen. De lelijke betonnen muurtjes zullen dus helemaal uit het zicht verdwijnen. Ze worden ‘verstopt’ in de langwerpige plantenbakken. De bewoners van de zes nieuwe woningen met entrees aan de laan hebben zich bereid verklaard om het groen in deze bakken met volle aarde te onderhouden.
• Aan de kant van de nieuwbouw zullen tot en met de heg paaltjes (Slotenaartjes) worden geplaatst. Dit voorkomt parkeren op de loopstrook, die daar nog bijna helemaal op het lage maaiveld langs de rijweg loopt. Daarnaast sluit inrichting van de Lies Bakhuyzenlaan hierdoor beter aan bij de openbare ruimte van de rest van het dorp.

Eerste impressie van hoe de Lies Bakhuyzenlaan vanaf de Sloterweg eruit zal komen te zien. Omdat het hoogteverschil op dit stuk van de laan kleiner is en om de arbeiderswoningen te beschermen, ligt de molgoot hier rechts van het midden van de weg. Onder de goot zal de gemeente uiteraard kolken (putten) laten aanleggen. Aan de rechterzijde zullen op verzoek van de nieuwe bewoners paaltjes (Slotenaartjes) worden geplaatst om stoepparkeren te voorkomen. In de hoop de snelheid van langsrijdend verkeer te temperen, zal de gemeente een verkeersbesluit nemen waardoor dit een officieel een woonerf wordt. Ook hier geldt dat de kleuren, materialen etc. slechts een indicatie zijn.

Eerste impressie van het ingewikkeldste deel van de Lies Bakhuyzenlaan. Hier is het hoogteverschil tussen het maaiveld van het laatste nieuwe huis en de laan – die volledig op het Slotense maaiveld zal worden aangelegd – het grootst. De lelijke keerwanden zijn helemaal verpakt in grote langwerpige plantenbakken met volle aarde. De bewoners hebben aan de gemeente toegezegd de planten hierin te gaan verzorgen. Het bestratingsmateriaal op de eigen grond zal afwijken, maar ook goed aansluiten bij de stijl van Sloten. Aan de rechterkant van de bestrating ziet u een licht afwijkende kleur stenen. Zo geeft de gemeente aan waar de molgoot vanaf de parkeerplaats aan die kant zal worden aangelegd. Met daaronder kolken (putten) uiteraard.

Parkeerplaatsen bij Tuinpark V.A.T. komen terug
• Voorbij de nieuwbouw zullen – zoals beloofd – de drie tijdelijk opgeheven parkeerplaatsen op het terrein bij Tuinpark V.A.T. op het bestaande maaiveld terugkomen. Ook zal de sloot daarachter worden hersteld. De tijdelijke brug die toegang bood aan het clubhuis van postduivenvereniging ‘De Gevleugelde Vrienden’ zal verdwijnen. Zoals afgesproken zullen de Gevleugelde Vrienden voortaan voor altijd recht van overpad behouden over de parkeerplaats van de nieuwbouw.

Verlichting
• Liander heeft al vier ritterlantaarns langs de Lies Bakhuyzenlaan geplaatst. Ook de lantaarnpaal voor de nieuwe woningen aan de Sloterweg is teruggeplaatst.

Planning
De gemeente kan op dit moment nog geen toezeggingen doen over wanneer de werkzaamheden om bovenstaande te realiseren zullen starten. En dus ook niet wanneer de nieuwe laan gereed zal zijn

De gemeente is hiervoor namelijk afhankelijk van andere partijen. De aannemer zal starten met de aanleg van de bestrating op de eigen grond van de nieuwbouw. Waternet zal een openwaterriool naar de sloot aanleggen en de voorbereidingen treffen voor de aansluiting op de kolken (putten) in de molgoten.

De gemeente is ervan op de hoogte dat het wel erg fijn zou zijn als de laan voor de aanvang van het nieuwe tuinseizoen in april er helemaal picobello bij zal liggen.

Wat de projectleider wel kan toezeggen, staat hieronder:
• Donderdag 2 juli van 19 tot 20 uur: Gemeente verzorgt presentatie met beelden over het ontwerp van de laan en aansluiting op de nieuwbouw in het Dorpshuis Sloten.
• Tot 6 augustus: iedereen kan reacties op de plannen via de mail sturen naar onder vermelding van ‘Lies Bakhuyzenlaan’.
•  Er wordt bekeken of de reacties aanleiding geven om het ontwerp aan te passen. Vervolgens worden de reacties gebundeld en met het concept ontwerp aangeboden aan het bestuur van het stadsdeel. Het Dagelijks Bestuur stelt daarna het ontwerp vast. Degenen die een reactie hebben gestuurd, zullen uitleg krijgen over hoe hun reacties zijn verwerkt.
• Tweede week september 2026: Dagelijks Bestuur stadsdeel Nieuw-West geeft goedkeuring aan en stelt ontwerp vast.

Werkwijze afdeling Vergunningen en projecthistorie
Onderaan dit artikel treft u twee linken. De ene link biedt toegang tot een bespiegeling van de door de redactie geconstateerde niet transparante werkwijze van de gemeente – en dan in het bijzonder van de afdeling Vergunningen – als het gaat om het al dan niet goed- en afkeuren van (ver)bouwvergunningen in de afgelopen jaren. De redactie trekt dit vraagstuk dus breder dan wat hier bij de Lies Bakhuyzenlaan is heeft plaats gevonden.
Mogelijk dat de gemeenteraad hierin aanleiding ziet om in alle openheid nader onderzoek te verrichten. Dit zou het gevoel van rechtvaardigheid en het vertrouwen in het lokale bestuur – zeker onder bewoners van het landelijke gebied Sloten-Oud Osdorp – ten goede komen.
De andere link blikt terug op wat er in de afgelopen drie jaar allemaal op en rond de Lies Bakhuyzenlaan is gebeurd. Al met al was dit helaas een wonderlijke en dure soap.

Afsluitend
Bovenstaande inrichtingsplannen hebben nog geen definitieve status, maar het lijkt er dus op dat de Lies Bakhuyzenlaan uiteindelijk op een voor Sloten passend wijze opnieuw zal worden ingericht. En dat alle losse eindjes netjes worden afgehecht en alles goed zal komen.

Nou ja, alles? De naar de arbeiderswoningen aflopende en gootloze tijdelijke bestrating ligt er nog altijd. En het dure mediationtraject is nog altijd niet afgerond. Wat de omwonenden betreft “hoeven zij hun dure eindrapportage niet meer te maken…”

Tamar Frankfurther; 27 juni 2026.

* Zie ook: Tijd om het vergunningsverleningstraject door te lichten?

* Zie ook: Terugblik op ontstaan van verschillende maaivelden en inrichting Lies Bakhuyzenlaan.

Na de consternatie over het bouwproject op de locatie van de voormalige Garage Kuykhoven volgde ook ‘een soap’ over de daarop volgende herinrichting van de Lies Bakhuyzenlaan.

Hieronder volgt een beknopte terugblik op wat er op die smalle laan de afgelopen periode heeft plaatsgevonden.

Belofte: aflopend maaiveld
Tijdens het inspraaktraject over de nieuwbouwplannen op de kavel Kuykhoven heeft de stedenbouwkundige van de gemeente herhaaldelijk en overduidelijk met de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp en de Werkgroep Sloten afgesproken dat de nieuwbouw deze keer wél op het oude maaiveld gebouwd zou worden. Daarmee zouden de oude dorpse structuren – zoals beschreven in de Cultuurhistorische Verkenning Sloten en vermeld in het bestemmingsplan en in de onderbouwing over de aanwijzing van het Beschermd Dorpsgezicht Sloten – worden gevolgd. Het is ook niet meer dan logisch dat dat de nieuwbouw vanaf de Sloterweg – feitelijk een dijk – de omliggende bestaande bebouwing zou volgen. En  dus zou aflopen naar een lager maaiveld op het achterland.

Reeds in december 2023 wezen de Slotenaren de gemeente erop dat het maaiveld van de nieuwbouw te hoog was en later voor problemen bij de bestrating van de smalle Lies Bakhuyzenlaan zou zorgen.

Gemeente had oog- en oorkleppen op
De Slotenaren zagen echter dat de niet anders te interpreteren toezeggingen van de gemeente hierover haaks stonden op wat zij in de praktijk waarnamen. Dus deelden zij bezorgd – zelfs al voordat de feitelijke bouw was gestart – meteen hun zorgen over het hogere maaiveld op de bouwkavel. Dit werd telkens afgedaan als “dat zand zal nog inklinken”. Sommige Slotenaren bleven hier vasthoudend aandacht voor vragen en kregen van gemeenteambtenaren zelfs het verbod hierover nog contact met hun op te nemen. En toen de bouw echt startte kregen zij keer-op-keer te horen “dat de nieuwbouw echt goed zou aansluiten op het maaiveld van de bestaande bebouwing”.

De zorgen onder de Slotenaren namen daarna alleen maar toe. Ondertussen kregen zij nergens en bij niemand gehoor. Met hun vooruitziende blik vroegen zij zich al in een vroeg stadium al af wat dit hogere maaiveld zou betekenen voor de toekomstige bestrating van de smalle Lies Bakhuyzenlaan. Het feit dat aan de overkant van de smalle ‘steeg’ vier kwetsbare niet onderheide monumentale arbeiderswoningen staan maakt hun zorgen alleen maar groter.

Aanleg te hoge en smalle laan met muurtjes stilgelegd
Toen de nieuwe huizen eenmaal waren afgebouwd, kreeg ook de gemeente door dat er iets was misgegaan en dat de nieuwbouw deels op een veel te hoog maaiveld is gebouwd. Medewerkers van het Ingenieursbureau van de gemeente Amsterdam besloten zomaar en meteen tot een praktische herinrichting van de laan. Het is niet bekend of zij hierover van tevoren contact hebben opgenomen met hun collega’s, die veel afweten van stedenbouw en de regels voor het beschermde dorpsgezicht. De redactie vermoedt van niet. Wat wel vaststaat is dat de medewerkers van het Ingenieursbureau hun inrichtingsplannen niet van tevoren hebben afgestemd met de Dorpsraad, de Werkgroep Sloten of met omwonenden.

Hoe dan ook: de medewerkers van het Ingenieursbureau constateerden het oplopende hoogteverschil en startten in juni 2025 – niet gehinderd door kennis over de cultuurhistorische eisen in het beschermde dorpsgezicht – met de herinrichting van de laan. Aan weerszijden van de rijweg plaatsen zij foeilelijke betonnen muurtjes, die totaal niet passen in het beschermde dorpsgezicht. En dat niet alleen: ze plaatsten die muurtjes ook nog eens op het hoge maaiveld van de nieuwbouw. Dat daarmee een deel van de enkelsteense muren van de monumentale kwetsbare arbeiderswoningen langs de laan onder het maaiveld zouden verdwijnen ,deed er blijkbaar niet toe. Bovendien werd de rijweg hierdoor te smal, kon niemand meer schadevrij naar parkeerplaatsen rijden en weken deze indeling en stijl volkomen af van de eigen gemeentelijke bestratingsregels volgens de zogenaamde ‘Puccinimethode’.

In juni 2025 plaatste het Ingenieursbureau van de gemeente Amsterdam zonder enig overleg – en in strijd met alle welstandsregels – aan weerszijden van de laan lelijke betonnen muurtjes.

Na heftige protesten van de Werkgroep Sloten en omwonenden heeft de gemeente het werk stilgelegd en verklaarde een woordvoerder van de gemeente dat er inderdaad “iets was misgegaan”. Deze liet verder weten dat “alleen de aanleg van kabels en leidingen voorlopig verder zou gaan”. De muurtjes aan de kant van de arbeiderswoningen werden verwijderd. Die voor de nieuwbouw bleven staan. Daardoor liepen veel voertuigen bij het nemen van de krappe bocht naar de parkeerplaatsen achter de nieuwbouw en naar de privéparkeerplaatsen schade op. Daarna volgde een lange periode vol onduidelijkheid, onbegrip en non-communicatie vanuit de gemeente. Bovendien werd er telkens een nieuwe projectleider van het Ingenieursbureau op het project gezet.

De muurtjes aan de kant van de nieuwbouw bleven staan en veroorzaakten flink wat schade aan voertuigen, 26 september 2025.

Gootloze bestrating aflopend naar arbeiderswoningen
Daarna gebeurde er weer maanden niets en werd ook niet meer gereageerd op de herhaalde informatieverzoeken van omwonenden. Tot het moment dat het Ingenieursbureau van de gemeente – wederom zonder enige communicatie vooraf – op 26 februari de smalle laan tussen de Sloterweg en Tuinpark V.A.T. opeens tijdelijk ging bestraten. Aan de ene kant was dat fijn omdat de blubbertroep van de zandweg daarmee niet meer de woningen in werd gelopen. En Tuinpark V.A.T. beter bereikbaar werd. Maar de werkzaamheden – vooral het aantrillen van de tijdelijke stenen – zorgden wel opnieuw voor trillingen in de naastgelegen stokoude monumentale arbeiderswoningen.

Tot ongenoegen en onbegrip van de bewoners van deze niet onderheide woningen is deze tijdelijke bestrating bewust aflopend naar hun woningen aangelegd. De aannemer die deze werkzaamheden begin 2026 aanlegde vond het zelf ook vreemd dat de laan niet de andere kant op afliep. En liet aan de bezorgde Slotenaren weten dat hij dit ook vreemd had gevonden en bij zijn opdrachtgever had geïnformeerd of dat wel klopte. Dat was het geval en zij moesten dus de opdracht van de gemeente precies zo uitvoeren.
Daarnaast vond iedereen het onbegrijpelijk dat daar bovenop ook een goot of kolken (putten) in de tijdelijke weg ontbraken. Al het regenwater stroomt dus tot op de dag van vandaag in de funderingen van de vier monumentale panden. Het is de bewoners van de arbeiderswoningen noch de Werkgroep Sloten tot nu toe gelukt om aandacht te krijgen van de gemeente over deze onwenselijke situatie.

De huidige – tijdelijke – bestrating zal vermoedelijk blijven liggen tot de laan volgens het nieuwe ontwerp zal worden gestraat. Te zien is dat er geen goot is én dat het wegdek afloopt richting de kwetsbare arbeiderswoningen, 17 maart 2026.

De eigenaren van de arbeiderswoningen zijn bezorgd wat dit tot nu toe met hun funderingen heeft gedaan. Bovendien vrezen zij komende zomer de forse regenbuien, die een vast onderdeel van het veranderde klimaat vormen. De eigenaren van de stokoude woningen hopen dat de gemeente op korte termijn alsnog tijdelijke maatregelen zal treffen.

Ondanks zinloze dure mediation toch oplossing
Ondertussen ging de gemeente niet werken aan een goede oplossing van dit probleem, maar werd er tot verbazing van iedereen een mediationbureau door de gemeente ingehuurd “om de zaak vlot te trekken”. De redactie heeft niemand kunnen vinden die snapt waarom de gemeente hiertoe heeft besloten. Want waarom zouden er voor de inrichten van de openbare ruimte externe experts ingehuurd moeten worde? “Misschien zijn die lui goed in ruzies beslechten, maar ze weten toch niets van stedenbouw? Of van de geldende veiligheidsregels en de ruimtelijke eisen die worden gesteld aan de openbare ruimte in het beschermde dorpsgezicht?”

Vergunde situatie nu zo goed mogelijk oplossen
Gaandeweg kwam boven water hoe het heeft kunnen gebeuren dat de nieuwbouw – niet als voorgeschreven – is gebouwd op het aflopende maaiveld. De afdeling Vergunningen van stadsdeel Nieuw-West heeft bewust of onbewust goedgekeurd dat de ontwikkelaar alle woningen op het hogere maaiveld van de Sloterweg mocht bouwen. Het is niet bekend of dit besluit van tevoren is afgestemd met de afdeling Stedenbouw, die daar vermoedelijk – als hoeder van het beschermde gezicht – niet mee zou hebben ingestemd. Los hiervan is het de vraag hoe dit heeft kunnen gebeuren en wat voor procedures hier normaal gesproken voor bestaan. De redactie bespreekt dit en stelt hierover haar vragen een apart artikel.

Terug naar het mediationtraject: dat heeft ongetwijfeld geleid tot vertraging. Maar gelukkig hebben de ambtenaren Stedenbouw en de technici van het Ingenieursbureau ondertussen niet stilgezeten en het heft weer in handen genomen. De medewerkers met technische en stedenbouwkundige expertise zijn gezamenlijk aan de slag gegaan om een zo passend mogelijk inrichtingsontwerp te vinden. Zij namen hierover contact op met de bewoners van de nieuwbouw, de ontwikkelaar en diens aannemer en de Werkgroep Sloten. Daarna legden zij een voorstel voor het ontwerp op tafel. In het verdere traject hebben deze ambtenaren serieus geluisterd naar hun inbreng en de plannen hierop aangepast.

Uitgangspunt hierbij was dat er gedeald moest worden met de vergunde situatie. Ook nu er geen sprake is van het voorgeschreven aflopende maaiveld, moest de Lies Bakhuyzenlaan toch echt worden aangestraat. Nu was het zaak om de verschillende maaivelden aan weerszijden van de laan zo goed en voor het dorp passend mogelijk bijeen te brengen.

Ingewikkelde puzzel is gelegd
Deze opdracht bleek een uitdagende puzzel voor de gemeente. Dat kwam mede doordat de zes nieuwbouwwoningen aan de Lies Bakhuyzenlaan voor hun huizen een stukje eigen grond hebben.

Aangezien in deze fase wel sprake was van open en wederzijds respectvol overleg is klus nu – naar mening van de Werkgroep Sloten – optimaal is geklaard. De afgevaardigde die namens de werkgroep met de gemeente heeft ‘onderhandeld’ beschouwt het eindresultaat als “onder de gegeven omstandigheden het maximaal haalbare. Het is gelukt om beide maaivelden te verbinden. En de inrichtingsplannen passen – als ook de eigen grond inderdaad passende bestrating zal krijgen – goed in het beschermde dorpsgezicht. Met deze inrichting zullen de kwetsbare monumentale arbeiderswoning misschien wel beter worden beschermd dan in het verleden toen de garage er nog stond. En er is voldaan aan de huidige veiligheidseisen.”

De ontwerpplannen hebben nog geen definitieve status, maar het lijkt er dus op dat de Lies Bakhuyzenlaan uiteindelijk op een voor Sloten passend wijze opnieuw zal worden ingericht. En dat alle losse eindjes netjes worden afgehecht en alles goed zal komen. Nou ja, alles?

Eind juni is het dure mediationtraject nog altijd niet afgerond. Wat de omwonenden betreft “hoeven zij hun dure eindrapportage niet meer te maken”.

Tijdelijke bestrating slecht voor arbeiderswoningen
Ondertussen vrezen de eigenaren van de arbeiderswoningen komende zomer nog wel de verwachte stortbuien. Die lijken tegenwoordig namelijk vaste prik in het veranderde klimaat. En de tijdelijk ingerichte laan heeft geen goten noch kolken én loopt af naar hun monumentale kwetsbare huizen. Dat is desastreus voor de funderingen van de niet onderheide woningen. Daarnaast hebben de arbeiderswoningen ook aantoonbare schade opgelopen tijdens het versneld droogmaken van de bouwkavel, het bouwproces zelf en werkzaamheden aan de Lies Bakhuyzenlaan. Ook daarover lopen de eigenaren van de vier woningen nog altijd aan tegen de spreekwoordelijke muren.

Tekst en foto’s: Tamar Frankfurther, 27 juni 2026.

* Zie ook: Optimalisatie Lies Bakhuyzenlaan op lage maaiveldniveau.

* Zie ook: Tijd om het vergunningsverleningstraject door te lichten?

De langjarige ‘soap’ rond het bouwplan dat nu uiteindelijk is gerealiseerd op de plek waar voorheen Garage Kuykhoven was gevestigd en de daarop volgende herinrichting van de Lies Bakhuyzenlaan, roepen veel vragen op.

Dit zelfde geldt voor vele andere beslissingen van de afdeling Vergunningen in veel andere bouwzaken elders op het dorp Sloten, de Sloterweg en in Oud Osdorp. Wie al langer meeloopt, merkt de inconsistenties op bij de werkwijze van de afdeling Vergunningen. Ook in het daaraan voorafgaande traject waarin wordt bepaald wanner er wel of niet mag worden afgeweken van vastliggende democratisch vastgestelde randvoorwaarden aan nieuw- en verbouw roept vragen op.

Met andere woorden: de redactie snapt niet hoe het bij dit specifieke bouwproject zo heeft kunnen misgaan en hecht er daarnaast aan om deze vraag breder te trekken. Zij begrijpt niet waarom het tot op de dag van vandaag eerder uitzondering dan regel is dat de gemeente zich houdt aan de democratisch vastgestelde randvoorwaarden van wat er wel en niet gebouwd mag worden in het landelijke gebied. Tenminste, als het gaat om bouwaanvragen van (grote) ontwikkelaars.

Hoe is het bijvoorbeeld mogelijk dat de gemeente het heeft goedgekeurd dat de ontwikkelaar de nieuwe woningen op het terrein van de voormalige Garage Kuykhoven te hoog heeft mogen bouwen? Volgens het bestemmings- en omgevingsplan en de regels van het Beschermd Dorpsgezicht Sloten mocht dat absoluut niet. Daarin ligt keihard vast dat de Sloterweg als dijkweg hoger ligt en dat bebouwing naar het achterland per se het aflopende maaiveld móet volgen. Foto: Tamar Frankfurther, 23 juli 2025.

Discussie, onderzoek, aanpassing?
De redactie stelt onderstaande punten aan de orde in de hoop dat bestuurders, raadsleden en ambtenaren hierin aanleiding zien om het hele traject van de vergunningverlening in alle openheid door te lichten. Dit zal mogelijk leiden tot aanpassingen in procedures. Ongeacht of de procedures na onafhankelijk onderzoek  aangepast zouden moeten worden, zal alleen deze actie al het gevoel van rechtvaardigheid en het vertrouwen in het lokale bestuur zeker ten goede komen. Alleen al doordat veel breed levende vragen op deze manier beantwoord zullen worden.

Denk bijvoorbeeld aan deze lijst vragen, die heel makkelijk verder kan worden uitgebreid:

Afdeling Vergunningen oppermachtig?
Hoe kan het dat de afdeling Vergunningen van Stadsdeel Nieuw-West – vermoedelijk (en hopelijk, want anders zou het allemaal nog veel erger zijn) zonder afstemming met de afdeling Stedenbouw – een bouwplan zomaar goedkeurt? En hiermee een belangrijk fundament onder het Beschermde Dorpsgezicht Sloten – en de hierover vastgestelde regels in het omgevingsplan/bestemmingsplan – willens en wetens negeert. Is er überhaupt controle op dit proces? Of is de afdeling Vergunningen almachtig en kunnen zij gewoon naar eigen inzicht hun gang gaan zonder inhoudelijke experts te raadplegen? Als dat zo is, waarom zijn deze ambtenaren dan gemachtigd bepaalde besluiten nemen of zijn ze dat eigenlijk niet?

Voeren deze ambtenaren tijdens de behandeling wensen uit van bestuurders of van derden? Zo ja, kan en mag dat? Is daar openheid over? En hoever gaat die invloed van ambtenaren in welke functies eigenlijk? Ligt dat ergens vast?
Is er sprake van (ook maar enige) transparantie over deze besluitvormingsprocessen en is er ergens in het traject nog een  onafhankelijk controle-moment ingebouwd?

De bouwer van de Kuykhoven-huizen zal blij zijn geweest dat hij alle woningen zomaar op één maaiveldhoogte mocht bouwen. De Dorpsraad weet zich te herinneren dat hiervoor in een eerdere fase aanvankelijk geen toestemming voor is verleend. Waarom is dit in de loop van het traject veranderd en wie heeft daartoe besloten om welke reden? Had – bijvoorbeeld de Dorpsraad – over  deze fundamentele wijziging niet geïnformeerd hoeven worden? Of hebben ambtenaren gedacht dat deze vrijwilligers ongetwijfeld in goed vertrouwen niet nog een keer die taaie, deels onbegrijpelijke vergunningsteksten zouden gaan goedkeuren? Komt dit vaker voor dat schijnbaar detail zomaar in een latere fase nog ‘stiekem’ wordt aangepast?

En is het dan eigenlijk wel de taak van de Dorpsraad om hierop te letten. Immers, doordat deze toestemming tot te hoog bouwen is verleend, heeft de gemeente niet alleen veel hogere kosten moeten maken, maar is er ook sprake van een verdere afname van vertrouwen in de overheid. En ook tot aantasting van zijn eigen gemeentelijke beschermde dorpsgezicht. Die bescherming zou toch prioriteit voor de gemeente hebben moeten zijn?

Daar komt nog bij dat de afdeling Vergunning deze regels juist wél heel stringent hanteert als het gaat om minimale en totaal niet storende afwijkingen binnen het beschermde gezicht. Genieten ontwikkelaars een formele of informele voorkeurspositie? Wordt er gemeten met twee maten? Zo ja: ligt dit ergens vast en waarom en wanneer dan? Is dit gemeentelijk beleid? Hebben de wethouder en de gemeenteraad hier weet van? Speelt dit alleen in Nieuw-West of elders in de stad net zo?

En zo zijn er nog veel meer vragen te stellen…

Hoe kan het bijvoorbeeld dat de gemeente meewerkt aan de komst van dit appartementengebouw aan de Sloterweg? Terwijl dit bouwplan op heel veel punten strijdig is met wat vastligt in het na inspraak democratisch vastgestelde bestemmings- en omgevingsplan? En ook nog eens met de door de gemeente zelf opgestelde cultuurhistorische verkenning van de Sloterweg? Meewerken aan een dergelijke vergunningsaanvraag die op zoveel punten strijdig is met allerlei vastgesteld beleid is toch niet verplicht? Waarom gebeurt dit dan toch?

Structureel afwijken van bestemmings-/omgevingsplannen
In het bovenstaande specifieke geval gaat het om het de bouw van een appartementengebouw bij de rotonde in de Sloterweg. Om onnavolgbare redenen werkt de gemeente proactief mee aan het negeren van de visie die experts delen in een cultuurhistorische verkenning. En om onder andere de vergunde hogere bouwhoogte dan op deze locatie goed onderbouwd was toegestaan. Maar iedereen snapt dat dit pand totaal haaks staat op wat in het landelijke lint is toegestaan. Dat het in de buurt van Nieuw Sloten staat en daar wel goed bij aansluit, doet niet ter zake. De aangevraagde vergunning gaat over een kavel binnen het landelijke gebied. Díe regels gelden hier.

Dergelijke casussen spelen in het landelijke gebied aan de lopende band al decennialang tot nu. Telkens wordt afgeweken van wat officieel is toegestaan. En het gaat dan niet om beperkte afwijkingen, maar om grote en principiële afwijkingen. Het heeft er alle schijn van dat de ambtenaren zienswijzen hierover niet benaderen in de zin van “o ja, de indiener heeft wel gelijk dat de afwijkingen wel fors zijn”. Nee, het heeft er alle schijn van dat de ambtenaren er veel tijd en energie insteken om alle argumenten van de onderbouwde zienswijzen te ontkrachten. De zienswijzen zijn veelal zo goed opgesteld dat ambtenaren ook extra tijd hebben om deze zienswijzen van tafel te vegen.  – wijkt op heel veel punten af van wat officieel is toegestaan aan bouwactiviteiten op deze kavel. En nogmaals: hierbij gaat het over het algemeen niet om kleine en ondergeschikte afwijkingen, maar om grote fundamentele.

Rechter vertrouwt gemeente en toetst beperkt
De Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp is hier al jaren druk mee. De ervaring leert dat de Dorpsraad inhoudelijk – ook volgens de rechter en soms zelfs de Raad van State – (informeel) inhoudelijk in het gelijk wordt gesteld. Maar de juridische praktijk is een andere. “De kans van slagen is best beperkt”, zegt ook Victorine Dijkstra – partner bij advocatenkantoor NautaDutilh – op 18 juni 2026 in Het Parool. “De rechter toetst dit soort besluiten namelijk vrij ‘marginaal’. Zo is de wet ingericht. De rechter gaat niet de hele besluitvorming overdoen.”
In de praktijk blijkt dat de rechter het genomen besluit beperkt toetst en vooral kijkt of de gemeente de procedure correct heeft doorlopen. De rechter kijkt bijna nooit of een besluit inhoudelijk past binnen het vastgestelde beleid en terecht is genomen. De rechter vertrouwt erop dat de onafhankelijke overheid tot een goed besluit is gekomen.

Transparantie over afwijken regels ontbreekt
Betrokken burgers krijgen te maken met een besluitvormingstraject zonder transparantie. En nemen waar dat ontwikkelaars veelal wél buiten de lijntjes mogen kleuren, maar bewoners niet. Dit leidt tot de centrale vraag: mag de gemeente zomaar van wat toegestaan is in bestemmings-/omgevingsplannen afwijken? En daar komen vanzelf weer allerlei vervolgvragen  – zoals hierboven beschreven – uit voort.

Vertrouwen in democratisch proces geschaad
Als de gemeente – zonder transparantie en zonder externe controle (of is die er wel?) – de regels in een bestemmingsplan kan negeren en mag meewerken aan de totstandkoming van hier officieel niet toegestane bouwwerken, wat doet dit dan voor het democratische proces? Hoe staat het dan met het behoud van vertrouwen in de lokale overheid en de democratie? Die bestemmings- en omgevingsplannen zijn immers vastgesteld na een langdurig en zorgvuldig inspraaktraject. Burgers en ondernemers moeten er toch op kunnen vertrouwen dat er slechts bij hoge uitzondering van die vastgestelde regels mag en kan worden afgeweken? En dat als dat een keer mocht gebeuren dat dit niet stiekem gebeurt, maar dat zij in die gevallen ook tijdig heldere uitleg krijgen waarom hiertoe in dat uitzonderlijke geval wordt besloten. Of zijn al die procedures bewust feitelijk zinloos, is het een vorm van schijndemocratie en worden regels door ambtenaren (en bestuurders?) naar eigen believen soms wel en soms niet gevolgd?

Was de inspraak dan (deels) zinloos?
Het is immers ondemocratisch dat de gemeente eerst ‘voor het oog van het volk’ tijdens uitvoerige participatietrajecten met bewoners en ondernemers afspraken over wat waar wel en niet is toegestaan vastlegt. En dat de ambtelijke organisatie deze daarna tijdens vergunningsprocedures zonder blikken of blozen domweg negeert en afwijkingen toestaat. En dat burgers en ondernemers in Amsterdam machteloos moeten toezien dat zij hier slechts zelden nog wat aan kunnen veranderen, omdat de procedures nu eenmaal correct zijn afgewikkeld. En dat de inhoud er zelfs al meteen tijdens hoorzittingen en in alle stadia daarna niet meer toe doet. Logisch, omdat zelfs al bij de ambtelijke (!) hoorzittingen de inhoud al niet meer centraal staat maar of de procedure correct is gevolgd. Ja, daar zorgt de afdeling Vergunningen wel voor. En incidenteel moet de bezwaarcommissie toegeven dat die procedure niet helemaal correct is gevolgd. Wat er dan gebeurt? Met dezelfde inhoudelijke goedkeuring worden de foutieve stappen herhaald. Dus door tijdig aan de bel te trekken en een besluit aanhangig te maken, verklein je je positie later bij de rechter. Want die kan alleen maar concluderen dat de gemeente eerder in het traject zijn omissie heeft hersteld.

Als ambtenaren aan het begin van het traject om hun moverende redenen al hebben bepaald dat de gemeente zal meewerken aan een ingediende vergunningsaanvraag, is de zaak dus veelal al verloren. Daarmee geven zij – als onafhankelijk overheidsdienaar – immers inhoudelijk hun goedkeuring om van de regels af te wijken. Een voormalig dorpsraadslid: “Als er ambtelijk eenmaal wordt meegewerkt aan het mogen afwijken van de plannen, kun je daarna hoog en laag springen en van de rechter informeel te horen krijgen dat ze het met je eens is. Maar uiteindelijk is de kans groot dat je de zaak toch verliest omdat ambtelijk nu eenmaal het correcte traject is bewandeld en de rechter niet inhoudelijk toetst.”

‘Bestuurlijk fatsoen’ nodig bij overheden
Douwe Jan Elzinga – emeritus hoogleraar Staatsrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen – deelde zijn visie over wat hij noemde “de noodzaak tot bestuurlijk fatsoen” in het radioprogramma Met het Oog op Morgen van 19 juni 2026. Hij had het uiteraard niet over het gedrag van de afdeling Vergunningen van stadsdeel Nieuw-West.  Maar wel over het principe van het recht, dat hier nét zo goed geldt.

Elzinga vindt het van groot belang dat overheden fatsoenlijke besluiten nemen die bij voorkeur op maatschappelijk draagvlak kunnen rekenen. De emeritus hoogleraar benoemde in dit verband ook dat een betrouwbare overheid belangrijk is om vertrouwen te houden in diezelfde overheid en in het democratische proces in het algemeen. Wat hem betreft houden overheden zich aan gemaakte afspraken. En – als ze daar incidenteel echt van zouden moeten afwijken – dat dat ook goed moet worden uitgelegd. En dat moet dan ook in alle openheid gebeuren.

Als de gemeente dit in het kleine landelijke gebied Sloten-Oud Osdorp zo zou hebben toegepast, dan zouden heel wat totaal niet passende bouwplannen – zelfs binnen het Beschermde Dorpsgezicht Sloten – nooit gebouwd zijn. Ja, natuurlijk mag er zo nodig – denk aan nieuwe bouwnormen – een beetje worden afgeweken van inmiddels overduidelijk verouderde randvoorwaarden. Maar dat is niet waar de redactie het hier over heeft. Hier wordt namelijk (bijna) altijd afgeweken van democratisch vastgestelde bestemmingsplannen. En niet een beetje, maar fors. Waarom? Geen idee! Dat het juridisch blijkbaar mogelijk is om fors en op principiële punten af te wijken van bestemmings- en omgevingsplannen en van cultuurhistorische verkenningen, mag geen reden zijn om het dan maar telkens ook te doen.

Uit de vele zienswijzen die de Dorpsraad en belanghebbenden hiertegen al jaren optimistisch blijven indienen, kan de overheid inmiddels toch wel weten dat er géén draagvlak is voor al die megalomane bouwprojecten. En dat het in de termen van Elzinga “van bestuurlijk fatsoen zou getuigen” als ook de gemeente Amsterdam zich aan gemaakte en vastgelegde afspraken zou houden.

Pakken gemeenteraadsleden de zakdoek op? De Dorpsraad en de redactie staan klaar om hun jarenlange ervaringen hierover te delen…

Tamar Frankfurther; 27 juni 2026.

* Zie ook: Optimalisatie Lies Bakhuyzenlaan op lage maaiveldniveau.

* Zie ook: Terugblik op ontstaan van verschillende maaivelden en inrichting Lies Bakhuyzenlaan.

Langs de smalle polderweg – die reeds is afgesloten voor doorgaand verkeer – staan een paar monumentale boerderijen en nog één tuindershuisje dat de herinnering aan het agrarische verleden dapper levend houdt.

De afdeling Vergunningen van de gemeente werkt – alweer – mee aan het vernielen van de cultuurhistorie van het landelijke gebied. In dit geval van Oud Osdorp. Hiertegen zijn op 3 juni 2026 twee bezwaarschriften ingediend.

De laatste karakteristieke tuinderswoning – die de agrarische geschiedenis levend houdt – heeft tot nu toe dapper standgehouden. Naast zorgvuldige onderbouwing waarom de nieuwbouw op deze plek niet is toegestaan, lijkt de vergunningsverlener de verkeerseffecten hiervan over het hoofd te zien. Deze locatie valt immers niet onder het bedrijventerrein in de Lutkemeerpolder maar ligt binnen de historische lintbebouwing langs de smalle polderweg. Sluipverkeer wordt hier voorkomen door een fysieke knip (paaltje) in de weg.
Daarnaast streven andere gemeentelijke onderdelen ernaar om (zwaar) verkeer ook verderop op de Osdorperweg zo veel mogelijk te weren. Zodat de Osdorperweg – onderdeel van het Hoofdnet Fiets – eindelijk veilig(er) zal kunnen worden voor fietsers. Door mee te werken aan de totstandkoming van dit bouwplan frustreert de gemeente dus feitelijk zijn eigen plannen.

Opnieuw negeert de gemeente het omgevingsplan
Net als voor andere bouwplannen in het landelijke gebied geldt, is ook hier sprake van een bouwplan dat volgens de regels eigenlijk niet mogelijk is. Het bouwplan is namelijk wederom op veel punten strijdig met wat op deze plek volgens het omgevingsplan (voorheen heette dat bestemmingsplan) is toegestaan. Dit geldt bijvoorbeeld voor het overschrijden van de maximale bouwhoogte. Acht meter is toegestaan, maar de ontwikkelaar mag van de gemeente zomaar tot elf meter bouwen. Ook het bebouwingspercentage van het perceel wordt fors overschreden. Dat is 40 procent in plaats van de toegestane 25 procent.

Om dit goed te praten spreekt de gemeente over het “afwijken van regels in het Omgevingsplan voor het oprichten van drie bedrijfsgebouwen over twee bouwlagen ten behoeve van twaalf bedrijfsunits”. Als zou deze vermelding de gemeente een vrijbrief geven om aan alle bouwplannen van ontwikkelaars medewerking te verlenen. Ongeacht wat op een locatie na een democratisch en zorgvuldig trajec is toegestaan.

Bouwplan volstrekt onmogelijk in het lint Lutkemeerweg
Er zijn twee sterke bezwaarschriften bij de gemeente ingediend. Alies Fernhout maakt als omwonende bezwaar en Mireille de Ridder heeft als lid van de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp een epistel ingediend vol steekhoudende argumenten waarom dit bouwplan nooit gerealiseerd mag worden. Zij kaarten niet alleen de strijdigheid met de voor deze kavel democratisch vastgestelde regels aan. Zij benoemen ook: de ongewenste ruimtelijke gevolgen en het aantasten van het landschappelijke karakter van het lint. En de als gevolg van dit bouwplan toenemende verkeersbelasting voor deze smalle polderweg en de toch al overbelaste Osdorperweg verderop.

In ontwikkelaarstaal ‘indicatieve impressie’ van het vooraanzicht van het bouwplan Lutkemeerweg 252 waar de afdeling Vergunningen van de gemeente aan mee lijkt te willen werken, terwijl er talloze argumenten voorhanden zijn om dit bouwplan simpelweg te weigeren. Het bouwplan is immers op zoveel punten strijdig met wat hier kan en mag. Daarom hád de gemeente er ook voor kunnen kiezen om dit bouwplan niet in behandeling te nemen. Een omwonende: “Het blijft een raadsel waarom de gemeente dit gedrag maar blijft vertonen. Zou het puur en alleen gaan om de verhoging van de grondwaarde ten koste van alles? Kan dat zomaar?”
Afbeelding: PROTOTYPE, 29 april 2025.

Acht steekhoudende bezwaargronden
De Ridder constateert “innerlijke tegenstrijdigheden” in de vergunningsaanvraag, die volgens haar duiden op een onzorgvuldige voorbereiding”. Haar ingediende bezwaar bespreekt acht bezwaargronden:
• De afwijking van de maximale bouwhoogte is ingrijpend en onvoldoende gemotiveerd;
• Het bouwplan is in strijd met de verplichte afstand van drie meter tot de zijdelingse perceelgrenzen;
• Een ‘fout in het bestemmingsplan’ mag niet als dragend argument voor afwijking dienen;
• Het bouwplan tast het landschappelijke en cultuurhistorische karakter van het lint aan;
• De sloop van een karakteristieke woning en het verlies van een woonfunctie zijn onvoldoende afgewogen;
• Er heeft onvoldoende onderzoek plaatsgevonden naar ontsluiting van en verkeerseffecten voor Lutkemeerweg en Osdorperweg;
• Er heeft geen kenbare toetsing aan het eigen mobiliteitsbeleid gemeente Amsterdam plaatsgevonden;
• Noodzakelijk natuuronderzoek ontbreekt.

Tamar Frankfurther; 11 juni 2026.

Op 5 juni 2026 heeft de gemeente de door de Slotenaren verfoeide afvalbunker uit de dorpskern moeten weghalen.

Dat deed de gemeente als reactie op het handhavingsverzoek dat Sjoerd Jaasma hierover op 9 maart 2026 namens de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp had ingediend. De betonnen constructie stond namelijk op een plek waar dit niet is toegestaan.

De betonnen constructie werd op 5 juni verwijderd van de hoek Slimmeweg / Sloterweg. Ook Liander ondervond recentelijk overlast van de bunker, die daar illegaal en dus niet op hun plattegronden stond. De creatieve Liander-medewerkers zijn echter voor geen gat te vangen en hebben hun kabels – met meerwerk – onder de bunker door kunnen leggen. Foto: Hella Hendriks.

Bunker is weg. Hoe nu verder?
Portefeuillehouder Nazmi Türkkol: “De gemeente heeft aan haar wettelijke plicht voldaan door de betonnen constructie uit de groenstrook te verwijderen. Daarmee heeft de Dorpsraad de pilot feitelijk gedwarsboomd. Ik ben al met ambtenaren in overleg wat nu verder te doen. We zullen in ieder geval alle kennis – die tot nu toe tijdens de pilot is vergaard – analyseren. Daarna zal de portefeuillehouder van stadsdeel Nieuw-West – ik kan nu nog niet zeggen of ik in de komende periode dezelfde portefeuille zal houden – met een voorstel komen over “hoe nu verder?”. We willen dit zorgvuldig doen en hebben daarvoor tijd nodig. Als wij eenmaal zover zijn, zullen we onze ideeën delen met de Werkgroep Sloten. Op dat moment zal er ook in deze nieuwsbrief informatie worden gedeeld.”

Uit het zicht en aan stadsrand
Sinds eind 2025 stond er plotseling tot groot ongenoegen van de Slotenaren een betonnen afvalbunker op de hoek van de Slimmeweg en de Sloterweg. Stadsdeel Nieuw-West bleek ervoor gekozen te hebben om hier pal bij het Beschermde Dorpsgezicht Sloten een afvalpilot te willen uitvoeren. Deze locatie kent immers al decennialang een groot illegaal afvalstortprobleem. Er zijn geen direct omwonenden die hier een oogje in het zeil kunnen houden. Het blijkt voor veel mensen een handige plek om hier hun grofvuil ongesorteerd te lozen. Ook de aanwezigheid van de naastgelegen wasstraat en het feit dat er over de brug in Badhoevedorp een veel strenger en duurder afvalbeleid geldt, leiden al jaren tot grote overlast.

“Geen inzamellocatie voor ongesorteerd groot vuil”
Dat de gemeente hier na al die jaren wat aan wil doen, is prijzenswaardig. Het is alleen jammer dat over de gekozen methode – een pilot – geen overleg is geweest met de Slotenaren. De Werkgroep Sloten van de Dorpsraad had hierover tot eind 2024 nog wel goed contact met de gemeente, maar werd daarna nergens meer bij betrokken. Vanaf het moment dat de gemeente de betonnen afvalbunker had geplaatst, nam de overlast alleen maar toe. De gemeente heeft laten weten dat handhavers tijdens de pilot al heel wat personen beboet hebben omdat zij buiten de toegestane tijden grofvuil kwamen dumpen. Voor de Slotenaren is dit niet relevant: “Dit is geen inzamelplek voor ongesorteerd groot vuil en dat mag het ook niet worden!”

Natuurlijk blijft ook de nu minder omvangrijke afvalstort hier ongewenst. Maar – nu de bunker is verwijderd – lijkt het er sterk op dat er minder grofvuil wordt gestort. Daarmee zouden de Slotenaren hun gelijk bevestigd kunnen zien dat “de betonnen constructie alleen maar uitnodigt tot nog meer stortingen”. Nu maar afwachten of dit effect tijdelijk of blijvend is. Hoe dan ook is ook deze informatie nuttig voor de gemeente. Alsof het verwijderen van de bunker een gepland onderdeel van de pilot zou zijn geweest.

Immers, een week eerder was de uitnodigende bunker nog tot over de nok gevuld met ongesorteerd groot vuil… Foto: Hans Horwitz.

Tamar Frankfurther; 12 juni 2026.

* Zie ook: Stand van zaken rond afvalbunker Slimmeweg op Sloten