Er is nog veel onduidelijk: het enige wat vaststaat is dat de gemeente van plan is om “kwetsbare mensen in het pand aan de Ditlaar 7 op te vangen”. Dit is het pand waarin tot voor kort het Greenstayhotel was gevestigd.

Het gaat om een ’24-uurs voorziening Beschermd Wonen’. Dus om “een veilige woonplek met continu toezicht en begeleiding voor mensen die tijdelijk niet zelfstandig kunnen wonen. Dit is meestal het gevolg van psychiatrische of psychosociale problemen. Professionele zorgverleners zijn de hele dag aanwezig of direct oproepbaar.” De woordvoerder van stadsdeel Nieuw-West wilde nog niet mededelen om wat voor doelgroep het precies gaat.

Het pand aan het adres Ditlaar 7 wordt op het ogenblik opgeknapt door de eigenaar en zal op korte termijn vermoedelijk kwetsbare mensen huisvesten.

Eerst DB- en daarna collegebesluit
Bekend is wel dat het DB van stadsdeel Nieuw-West eerst op 16 juni en een week later het gemeentebestuur in het geheim een besluit hierover hebben genomen. In de inmiddels openbare agenda staat namelijk dat zij een besluit namen over “het realiseren van een nieuwe locatie voor beschermd wonen aan de Ditlaar”. De bestuurders hebben ook het ‘Participatieplan 24-uurs voorziening Beschermd Wonen Ditlaar’ (VN 2026-007883) goedgekeurd.

“Mogelijk merk je er bijna niets van in de praktijk”
Het is logisch en begrijpelijk dat de gemeente Amsterdam niet over elke nieuwe locatie voor kwetsbare mensen en vluchtelingen een inspraakprocedure start. Dat is in deze tijden onbegonnen werk.

Het zou kunnen dat het hier – net als in het voormalige schoolgebouw van het ‘Calandlyceum 2’ aan de Anderlechtlaan 3 – gaat om het onderbrengen van medisch kwetsbare ongedocumenteerden. In dat geval kan Sloten leren van de ervaringen van de omwonenden in Nieuw Sloten. Voor de komst van deze opvang vreesden zij grote overlast. Later bleken deze zorgen ongegrond. Vlak na de opening werden er slechts enkele gemakkelijk oplosbare klachten geuit. Een Nieuw Slotenaar daarover: “De meeste vluchtelingen komen zelden buiten ‘het erf’ en iedereen gedraagt zich goed. Zij hopen immers informatie te kunnen vergaren waardoor zij alsnog een (tijdelijke) verblijfsvergunning kunnen krijgen.”

Waarom zwijgt de gemeente in alle toonaarden?
Bovengenoemde besluiten van 16 en 23 juni werden door de oplettendheid van stadsdeelcommissielid Piet Boon (GBW) vermoedelijk eerder wereldkundig dan de gemeente had gehoopt. Boon kwam deze informatie tegen toen hij – zoals iedere week – de na een week later openbaar gemaakte agenda van de DB-vergadering doornam. In plaats van flexibel mee te bewegen en dan maar versneld openheid van zaken te geven, doet de gemeente er het zwijgen toe. Waarom is onduidelijk. Alsof er per definitie groot verzet wordt verwacht, terwijl daar mogelijk geen of slechts beperkt sprake van zal zijn. Openheid van zaken – met de belofte zodra dat kan beschikbaar te zijn om vragen te beantwoorden – voorkomt over het algemeen onrust.

Niemand mag daar langer dan een half jaar wonen
Als de gemeente inderdaad zou hebben besloten hier een zorginstelling met 24/7-zorg te huisvesten, is dat frappant. Indertijd heeft de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp immers zijn best gedaan om op deze plek geen hotel, maar een dorpsogend complex met starterswoningen te laten bouwen. Dat was indertijd “absoluut niet mogelijk omdat aan de overkant van de weg de hoofdgaspersleiding loopt”, zo verkondigden ambtenaren tijdens een gemeentelijke informatiebijeenkomst in november 2017.

Risico door hoofdgaspersleiding
Ambtenaren legden toen uit “dat er een wet is, die is gebaseerd op de kansberekening hoeveel kans je hebt om tijdens je leven te worden opgeblazen door de aanwezigheid van zo’n leiding”. Als iemand daar langer dan zes maanden woont, kan de gemeente aansprakelijk worden gehouden als het misgaat. Daarom is die wonderlijke zes maandengrens leidend. Een Slotenaar: “Die gasleiding ligt er nog hoor. Zou diezelfde veiligheid dan niet gelden voor toch al kwetsbare mensen die in een beschermde omgeving moeten wonen? Is het dan handig om een dergelijke voorziening hier te vestigen?”

En hij vervolgt: “Ik ben geen expert, maar als leek zou je denken dat juist deze patiënten er baat hebben om niet telkens te hoeven verhuizen.” De woordvoerder van het stadsdeel wilde geen antwoord geven op deze vragen. Hij liet wel weten dat de (omwonende) Slotenaren zo snel mogelijk zullen worden geïnformeerd over wat er gaande is. En ongetwijfeld ook over wat de gemeente eraan zal doen om overlast te voorkomen.

Tamar Frankfurther; 29 juni 2026.

Aanvulling:  Op 1 juli heeft de gemeente huis-aan-huis een bewonersbrief rondgebracht op Sloten. Daarin wordt aangekondigd dat over de ‘Nieuwe woonvoorziening voor Beschermd Wonen aan de Ditlaar’ op 9 juli 2026 van 19.30 tot 21.30 uur een informatie-inloopbijeenkomst zal worden georganiseerd. Deze zal plaatsvinden in het Sportcentrum Sloten (op Sportpark Sloten), Sloterweg 1043 T, Sloten.

Na een ingewikkeld en zeer lang traject zijn kundige ambtenaren van de gemeente Amsterdam erin geslaagd om – na zorgvuldige afstemming met de Werkgroep Sloten – met een passend ontwerp voor de smalle Slotense laan te komen

Op 2 juli 2026 zullen zij hun voorstellen van 19 tot 20 uur komen toelichten in het Dorpshuis Sloten. Daarna heeft iedereen tot 6 augustus de tijd om zijn of haar reactie met de gemeente te delen.

Eerste impressie van hoe de Lies Bakhuyzenlaan er in de richting van de Sloterweg in de toekomst uit komt te zien gezien. Met links vooraan de nieuwe woning met het grootste hoogteverschil ten opzichte van het dorpsmaaiveld. Opmerking: de materialen op deze afbeelding zijn niet de definitieve. Ook de bestrating – straks in visgraat gelegd en met gebruikmaking van hetzelfde materiaal als elders op het dorp en de molgoot aan de rechterkant – zijn slechts een indicatie.

De nieuwe Lies Bakhuyzenlaan
Er valt veel te zeggen over dit project. Hieronder treft u eerst op hoofdlijnen van hoe de plannen van gemeente eruit zien. U zult zien dat zij op creatieve wijze maatwerk hebben geleverd om de hoogteverschillen van het maaiveld aan weerszijden zo onzichtbaar mogelijk ‘weg te werken’. Alle informatie over het voorgestelde nieuwe ontwerp zal eerst puntsgewijs worden samengevat. De gemeente heeft ook drie ‘artist impressions’ beschikbaar gesteld van hoe de laan er straks ongeveer uit zal zien. Deze afbeeldingen wijken nog flink af van de realiteit, maar ze verbeelden wel goed hoe de ambtenaren de uitgangspunten hebben vertaald naar het uiteindelijke ontwerpplan. De gemeente kan op dit moment nog geen harde toezeggingen doen over de uitvoering van deze plannen,  maar zegt ernaar te streven dat deze komend najaar zal starten.

Gemeente gaf toestemming om te hoog te bouwen
Aan de basis van de hele ‘Lies Bakhuyzenlaan-soap’ ligt het besluit van de afdeling Vergunningen van stadsdeel Nieuw-West. Die heeft strijdig met alle beloftes aan de Dorpsraad, de Werkgroep Sloten en de Slotenaren – goedgekeurd dat het bouwplan – op de plek van waar vroeger Garage Kuykhoven stond – helemaal op de hoogte van de dijkweg Sloterweg gebouwd mocht worden. Dit besluit is dan ook volledig in strijd met het bestemmings-/omgevingsplan, de cultuurhistorische verkenning en de regels van het Beschermd Dorpsgezicht Sloten. Dit besluit leidde ook tot hoge extra kosten. Hoe dit heeft kunnen gebeuren, blijft onduidelijk.

Vergunde situatie nu zo goed mogelijk oplossen
Echter, ook nu er geen sprake is van het voorgeschreven aflopende maaiveld, moet de Lies Bakhuyzenlaan toch echt eindelijk worden aangestraat. Daarom was het nu vooral van belang dat de verschillende maaivelden aan weerszijden van de laan zo goed en voor het dorp passend mogelijk bijeen gebracht zouden worden.

Ingewikkelde puzzel optimaal gelegd
Medewerkers met technische en stedenbouwkundige expertise zijn gezamenlijk aan de slag gegaan om een zo passend mogelijke oplossing te vinden. Hierover hebben zij contact gehad met de bewoners van de nieuwbouw, de ontwikkelaar en de Werkgroep Sloten. De ambtenaren hebben in het verdere ontwerptraject serieus geluisterd naar de inbreng van de Werkgroep Sloten en hun plannen hierop aangepast. Deze opdracht bleek een uitdagende puzzel voor de gemeente. Dat kwam mede doordat de zes nieuwbouwwoningen aan de Lies Bakhuyzenlaan voor hun huizen een stukje eigen grond hebben.

Gelukkig was in deze fase wel open en wederzijds respectvol overleg mogelijk waardoor de klus nu – naar mening van de Werkgroep Sloten – optimaal is geklaard. De afgevaardigde die namens de werkgroep met de gemeente heeft ‘onderhandeld’ beschouwt het eindresultaat als “onder de gegeven omstandigheden het maximaal haalbare. Het is gelukt om beide maaivelden te verbinden. En de inrichtingsplannen passen goed in het beschermde dorpsgezicht. Met deze inrichting zullen de kwetsbare monumentale arbeiderswoning misschien wel beter worden beschermd dan in het verleden toen de garage er nog stond. En er is voldaan aan de geldende veiligheidseisen.”

Ontwerp Lies Bakhuyzenlaan: wegprofiel
• De rijweg zal op het lagere maaiveldniveau van het dorp Sloten worden aangelegd.
De rijweg zal op een breedte van vier meter worden aangelegd. Deze breedte voldoet aan de eis voor nooddiensten en voor gemeentelijke voertuigen, die is vastgelegd op minimaal 3,65 meter.
• De Lies Bakhuyzenlaan zal worden gestraat volgens de gemeentelijke welstandsregels, die gelden voor het beschermde dorpsgezicht. Dus: met hetzelfde type stenen als die op de Sloterweg liggen. Op de rijweg zullen de stenen in visgraatstijl worden gelegd en op de loopstrook haaks met de bebouwing. Parallel voor de arbeiderswoningen zal een aantal rijen loopstrookstenen worden gelegd. Hierdoor komt het hoofdwegprofiel optisch verder weg te liggen van de arbeiderswoningen.

Hemelwaterafvoer
• Er zal gezorgd worden voor goede afvoer van regenwater, dat via kolken (putten) in molgoten naar de achtergelegen sloot zal worden geleid. De molgoten zullen met een ronding worden aangelegd en dus niet trapsgewijs waardoor zij gevaarlijk zijn voor fietsers.
• Op het eerste stuk van de laan – waar het maaiveld van de nieuwbouw nog (ongeveer) even hoog is aan dat van de arbeiderswoningen – zal de molgoot in de rijweg worden aangelegd. De gemeente kiest ervoor om deze goot wat meer richting de nieuwbouw te plaatsen. Dit ter bescherming van de kwetsbare arbeiderswoningen. Motorvoertuigen zullen immers veelal midden over de goot rijden en de arbeiderswoningen hierdoor op wat grotere afstand passeren. Het wegdek zal vanaf beide kanten aflopen naar de molgoot.
• De molgoot zal op de rest van het tracé tot aan de parkeerplaats van V.A.T. aan de zijkant van de laan worden aangelegd: voor de inrit van de bestaande parkeerplaatsen aan de kant van de arbeiderswoningen. Door de dieper gelegen goot verder weg van het hogere maaiveld aan te leggen, kan het hoogteverschil in het wegdek makkelijker en vloeiender worden overbrugd. Op dit stuk van de laan zal de weg dus aflopend worden aangelegd richting de oude aangrenzende parkeerplaatsen.
• In de molgoot zullen kolken (putten) worden aangelegd. Met een extra kolk ter hoogte van de oprit naar de parkeerplaats achter de nieuwbouw. Bij hevige regenbuien is het wateraanbod hier immers erg groot. Via de kolken zal het water naar de sloot worden afgevoerd. Waternet benadrukt dat het hier nadrukkelijk om hemelwaterafvoer gaat en dat het dus niet de bedoeling is dat mensen in de putten zeepsop of ander vervuild water gieten.

Inrichting aan de kant van de nieuwbouw
• Voor de nieuwbouwwoningen geldt een strook van ongeveer 1,2 á 1,5 meter als eigen grond. Deze zal worden ingericht met materialen die goed aansluiten bij de stijl van het beschermde dorpsgezicht. In overleg met de aannemer van de ontwikkelaar zal  worden gekozen voor materiaal dat wel een beetje afwijkt van het materiaal op de openbare ruimte. Zo wordt duidelijk dat het hier om eigen grond gaat.
• Om het hoogteverschil van de maaivelden aan weerszijden van de laan te overbruggen, zal naast de eigen grond een smalle en multifunctionele loopstrook worden aangelegd. Sommige Slotenaren vroegen zich af of dit wel nodig was. Voorheen was er immers ook geen loopstrook op de Lies Bakhuyzenlaan. De gemeente heeft laten weten dat dit volgens de huidige regelgeving nu eenmaal verplicht is en dat er dus een loopstrook zal moeten worden aangelegd.
• Naast ruimte om te lopen zullen op deze strook langwerpige plantenbakken en trappen naar het lage maaiveld van de rest van het dorp worden aangelegd. Deze plantenbakken zullen de functie van keerwanden vervullen en daarmee de druk van de hogere nieuwbouw opvangen. De lelijke betonnen muurtjes zullen dus helemaal uit het zicht verdwijnen. Ze worden ‘verstopt’ in de langwerpige plantenbakken. De bewoners van de zes nieuwe woningen met entrees aan de laan hebben zich bereid verklaard om het groen in deze bakken met volle aarde te onderhouden.
• Aan de kant van de nieuwbouw zullen tot en met de heg paaltjes (Slotenaartjes) worden geplaatst. Dit voorkomt parkeren op de loopstrook, die daar nog bijna helemaal op het lage maaiveld langs de rijweg loopt. Daarnaast sluit inrichting van de Lies Bakhuyzenlaan hierdoor beter aan bij de openbare ruimte van de rest van het dorp.

Eerste impressie van hoe de Lies Bakhuyzenlaan vanaf de Sloterweg eruit zal komen te zien. Omdat het hoogteverschil op dit stuk van de laan kleiner is en om de arbeiderswoningen te beschermen, ligt de molgoot hier rechts van het midden van de weg. Onder de goot zal de gemeente uiteraard kolken (putten) laten aanleggen. Aan de rechterzijde zullen op verzoek van de nieuwe bewoners paaltjes (Slotenaartjes) worden geplaatst om stoepparkeren te voorkomen. In de hoop de snelheid van langsrijdend verkeer te temperen, zal de gemeente een verkeersbesluit nemen waardoor dit een officieel een woonerf wordt. Ook hier geldt dat de kleuren, materialen etc. slechts een indicatie zijn.

Eerste impressie van het ingewikkeldste deel van de Lies Bakhuyzenlaan. Hier is het hoogteverschil tussen het maaiveld van het laatste nieuwe huis en de laan – die volledig op het Slotense maaiveld zal worden aangelegd – het grootst. De lelijke keerwanden zijn helemaal verpakt in grote langwerpige plantenbakken met volle aarde. De bewoners hebben aan de gemeente toegezegd de planten hierin te gaan verzorgen. Het bestratingsmateriaal op de eigen grond zal afwijken, maar ook goed aansluiten bij de stijl van Sloten. Aan de rechterkant van de bestrating ziet u een licht afwijkende kleur stenen. Zo geeft de gemeente aan waar de molgoot vanaf de parkeerplaats aan die kant zal worden aangelegd. Met daaronder kolken (putten) uiteraard.

Parkeerplaatsen bij Tuinpark V.A.T. komen terug
• Voorbij de nieuwbouw zullen – zoals beloofd – de drie tijdelijk opgeheven parkeerplaatsen op het terrein bij Tuinpark V.A.T. op het bestaande maaiveld terugkomen. Ook zal de sloot daarachter worden hersteld. De tijdelijke brug die toegang bood aan het clubhuis van postduivenvereniging ‘De Gevleugelde Vrienden’ zal verdwijnen. Zoals afgesproken zullen de Gevleugelde Vrienden voortaan voor altijd recht van overpad behouden over de parkeerplaats van de nieuwbouw.

Verlichting
• Liander heeft al vier ritterlantaarns langs de Lies Bakhuyzenlaan geplaatst. Ook de lantaarnpaal voor de nieuwe woningen aan de Sloterweg is teruggeplaatst.

Planning
De gemeente kan op dit moment nog geen toezeggingen doen over wanneer de werkzaamheden om bovenstaande te realiseren zullen starten. En dus ook niet wanneer de nieuwe laan gereed zal zijn

De gemeente is hiervoor namelijk afhankelijk van andere partijen. De aannemer zal starten met de aanleg van de bestrating op de eigen grond van de nieuwbouw. Waternet zal een openwaterriool naar de sloot aanleggen en de voorbereidingen treffen voor de aansluiting op de kolken (putten) in de molgoten.

De gemeente is ervan op de hoogte dat het wel erg fijn zou zijn als de laan voor de aanvang van het nieuwe tuinseizoen in april er helemaal picobello bij zal liggen.

Wat de projectleider wel kan toezeggen, staat hieronder:
• Donderdag 2 juli van 19 tot 20 uur: Gemeente verzorgt presentatie met beelden over het ontwerp van de laan en aansluiting op de nieuwbouw in het Dorpshuis Sloten.
• Tot 6 augustus: iedereen kan reacties op de plannen via de mail sturen naar onder vermelding van ‘Lies Bakhuyzenlaan’.
•  Er wordt bekeken of de reacties aanleiding geven om het ontwerp aan te passen. Vervolgens worden de reacties gebundeld en met het concept ontwerp aangeboden aan het bestuur van het stadsdeel. Het Dagelijks Bestuur stelt daarna het ontwerp vast. Degenen die een reactie hebben gestuurd, zullen uitleg krijgen over hoe hun reacties zijn verwerkt.
• Tweede week september 2026: Dagelijks Bestuur stadsdeel Nieuw-West geeft goedkeuring aan en stelt ontwerp vast.

Werkwijze afdeling Vergunningen en projecthistorie
Onderaan dit artikel treft u twee linken. De ene link biedt toegang tot een bespiegeling van de door de redactie geconstateerde niet transparante werkwijze van de gemeente – en dan in het bijzonder van de afdeling Vergunningen – als het gaat om het al dan niet goed- en afkeuren van (ver)bouwvergunningen in de afgelopen jaren. De redactie trekt dit vraagstuk dus breder dan wat hier bij de Lies Bakhuyzenlaan is heeft plaats gevonden.
Mogelijk dat de gemeenteraad hierin aanleiding ziet om in alle openheid nader onderzoek te verrichten. Dit zou het gevoel van rechtvaardigheid en het vertrouwen in het lokale bestuur – zeker onder bewoners van het landelijke gebied Sloten-Oud Osdorp – ten goede komen.
De andere link blikt terug op wat er in de afgelopen drie jaar allemaal op en rond de Lies Bakhuyzenlaan is gebeurd. Al met al was dit helaas een wonderlijke en dure soap.

Afsluitend
Bovenstaande inrichtingsplannen hebben nog geen definitieve status, maar het lijkt er dus op dat de Lies Bakhuyzenlaan uiteindelijk op een voor Sloten passend wijze opnieuw zal worden ingericht. En dat alle losse eindjes netjes worden afgehecht en alles goed zal komen.

Nou ja, alles? De naar de arbeiderswoningen aflopende en gootloze tijdelijke bestrating ligt er nog altijd. En het dure mediationtraject is nog altijd niet afgerond. Wat de omwonenden betreft “hoeven zij hun dure eindrapportage niet meer te maken…”

Tamar Frankfurther; 27 juni 2026.

* Zie ook: Tijd om het vergunningsverleningstraject door te lichten?

* Zie ook: Terugblik op ontstaan van verschillende maaivelden en inrichting Lies Bakhuyzenlaan.

Na de consternatie over het bouwproject op de locatie van de voormalige Garage Kuykhoven volgde ook ‘een soap’ over de daarop volgende herinrichting van de Lies Bakhuyzenlaan.

Hieronder volgt een beknopte terugblik op wat er op die smalle laan de afgelopen periode heeft plaatsgevonden.

Belofte: aflopend maaiveld
Tijdens het inspraaktraject over de nieuwbouwplannen op de kavel Kuykhoven heeft de stedenbouwkundige van de gemeente herhaaldelijk en overduidelijk met de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp en de Werkgroep Sloten afgesproken dat de nieuwbouw deze keer wél op het oude maaiveld gebouwd zou worden. Daarmee zouden de oude dorpse structuren – zoals beschreven in de Cultuurhistorische Verkenning Sloten en vermeld in het bestemmingsplan en in de onderbouwing over de aanwijzing van het Beschermd Dorpsgezicht Sloten – worden gevolgd. Het is ook niet meer dan logisch dat dat de nieuwbouw vanaf de Sloterweg – feitelijk een dijk – de omliggende bestaande bebouwing zou volgen. En  dus zou aflopen naar een lager maaiveld op het achterland.

Reeds in december 2023 wezen de Slotenaren de gemeente erop dat het maaiveld van de nieuwbouw te hoog was en later voor problemen bij de bestrating van de smalle Lies Bakhuyzenlaan zou zorgen.

Gemeente had oog- en oorkleppen op
De Slotenaren zagen echter dat de niet anders te interpreteren toezeggingen van de gemeente hierover haaks stonden op wat zij in de praktijk waarnamen. Dus deelden zij bezorgd – zelfs al voordat de feitelijke bouw was gestart – meteen hun zorgen over het hogere maaiveld op de bouwkavel. Dit werd telkens afgedaan als “dat zand zal nog inklinken”. Sommige Slotenaren bleven hier vasthoudend aandacht voor vragen en kregen van gemeenteambtenaren zelfs het verbod hierover nog contact met hun op te nemen. En toen de bouw echt startte kregen zij keer-op-keer te horen “dat de nieuwbouw echt goed zou aansluiten op het maaiveld van de bestaande bebouwing”.

De zorgen onder de Slotenaren namen daarna alleen maar toe. Ondertussen kregen zij nergens en bij niemand gehoor. Met hun vooruitziende blik vroegen zij zich al in een vroeg stadium al af wat dit hogere maaiveld zou betekenen voor de toekomstige bestrating van de smalle Lies Bakhuyzenlaan. Het feit dat aan de overkant van de smalle ‘steeg’ vier kwetsbare niet onderheide monumentale arbeiderswoningen staan maakt hun zorgen alleen maar groter.

Aanleg te hoge en smalle laan met muurtjes stilgelegd
Toen de nieuwe huizen eenmaal waren afgebouwd, kreeg ook de gemeente door dat er iets was misgegaan en dat de nieuwbouw deels op een veel te hoog maaiveld is gebouwd. Medewerkers van het Ingenieursbureau van de gemeente Amsterdam besloten zomaar en meteen tot een praktische herinrichting van de laan. Het is niet bekend of zij hierover van tevoren contact hebben opgenomen met hun collega’s, die veel afweten van stedenbouw en de regels voor het beschermde dorpsgezicht. De redactie vermoedt van niet. Wat wel vaststaat is dat de medewerkers van het Ingenieursbureau hun inrichtingsplannen niet van tevoren hebben afgestemd met de Dorpsraad, de Werkgroep Sloten of met omwonenden.

Hoe dan ook: de medewerkers van het Ingenieursbureau constateerden het oplopende hoogteverschil en startten in juni 2025 – niet gehinderd door kennis over de cultuurhistorische eisen in het beschermde dorpsgezicht – met de herinrichting van de laan. Aan weerszijden van de rijweg plaatsen zij foeilelijke betonnen muurtjes, die totaal niet passen in het beschermde dorpsgezicht. En dat niet alleen: ze plaatsten die muurtjes ook nog eens op het hoge maaiveld van de nieuwbouw. Dat daarmee een deel van de enkelsteense muren van de monumentale kwetsbare arbeiderswoningen langs de laan onder het maaiveld zouden verdwijnen ,deed er blijkbaar niet toe. Bovendien werd de rijweg hierdoor te smal, kon niemand meer schadevrij naar parkeerplaatsen rijden en weken deze indeling en stijl volkomen af van de eigen gemeentelijke bestratingsregels volgens de zogenaamde ‘Puccinimethode’.

In juni 2025 plaatste het Ingenieursbureau van de gemeente Amsterdam zonder enig overleg – en in strijd met alle welstandsregels – aan weerszijden van de laan lelijke betonnen muurtjes.

Na heftige protesten van de Werkgroep Sloten en omwonenden heeft de gemeente het werk stilgelegd en verklaarde een woordvoerder van de gemeente dat er inderdaad “iets was misgegaan”. Deze liet verder weten dat “alleen de aanleg van kabels en leidingen voorlopig verder zou gaan”. De muurtjes aan de kant van de arbeiderswoningen werden verwijderd. Die voor de nieuwbouw bleven staan. Daardoor liepen veel voertuigen bij het nemen van de krappe bocht naar de parkeerplaatsen achter de nieuwbouw en naar de privéparkeerplaatsen schade op. Daarna volgde een lange periode vol onduidelijkheid, onbegrip en non-communicatie vanuit de gemeente. Bovendien werd er telkens een nieuwe projectleider van het Ingenieursbureau op het project gezet.

De muurtjes aan de kant van de nieuwbouw bleven staan en veroorzaakten flink wat schade aan voertuigen, 26 september 2025.

Gootloze bestrating aflopend naar arbeiderswoningen
Daarna gebeurde er weer maanden niets en werd ook niet meer gereageerd op de herhaalde informatieverzoeken van omwonenden. Tot het moment dat het Ingenieursbureau van de gemeente – wederom zonder enige communicatie vooraf – op 26 februari de smalle laan tussen de Sloterweg en Tuinpark V.A.T. opeens tijdelijk ging bestraten. Aan de ene kant was dat fijn omdat de blubbertroep van de zandweg daarmee niet meer de woningen in werd gelopen. En Tuinpark V.A.T. beter bereikbaar werd. Maar de werkzaamheden – vooral het aantrillen van de tijdelijke stenen – zorgden wel opnieuw voor trillingen in de naastgelegen stokoude monumentale arbeiderswoningen.

Tot ongenoegen en onbegrip van de bewoners van deze niet onderheide woningen is deze tijdelijke bestrating bewust aflopend naar hun woningen aangelegd. De aannemer die deze werkzaamheden begin 2026 aanlegde vond het zelf ook vreemd dat de laan niet de andere kant op afliep. En liet aan de bezorgde Slotenaren weten dat hij dit ook vreemd had gevonden en bij zijn opdrachtgever had geïnformeerd of dat wel klopte. Dat was het geval en zij moesten dus de opdracht van de gemeente precies zo uitvoeren.
Daarnaast vond iedereen het onbegrijpelijk dat daar bovenop ook een goot of kolken (putten) in de tijdelijke weg ontbraken. Al het regenwater stroomt dus tot op de dag van vandaag in de funderingen van de vier monumentale panden. Het is de bewoners van de arbeiderswoningen noch de Werkgroep Sloten tot nu toe gelukt om aandacht te krijgen van de gemeente over deze onwenselijke situatie.

De huidige – tijdelijke – bestrating zal vermoedelijk blijven liggen tot de laan volgens het nieuwe ontwerp zal worden gestraat. Te zien is dat er geen goot is én dat het wegdek afloopt richting de kwetsbare arbeiderswoningen, 17 maart 2026.

De eigenaren van de arbeiderswoningen zijn bezorgd wat dit tot nu toe met hun funderingen heeft gedaan. Bovendien vrezen zij komende zomer de forse regenbuien, die een vast onderdeel van het veranderde klimaat vormen. De eigenaren van de stokoude woningen hopen dat de gemeente op korte termijn alsnog tijdelijke maatregelen zal treffen.

Ondanks zinloze dure mediation toch oplossing
Ondertussen ging de gemeente niet werken aan een goede oplossing van dit probleem, maar werd er tot verbazing van iedereen een mediationbureau door de gemeente ingehuurd “om de zaak vlot te trekken”. De redactie heeft niemand kunnen vinden die snapt waarom de gemeente hiertoe heeft besloten. Want waarom zouden er voor de inrichten van de openbare ruimte externe experts ingehuurd moeten worde? “Misschien zijn die lui goed in ruzies beslechten, maar ze weten toch niets van stedenbouw? Of van de geldende veiligheidsregels en de ruimtelijke eisen die worden gesteld aan de openbare ruimte in het beschermde dorpsgezicht?”

Vergunde situatie nu zo goed mogelijk oplossen
Gaandeweg kwam boven water hoe het heeft kunnen gebeuren dat de nieuwbouw – niet als voorgeschreven – is gebouwd op het aflopende maaiveld. De afdeling Vergunningen van stadsdeel Nieuw-West heeft bewust of onbewust goedgekeurd dat de ontwikkelaar alle woningen op het hogere maaiveld van de Sloterweg mocht bouwen. Het is niet bekend of dit besluit van tevoren is afgestemd met de afdeling Stedenbouw, die daar vermoedelijk – als hoeder van het beschermde gezicht – niet mee zou hebben ingestemd. Los hiervan is het de vraag hoe dit heeft kunnen gebeuren en wat voor procedures hier normaal gesproken voor bestaan. De redactie bespreekt dit en stelt hierover haar vragen een apart artikel.

Terug naar het mediationtraject: dat heeft ongetwijfeld geleid tot vertraging. Maar gelukkig hebben de ambtenaren Stedenbouw en de technici van het Ingenieursbureau ondertussen niet stilgezeten en het heft weer in handen genomen. De medewerkers met technische en stedenbouwkundige expertise zijn gezamenlijk aan de slag gegaan om een zo passend mogelijk inrichtingsontwerp te vinden. Zij namen hierover contact op met de bewoners van de nieuwbouw, de ontwikkelaar en diens aannemer en de Werkgroep Sloten. Daarna legden zij een voorstel voor het ontwerp op tafel. In het verdere traject hebben deze ambtenaren serieus geluisterd naar hun inbreng en de plannen hierop aangepast.

Uitgangspunt hierbij was dat er gedeald moest worden met de vergunde situatie. Ook nu er geen sprake is van het voorgeschreven aflopende maaiveld, moest de Lies Bakhuyzenlaan toch echt worden aangestraat. Nu was het zaak om de verschillende maaivelden aan weerszijden van de laan zo goed en voor het dorp passend mogelijk bijeen te brengen.

Ingewikkelde puzzel is gelegd
Deze opdracht bleek een uitdagende puzzel voor de gemeente. Dat kwam mede doordat de zes nieuwbouwwoningen aan de Lies Bakhuyzenlaan voor hun huizen een stukje eigen grond hebben.

Aangezien in deze fase wel sprake was van open en wederzijds respectvol overleg is klus nu – naar mening van de Werkgroep Sloten – optimaal is geklaard. De afgevaardigde die namens de werkgroep met de gemeente heeft ‘onderhandeld’ beschouwt het eindresultaat als “onder de gegeven omstandigheden het maximaal haalbare. Het is gelukt om beide maaivelden te verbinden. En de inrichtingsplannen passen – als ook de eigen grond inderdaad passende bestrating zal krijgen – goed in het beschermde dorpsgezicht. Met deze inrichting zullen de kwetsbare monumentale arbeiderswoning misschien wel beter worden beschermd dan in het verleden toen de garage er nog stond. En er is voldaan aan de huidige veiligheidseisen.”

De ontwerpplannen hebben nog geen definitieve status, maar het lijkt er dus op dat de Lies Bakhuyzenlaan uiteindelijk op een voor Sloten passend wijze opnieuw zal worden ingericht. En dat alle losse eindjes netjes worden afgehecht en alles goed zal komen. Nou ja, alles?

Eind juni is het dure mediationtraject nog altijd niet afgerond. Wat de omwonenden betreft “hoeven zij hun dure eindrapportage niet meer te maken”.

Tijdelijke bestrating slecht voor arbeiderswoningen
Ondertussen vrezen de eigenaren van de arbeiderswoningen komende zomer nog wel de verwachte stortbuien. Die lijken tegenwoordig namelijk vaste prik in het veranderde klimaat. En de tijdelijk ingerichte laan heeft geen goten noch kolken én loopt af naar hun monumentale kwetsbare huizen. Dat is desastreus voor de funderingen van de niet onderheide woningen. Daarnaast hebben de arbeiderswoningen ook aantoonbare schade opgelopen tijdens het versneld droogmaken van de bouwkavel, het bouwproces zelf en werkzaamheden aan de Lies Bakhuyzenlaan. Ook daarover lopen de eigenaren van de vier woningen nog altijd aan tegen de spreekwoordelijke muren.

Tekst en foto’s: Tamar Frankfurther, 27 juni 2026.

* Zie ook: Optimalisatie Lies Bakhuyzenlaan op lage maaiveldniveau.

* Zie ook: Tijd om het vergunningsverleningstraject door te lichten?

De langjarige ‘soap’ rond het bouwplan dat nu uiteindelijk is gerealiseerd op de plek waar voorheen Garage Kuykhoven was gevestigd en de daarop volgende herinrichting van de Lies Bakhuyzenlaan, roepen veel vragen op.

Dit zelfde geldt voor vele andere beslissingen van de afdeling Vergunningen in veel andere bouwzaken elders op het dorp Sloten, de Sloterweg en in Oud Osdorp. Wie al langer meeloopt, merkt de inconsistenties op bij de werkwijze van de afdeling Vergunningen. Ook in het daaraan voorafgaande traject waarin wordt bepaald wanner er wel of niet mag worden afgeweken van vastliggende democratisch vastgestelde randvoorwaarden aan nieuw- en verbouw roept vragen op.

Met andere woorden: de redactie snapt niet hoe het bij dit specifieke bouwproject zo heeft kunnen misgaan en hecht er daarnaast aan om deze vraag breder te trekken. Zij begrijpt niet waarom het tot op de dag van vandaag eerder uitzondering dan regel is dat de gemeente zich houdt aan de democratisch vastgestelde randvoorwaarden van wat er wel en niet gebouwd mag worden in het landelijke gebied. Tenminste, als het gaat om bouwaanvragen van (grote) ontwikkelaars.

Hoe is het bijvoorbeeld mogelijk dat de gemeente het heeft goedgekeurd dat de ontwikkelaar de nieuwe woningen op het terrein van de voormalige Garage Kuykhoven te hoog heeft mogen bouwen? Volgens het bestemmings- en omgevingsplan en de regels van het Beschermd Dorpsgezicht Sloten mocht dat absoluut niet. Daarin ligt keihard vast dat de Sloterweg als dijkweg hoger ligt en dat bebouwing naar het achterland per se het aflopende maaiveld móet volgen. Foto: Tamar Frankfurther, 23 juli 2025.

Discussie, onderzoek, aanpassing?
De redactie stelt onderstaande punten aan de orde in de hoop dat bestuurders, raadsleden en ambtenaren hierin aanleiding zien om het hele traject van de vergunningverlening in alle openheid door te lichten. Dit zal mogelijk leiden tot aanpassingen in procedures. Ongeacht of de procedures na onafhankelijk onderzoek  aangepast zouden moeten worden, zal alleen deze actie al het gevoel van rechtvaardigheid en het vertrouwen in het lokale bestuur zeker ten goede komen. Alleen al doordat veel breed levende vragen op deze manier beantwoord zullen worden.

Denk bijvoorbeeld aan deze lijst vragen, die heel makkelijk verder kan worden uitgebreid:

Afdeling Vergunningen oppermachtig?
Hoe kan het dat de afdeling Vergunningen van Stadsdeel Nieuw-West – vermoedelijk (en hopelijk, want anders zou het allemaal nog veel erger zijn) zonder afstemming met de afdeling Stedenbouw – een bouwplan zomaar goedkeurt? En hiermee een belangrijk fundament onder het Beschermde Dorpsgezicht Sloten – en de hierover vastgestelde regels in het omgevingsplan/bestemmingsplan – willens en wetens negeert. Is er überhaupt controle op dit proces? Of is de afdeling Vergunningen almachtig en kunnen zij gewoon naar eigen inzicht hun gang gaan zonder inhoudelijke experts te raadplegen? Als dat zo is, waarom zijn deze ambtenaren dan gemachtigd bepaalde besluiten nemen of zijn ze dat eigenlijk niet?

Voeren deze ambtenaren tijdens de behandeling wensen uit van bestuurders of van derden? Zo ja, kan en mag dat? Is daar openheid over? En hoever gaat die invloed van ambtenaren in welke functies eigenlijk? Ligt dat ergens vast?
Is er sprake van (ook maar enige) transparantie over deze besluitvormingsprocessen en is er ergens in het traject nog een  onafhankelijk controle-moment ingebouwd?

De bouwer van de Kuykhoven-huizen zal blij zijn geweest dat hij alle woningen zomaar op één maaiveldhoogte mocht bouwen. De Dorpsraad weet zich te herinneren dat hiervoor in een eerdere fase aanvankelijk geen toestemming voor is verleend. Waarom is dit in de loop van het traject veranderd en wie heeft daartoe besloten om welke reden? Had – bijvoorbeeld de Dorpsraad – over  deze fundamentele wijziging niet geïnformeerd hoeven worden? Of hebben ambtenaren gedacht dat deze vrijwilligers ongetwijfeld in goed vertrouwen niet nog een keer die taaie, deels onbegrijpelijke vergunningsteksten zouden gaan goedkeuren? Komt dit vaker voor dat schijnbaar detail zomaar in een latere fase nog ‘stiekem’ wordt aangepast?

En is het dan eigenlijk wel de taak van de Dorpsraad om hierop te letten. Immers, doordat deze toestemming tot te hoog bouwen is verleend, heeft de gemeente niet alleen veel hogere kosten moeten maken, maar is er ook sprake van een verdere afname van vertrouwen in de overheid. En ook tot aantasting van zijn eigen gemeentelijke beschermde dorpsgezicht. Die bescherming zou toch prioriteit voor de gemeente hebben moeten zijn?

Daar komt nog bij dat de afdeling Vergunning deze regels juist wél heel stringent hanteert als het gaat om minimale en totaal niet storende afwijkingen binnen het beschermde gezicht. Genieten ontwikkelaars een formele of informele voorkeurspositie? Wordt er gemeten met twee maten? Zo ja: ligt dit ergens vast en waarom en wanneer dan? Is dit gemeentelijk beleid? Hebben de wethouder en de gemeenteraad hier weet van? Speelt dit alleen in Nieuw-West of elders in de stad net zo?

En zo zijn er nog veel meer vragen te stellen…

Hoe kan het bijvoorbeeld dat de gemeente meewerkt aan de komst van dit appartementengebouw aan de Sloterweg? Terwijl dit bouwplan op heel veel punten strijdig is met wat vastligt in het na inspraak democratisch vastgestelde bestemmings- en omgevingsplan? En ook nog eens met de door de gemeente zelf opgestelde cultuurhistorische verkenning van de Sloterweg? Meewerken aan een dergelijke vergunningsaanvraag die op zoveel punten strijdig is met allerlei vastgesteld beleid is toch niet verplicht? Waarom gebeurt dit dan toch?

Structureel afwijken van bestemmings-/omgevingsplannen
In het bovenstaande specifieke geval gaat het om het de bouw van een appartementengebouw bij de rotonde in de Sloterweg. Om onnavolgbare redenen werkt de gemeente proactief mee aan het negeren van de visie die experts delen in een cultuurhistorische verkenning. En om onder andere de vergunde hogere bouwhoogte dan op deze locatie goed onderbouwd was toegestaan. Maar iedereen snapt dat dit pand totaal haaks staat op wat in het landelijke lint is toegestaan. Dat het in de buurt van Nieuw Sloten staat en daar wel goed bij aansluit, doet niet ter zake. De aangevraagde vergunning gaat over een kavel binnen het landelijke gebied. Díe regels gelden hier.

Dergelijke casussen spelen in het landelijke gebied aan de lopende band al decennialang tot nu. Telkens wordt afgeweken van wat officieel is toegestaan. En het gaat dan niet om beperkte afwijkingen, maar om grote en principiële afwijkingen. Het heeft er alle schijn van dat de ambtenaren zienswijzen hierover niet benaderen in de zin van “o ja, de indiener heeft wel gelijk dat de afwijkingen wel fors zijn”. Nee, het heeft er alle schijn van dat de ambtenaren er veel tijd en energie insteken om alle argumenten van de onderbouwde zienswijzen te ontkrachten. De zienswijzen zijn veelal zo goed opgesteld dat ambtenaren ook extra tijd hebben om deze zienswijzen van tafel te vegen.  – wijkt op heel veel punten af van wat officieel is toegestaan aan bouwactiviteiten op deze kavel. En nogmaals: hierbij gaat het over het algemeen niet om kleine en ondergeschikte afwijkingen, maar om grote fundamentele.

Rechter vertrouwt gemeente en toetst beperkt
De Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp is hier al jaren druk mee. De ervaring leert dat de Dorpsraad inhoudelijk – ook volgens de rechter en soms zelfs de Raad van State – (informeel) inhoudelijk in het gelijk wordt gesteld. Maar de juridische praktijk is een andere. “De kans van slagen is best beperkt”, zegt ook Victorine Dijkstra – partner bij advocatenkantoor NautaDutilh – op 18 juni 2026 in Het Parool. “De rechter toetst dit soort besluiten namelijk vrij ‘marginaal’. Zo is de wet ingericht. De rechter gaat niet de hele besluitvorming overdoen.”
In de praktijk blijkt dat de rechter het genomen besluit beperkt toetst en vooral kijkt of de gemeente de procedure correct heeft doorlopen. De rechter kijkt bijna nooit of een besluit inhoudelijk past binnen het vastgestelde beleid en terecht is genomen. De rechter vertrouwt erop dat de onafhankelijke overheid tot een goed besluit is gekomen.

Transparantie over afwijken regels ontbreekt
Betrokken burgers krijgen te maken met een besluitvormingstraject zonder transparantie. En nemen waar dat ontwikkelaars veelal wél buiten de lijntjes mogen kleuren, maar bewoners niet. Dit leidt tot de centrale vraag: mag de gemeente zomaar van wat toegestaan is in bestemmings-/omgevingsplannen afwijken? En daar komen vanzelf weer allerlei vervolgvragen  – zoals hierboven beschreven – uit voort.

Vertrouwen in democratisch proces geschaad
Als de gemeente – zonder transparantie en zonder externe controle (of is die er wel?) – de regels in een bestemmingsplan kan negeren en mag meewerken aan de totstandkoming van hier officieel niet toegestane bouwwerken, wat doet dit dan voor het democratische proces? Hoe staat het dan met het behoud van vertrouwen in de lokale overheid en de democratie? Die bestemmings- en omgevingsplannen zijn immers vastgesteld na een langdurig en zorgvuldig inspraaktraject. Burgers en ondernemers moeten er toch op kunnen vertrouwen dat er slechts bij hoge uitzondering van die vastgestelde regels mag en kan worden afgeweken? En dat als dat een keer mocht gebeuren dat dit niet stiekem gebeurt, maar dat zij in die gevallen ook tijdig heldere uitleg krijgen waarom hiertoe in dat uitzonderlijke geval wordt besloten. Of zijn al die procedures bewust feitelijk zinloos, is het een vorm van schijndemocratie en worden regels door ambtenaren (en bestuurders?) naar eigen believen soms wel en soms niet gevolgd?

Was de inspraak dan (deels) zinloos?
Het is immers ondemocratisch dat de gemeente eerst ‘voor het oog van het volk’ tijdens uitvoerige participatietrajecten met bewoners en ondernemers afspraken over wat waar wel en niet is toegestaan vastlegt. En dat de ambtelijke organisatie deze daarna tijdens vergunningsprocedures zonder blikken of blozen domweg negeert en afwijkingen toestaat. En dat burgers en ondernemers in Amsterdam machteloos moeten toezien dat zij hier slechts zelden nog wat aan kunnen veranderen, omdat de procedures nu eenmaal correct zijn afgewikkeld. En dat de inhoud er zelfs al meteen tijdens hoorzittingen en in alle stadia daarna niet meer toe doet. Logisch, omdat zelfs al bij de ambtelijke (!) hoorzittingen de inhoud al niet meer centraal staat maar of de procedure correct is gevolgd. Ja, daar zorgt de afdeling Vergunningen wel voor. En incidenteel moet de bezwaarcommissie toegeven dat die procedure niet helemaal correct is gevolgd. Wat er dan gebeurt? Met dezelfde inhoudelijke goedkeuring worden de foutieve stappen herhaald. Dus door tijdig aan de bel te trekken en een besluit aanhangig te maken, verklein je je positie later bij de rechter. Want die kan alleen maar concluderen dat de gemeente eerder in het traject zijn omissie heeft hersteld.

Als ambtenaren aan het begin van het traject om hun moverende redenen al hebben bepaald dat de gemeente zal meewerken aan een ingediende vergunningsaanvraag, is de zaak dus veelal al verloren. Daarmee geven zij – als onafhankelijk overheidsdienaar – immers inhoudelijk hun goedkeuring om van de regels af te wijken. Een voormalig dorpsraadslid: “Als er ambtelijk eenmaal wordt meegewerkt aan het mogen afwijken van de plannen, kun je daarna hoog en laag springen en van de rechter informeel te horen krijgen dat ze het met je eens is. Maar uiteindelijk is de kans groot dat je de zaak toch verliest omdat ambtelijk nu eenmaal het correcte traject is bewandeld en de rechter niet inhoudelijk toetst.”

‘Bestuurlijk fatsoen’ nodig bij overheden
Douwe Jan Elzinga – emeritus hoogleraar Staatsrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen – deelde zijn visie over wat hij noemde “de noodzaak tot bestuurlijk fatsoen” in het radioprogramma Met het Oog op Morgen van 19 juni 2026. Hij had het uiteraard niet over het gedrag van de afdeling Vergunningen van stadsdeel Nieuw-West.  Maar wel over het principe van het recht, dat hier nét zo goed geldt.

Elzinga vindt het van groot belang dat overheden fatsoenlijke besluiten nemen die bij voorkeur op maatschappelijk draagvlak kunnen rekenen. De emeritus hoogleraar benoemde in dit verband ook dat een betrouwbare overheid belangrijk is om vertrouwen te houden in diezelfde overheid en in het democratische proces in het algemeen. Wat hem betreft houden overheden zich aan gemaakte afspraken. En – als ze daar incidenteel echt van zouden moeten afwijken – dat dat ook goed moet worden uitgelegd. En dat moet dan ook in alle openheid gebeuren.

Als de gemeente dit in het kleine landelijke gebied Sloten-Oud Osdorp zo zou hebben toegepast, dan zouden heel wat totaal niet passende bouwplannen – zelfs binnen het Beschermde Dorpsgezicht Sloten – nooit gebouwd zijn. Ja, natuurlijk mag er zo nodig – denk aan nieuwe bouwnormen – een beetje worden afgeweken van inmiddels overduidelijk verouderde randvoorwaarden. Maar dat is niet waar de redactie het hier over heeft. Hier wordt namelijk (bijna) altijd afgeweken van democratisch vastgestelde bestemmingsplannen. En niet een beetje, maar fors. Waarom? Geen idee! Dat het juridisch blijkbaar mogelijk is om fors en op principiële punten af te wijken van bestemmings- en omgevingsplannen en van cultuurhistorische verkenningen, mag geen reden zijn om het dan maar telkens ook te doen.

Uit de vele zienswijzen die de Dorpsraad en belanghebbenden hiertegen al jaren optimistisch blijven indienen, kan de overheid inmiddels toch wel weten dat er géén draagvlak is voor al die megalomane bouwprojecten. En dat het in de termen van Elzinga “van bestuurlijk fatsoen zou getuigen” als ook de gemeente Amsterdam zich aan gemaakte en vastgelegde afspraken zou houden.

Pakken gemeenteraadsleden de zakdoek op? De Dorpsraad en de redactie staan klaar om hun jarenlange ervaringen hierover te delen…

Tamar Frankfurther; 27 juni 2026.

* Zie ook: Optimalisatie Lies Bakhuyzenlaan op lage maaiveldniveau.

* Zie ook: Terugblik op ontstaan van verschillende maaivelden en inrichting Lies Bakhuyzenlaan.

Langs de smalle polderweg – die reeds is afgesloten voor doorgaand verkeer – staan een paar monumentale boerderijen en nog één tuindershuisje dat de herinnering aan het agrarische verleden dapper levend houdt.

De afdeling Vergunningen van de gemeente werkt – alweer – mee aan het vernielen van de cultuurhistorie van het landelijke gebied. In dit geval van Oud Osdorp. Hiertegen zijn op 3 juni 2026 twee bezwaarschriften ingediend.

De laatste karakteristieke tuinderswoning – die de agrarische geschiedenis levend houdt – heeft tot nu toe dapper standgehouden. Naast zorgvuldige onderbouwing waarom de nieuwbouw op deze plek niet is toegestaan, lijkt de vergunningsverlener de verkeerseffecten hiervan over het hoofd te zien. Deze locatie valt immers niet onder het bedrijventerrein in de Lutkemeerpolder maar ligt binnen de historische lintbebouwing langs de smalle polderweg. Sluipverkeer wordt hier voorkomen door een fysieke knip (paaltje) in de weg.
Daarnaast streven andere gemeentelijke onderdelen ernaar om (zwaar) verkeer ook verderop op de Osdorperweg zo veel mogelijk te weren. Zodat de Osdorperweg – onderdeel van het Hoofdnet Fiets – eindelijk veilig(er) zal kunnen worden voor fietsers. Door mee te werken aan de totstandkoming van dit bouwplan frustreert de gemeente dus feitelijk zijn eigen plannen.

Opnieuw negeert de gemeente het omgevingsplan
Net als voor andere bouwplannen in het landelijke gebied geldt, is ook hier sprake van een bouwplan dat volgens de regels eigenlijk niet mogelijk is. Het bouwplan is namelijk wederom op veel punten strijdig met wat op deze plek volgens het omgevingsplan (voorheen heette dat bestemmingsplan) is toegestaan. Dit geldt bijvoorbeeld voor het overschrijden van de maximale bouwhoogte. Acht meter is toegestaan, maar de ontwikkelaar mag van de gemeente zomaar tot elf meter bouwen. Ook het bebouwingspercentage van het perceel wordt fors overschreden. Dat is 40 procent in plaats van de toegestane 25 procent.

Om dit goed te praten spreekt de gemeente over het “afwijken van regels in het Omgevingsplan voor het oprichten van drie bedrijfsgebouwen over twee bouwlagen ten behoeve van twaalf bedrijfsunits”. Als zou deze vermelding de gemeente een vrijbrief geven om aan alle bouwplannen van ontwikkelaars medewerking te verlenen. Ongeacht wat op een locatie na een democratisch en zorgvuldig trajec is toegestaan.

Bouwplan volstrekt onmogelijk in het lint Lutkemeerweg
Er zijn twee sterke bezwaarschriften bij de gemeente ingediend. Alies Fernhout maakt als omwonende bezwaar en Mireille de Ridder heeft als lid van de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp een epistel ingediend vol steekhoudende argumenten waarom dit bouwplan nooit gerealiseerd mag worden. Zij kaarten niet alleen de strijdigheid met de voor deze kavel democratisch vastgestelde regels aan. Zij benoemen ook: de ongewenste ruimtelijke gevolgen en het aantasten van het landschappelijke karakter van het lint. En de als gevolg van dit bouwplan toenemende verkeersbelasting voor deze smalle polderweg en de toch al overbelaste Osdorperweg verderop.

In ontwikkelaarstaal ‘indicatieve impressie’ van het vooraanzicht van het bouwplan Lutkemeerweg 252 waar de afdeling Vergunningen van de gemeente aan mee lijkt te willen werken, terwijl er talloze argumenten voorhanden zijn om dit bouwplan simpelweg te weigeren. Het bouwplan is immers op zoveel punten strijdig met wat hier kan en mag. Daarom hád de gemeente er ook voor kunnen kiezen om dit bouwplan niet in behandeling te nemen. Een omwonende: “Het blijft een raadsel waarom de gemeente dit gedrag maar blijft vertonen. Zou het puur en alleen gaan om de verhoging van de grondwaarde ten koste van alles? Kan dat zomaar?”
Afbeelding: PROTOTYPE, 29 april 2025.

Acht steekhoudende bezwaargronden
De Ridder constateert “innerlijke tegenstrijdigheden” in de vergunningsaanvraag, die volgens haar duiden op een onzorgvuldige voorbereiding”. Haar ingediende bezwaar bespreekt acht bezwaargronden:
• De afwijking van de maximale bouwhoogte is ingrijpend en onvoldoende gemotiveerd;
• Het bouwplan is in strijd met de verplichte afstand van drie meter tot de zijdelingse perceelgrenzen;
• Een ‘fout in het bestemmingsplan’ mag niet als dragend argument voor afwijking dienen;
• Het bouwplan tast het landschappelijke en cultuurhistorische karakter van het lint aan;
• De sloop van een karakteristieke woning en het verlies van een woonfunctie zijn onvoldoende afgewogen;
• Er heeft onvoldoende onderzoek plaatsgevonden naar ontsluiting van en verkeerseffecten voor Lutkemeerweg en Osdorperweg;
• Er heeft geen kenbare toetsing aan het eigen mobiliteitsbeleid gemeente Amsterdam plaatsgevonden;
• Noodzakelijk natuuronderzoek ontbreekt.

Tamar Frankfurther; 11 juni 2026.

Op 5 juni 2026 heeft de gemeente de door de Slotenaren verfoeide afvalbunker uit de dorpskern moeten weghalen.

Dat deed de gemeente als reactie op het handhavingsverzoek dat Sjoerd Jaasma hierover op 9 maart 2026 namens de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp had ingediend. De betonnen constructie stond namelijk op een plek waar dit niet is toegestaan.

De betonnen constructie werd op 5 juni verwijderd van de hoek Slimmeweg / Sloterweg. Ook Liander ondervond recentelijk overlast van de bunker, die daar illegaal en dus niet op hun plattegronden stond. De creatieve Liander-medewerkers zijn echter voor geen gat te vangen en hebben hun kabels – met meerwerk – onder de bunker door kunnen leggen. Foto: Hella Hendriks.

Bunker is weg. Hoe nu verder?
Portefeuillehouder Nazmi Türkkol: “De gemeente heeft aan haar wettelijke plicht voldaan door de betonnen constructie uit de groenstrook te verwijderen. Daarmee heeft de Dorpsraad de pilot feitelijk gedwarsboomd. Ik ben al met ambtenaren in overleg wat nu verder te doen. We zullen in ieder geval alle kennis – die tot nu toe tijdens de pilot is vergaard – analyseren. Daarna zal de portefeuillehouder van stadsdeel Nieuw-West – ik kan nu nog niet zeggen of ik in de komende periode dezelfde portefeuille zal houden – met een voorstel komen over “hoe nu verder?”. We willen dit zorgvuldig doen en hebben daarvoor tijd nodig. Als wij eenmaal zover zijn, zullen we onze ideeën delen met de Werkgroep Sloten. Op dat moment zal er ook in deze nieuwsbrief informatie worden gedeeld.”

Uit het zicht en aan stadsrand
Sinds eind 2025 stond er plotseling tot groot ongenoegen van de Slotenaren een betonnen afvalbunker op de hoek van de Slimmeweg en de Sloterweg. Stadsdeel Nieuw-West bleek ervoor gekozen te hebben om hier pal bij het Beschermde Dorpsgezicht Sloten een afvalpilot te willen uitvoeren. Deze locatie kent immers al decennialang een groot illegaal afvalstortprobleem. Er zijn geen direct omwonenden die hier een oogje in het zeil kunnen houden. Het blijkt voor veel mensen een handige plek om hier hun grofvuil ongesorteerd te lozen. Ook de aanwezigheid van de naastgelegen wasstraat en het feit dat er over de brug in Badhoevedorp een veel strenger en duurder afvalbeleid geldt, leiden al jaren tot grote overlast.

“Geen inzamellocatie voor ongesorteerd groot vuil”
Dat de gemeente hier na al die jaren wat aan wil doen, is prijzenswaardig. Het is alleen jammer dat over de gekozen methode – een pilot – geen overleg is geweest met de Slotenaren. De Werkgroep Sloten van de Dorpsraad had hierover tot eind 2024 nog wel goed contact met de gemeente, maar werd daarna nergens meer bij betrokken. Vanaf het moment dat de gemeente de betonnen afvalbunker had geplaatst, nam de overlast alleen maar toe. De gemeente heeft laten weten dat handhavers tijdens de pilot al heel wat personen beboet hebben omdat zij buiten de toegestane tijden grofvuil kwamen dumpen. Voor de Slotenaren is dit niet relevant: “Dit is geen inzamelplek voor ongesorteerd groot vuil en dat mag het ook niet worden!”

Natuurlijk blijft ook de nu minder omvangrijke afvalstort hier ongewenst. Maar – nu de bunker is verwijderd – lijkt het er sterk op dat er minder grofvuil wordt gestort. Daarmee zouden de Slotenaren hun gelijk bevestigd kunnen zien dat “de betonnen constructie alleen maar uitnodigt tot nog meer stortingen”. Nu maar afwachten of dit effect tijdelijk of blijvend is. Hoe dan ook is ook deze informatie nuttig voor de gemeente. Alsof het verwijderen van de bunker een gepland onderdeel van de pilot zou zijn geweest.

Immers, een week eerder was de uitnodigende bunker nog tot over de nok gevuld met ongesorteerd groot vuil… Foto: Hans Horwitz.

Tamar Frankfurther; 12 juni 2026.

* Zie ook: Stand van zaken rond afvalbunker Slimmeweg op Sloten

Het grote Sportpark Sloten grenst aan de Sloterweg, de Anderlechtlaan en het talud van de A4 zal – net als het kleine sportpark bij het dorp Sloten – zijn sportfunctie behouden. De gemeente Amsterdam ontwikkelt in 2026 plannen om meer gebruikers naar deze locatie te trekken.

Daarbij is het van groot belang dat de toegangswegen naar de sportparken goed en veilig bereikbaar zijn voor voetgangers, fietsers en goed toegankelijk voor motorvoertuigen. Een verkeerskundige van de gemeente is ‘op het project’ gezet, heeft onderzoek gedaan en deelt zijn bevindingen en adviezen.

Deze afbeelding geeft een eerste indruk van de T-kruising voor de nieuwe entree van Sportpark Sloten aan de Anderlechtlaan. De precieze locatie van deze entree ligt nog niet vast. Om alvast een beeld te geven van hoe het er straks ongeveer uit zal gaan zien, heeft de verkeerskundige een afbeelding van een soortgelijke T-kruising elders in de stad hier ‘ingeplakt’. Afbeelding: Gemeente Amsterdam, juni 2026.

Vijf kruisingen en rotondes binnen 700 meter
De verkeerskundige is begonnen met het uitvoeren van diverse verkeersberekeningen. De resultaten daarvan heeft hij inmiddels geanalyseerd. De onderzoeksresultaten ondersteunen (gelukkig!) het reeds genomen besluit om de entree van Sportpark Sloten te verplaatsen van de Sloterweg naar de Anderlechtlaan.

De scope voor dit project ligt breder dan de directe omgeving van de sportparken. Het is immers niet alleen van belang dat iedereen het vernieuwde sportpark veilig zal kunnen betreden, ook de weg daarnaartoe moet veilig zijn. De verkeerskundige heeft daarom het hele wegennet tussen Natuurgebied De Oeverlanden en Sloten / Nieuw Sloten onder de loep genomen. Hij concludeert – vermoedelijk tot niemands verrassing – dat aan de verkeersveiligheid en de doorstroming veel verbeterd kan (en zal moeten) worden. Dit zal helemaal spelen als de zeer grote woonwijk Schinkelkwartier eenmaal (deels) gereed is. De gemeente probeert zo veel mogelijk te anticiperen op het verwachte verkeersaanbod en realiseert zich dat alles met elkaar samenhangt.

Hieronder volgt een beknopte indruk van de eerste conclusies van de verkeerskundige welke verkeersknelpunten hij constateert. Buiten de aanleg van een nieuwe entree voor het sportpark staat het oplossen van de andere knelpunten nog niet in een planning. Laat staan dat er al geld voor gereserveerd is. Maar de eerste stap is altijd de constatering en die is nu dan tenminste gezet.

Entree Sloterweg voor voetgangers en fietsers
De bestaande entree van het sportpark aan de Sloterweg zorgt tijdens de ‘maatgevende periode’ – in dit geval de zaterdagochtenden – voor onwenselijke verkeerssituaties. Aangezien de meeste voertuigen op de turborotonde vanuit Nieuw Sloten komen en verkeer op deze rotonde voorrang heeft, ontstaat er een te lange wachtrij van voertuigen op de Sloterweg. Fietsers – die de Sloterweg vanuit Nieuw Sloten richting De Oeverlanden willen oversteken – moeten daardoor te lang wachten. Onderzoek wijst uit dat een fietser maximaal 15 seconden geduldig blijft wachten. En dat een fietser daarna ‘dan maar op de bonnefooi’ tussen de langzaam richting rotonde rijdende auto’s door de overkant zal proberen te bereiken. Dit is gevaarlijk en dus ongewenst.

Daarnaast maakt de Sloterweg op dit moment al deel uit van het Plusnet Fiets en zal de weg in de toekomst een nog hogere (regionale) fietsnetstatus krijgen. Het is daarom gewenst om motorvoertuigen zo veel mogelijk te weren van deze smalle dijkweg. Fietsers en voetgangers hebben straks dus hun eigen ingang waar zij veilig het sportpark zullen kunnen betreden. Het feit dat bus 195 tegenover deze ingang halteert, versterkt deze keuze.

Veilige fietsroute tussen Sloten en De Oeverlanden
Het langzame verkeer dat nu over de Sloterweg rijdt of langs de Anderlechtlaan naar De Oeverlanden of de Oude Haagseweg gaat, moet in de huidige verkeerssituatie al diverse onveilige knelpunten passeren. De verkeerskundige tempert de verwachtingen dat de hele route op korte termijn veilige wandel- en fietsroutes zullen worden, maar heeft alle onwenselijke en dus gevaarlijke knelpunten nadrukkelijk op zijn netvlies staan. Toen de Vereniging “De Oeverlanden Blijven!” haar beroep bij de Raad van State over het reusachtige energiestation vlak bij het strandje introk, beloofde de gemeente in ruil daarvoor al deze fietsroute veilig te willen maken.

Knelpunten vanaf de turboronde in de Sloterweg naar de Oude Haagseweg bij De Oeverlanden en richting Schiphol met daarbij de reacties van de verkeerskundige:

Turborotonde Sloterweg / Anderlechtlaan
Sinds – nee al ruim voor de aanleg in 2018 – van de turborotonde op de kruising Sloterweg / Laan van Vlaanderen – uitten de Werkgroep Sloten, de Dorpsraad en de (Nieuw) Slotenaren al kritiek op de komst van wat zij ‘een gedrocht’ noemden én nog altijd noemen. Helaas zijn hun verwachtingen overtroffen. Ook de verkeerskundige onderkent de gevaren, die voetgangers en fietsers elke keer weer moeten doorstaan als zij deze rotonde willen passeren.

Voetgangers en fietsers komend vanaf Sloten moeten eerst twee rijstroken oversteken waarbij het verkeer in verschillende snelheden van drie ‘kanten’ kan komen: vanaf de Sloterweg en vanaf beide stroken op de rotonde. Zeker minder ervaren (jonge) fietsers verliezen al snel het overzicht. Dit wordt versterkt op het moment dat zij al langer staan te wachten om over te steken en geneigd zullen zijn om meer risico te nemen om over te steken.

Schematische weergave van waar het voor voetgangers en fietsers zeer gevaarlijk is om de Anderlechtlaan over te steken. De turboronde bevindt zich middenin de Sloterweg, die als Plusnet Fiets juist een aantrekkelijke en veilige fietsroute behoort te zijn. Dit geldt voor al het doorgaande fietsverkeer en nadrukkelijk ook voor bezoekers aan Sportpark Sloten. Afbeelding: Gemeente Amsterdam.

Turborotonde: 2 x 2 rijstroken zonder vluchtheuvel
Als fietsers halverwege de eerste hindernis hebben genomen, zullen zij nóg twee rijstroken moeten zien te trotseren. De verkeerskundige: “Wat deze rotonde vooral onveilig maakt, is dat op de Anderlechtlaan sprake is van twee rijstroken naast elkaar zonder dat daartussen een ‘veilige haven’ is aangebracht. Dit probleem speelt aan beide kanten, maar vooral aan de kant van de A4. Daar is de oversteek nog eens dubbel zo gevaarlijk omdat het verkeer daar rechtstreeks vanaf de snelweg komt rijden.”

Tweede rijstrook wordt afgedekt
Het gaat om een voor fietsers zeer herkenbaar probleem, dat ontstaat door het ontbreken van een vluchtheuvel tussen de rijstroken. De verkeerskundige: “Als een vriendelijke automobilist op de linkerrijstrook stopt voor een fietser, wordt het zicht op de tweede rijstrook afgedekt. Als je dan als fietser oversteekt, zou je zomaar kunnen worden geschept door een voertuig dat niet stopt maar op hoge snelheid doordendert. Als op de Anderlechtlaan bij de nieuwe entree van het sportpark verkeerslichten zouden komen, vormen die een mooie bijvangst om de fietsoversteek bij de rotonde hopelijk iets veiliger te maken.”

Schematische weergave van waar het voor voetgangers en fietsers zeer gevaarlijk is om de Anderlechtlaan over te steken. De turboronde bevindt zich middenin de Sloterweg, die als Plusnet Fiets juist een aantrekkelijke en veilige fietsroute behoort te zijn. Dit geldt voor al het doorgaande fietsverkeer en nadrukkelijk ook voor bezoekers aan Sportpark Sloten. Afbeelding: Gemeente Amsterdam.

Van snelwegmodus naar stadsmodus
De verkeerskundige vervolgt: “Automobilisten afkomstig van de A10 Ring Zuid slaan onderaan de afslag rechtsaf en stormen – in de snelwegmodus – af op de gevaarlijke oversteek voor langzaam verkeer. Op de snelweg heb je te maken met ander rijgedrag en je hersenen zijn daardoor niet ingesteld op een fiets- en voetoversteek bij deze rotonde. Mensen die ter plaatse niet bekend zijn en nog in de snelwegmodus verkeren, hebben dit vermoedelijk veelal ‘gewoon’ niet in de gaten. Bij rood licht op het nieuwe kruispunt hebben automobilisten al moeten remmen en dus overschakelen naar de ‘stadsmodus’.”

Tegelijkertijd valt hieruit te concluderen dat als het verkeerslicht bij het sportpark groen of oranje aangeeft dat automobilisten ‘in de snelwegmodus’ ook zomaar hun snelheid zouden kunnen verhogen om niet te hoeven stoppen. In dat geval zullen zij met nóg meer vaart richting de rotonde denderen. En nog minder oog hebben voor overstekende fietsers.

Werkgroep Sloten: “onbegrijpelijk en absurd”
De Werkgroep Sloten probeert al jaren aandacht te vragen voor de rotonde met zijn levensgevaarlijke verkeerssituatie, die de werkgroepleden beschrijven als “absurd”, “onvoorstelbaar gevaarlijk” en “onbegrijpelijk dat dit anno 2026 mogelijk is op het Plusnet Fiets”. De werkgroep heeft ook herhaaldelijk benadrukt dat nergens anders binnen de gemeentegrenzen sprake is van een vergelijkbare rotonde met deze voorrangsregeling. En dat alleen dat gegeven al voor extra gevaar zorgt, omdat fietsers een dergelijke rotonde binnen de bebouwde kom niet verwachten.

Nieuwe entree Sportpark op Anderlechtlaan
Het is nog niet bekend waar op de Anderlechtlaan – tussen de A4 en de turborotonde op de Sloterweg – de ingang straks precies zal komen. Het besluit dát de ingang voor auto’s daar ergens zal verrijzen, is wel al genomen. “Maar dat we dat nog niet exact weten, maakt voor dit moment niet uit”, zo laat de verkeersexpert van de gemeente weten. Hij vervolgt: “Ik heb onderzocht wat het beste zou werken bij de nieuwe entree. Een rotonde of een kruising en dan met of zonder verkeerslichten. En – zoals u hierboven al hebt kunnen lezen – adviseer ik om hier een verkeerslichteninstallatie aan te brengen.”

“Verkeerslichten zijn hier noodzakelijk”
De verkeerskundige benadrukt dat hij en zijn vakgenoten als het niet nodig is geen nieuwe verkeerslichten aan te leggen in de stad: “Maar in dit geval kan het echt niet anders. Een kruising of rotonde zonder verkeerslichten zouden hier niet goed werken in drukkere periodes.
Verkeerslichten zorgen hier voor veiligheid voor langzaam verkeer. En het klinkt misschien onlogisch, maar verkeerslichten zullen ook de doorstroming op deze plek verbeteren. Daarmee kunnen we namelijk voorkomen dat de ene verkeersstroom een andere zal blokkeren. Verkeer dat vanaf de A4 naar het sportpark rijdt, zal de verkeersstroom vanuit Nieuw Sloten moeten kruisen. En zal daarna ook nog doorgaand fietsverkeer parallel aan de Anderlechtlaan moet laten voorgaan. Zonder verkeerslichten zouden hierdoor zeker snel wachtrijen op de doorgaande weg ontstaan. Het gevolg: opstoppingen waarin ook de Westtangent tussen Schiphol en Sloterdijk komt vast te staan.”

Wielerbaan ook bij deze entree verhoogd aanleggen
Hoe de entree naar het sportpark eruit komt te zien? Projectmanager Henk van Veldhuizen legt uit: “Een gelijkvloerse kruising van auto’s en wielrenners is natuurlijk ongewenst. Dan zou de wielerbaan niet meer functioneren. We kiezen daarom voor een ongelijkvloerse oplossing en denken aan een verhoogde wielerbaan waar de auto’s straks onderdoor zullen rijden.  Vergelijkbaar met de situatie bij de bestaande ingang aan de Sloterweg. Daarbij zullen we ook rekening houden met een toekomstig mountainbike-parcours, dat dan eveneens over de weg heen zal gaan. We spraken hier de afgelopen maanden al over met de besturen van de wielerverenigingen. Zij vonden dit een goede oplossing. We verwachten in augustus de plannen compleet te hebben, Dan volgt meer informatie, onder andere via de Nieuwsbrief Sloten-Oud Osdorp.

Oprit ‘Sloten’ A4 richting Den Haag
De verkeerskundige heeft ook geconstateerd dat de passages over de op- en afritten van de snelweg voor fietsers en voetgangers – richting en komend van De Oeverlanden – onveilige knelpunten vormen:

“Hier is wel een kleine vluchtheuvel tussen beide rijstroken aangelegd. Maar als je daar wilt oversteken, moet je goed over je linker schouder kijken om te zien of er – meestal alvast erg snel rijdend – verkeer aankomt. Zo over je schouder kijkend is het voor fietsers en voetgangers lastig om de snelheid van deze voertuigen goed in te schatten. En voor je het weet, steek je op het verkeerde moment de oprit over. Dit geldt zeker als je al wat langer staat te wachten en je ongeduldig wordt. Immers, onderzoek wijst uit dat als je langer dan 15 seconden moet wachten met oversteken dat veel mensen al snel denken dat ze het er maar op moeten wagen omdat het anders te lang duurt…”

“Ook voor de tweede rijstrook geldt dat je bij het oversteken goed moet kijken waar het verkeer allemaal vandaan kan komen. Voor personen die hier onbekend zijn, is dat onoverzichtelijk. Daarnaast kunnen ook degenen die hier vaak oversteken worden verrast door voertuigen waarvan de bestuurder bijvoorbeeld pas heel laat besluit om vanaf de Anderlechtlaan toch maar via de rotonde rechtsaf te slaan richting Den Haag. Niet alle fietsers en voetgangers zullen hier rekening mee houden.”

Richting Sloten zien fietsers het al snel rijdende verkeer beter aankomen dan wanneer zij in de andere richting over hun linker schouder moeten kijken of er wat aankomt en moeten inschatten hoe snel dat voertuig rijdt. Foto: Tamar Frankfurther.

Afrit ‘Sloten’ A4 vanuit Den Haag
De volgende uitdaging voor fietsers en voetgangers richting De Oeverlanden dient zich al snel aan. De verkeerskundige: “Het lastige van de oversteek hier is dat je (opnieuw) moet kunnen inschatten hoe snel de motorvoertuigen vanaf de snelweg aan komen rijden. Lukt het nog om even over te steken of niet? Niet iedereen is daar even goed in. En ook hier geldt: als voetgangers en fietsers voor hun gevoel al lang hebben gewacht, zullen zij bereid zijn om op een gegeven moment toch maar wat meer risico te  nemen bij het oversteken. Automobilisten kunnen daar door worden verrast. Zij verkeren nog in de ‘snelwegmodus’ en zullen zich veelal nog niet zijn ingesteld op het oversteken door langzaam verkeer.”

Aan de overkant van de langwerpige rotonde – bij de oprit richting de A10 Zuid – speelt ook een probleem, maar dit is niet van belang voor langzaam verkeer, omdat daar geen fiets- of voetpad ligt. Motorvoertuigen afkomstig van de Oude Haagseweg moeten hier vaak lang – en voor de bus tussen Schiphol en Sloterdijk (Westtangent) te lang – wachten om de rotonde op te kunnen rijden. Zij moeten hier immers voorrang verlenen aan al het verkeer dat zich al op de rotonde bevindt: verkeer richting de A10 Zuid en dat vanaf afslag 1 van de A4 linksaf richting Sloten en Nieuw Sloten rijdt.

Vanaf de A4 komen voertuigen veelal op zeer hoge snelheid aanrijden. Automobilisten verkeren op dat moment nog in de ‘snelwegmodus’ en zullen er – zeker als zij ter plaatse niet bekend zijn – niet op rekenen dat er onderaan de afslag een fiets- en voetoversteekplaats ligt. Onderzoek wijst uit dat als wandelaars en fietsers langer dan 15 seconden moeten wachten, zij geneigd zijn tot het nemen van meer risico’s om sneller over te kunnen steken. Foto: Nico Jansen.

Kruising Anderlechtlaan en Oude Haagseweg
Ook de veelpotige en ingewikkelde kruising van de Anderlechtlaan en de Oude Haagseweg is voor fietsers en voetgangers onoverzichtelijk en gevaarlijk, zoals ook de Vereniging “De Oeverlanden Blijven!” al herhaaldelijk constateerde.

Fietsers en voetgangers die op weg naar of terugkomend van het strandje / de veerpont aan de Nieuwe Meer moeten de Oude Haagseweg oversteken. Wonderlijk genoeg heeft de gemeente slechts op de helft van de weg – en niet op de busbaan waar de Westtangent toch op behoorlijke snelheid passeert – een zebrapad aangelegd. Foto: Tamar Frankfurther.

Een grote verkeerspuzzel
De verkeerskundige hecht eraan om nogmaals te benadrukken dat hij aan verwachtingsmanagement moet doen: “Ja, ik heb geconstateerd dat de verbindingen voor langzaam verkeer tussen Sloten en De Oeverlanden te wensen overlaten. En ja, ik zal deze kennis zeker delen binnen mijn team. Maar dat betekent niet dat de gemeente zomaar ook budget heeft om deze route op korte termijn wel veilig te maken. Ik heb dit onderzoek uitgevoerd in het kader van de nieuwe entree van het sportpark en de aanleg van die kruising heeft prioriteit. De knelpunten op de rest van de route vormen een grote verkeerspuzzel, die we nog niet helemaal hebben opgelost. Als we een ander punt op deze route kunnen aanpakken, dan zou ik adviseren om eerst de veiligheid voor fietsers op de turborotonde te verbeteren. De Sloterweg is nu al Plusnet Fiets en wordt straks zelfs onderdeel van een regionale fietsroute. Daar móeten fietsers en voetgangers veilig gebruik van kunnen maken. En dat lijkt me ook essentieel voor de toegankelijkheid van het straks vernieuwde sportpark. Ik kan echter niets beloven, maar weet dat ik ervoor zal zorgen dat deze bottleneck goed op het netvlies van de gemeente staat en zal blijven staan. Tot alle knelpunten zijn opgelost.”

Klankbordgroep Sportparken Sloten en verdere inspraak
Deze verkeerstechnische informatie ligt ook op tafel bij de Klankbordgroep Sportparken Sloten, waarin omwonenden van beide Slotense sportparken, de Werkgroep Sloten, de Dorpsraad en de redactie van de Nieuwbrief Sloten-Oud Osdorp zijn vertegenwoordigd.

Als de plannen na de zomer in concept gereed zijn, zullen projectleider Henk van Veldhuizen en gebiedsmakelaar Ruby Schuitemaker deze en andere voorstellen presenteren aan de andere Slotenaren en belangstellenden. Op dat moment kunnen er nog veranderingen in de plannen – waar de omwonenden al hun zegje over hebben kunnen doen – worden aangebracht. De redactie van de nieuwsbrief moet nogal eens constateren dat de gemeente niet goed scoort om de werkgroepen, de Dorpsraad en de omwonenden tijdig – dus voordat besluiten worden genomen – bij projecten en veranderingen in de openbare ruimte te betrekken. Het is fair om te zeggen dat de gemeente tijdens dit traject tot op heden laat zien weldegelijk te weten hoe inspraak en participatie wél kan verlopen. En dat vervolgens ook nog zo ten uitvoer brengt…

Wie vragen heeft over het project dat gaat over de vernieuwing van de Sportparken Sloten kan een mail sturen naar de projectleider.

Tamar Frankfurther; 10 juni; aangepast op 18 juni 2026.

De oud-tuindersvrouw van de Louwesweg en jarenlang actief vrijwilligster heeft op 15 mei 2026 haar laatste adem in het bijzijn van haar familie uitgeblazen.

Sinds 2017 – toen haar man Nico was overleden – woonde Agatha alleen in haar gezellige jaren tachtig-woning aan de Osdorperweg op Sloten.

Agatha’s jongste zoon Herman Bakker maakte deze foto van haar tijdens een etentje bij café-restaurant Kerkzicht op 12 juli 2025, haar 93ste verjaardag.

Tuinderij vlak bij huidige eindpunt tramlijn 2
Daar was het echtpaar met hun zoons Henk en Herman naartoe verhuisd toen hun tuinderij met woning door de gemeente in de jaren tachtig werd onteigend. In 1992 zouden de Olympische Spelen naar Amsterdam komen en de tuinders moesten plaats maken voor het olympisch dorp dat er nooit kwam. Inmiddels heeft de wijk Nieuw Sloten die hier vervolgens werd gebouwd alweer zijn 25ste verjaardag gevierd.

De tuinderij van Nico en zijn broer Harrie op de Louwesweg 87, grensde aan de achtertuinen van de Sloterweg en lag aan de kant van het dorp Sloten. Ongeveer tegenover waar nu het eindpunt van tramlijn 2 ligt. Agatha zorgde 35 jaar lang voor het huishouden op de tuinderij waar allerlei groenten werden geteeld: boerenkool, spinazie, gele komkommers, selderie en in de winter kruiden. Op de koude grond en onder plat glas.

Agatha: “Het was wel wennen om buren te hebben”
De film – die Bram de Waard in 2015 voor de Werkgroep Historie van het echtpaar maakte – geeft een mooi inkijkje in hun leven. Over de gezinnen waarin ze werden geboren en dat ze elkaar ontmoet hebben tijdens het nieuwjaarsbal: “bij het dansen”.

Agatha vertelt in die film dat ze “heeft moeten wennen dat ze niet meer in hun vrijstaande huis woonden”. Dat het “best wel gehorig was in hun nieuwbouwhuis aan de Osdorperweg”.

Agatha werd in Badhoevedorp als enige meisje in een gezin met zeven broers geboren. Haar vader verrichtte als kolenboer zwaar werk. Hij haalde kolentreinen leeg op het Haarlemmermeerstation aan de Amstelveenseweg.

Koffie schenken en speeltuinvrijwilliger
Degenen die al wat langer in het landelijke gebied wonen, zullen zich vast nog herinneren hoe Agatha bij inspraakavonden van de gemeente in het Dorpshuis altijd voor de koffie zorgde. Ook bij de toen nog grote nieuwjaarsrecepties van de Dorpsraad stond zij trouw achter de bar. Zij was ook soms wel vier dagen per week te vinden in de Speeltuin Sloten. Daar hielp zij als vrijwilliger mee met het organiseren van talloze activiteiten voor de jeugd. En natuurlijk ging Agatha ook trouw mee als begeleider met de busuitjes, die de speeltuinvereniging regelmatig organiseerde. Als er werd overnacht zorgden de tuinders ervoor dat de kinderen bij het avondeten groenten op hun bord kregen.

Op 21 mei is Agatha na een mooie viering bij haar lieve Nico begraven op de begraafplaats achter de Sint-Pancratiuskerk op Sloten.

Kijk verder naar de film van Agatha en Nico in het Geheugen van West…

Tamar Frankfurther; 7 juni 2026.

Zonder de tomeloze inzet van Gerritsen zou Natuurgebied De Oeverlanden nooit hebben bestaan en zou het hele gebied tussen de A10 West en de Nieuwe Meer allang onder asfalt zijn verdwenen en zijn volgebouwd.

Henk Gerritsen was in de jaren tachtig dé man achter de acties, die uiteindelijk leidden tot het behoud van De Oeverlanden aan de Slotense kant van de Nieuwe Meer. Op 26 mei  2026 werd een brug in ‘zijn’ Oeverlanden naar hem vernoemd.

Stadsdeelbestuurder Nazmi Türkkol heeft op 26 mei in de brandende zon en met 33 graden op de thermometer de naamborden van de Henk Gerritsenbrug onthuld. In zijn korte toespraak dankte Türkkol Hans Bootsma (links achter hem met hoed) voor de aanvraag om Gerritsen met een brug te eren. Hij noemde het “van groot belang om de unieke historie van dit gebied vast te leggen” en dat “Gerritsen daarbij alle eer toekomt. Het gaat om een kleine brug voor een groot man.”
Türkkol: “Zo iemand verdient een brug. Dankzij hem zijn De Oeverlanden behouden gebleven. Op deze manier heeft hij met zijn initiatief groen dichtbij huis in de groene scheg van Nieuw-West verankerd. Het stadsdeel heeft alleen hier nog een officiële zwemlocatie. Zeker op een bloedhete dag als vandaag zie je maar weer hoe belangrijk een veilige zwemplek is om verkoeling te zoeken in het water.”
Na de onthulling van beide borden sprak ook de initiatiefnemer voor de naamgeving Hans Bootsma de aanwezigen toe en benutte Nico Jansen de gelegenheid om aandacht te vragen voor het broodnodige onderhoud van het Jaagpad: “Het is blijkbaar organisatorisch lastig voor de gemeente om dit uit te voeren, omdat het pad in twee stadsdelen ligt, in Nieuw-West en in Zuid”.

Vereniging en natuurlijk tuinieren
Daarmee redde hij niet alleen veel groen, maar zorgde hij er ook voor dat een stuk cultuurhistorie van de voormalige gemeente Sloten behouden bleef. In 1984 werd Gerritsen een van de oprichters van en vervolgens ook de eerste voorzitter van de Vereniging “De Oeverlanden Blijven!”. Deze vereniging verdedigt tot op de dag van vandaag het behoud van het natuurgebied met hand en tand.

Later maakte Gerritsen onder andere naam als pionier op het gebied van natuurlijk tuinieren waarover hij diverse baanbrekende tuinboeken schreef.

Klein brugje heeft nu grote naam
Het is daarom niet meer dan logisch dat de gemeente Amsterdam ermee instemde dat zijn naam voor altijd verbonden zal blijven aan juist deze plek aan de noordkant van de Nieuwe Meer. Het bestuur van de vereniging koos ervoor om ‘Brug nr. 1859‘ te vernoemen naar haar oprichter. Dit is een charmant, karakteristiek en eenvoudig brugje over de Jaagpadsloot. Het verbindt de oever van het meer met het achterliggende besloten bos.

Twee grote naamborden op klein brugje
Alle naamborden van bruggen hebben hetzelfde formaat en alle bruggen krijgen aan beide kanten een bord. Zo ook de piepkleine Henk Gerritsenbrug, die ligt tussen Tuinpark Ons Buiten en het Jaagpad langs de Nieuwe Meer. Wilt u het brugje een keer met eigen ogen bewonderen? Onder dit artikel staat de brug op plattegrond aangegeven.

Tamar Frankfurther; 5 juni 2026.