Mag de gemeente – als het zo uitkomt – zijn eigen regels op 29 augustus 2026 voor de derde keer zomaar overschrijden om een voor Oud Osdorp te groot festival wat beter toegankelijk te maken? Terwijl vaststaat dat deze maatregel in 2024 en 2025 geen soelaas bood… En is het extra belasten van de slappe kwetsbare dijkweg juist in deze extreme droogte wel zo slim? 

De Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp en omwonenden vinden van niet. De Osdorperweg is een smalle en kwetsbare veendijk, die moet worden beschermd. De vastgestelde maximum belasting van de weg en het inrijdverbod op de Joris van den Berghweg gelden voor iedereen en net zo goed voor de gemeente.

Niet alleen het gewicht, maar ook de afmetingen van de bussen die de gemeente wil gedogen gaan de draagkracht van de Osdorperweg – een slappe veendijk – te boven. Een Oud Osdorper daarover: “Als de gemeente dit toestaat, kunnen ze meteen het volgende groot onderhoud van de weg alvast inplannen. Wat een kosten, wat een gedoe… En dat alleen maar voor het houden van een kabaal makend festival met keiharde basdreunen. Terwijl iedereen inmiddels snapt dat het te veel groot is voor de Polderheuvel in Oud Osdorp én héél veel overlast veroorzaakt bij duizenden omwonenden…” Het is de vraag waarom de gemeente voor het derde jaar op rij voor deze oplossing kiest. In vorige jaren heeft dit niet geleid tot minder opstoppingen in Nieuw-West. Foto: Theo Durenkamp.

“Noodgreep is erkenning voor ongeschiktheid festivallocatie”
Door zichzelf een ontheffing te verlenen hoopt de gemeente de verkeerschaos – die het ZeeZoutfestival op de Polderheuvel veroorzaakte – te kunnen voorkomen. Bewoners beschouwen deze actie van de gemeente als een “noodgreep omdat men zich goed realiseert en erkent dat een dergelijk groot festival helemaal niet past in Oud Osdorp”.

Zwaar verkeer leidt tot zwakke dijk en verzakkingen woningen
De extra belasting op de Osdorperweg leidt tot verzwakking en daardoor versnelde afkalving van de veendijk. De dijk scheurt en verzakt door de te grote druk en afgebrokkelde grond komt in de naast gelegen sloten terecht. De doorstroming in de sloten neemt af en de sloten kunnen daardoor overtollig regenwater steeds minder goed afvoeren. Sommige kavels langs de Osdorperweg liggen zo laag dat dit zelfs in de woningen tot wateroverlast leidt. Omdat de gemeente en het waterschap naar elkaar wezen om sloten te baggeren, was er zelfs een gang naar de rechter nodig om dit te regelen. Uiteindelijk heeft de rechter de gemeente gedwongen om maatregelen te treffen ter voorkoming van wateroverlast. Als de slappe veendijk langs de Osdorperweg nu wéér extra wordt belast, begint het liedje weer versneld van voor af aan. Bezorgde Oud Osdorpers omschrijven het voornemen om de dijkweg juist op dit moment opnieuw te overbelasten “niet zo snugger en wensdenken met ook op de korte termijn”. Zij begrijpen niet de gemeente deze keuze maakt terwijl iedereen weet dat extreme droogte het land in zijn greep houdt en waarom de gemeente er zelfs onder deze omstandigheden voor kiest om deze toch al kwetsbare dijk extra te belasten.

Twee maal aangetoond dat deze oplossing niet helpt
Ook in 2024 en in 2025 heeft de gemeente bussen door het landelijke gebied laten rijden. Toch stond het verkeer in een groot deel van Nieuw-West telkens  muurvast met festivalgangers die de Polderheuvel proberen te bereiken. De stadsdeelcommissie en het Dagelijks Bestuur hebben unaniem aan de wethouder en de gemeenteraad laten weten dat de Polderheuvel alleen geschikt is voor kleinschalige akoestische evenementen. De gemeenteraad heeft niet willen luisteren met dit tot gevolg. Bewoners van de Osdorperweg en de Dorpsraad doen hun best om de illegale busritten en openstelling van de Joris van den Berghweg op 29 augustus tegen te houden. Deze problematiek herhaalt zich ieder jaar. In dat licht zou het van bestuurlijke kracht getuigen wanneer de nieuwe wethouder er alsnog toe besluit het advies uit Nieuw-West te volgen.

Bussen drie á vier keer te zwaar
Al sinds 1963 heeft de kwetsbare Osdorperweg – in verband met zijn beperkte draagkracht – een ‘B-status’, zoals dat vroeger werd aangeduid. Verkeersborden geven daarom aan dat de weg alleen toegankelijk is voor voertuigen met een maximaal gewicht van 4,8 ton en een maximale breedte van 2.20 meter. De pendelbussen die op 29 augustus worden ingezet blijken – afhankelijk van het aantal passagiers – drie tot vier maal zo zwaar te zijn en bovendien 30 cm te breed.

De Joris van den Berghweg is afgesloten voor alle doorgaande motorvoertuigen. De gemeente wil hiermee de verkeersbelasting op de Osdorperweg tegen gaan. Eerst stond er alleen een paaltje, maar dat werd telkens door onverlaten verwijderd. Daarna kwam er steeds een nieuw paaltje,  dat later werd vervangen door een betonblok, maar men wurmde zijn voertuig er – veelal met beschadiging tot gevolg – tóch nog langs. Sinds half juni 2026 zorgen drie extra gele betonblokken ervoor dat ook dat niet meer mogelijk is. Kortom, de gemeente hecht er overduidelijk écht aan om sluipverkeer op de Joris van den Berghweg tegen te gaan. En tegelijkertijd geldt dit altijd behalve als het de gemeente zelf even niet uitkomt. Hoe is dit rechtstatelijk nog te verantwoorden? Foto: Theo Durenkamp.

Waarom de gewone route van bus 21 niet gebruiken?
Het is niet bekend waarom de gemeente er niet voor kiest om de bezoekers via Nieuw-West naar het festival te brengen en weer op te halen. “Als het wegennet in Osdorp en Geuzenveld alleen toegankelijk is voor nooddiensten, bewoners en hun bestemmingsverkeer, kan ook bus 21 veel vaker die kant op rijden en iedereen bij Sportpark Ookmeer afzetten. Kunnen ze daarvandaan verder naar de Polderheuvel lopen”, aldus verschillende bewoners van de Osdorperweg. “Normaal gesproken rijdt 21 om het half uur. Laat hem voor dat festival elke vijf minuten rijden. Bied je meteen service aan de gewone passagiers. Daar is de infrastructuur wel geschikt voor zware en brede bussen. Hier niet.”

Gemeente: “We kunnen niet anders”
Uit de reactie van de gemeente op het bezwaar van een bewonder blijkt dat de gemeente blijkbaar van mening is dat de verkeersregels gemakkelijk even opzij mogen worden gezet: “Bij de behandeling van de vergunningaanvraag voor het evenement ZeeZout is, mede naar aanleiding van uw eerdere signalen, extra aandacht geweest voor de routes van zwaar verkeer t.b.v. het evenement. Er is met collega’s van o.a. de politie en de afdeling Verkeer & Openbare Ruimte gekeken of er geschikte alternatieven waren voor de Osdorperweg, maar helaas zijn die niet gevonden. Zelf heeft u eerder de suggestie gedaan om deze verkeersstromen dezelfde routes te laten rijden als bijv. de lijnbussen, maar daarmee zouden dan de lijnbussen weer gehinderd gaan worden. Uiteindelijk was men dus van mening dat de Osdorperweg, ook rondom ZeeZout, gebruikt kan en mag worden voor zwaar verkeer en de organisator zal dit dan ook doen.”

Dorpsraad: “U mag regels niet zomaar opzij zetten”
Ook de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp – die zich al decennia inzet om de weg veilig te krijgen – heeft inmiddels naar de gemeente toe gereageerd: “Wat een rare redenatie van u: er zijn geen alternatieven gevonden voor het overtreden van de regels, namelijk de maximale tonnage op de Osdorperweg. Dus overtreden we de verkeersregels maar gewoon? En niet een klein beetje, maar met een grote overschrijding van vele bussen. M.a.w. u, de gemeente dus, zet alle regels zo maar opzij. Dat mag toch niet? Dat een festival met zoveel bezoekers veel te veel vraagt van dit fragiele gebied, is al jaren overduidelijk, maar deze flagrante schending van de regels en wel door de overheid zelf, is schandalig.”

“We leven toch niet in een bananenrepubliek?”
De Dorpsraad rekent erop dat de gemeente alsnog zal besluiten zich aan zijn eigen regels te houden en de reeds verleende toestemming zal intrekken. Burgers en ondernemers moeten immers kunnen rekenen op een betrouwbare overheid. De Dorpsraad sluit zijn brief naar de gemeente dan ook als volgt af: “Wij gaan ervan uit dat u namens de gemeente geen toestemming gaat geven om de verkeersregels te negeren en te overtreden. Deze regels zijn er niet alleen voor de gewone mensen, maar juist ook voor de overheid om na te leven. We leven toch niet in een bananenrepubliek?”

Theo Durenkamp en Tamar Frankfurther; 5 augustus 2026.

Het is nog onzeker of beide veerponten – die het Rondje Nieuwe Meer mogelijk maken – van april tot oktober 2027 nog wel varen.

De vooruitzichten in Amsterdam lijken gunstig, maar over de politieke standpunten in de Haarlemmermeer is eind juli 2026 nog niets bekend. Eerder gaf de overgrote meerderheid van de Amsterdamse gemeenteraad al aan dat de veerverbinding tussen De Oeverlanden en het Amsterdamse Bos zich heeft bewezen en nu maar eens structurele financiering moet krijgen.

Veerpont ‘Ome Piet’ stopt, maar hopelijk maakt de gemeenteraad van de Haarlemmermeer geld vrij om ook hier een pontverbinding in de vaart te houden Als laagdrempelig en voordelig uitje en als versterking van de infrastructuur voor fietsers en wandelaars. Foto: Erik Swierstra.

Petitie “Geef Badhoevedorp nieuwe veerpont”
Het is nog onduidelijk of de meerderheid van de leden van de gemeenteraad van de Haarlemmermeer geld wil steken in de pontverbinding over de Ringvaart. Om dit voor elkaar te krijgen is een groep Badhoevedorpers een petitie gestart om steun te vergaren om dit voetveer in de vaart te houden. 

De initiatiefnemers hopen dat de gemeenteraad van de Haarlemmermeer – net als eerder bij de pont tussen Rijsenhout en Aalsmeer – deze veerverbinding wil redden. Ook dat veer over de Ringvaart van de Haarlemmermeer dreigde te verdwijnen, maar hier is afgelopen april op kosten van de gemeente een nieuwe pont in gebruik genomen. Met als gevolg dat hier nu een nieuw veer met een dak dat bestaat uit zonnepanelen vaart. Met deze panelen, en nog een beetje walstroom in de nacht, kan men de hele dag varen. Zo nodig kunnen er twaalf personen eventueel met fiets gelijktijdig worden vervoerd.

“Dat willen wij in Badhoevedorp ook”, aldus de initiatiefnemers van de petitie. “Zo kunnen we het Rondje Nieuwe Meer in stand houden.”

Overgrote meerderheid gemeenteraad voor behoud de Helena
“Je zou denken dat de gemeenteraad van Amsterdam de Helena nog steeds wil redden”, zo laat Tim Klijn van Rederij Oeverloos weten. “Voorafgaand aan de gemeenteraadsverkiezingen hebben alle partijen immers – met uitzondering van het CDA – in de stemwijzer van het landelijke gebied aangegeven dat de Helena tussen de Oeverlanden en het Amsterdamse Bos moet blijven varen. Al die partijen – en dus ook de collegepartijen PRO (GroenLinks en PvdA) en D66 zeiden voorstander te zijn van het instellen van een structurele subsidie voor het in de vaart houden en het onderhoud van de Helena. In die paar maanden kan hun standpunt toch niet zomaar veranderd zijn?” 

Wethouder ontvangt brief en schriftelijke vragen
Omdat de reder zich realiseert dat de nieuwe wethouder Elise Moeskops veel aan haar hoofd heeft, stuurde hij haar op 14 juli hierover een brief. In alle redelijkheid is dat zo kortgeleden dat het logisch is dat Klijn nog geen reactie van haar heeft ontvangen. Ook de gemeenteraadsleden Daan Wijnants (VVD) en Angelo Delsen (SP) hebben toevalligerwijs op dezelfde dag hierover schriftelijke vragen gesteld aan de wethouder. Deze partijen zijn hun belofte van vijf maanden geleden dus in ieder geval nog niet vergeten.

Tamar Frankfurther; 28 juli 2026.

Niet iedereen zal zich realiseren dat ook woonboten deel uitmaken van Sloten. De boten liggen in een lang lint in de Ringvaart en het water van de Akersluis: voorbij het viaduct over de A4, via het dorp Sloten tot en met woonwijk De Aker. Verreweg de meeste woonboten liggen verscholen achter houten of begroeide hoge hekken.

Maar wat gebeurt daar achter en op die boten? Hoe is het om op een boot te leven en dan in het bijzonder in deze zeer hete zomer van 2026? Woonbootbewoner Nancy Carels vindt het hoog tijd dat de ‘landrotten’ een kijkje nemen in het dagelijks leven van deze – nét wat andere – Slotenaren. Marianne Swaan – die even verderop óp de Ringvaart woont – vult haar aan.

De keuken in de woonboot oogt niet bijzonder, maar het uitzicht is dat wél. Dat verandert continu. Foto: Nancy Carels- Koorn.

Op ooghoogte een zwaan voorbij zien zwemmen
Zelf woont Nancy aan de Ringvaartdijk, in het woonbootlint tussen de Sloterbrug en het viaduct over de A4. Wie over het pad – dat ook grenst aan de zuidkant van Sportpark Sloten – richting De Oeverlanden en het Amsterdamse Bos fietst, ziet vooral tuinhekken met misschien een glimp van een boot. Nancy: “Wat zich daarachter afspeelt blijft voor de meeste voorbijgangers een raadsel.” Wonen op een woonboot – het klinkt romantisch – maar hoe werkt dat eigenlijk in de praktijk?

Bevriezen de leidingen niet?
Nancy: “Wie op een woonboot woont, móet praktisch denken. Drinkwater, elektra, aardgas, riolering, internet: álle voorzieningen moeten vanaf de wal aan boord komen. Ook de afwatering gaat niet vanzelf. Het afvalwater wordt met een pomp het riool ingepompt En dan is er nog de winter. Leidingen die water transporteren moeten worden beschermd met warmtelinten. Anders bevriest de boel. Het zijn dergelijke ‘details’ waar walbewoners veelal  geen weet van hebben. Maar voor woonbootbewoners vormen al die zaken gewoon deel van ons dagelijkse leven.”

Krijg je de boot op koude winterdagen wel warm?
Nog zoiets. Vrijwel iedereen vraagt aan woonbootbewoners “of de boot in de winter wel lekker warm gestookt kan worden”. Carels: “Het antwoord is volmondig ‘ja’. De woonboten aan de Ringvaartdijk hebben gewoon kachels en CV-installaties, net als elk ander huis op de wal. De boten zijn over het algemeen goed geïsoleerd. Het grote verschil met huizen op het land is dat de betonnen bak in het water ligt.” En dat heeft uiteraard invloed, maar over het hele jaar genomen vindt Nancy dat de gevolgen daarvan wel meevallen.

Wordt het binnen op zomerdagen niet snikheet en hoe zit het met de droogte?
Woonbootbewoner Marianne Swaan vult aan: “Het is echt belangrijk dat je de vloer goed isoleert. In de winter is het water van de Ringvaart natuurlijk steenkoud en nu in de zomer is het warm. Ik merk dat het in mijn kelder op het ogenblik erg warm is. Maar tussen de kelder en mijn gelijkvloerse woning heb ik een heel goed geïsoleerde vloer liggen. Dat scheelt enorm.”
Swaan laat desgevraagd ook weten dat de waterstand in de Ringvaart gelukkig nog prima is en dat de Slotense woonbootbewoners daarvan gelukkig geen problemen ondervinden.

En – net als in huizen aan de wal – is het slim om – zeker aan de zuidkant – de gordijnen overdag te sluiten. Marianne:  “Als het dak niet goed is geïsoleerd of je de gordijnen vergeet te sluiten, kan het binnen pittig heet worden. Zeker als je met die hitte een week weg bent geweest en voordat het zo heet werd al met vakantie bent gegaan. Ik heb het net weer ervaren: toen ik thuis kwam, had mijn boot al die tijd potdicht gezeten. Ondanks mijn supergoede isolatie was het met de volle zon erop en die hoge temperaturen binnen ruim 38 graden worden. De zon weerkaatst op het water en straalt daardoor – als het ware – ‘dubbel’  op de woonark. Maar als het later op de dag koeler wordt, is dat op het water vrij snel op te lossen. Een woonboot waait makkelijker door. Het koelt dus al snel af als je ’s avonds de boel tegen elkaar open zet. Zelfs toen het kort ervoor nog zo snikheet was binnen, kon ik die nacht gelukkig prima slapen. Over het algemeen is het in een ark koeler dan in een woning op het land. Net zoals het in de volle versteende stad heter is dan in bijna elke woning in het landelijke gebied.”

Wonen op het water is nooit saai
Nancy beschouwt een van de grote voordelen van wonen op het water dat het nooit saai is: “Er gebeurt altijd wel wat. Je hebt het gevoel dicht bij de natuur te wonen. Je maakt er als het ware deel van uit. Je ziet van alles langskomen. Dat kan gaan om vrachtschepen en woonboten die naar hun nieuwe ligplaats worden vervoerd. Maar denk – vooral in de zomer – ook aan zwemmers, roeiers, kajakkers, en suppers. En dan niet te vergeten: alle fauna die voorbijkomt: van watervogels tot af en toe een jagende reiger. Zwanen kunnen heel nieuwsgierig zijn en naar binnen loeren, terwijl je rustig zit te ontbijten. En in het voorjaar genieten we altijd weer van de pullen, die in een lint achter vader- en moedereend aan zwemmen. Heerlijk!”

Gewoon thuis, maar dan op water
Het uitzicht verandert met de seizoenen. Met het weer. Met elk uur van de dag. Waar bewoners op de wal vaak naar buiten moeten om de natuur te ervaren, zwemt de natuur hier ‘gewoon’ langs het raam voorbij. “Dat is echt genieten.” Nancy Carels wil hiermee maar zeggen: “Wonen op een Slotense woonboot is een bijzondere ervaring met alle praktische uitdagingen van dien. Het uitzicht is onbetaalbaar. Het geeft een gevoel van vrijheid dat je in een gewoon huis niet zo snel vindt. Ondertussen is ook het gewoon een woning.”

Tot slot geeft de woonbootbewoonster mee: “Als u de volgende keer de Ringvaartdijk fietst en een glimp opvangt van een woonboot achter de tuinhekken, dan weet u: daar woont iemand die elke dag wakker wordt met een altijd veranderende voorstelling. Een Slotenaar met een heel bijzonder thuis.”

Tamar Frankfurther; 6 augustus 2026.

Om misverstanden te voorkomen: beide sportparken op Sloten – het kleine bij het dorp en het grote bij de rotonde – behouden hun sportfunctie.

Dit artikel gaat over het sportpark dat ligt ingeklemd tussen het dorp Sloten, de Ringvaartdijk en het pad langs en de parkeerplaats van Tuinpark V.A.T. Dus over de locatie waar tot 2020 hockeyvereniging Xenios was gevestigd. Nu – eind juli 2026 – maakt de hondensportvereniging De Gabber nog gebruik van het terrein. Maar dat is tijdelijk en de gemeente wil dat dit terrein vaker en beter gebruikt gaat worden voor sport.

Nog altijd laat de gemeente bij dit project zien dat het wél kan: dat het helemaal niet moeilijk is om bewoners bij planvorming serieus te nemen en daadwerkelijk in een vroeg stadium invloed te gunnen op hun eigen woonomgeving.

Schetsimpressie van hoe Sportpark Sloten-West eruit zou kunnen zien áls het een ‘cricketpark’ wordt. En áls er gekozen wordt om een nieuwe toegangsweg aan te leggen. De wethouder Sport heeft zich hierover nog niet uitgesproken en daarom staan deze bestemming en ontsluiting van het park nog niet vast.
Na akkoord, zal het cricketveld bestaan uit een grasveld met daar omheen bomen. De sporters zullen kunnen douchen en omkleden in het opgeknapte clubgebouw van Xenios. Tussen mei en oktober zal er enkele keren per week een wedstrijd of training zijn. Een team telt elf spelers. Om diverse redenen kiest de gemeente ervoor om op het sportpark een groene parkeerplaats aan te leggen. Deze zal buiten sporttijden niet toegankelijk zijn. Afbeelding: Ziegler / Branderhorst.

Veel sporten zijn hier niet mogelijk
In de afgelopen maanden heeft de gemeente samen met een klankbordgroep – waarin omwonenden van woonwagens, woonboten en woningen en de Werkgroep Sloten zitting hadden – nagedacht welke bestemming het beste zou passen op dit relatief kleine Slotense sportterrein. Veel potentiële sporten passeerden de afgelopen tijd tijdens de vergaderingen de revue: handbal, honk- en softbal, American football, tennis, padel, mini-voetbal en ook zogenaamde urban sports. Bijna al die sporten zijn inmiddels afgevallen voor deze locatie.

Sportterrein ligt bij dorpsgezicht
Projectleider van Sloten-West Berdien Prins geeft uitleg: “Er zijn verschillende redenen waarom al besloten is om bepaalde sporten niet te huisvesten op Sportpark Sloten-West. Soms bleek dat geen enkele vereniging van een bepaalde sport belangstelling heeft om hierheen te verhuizen. Andere sporten worden alleen of deels binnen in gebouwen beoefend. De gemeente kiest ervoor om deze locatie zo veel mogelijk te vergroenen en dan staat die bebouwing in de weg. Bovendien grenst deze locatie aan het Beschermd Dorpsgezicht Sloten. Dat brengt met zich meer dat hier aanvullende eisen gelden voor wat hier wel en niet is toegestaan. Nieuwe bouwwerken mogen bijvoorbeeld geen zichtlijnen verstoren en ook het aangezicht van het dorp moet intact blijven.”

Sportterrein heeft directe buren
De projectleider vervolgt: “Weer andere sporten zouden te veel geluids- en parkeeroverlast voor de omwonenden veroorzaken. Of zoveel mensen aantrekken dat de enige smalle ontsluitingsweg van deze locatie compleet vast zou lopen. Het park ligt helemaal ingeklemd in het dorp. De woonwagens staan er pal naast. Er tegenover liggen woonboten aan de Ringvaartdijk. Aan de andere kant van het wandelpad proberen tuinders van de V.A.T. in rust te recreëren. En de andere kant van het sportterrein grenst het aan kavels van woningen aan de Sloterweg. Kortom, het is duidelijk dat we hier goed moeten rekening houden met de belangen van de omwonenden.”

Ook het feit dat slechts een smalle dijkweg Sportpark Sloten-West ontsluit, zorgt voor beperkingen. De projectleider: “Bij de toewijzing welke sport hier zal kunnen worden beoefend kijken we ook naar de verkeersdruk, die een sport met zich mee zal brengen. Voor ons staat vast dat deze op de Ringvaartdijk niet te veel mag toenemen. Voertuigen kunnen elkaar hier immers nauwelijks passeren. En een niet onbelangrijk argument om voor cricket te kiezen: er is op Sloten voor de komst van deze sport bij alle omwonenden. Dat is niet vreemd omdat we verwachten dat deze sport tot weinig hinder voor de omgeving zal leiden.”

Klankbordgroep heeft sterke voorkeur voor cricket
Dit alles klinkt de omwonenden uit de klankbordgroep als muziek in de oren. En ook dat Prins aangeeft dat deze sport in Amsterdam steeds populairder wordt en een aantal cricketverenigingen nu al kampt met ruimtegebrek. En dat de gemeente met de cricketbond heeft gesproken en dat die aangaf graag te zien dat een bestaande vereniging hierheen zou verhuizen. Bovendien liet de bond weten dat het goed mogelijk is om het cricketveld zo te positioneren dat het clubgebouw behouden zal kunnen worden. Allemaal pluspunten.

De klankbordgroep hoopt van harte dat het sportterrein – dat lange tijd bekend stond onder de naam ‘hockeyvelden’ – straks dus ‘het cricketveld’ genoemd zal worden. De klankbordgroep heeft hierover op 26 juni 2026 een ouderwetse brief gestuurd naar sportwethouder Soufian M’Barki. Niet dat zij het projectteam niet vertrouwen om dit door te geven. Nee – in tegendeel – maar vanuit de groep bestond de behoefte om zijn voorkeur ook rechtstreeks en persoonlijk met de bestuurder te delen.

Bestaande parkeerplaats wordt hoe dan ook veel kleiner
Op het ogenblik ligt naast het sportpark nog een groot parkeerterrein waar door diverse groepen vaak overlast wordt veroorzaakt. Het parkeerterrein vormt dan ook een ideale plek om buiten het zicht rottigheid uit te halen. Bovendien laten deze onverlaten veel zwerfafval achter en er is sprake van allerlei vormen van afvaldumpingen.

Deze parkeerplaats zal begin 2027 fors – ongeveer twee derde – kleiner worden, omdat hierop zes nieuwe woonwagens komen te staan. Dat ligt al vast. Als er aan de resterende openbare ruimte niets zou veranderen, zouden de sporters straks tussen de woonwagens door naar Sloten-West moeten rijden en dan parkeren op het resterende stuk parkeerplaats. Geen ideale oplossing. Bovendien geldt ook dat op het dan kleinere parkeerterrein onveiligheid en vervuiling ongewenst blijven.

Parkeerterrein opheffen en parkeren op sportpark
Berdien Prins heeft hiervoor met haar projectteam een oplossing gevonden: “Wij stellen voor om ook het laatste stuk van het overlastgevende parkeerterrein op te heffen en het parkeren te verplaatsen naar het sportpark zelf. Dan kan men straks alleen nog parkeren achter de hekken naast het clubgebouw. Het plan is om daar een ‘groene waterdoorlatende’ parkeerplaats aan te leggen.”

De projectleider vervolgt: “De sportclub opent alleen het hek als er wordt gesport. Het resterende parkeerterrein naast de nieuwe woonwagens kan wat ons betreft het beste worden beplant met groen. We kiezen dan – in overleg met de omwonenden en de klankbordgroep – natuurlijk wel voor laag groen, zodat we geen nieuwe overlastplek creëren. Deze plannen zijn nog zo vers dat de adviescommissie TAC nog geen officieel advies hierover heeft kunnen geven. Mijn verwachting is dat zij enthousiast zullen zijn over deze oplossing. Ik ben geen expert, maar volgens mij wordt de Hoofdgroenstructuur De Groene AS – die hier loopt – met deze inrichting versterkt. Bovendien zorgt deze oplossing ervoor dat de (vervuilende) overlast stopt. Als dit inderdaad door zal gaan, zal er nieuwe toegangsweg vanaf de Ringvaartdijk naar de ingang van het sportpark moeten worden aangelegd.”

Verwachte vervoers- en parkeerdruk
Dat cricket bij de gemeente goed scoort, heeft ook te maken met dat de locatie Sloten-West grenzen kent als het gaat om bereikbaarheid. De smalle Ringvaartdijk vormt de enige toegangsweg naar het sportterrein. En om het park zo groen mogelijk te kunnen maken, is het beter om zo min mogelijk half versteende parkeerplekken op het park zelf aan te leggen.

Projectleider Prins heeft ook hierover advies ingewonnen: “De verkeerskundige van de gemeente oordeelt dat de weg te smal is voor tweerichtingsverkeer. Hij stelde aanvankelijk voor om twee of drie inhaalhavens aan te leggen. Toen hij hoorde wat het verwachte lage aantal auto’s voor cricket zal zijn, liet hij weten dat deze elkaar zo nodig zullen kunnen passeren op de bestaande parkeerstrook. We hebben na onderzoek vastgesteld dat op de bestaande parkeerstrook zowel overdag als ’s avonds nog plekken leeg zijn. Dan is een herinrichting hier niet nodig. Dat scheelt weer in de kosten die de gemeente moet maken.”

Prins: “Het is niet alleen zo dat een cricketteam uit relatief weinig spelers – elf – spelers bestaat. Het is ook nog eens zo dat zij gedurende een lange tijd op het park aanwezig zullen zijn. Cricketwedstrijden duren lang. Bovendien zullen er nooit meer wedstrijden na elkaar worden gehouden. Als dat wel zo is – wat voor andere sporten geldt – krijg je op de Ringvaartdijk te maken met grote tegengestelde verkeersstromen. En vanaf de dijk is ook de doorstroming naar de Langsom en de Sloterbrug beperkt. Ik vernam dat (ouders van) hockeyers op dit kruispunt zo lang op groen licht moesten wachten, dat de boel hier in de tijd van Xenios compleet kon vastlopen. Dat moeten we in de toekomst zien te voorkomen. Ik heb hierover ook advies ingewonnen van de gemeentelijk fietscoördinator. Ook zij is positief.”

Geen nieuwe bebouwing bezorgt Sloten minste hittestress
De huidige blauwe kunstvelden veroorzaken een hitte-eiland van de hoogste orde. Cricketers spelen op een natuurlijke ondergrond van echt gras. Het is goed nieuws voor het hele dorp Sloten dat de kunstvelden zullen verdwijnen en dat het park voor de cricketsport verder niet bebouwd hoeft te worden.

Hittestresskaart uit 2026 ingezoomd op Sloten. Op deze kaart is de gemiddelde gevoelstemperatuur voor een hete zomermiddag tussen 12.00 en 18.00 uur te zien. Sloten-West is knalrood. Dit staat voor een gevoelstemperatuur van 41 graden en hoger, de heetste categorie.                                                                                De strategisch adviseur Klimaatadaptatie bij het Ingenieursbureau van de gemeente: “Deze afbeelding geeft een goed beeld van mogelijke hittestress bij mensen. Om de gevoelstemperatuur te berekenen wordt naast de luchttemperatuur ook met andere weersfactoren, de omgeving en persoonlijke factoren gerekend. De gevoelstemperatuur varieert per locatie en kan vooral in stedelijk gebied hoog oplopen door de dichte bebouwing en weinig groen. Belangrijke invloeden op de gevoelstemperatuur zijn (zonne)straling, wind en luchtvochtigheid. Op de kaart is te zien dat op plekken waar veel schaduw van bomen zijn, de gevoelstempratuur lager is dan de omgeving. Op stenige pleinen zonder bomen en groen zie je het tegenovergestelde. Hier kan de gevoelstempratuur flink oplopen.” Afbeelding: Ingenieursbureau Amsterdam, juli 2026.

Iedereen is welkom en zeker expats uit Schinkelkwartier
Het is niet voor niets dat de gebiedsmakelaar van de nieuwe wijk Schinkelkwartier – Ruby Schuitemaker – ook zitting had in de klankbordgroep. Het is immers de wens van de gemeente dat de bewoners van deze reusachtige woonwijk – die de komende tijd op het IBM-terrein uit de grond zal worden gestampt – straks over de veilige Sloterweg naar hun sport kunnen fietsen. Naar het grote sportpark en even verderop naar het kleine, bij het dorp. Er moet dan natuurlijk nog wel ‘even’ een oplossing worden gevonden voor de voor langzaam verkeer zeer gevaarlijke turborotonde. Deze verbindt de autoluwe Sloterweg met de Anderlechtlaan. Deze rotonde vormt een hindernis, die ook minder ervaren (jonge) fietsers graag zonder kleerscheuren zouden willen passeren. Maar dat wordt vást wel opgelost…
En, als geboren Amsterdammers eenmaal de spelregels van deze ingewikkelde sport door hebben, kunnen ook zij uiteraard deel gaan nemen.

De verwachting is dat er in de komende jaren steeds meer expats naar Amsterdam komen. Dat is goed voor de Amsterdamse economie en een cricketclub in de buurt is dan een pré. Prins: “Daarmee sluit de verwachte sportbehoefte in dit deel van Amsterdam goed aan bij het aanbod. Cricketers die van elders komen, kunnen (via Schiphol) de locatie ook goed bereiken. Bus 195 heeft immers zijn halte om de hoek.”

Komst cricket nog niet helemaal zeker
De leden van de klankbordgroep, andere Slotenaren en tuinders van de V.A.T. mogen de vlag nog niet uithangen. Volgens de projectleider resteert er nog één alternatief voor een andere sport, die mogelijk op Sloten-West mag neerstrijken. Prins: “Er is nog een kans dat op het Sportpark Sloten-West een BMX-terrein zal worden aangelegd. Dat is een heuvellandschap met een fietsparcours. Daar moet nog onderzoek naar worden gedaan. De seinen voor de komst van cricket staan echter wel al op groen.”

De gemeente zal uiteraard moeten investeren om het sportpark gebruiksklaar te maken en het verenigingsgebouw op te knappen, maar de kosten voor de komst van cricket zijn relatief laag.

Inspraakavond in het Dorpshuis
Het is ongelofelijk maar waar: het lukt de gemeente bij dit project toch echt om bij dit project bewoners vroegtijdig te betrekken en serieus te betrekken in de planvorming. En dat de gemeente bewoners binnen grenzen invloed geeft op veranderingen in hun eigen woonomgeving.

In de klankbordgroep hebben omwonenden, de Werkgroep Sloten en het bestuur van het woonschepenoverleg WOOS mee kunnen denken en praten over de totstandkoming van deze plannen. De projectleider wil echter iedereen – ook degenen die geen zitting hebben gehad in de klankbordgroep – de kans bieden zijn mening te geven over de toekomstplannen van de gemeente voor beide sportparken op Sloten.

Reserveer nu alvast dinsdag 8 september vanaf 19.30 uur in uw agenda. Dan organiseert het projectteam hierover een inspraakavond in het Dorpshuis Sloten. Er zullen panelen met afbeeldingen van Sportpark Sloten-West en het grote Sportpark Sloten te zien zijn. En het projectteam zal – precies waar de Slotenaren van houden – een ouderwetse centrale presentatie over de plannen voor beide sportparken verzorgen. En daarna zullen vragen uit de zaal centraal worden beantwoord.

Op een later moment zal de projectgroep in de Nieuwsbrief en Website Sloten-Oud Osdorp ook zijn plannen delen over de toekomst van het grote Sportpark Sloten (op de hoek van de Sloterweg en de Anderlechtlaan).

Wie meer wil weten over de plannen voor Sportpark Sloten-West kan via de mail contact opnemen met de projectleider, Berdien Prins.

Tamar Frankfurther; 21 juli 2026.

Meer lezen over plannen 2026 over de toekomst van de sportparken op Sloten:

* Verkeerslichten bij nieuwe ingang Sportpark Sloten. 18 juni 2026.

In de afgelopen paar maanden kreeg Sloten al het ene na het andere project – meestal strijdig met de geldende regelgeving – van de gemeente opgedrongen. Op 1 juli 2026 kwam daar nog eens een flinke portie bovenop.

De gemeente blijkt in het geheim het besluit te hebben genomen dat in november van dit jaar 39 elders al overlast gevende Amsterdammers met ernstige verslavingsproblematiek en complexe psychische problemen op het dorp komen wonen. Het gaat om een groep bewoners zonder kans op herstel. Het is verdrietig, maar: voor deze mensen geldt dat zij nooit meer deel zullen kunnen uitmaken van de maatschappij. Hun zorgtraject is er alleen op gericht om hun psychische en verslavingsproblemen zo goed mogelijk te managen. Het gaat om een open opvang waar deze mensen vrijelijk in en uit kunnen lopen.

Het pand aan de Ditlaar 3-75 wordt na de afronding van achterstallig groot onderhoud door de eigenaar inmiddels opgeknapt door de gemeente. Als het aan de gemeente ligt, zullen hier in de loop van november 39 zorgcliënten komen wonen. De gemeente heeft beloofd dat de toegangsdeuren aan de straat- en tuinkant van alle appartementen op de begane grond zullen worden afgesloten. Hierdoor zal iedereen bij het verlaten van het pand langs de – zo wordt beloofd – áltijd bemenste balie moeten lopen. Of dat wat uitmaakt, is de vraag. De bewoners mogen immers dag en nacht gaan en staan waar zij willen. Foto: Tamar Frankfurther.

Onder tijdsdruk verplaatsen van probleem
Dezelfde personen die straks op Sloten komen wonen, veroorzaken op de Jan Rebellocatie – bij het Dijkgraafplein – al jaren ernstige overlast. Het is daar dermate uit de hand gelopen dat “de huur van deze locatie is per 11 juli opgezegd. En daarom zijn er nu met spoed kleinschalige opvanglocaties nodig voor deze uitbehandelde cliënten. In de nieuwe locatie op Sloten kunnen volgens de gemeente 39 van de 115 cliënten van de Jan-Rebellocatie worden gehuisvest”, zo wist het goed geïnformeerde stadsdeelcommissielid Piet Boon (GBW!) op 9 juli te melden.

Hoge opkomst bij informatiebijeenkomst
Zelfs nu de zomervakantie al een week geleden is begonnen, kwamen er nog ongeveer 150 Slotenaren en Nieuw Slotenaren op 9 juli naar de gemeentelijke informatiebijeenkomst in de ontvangstruimte van de turnhal op Sportpark Sloten. Bijna alle aanwezigen zijn met name fel gekant tegen de komst van deze groep verslaafden met psychische problemen naar Sloten. De ambtenaren hadden ervoor gekozen hierover een inloopbijeenkomst te organiseren in de kleine hal. Het was hun bedoeling dat bewoners individueel langs vijf tafeltjes zouden gaan om per thema met de gemeente in gesprek te gaan, informatie te vergaren en te laten weten wat zij hiervan vinden. Deze vorm van informatievoorziening beantwoordde echter niet aan de behoeften van de Slotenaren en Nieuw Slotenaren.

“Wij willen samen hetzelfde verhaal horen”
De gemeente organiseert tegenwoordig nog maar zelden een centrale informatieve presentatie waarna iedereen elkaars vragen en de gegeven antwoorden kan horen. Mogelijk gebeurt dit uit angst voor reacties van bewoners. Op 9 juli pakten de bewoners noodgedwongen de regie over. Meteen bij binnenkomst lieten zij de aanwezige ambtenaren weten dat zij alleen gezamenlijk en niet individueel geïnformeerd wilden worden. Dat kon geen verrassing voor de gemeente zijn omdat de voorzitter van de nieuwe Werkgroep Ditlaar 3 – Monique van ’t Hek – hier al een paar keer schriftelijk om had verzocht. Zij ontving echter geen reactie. “We willen elkaars vragen horen en de antwoorden daarbij horen en niet tegen elkaar worden uitgespeeld”, aldus de Slotenaar en voormalige lid van de stadsdeelcommissie, toen zij uitlegde waarom de aanwezigen niet rond de sta tafeltjes gingen staan.

De medewerkers van de gemeente wisten even niet wat te doen, maar de kersverse stadsdeelvoorzitter Lotte Terwel pakte snel de regie. Eerst probeerde zij de aanwezigen te dwingen toch individueel informatie te vergaren. Toen Terwel merkte dat de Slotenaren voet bij stuk hielden, ging zij in een afgescheiden ruimte koortsachtig in overleg met het projectteam. Door een glazen wand sloegen de Slotenaren gade wat daar gebeurde. Na korte tijd lieten de ambtenaren weten alsnog door de knieën te gaan en de wens van de bewoners te volgen. Waarna zij hun beste beentje voor zetten en centraal – zonder microfoon – allerlei informatie hebben gedeeld. Alle aanwezigen in de bomvolle ruimte moesten dus heel stil zijn om alles goed te kunnen horen.

Ongeveer 150 omwonenden kwamen om 19.30 uur naar het sportpark en gingen – als afgesproken – in de ontvangstruimte van de turnhal in een grote kring staan. Door te weigeren zich over en rond de vijf klaargezette tafeltjes te verdelen, dwongen zij de ambtenaren de bijeenkomst centraal te houden. Zij waren overigens ook te talrijk om zich over vijf punten te verdelen…

Nadat de algemene informatie per thema was gedeeld, volgde een korte pauze . Toen stelde het projectteam voor om de volle benauwde binnenruimte te verlaten en werd de bijeenkomst buiten – beter hoorbaar – voortgezet.  Hier werden allerhande vragen van bewoners beantwoord. Afsluitend sprak Monique van ’t Hek de aanwezigen toe namens de nieuw opgerichte Werkgroep Ditlaar 3.

Verplaatsen probleem naar Dorp Sloten
De theorie en het ware geloof van de gemeente zijn dat kleinere zorglocaties met mensen met psychische- of psychosociale of verslavingsproblemen minder overlast veroorzaken. Het overgrote deel van de bij de informatiebijeenkomst aanwezige ongeveer 150 Slotenaren en Nieuw Slotenaren denkt daar anders over. En verzette zich tegen “de verplaatsing van dit probleem van woonwijk naar woonwijk in het algemeen en in het bijzonder nu naar Sloten”, zoals men duidelijk liet horen.
Los van de vraag of het wenselijk is om 39 verslaafde Amsterdammers met psychische problemen juist hier te laten wonen, weten de nieuw opgerichte ‘Werkgroep Ditlaar 3’ en de Dorpsraad dat deze opvang hier juridisch niet is toegestaan.

Gedoogconstructie om alvast te kunnen starten
Het College van Burgemeester en Wethouders heeft haast om het pand aan de Ditlaar zo snel mogelijk in gebruik te nemen. Er moet immers zo snel  mogelijk onderdak worden gevonden voor de bewoners van de inmiddels gesloten Jan Rebellocatie. Omdat een vergunningsaanvraagprocedure – zeker in dit geval – lang zal duren, is ervoor gekozen dat de gemeente maximaal een jaar gebruik mag maken van een gedoogconstructie. De gedoogbeschikking loopt tot 1 juli 2027.

Nadat de eigenaar groot onderhoud aan het pand had verricht, is de gemeente al ruim voor de datum van de gedoogbeschikking gestart met een grootscheepse verbouwing om het pand geschikt te maken voor de huisvesting van 39 verslaafden met psychische problemen. Deze handelwijze viel niet goed bij de overgrote meerderheid van de aanwezigen op 9 juli. Een bewoner daarover: “Ik mag ook niets aan mijn huis verbouwen en mijn woning alvast een andere functie geven als ik daarvoor geen vergunning heb.”
De werkgroep en de Dorpsraad gaven aan zich te gaan verzetten tegen de komst van de opvang van deze doelgroep op deze locatie. Op dit moment is nog niet bekend welke juridische stappen op welk moment genomen zullen worden. Verreweg de meeste Slotenaren en Nieuw Slotenaren staan overigens wel open voor kortstondige opvang van andere doelgroepen in dit pand.

“Gedogen moet in verband met overmacht”
De gemeente geeft aan dat “uitsluitend vanwege de bijzondere (overmacht)situatie en de wettelijke verplichting die de gemeente heeft bij de opvang van deze doelgroep” in dit geval toestemming is verleend om het gevraagde gebruik hier mogelijk te maken. Dat de gedoogverklaring wordt afgegeven wordt als volgt onderbouwd: “Los van de grote behoefte is er een urgente situatie gaande op een locatie waar momenteel een Beschermd Verblijf (BV) voor 75 cliënten en 41 herstartstudio’s voor Begeleid Thuis (BT) is gevestigd. Op deze locatie wonen zeer kwetsbare Amsterdammers met een stapeling van problematiek. Het betreft een doelgroep voor wie intensieve begeleiding noodzakelijk is om te kunnen functioneren en die een stabiele woonomgeving nodig heeft. Deze groep kwetsbare Amsterdammers dreigt op korte termijn dakloos te worden. Gelet op de betrokken belangen, zijn wij van mening dat wij de gevraagde gedoogverklaring kunnen afgeven.” Deze omschrijving van de toekomstige bewoners van het pand aan de Ditlaar heeft de zorgen van omwonenden alleen maar verder vergroot.

Tijdelijk veiligheidsregels hoge druk aardgasleiding negeren
In alle openheid geeft de gemeente ook aan te weten dat deze opvang op deze plek eigenlijk helemaal niet is toegestaan. Erkend wordt dat dit strijdig is met wat hier volgens het bestemmingsplan uit 2012 is toegestaan. Langs de Ditlaar ligt immers ondergronds de hoge druk aardgasleiding. En er zijn harde landelijke veiligheidsregels verbonden aan de functies van dit pand, dat vlakbij die leiding ligt. Deze regel ligt vast in het bestemmingsplan ‘Dorp Sloten en Ringvaartdijk Oost’, dat is vastgesteld op 19 december 2012.

Dorp Sloten met de risicocontouren hoge druk aardgasleidingen. Weergave van het plaatsgebonden risico voor de leiding W-534-39. Afbeelding afkomstig van datawebsite gemeente Amsterdam.

Paragraaf 6.4.1 van het bestemmingsplan beschrijft welke regels gelden voor de ‘externe veiligheid’. Voor ondergrondse buisleidingen waaronder hogedruk aardgasleidingen’ geldt: “Bij externe veiligheid gaat het om de gevaren die de directe omgeving loopt in het geval er iets mis mocht gaan tijdens de productie, het behandelen of het vervoer van gevaarlijke stoffen. De daaraan verbonden risico’s moeten aanvaardbaar blijven. De wetgeving rond de externe veiligheid richt zich op het beschermen van kwetsbare en beperkt kwetsbare objecten. Kwetsbaar zijn onder meer woningen, onderwijs- en gezondheidsinstellingen, en kinderopvang- en dagverblijven. Beperkt kwetsbaar zijn onder meer kantoren, winkels, horeca en parkeerterreinen.”

Als hotel: ja, maar niet als gezondheidsinstelling en ook niet voor half jaar
Indertijd is bepaald dat het nieuw te bouwen pand aan de Ditlaar alleen gebruikt mocht worden voor een ‘beperkt kwetsbare functie’. Diezelfde restrictie geldt anno 2026 onveranderd. Met andere woorden: dit pand aan de Ditlaar mag wettelijk gezien als hotel (horecavoorziening) worden gebruikt. Om te voorkomen dat het hotel als woning zou kunnen worden gebruikt, is indertijd in de vergunning opgenomen dat gasten hier maximaal een half jaar mogen verblijven. Er wordt over ‘wonen’ gesproken als mensen langer dan een half jaar op deze locatie zouden verblijven. Dat was toen ook de reden waarom de gemeente niet kon toestaan om op deze plek starterswoningen te laten bouwen, zoals de Dorpsraad in 2017 met klem verzocht.

Daarnaast mag op deze plek geen gezondheidsinstelling worden gevestigd. Ook in dat opzicht voldoet deze opvang niet aan de randvoorwaarden. Tegenwoordig is de term ‘gezondheidsinstelling’ minder gangbaar en spreekt men eerder over een ‘zorginstelling’. Ook al betreft het hier geen zorg met als doel om te herstellen en de cliënten terug te laten keren in de maatschappij; toch is ook dit een vorm van zorg. De Werkgroep Ditlaar 3 en de Dorpsraad verwachten dat de afdeling Vergunningen deze regels uit het bestemmingsplan net als acht jaar geleden zal moeten respecteren. Het is dus niet mogelijk om een vergunning te verlenen om van dit pand een Beschermd Wonen-opvanglocatie te maken. Dat is wettelijk uit veiligheidsoverwegingen onmogelijk. Zij zullen zich – gesteund door Slotenaren en Nieuw Slotenaren – inzetten om dit zo snel als mogelijk juridisch bevestigd te krijgen.

Plan B voor als Beschermd Wonen-opvang vervalt
Zoals gezegd: ook de gemeente weet drommels goed dat de benodigde vergunning vermoedelijk nooit zal worden verleend. “Als het niet zal lukken om via juridische weg deze omgevingsvergunning verleend te krijgen”, zo ontdekte Piet Boon in de stukken, “zal de gemeente deze locatie gebruiken voor opvang die wel binnen het bestaande omgevingsplan mogelijk is. Dat moet dan gebeuren binnen nu geldende de short stay-vergunning. Dan mag het dus niet gaan om een gezondheidsinstelling en zal men hier maximaal zes maanden mogen blijven wonen.”

In dit licht is het niet vreemd dat de gemeente ook al meedeelt dat het de intentie is om hoe dan ook van het pand op de Ditlaar een permanente opvanglocatie te maken. Gedacht wordt aan een langdurige huur van 5 + 5 jaar met de optie om het pand aan te schaffen. De gemeente is sinds 1 juli 2026 al de officiële huurder.

Vooral zorgen over komst uitbehandelde verslaafden met psychische problemen
Niet voor alle – maar voor veel omwonenden – geldt dat zij onder voorwaarden positiever denken over de komst van een opvang voor mensen die niet kampen met dergelijke ernstige psychische verslavingsproblematiek. Zij hoopten – net als de redactie van de Nieuwsbrief Sloten-Oud Osdorp – eind juni nog dat de gemeente hier een andersoortige opvang zou willen vestigen.
Dat hier bijvoorbeeld een kortdurende opvang voor ongedocumenteerden zou komen. Nieuw Slotenaren – die in de buurt van een soortgelijke opvang aan de Anderlechtlaan wonen – blijken weinig tot geen overlast te ervaren van hun tijdelijke buren. Zij laten weten dat deze mensen “op het erf blijven” en “zich goed gedragen omdat zij ondertussen hard hun best doen om alsnog een verblijfsstatus te verkrijgen”. De meeste omwonenden vinden het prima wanneer het pand in de toekomst bijvoorbeeld zal worden gebruikt voor kortdurende noodopvang van gezinnen die dakloos zijn geworden, vrouwen met hun kinderen die thuis gevaar lopen en van financiële daklozen.

Snuiven, spuiten en dealen in Slotense steegjes en parken
Verreweg de meeste deelnemers aan de informatiebijeenkomst op 9 juli gaven aan begrip te hebben voor het feit dat ook mensen die het erg moeilijk hebben recht hebben om ergens te wonen. Zij delen tevens hun grote angsten en zorgen over specifiek déze locatie bij het groene dorp Sloten. Omdat deze omgeving – zelfs los van het feit dat er nu al dealers actief zijn op de Slimmeweg – bijna uitnodigen om buiten zicht te gebruiken.

“Zie je het al voor je? In al die steegjes, portieken en makkelijk toegankelijke tuinen en erven op het dorp? Tuinpark Eigen Hof, de V.A.T., de Speeltuin Sloten, Natuurpark Vrije Geer en Sportpark Sloten liggen letterlijk om de hoek. Allemaal ideale plekken om uit het zicht te spuiten, slikken en te drinken of om daar af te spreken met een dealer. Ik durf dan niet meer te gaan wandelen. Laat staan dat mijn kinderen nog zelf door het dorp mogen lopen. Je weet nooit van tevoren wie je onderweg tegenkomt.”

Kindrijke en kindblije omgeving
Veel bewoners kregen het woord om hun zorgen en/of vragen te delen. Zo ook Mera (10), die bezorgd is dat ze straks haar vrijheid zal verliezen. En dat het dan niet meer veilig zal zijn – of dat het voor haar niet meer veilig zal voelen – om zonder toezicht van haar ouders (met haar vrienden) over het dorp te dwalen en verstoppertje te doen. Of om bijvoorbeeld zelfstandig naar de speeltuin te gaan en daar te spelen of een ijsje te kopen.
Wijkagent van Sloten Lennart Budding verzekerde haar en de aanwezigen dat de politie alles in het werk zal stellen om ervoor te zorgen dat daaraan niets verandert. Dat hij hierover echter niets kan beloven, maar dat hij wel toezegt dat er vaker door de politie op het dorp gepatrouilleerd zal worden. “Dat is mooi, maar of we daar nou blij moeten zijn? Maar de politie kan er niet altijd zijn en op Sloten wonen heel veel kinderen die hier tot nu toe vrij, blij en veilig buiten kunnen spelen…”, verzuchtte een teleurgestelde en bezorgde bewoner daarop.

Ervaringen andere zorglocaties voorspellen niet veel goeds
Het is niet zo dat de Slotenaren en Nieuw Slotenaren uit het niets doembeelden voorspellen om deze vorm van opvang uit hun dorpje te weren. In stadsdeel Nieuw-West zijn relatief veel van dergelijke opvanglocaties. En de recente ervaringen van waar omwonenden daar mee te kampen hebben, spreken helaas boekdelen. Ook omwonende professionals – die zelf in dit veld werken en dus een groot hart hebben voor cliënten met dergelijke problemen – zeggen hun hart vast te houden als deze opvang hier komt.

Slotenaar Monique van ’t Hek was tot maart 2026 lid van de stadsdeelcommissie en is goed op de hoogte van de overlast die vergelijkbare opvanglocaties in Nieuw-West veroorzaken: “Op het Delflandplein (Slotervaart) is al jarenlang ernstige overlast, die wordt veroorzaakt door de bewoners van HVO Querido. Ook de overlast van de afdeling Rijswijk (Poeldijkstraat) is erg groot. Daar wonen 55 mensen, die ernstig verslaafd zijn en/of ernstige psychosociale en/of psychiatrische klachten hebben. Als D66-fractie hebben we naar aanleiding van klachten met omwonenden hierover gesproken. Daarna hebben we hierover adviezen bij het stadsdeelbestuur ingediend. Hierdoor zal de afdeling Rijswijk gesloten worden en de 55 bewoners zullen komend najaar worden verdeeld over/overgeplaatst naar verschillende andere locaties. Het Delflandplein is de afgelopen week door de gemeente officieel als ‘overlastgebied’ aangewezen.”

Van ’t Hek vervolgt: “Op en rond het Dijkgraafplein (Osdorp) zijn maar liefst zeven opvanglocaties gevestigd en daar komt er binnenkort nog een bij. De ernstige overlast speelt vooral bij twee opvanglocaties. Hiervan veroorzaakt de locatie van ‘perMens’ – de organisatie die ook op Sloten de leiding krijgt – met 75 bewoners aan de Jan Rebelstraat de meeste overlast. De bewoners van deze locatie zijn ernstig verslaafd en/of hebben ernstige psychosociale en/of psychiatrische problemen. Het is nog onduidelijk of deze 75 bewoners ook verdeeld/overgeplaatst zullen worden en of ook het Dijkgraafplein tot ‘overlastgebied’ verklaard zal worden. Als deze mensen zullen worden overgeplaatst naar Sloten, zal dit slechts een verplaatsing van het probleem betekenen en geen (definitieve) oplossing.“

Tot slot deelt Van ’t Hek: “Inmiddels is ook bekend dat de ernstige overlast niet alleen wordt veroorzaakt door de bewoners zelf, maar dat ook de komst van drugdealers naar deze locaties voor de nodige problemen zorgt. Tijdens onze werkbezoeken hebben wij ⁠bovendien geconstateerd dat de toegezegde ‘24 uurs begeleiding/bewaking er niet altijd is en dat de bewoners vrij in-en uitlopen. Dit is precies wat de ergste overlast veroorzaakt.”

De gemeente bevestigt dat de opvanglocaties geen gevangenis zijn en dat men vrijelijk naar buiten mag gaan wanneer men dat zelf wil. Ondertussen draagt de gemeente vol optimisme uit ervan overtuigd te zijn dat dergelijk overlast gevend gedrag kan worden voorkomen door deze doelgroep in  deze kleinere vestiging op Sloten onder te brengen.

‘Werkgroep Ditlaar 3’ opgericht
In samenwerking met de Dorpsraad – die meteen al een zienswijze hiertegen heeft ingediend – is de ‘Werkgroep Ditlaar 3’ in het leven geroepen. Bezorgde Slotenaren en Nieuw Slotenaren nemen hierin zitting. Deze bewoners zullen – onder aanvoering van Monique van ’t Hek – het voortouw nemen met betrekking tot het:
• bedenken wat de beste strategie is aangaande de door de gemeente gewenste bestemming van het voormalige hotelpand aan de Ditlaar 3;
• initiëren van acties die het belang van omwonende Slotenaren en Nieuw Slotenaren vertegenwoordigen;
• informeren van bewoners en ondernemers via appgroepen, de Nieuwsbrief Sloten-Oud Osdorp;
• fungeren als vraagbaak en informatie beschikbaar stellen via de website slotenoudosdorp.nl. Hierover volgt later meer informatie.

De Werkgroep Ditlaar 3 is bereikbaar via de mail.

Gemeente beantwoordt lange lijst vragen
Kortom, er speelt nogal wat en bijna alle Slotenaren en Nieuw Slotenaren hebben grote zorgen over wat er met ‘hun’ dorp dreigt te gebeuren. De redactie is daarom op 8 juli afgereisd naar de Stopera en heeft aan de ambtenaren die zijn verbonden aan dit project een hele lijst vragen gesteld. Hun beantwoording treft u in een apart artikel.

Op de website slotenoudosdorp.nl staat alle relevante informatie (ook van de linken hieronder) over het Dossier Beschermd Wonen en wat de Werkgroep Ditlaar 3 samen met Slotenaren en Nieuw Slotenaren onderneemt om te proberen te voorkomen dat deze opvang naar Sloten zal komen. 

Tamar Frankfurther; 11 juli en aangepast op 4 augustus 2026.

Bijlagen:

* Dossier Beschermd Wonen Ditlaar. Aanvraag omgevingsvergunning. 8 juli 2026.

* Aanvraag omgevingsvergunning Ditlaar 3-75, Van logies naar beschermd wonen. 8 juli 2026.

* Zienswijze Dorpsraad tegen voorgenomen besluit mbt Beschermd Wonen Ditlaar 3-75. 9 juli 2026.

* Besluit College van BenW voordracht Beschermd Wonen Ditlaar 3-75. 1 juli 2026.

* Besluit College van BenW Participatieplan Voorziening Beschermd Wonen Ditlaar 3-75. 23 juni 2026.

* Besluit College van BenW voordracht Beschermd Wonen Ditlaar 3-75. 1 juli 2026.

* Gedoogverklaring Ditlaar 3-75. Gemeente Amsterdam. 1 juli 2026.

* Bewonersbrief Woonvoorziening Beschermd Wonen Ditlaar. Gemeente Amsterdam 30 juni 2026.

* Bestemmingsplan Dorp Sloten en Ringvaartdijk Oost. Stadsdeel Nieuw-West 19 december 2012.

* Projectwebsite van de gemeente Amsterdam over Beschermd Wonen Ditlaar.

De gemeente reageert op een lange lijst met vragen – die de redactie van de Nieuwsbrief Sloten-Oud Osdorp heeft gesteld – over zijn intentie om 39 Amsterdammers met “psychische- of psychosociale of verslavingsproblemen” onder te brengen in het voormalige short stay hotel aan de Ditlaar 3-75 op het dorp Sloten. Dit nieuws kregen de Slotenaren en Nieuw Slotenaren op 1 juli 2026 te horen.

De redactie heeft op woensdagochtend 8 juli 2026 hierover in de Stopera de ambtelijk opdrachtgever en de projectleider ‘Beschermd Wonen Ditlaar 3’ geïnterviewd. Aangezien voor dit gesprek slechts een uur was gereserveerd en de adviseur Zorg niet aanwezig was, konden op dat moment niet alle vragen worden beantwoord. Op vrijdag 10 juli heeft de redactie de antwoorden van het projectteam via de mail ontvangen. Deze reacties zijn een-op-een ongewijzigd overgenomen en vallen buiten de verantwoordelijkheid van de Werkgroep Publiciteit Sloten-Oud Osdorp.

Al deze informatie gaat over het door de gemeente gewenste toekomstige gebruik van het pand het adres Ditlaar 3-75 op het dorp Sloten en vlak bij Nieuw Sloten. De gemeente is al gestart met de verbouwing om in het voormalige short stay hotel 39 beschermd wonen plekken te maken.  Foto: Tamar Frankfurther.

Vraag 1: Welke groepen kwetsbare Amsterdammers met welke klachten/problemen wil de gemeente op Sloten huisvesten?

“Het gaat om mensen met de indicatie dat zij niet zelfstandig kunnen wonen. Deze mensen zijn door de GGD gescreend. Dat betekent dat zij geen gevaar vormen voor zichzelf en ook niet voor hun omgeving. De GGD bepaalt wie er toegang krijgt tot Beschermd Wonen. Zij kijken niet alleen naar problematiek, maar ook naar een aantal andere aspecten die door de Wmo worden opgelegd, zoals:
• Of iemand ‘rechthebbend’ is;
• Wat iemands binding is met de stad;
• Of opvang in Amsterdam voor de betreffende persoon de meeste kans geeft op zijn of haar herstel.

Er wordt voor iedere locatie gestreefd een groep bewoners samen te stellen die qua problematiek bij elkaar en bij de desbetreffende locatie passen.

Vanuit de Slotenaren kunnen we begrijpen dat het aantal van 40 opvangplekken als veel klinkt, maar vergeleken met veel bestaande locaties is dat kleinschalig. Het aantal van 40 plekken op deze locatie zal niet worden verlaagd. Op de locatie worden 39 bewoners gehuisvest.

De doelgroep zijn dak- en/of thuisloze mensen met problemen op het gebied van psychiatrie en/of verslaving en vaak in combinatie met verstandelijke beperkingen.

De mensen die op de Ditlaar komen wonen krijgen ondersteuning voor hun geestelijke en lichamelijke gezondheid, werk en opleiding, inkomen en budgetbeheer en deelname aan de maatschappij. De intensieve, specialistische begeleiding is gericht op het vergroten en/of behouden van de zelfredzaamheid, het voorkomen en oplossen van crisissituaties en het toewerken naar doorstromen naar zelfstandiger wonen.”

Vraag 2: Om wat voor zorginstelling gaat het precies?

“Het gaat om een vestiging waar sprake is van 24/7 begeleiding en zorg. Er is dus altijd – dag en nacht – iemand aanwezig om deze vorm van intensieve zorg te verlenen. Het gaat om een open instelling. De bewoners zijn dus niet opgesloten. Ze kunnen zelf wanneer zij dat willen naar buiten gaan. Wij herkennen de constatering van de leden van de stadsdeelcommissie niet dat er bij andere vergelijkbare locaties in dit stadsdeel geen 24/7-zorg wordt verleend. Wij hebben goede ervaringen met zorgverlener perMens. Er zijn overigens meldprocedures bij (gewelds)incidenten waar elke aanbieder zich aan moet houden. De toezichthouder op de Wmo (de GGD) bekijkt per aanbieder of zij de procedures goed volgen. Uit de rapporten van de toezichthouder blijkt dat over het totaal van alle beschermd wonen voorzieningen er weinig incidenten zijn. Wij schatten daarom het risico voor omwonenden als laag in.”

• a. Als de zorgvestiging eenmaal is geopend en er onvoldoende personeel is om de 24/7-zorg en het permanente toezicht te garanderen, wat gebeurt er dan? Welke harde toezeggingen doet de gemeente hierover?

“Wij zijn vanuit de Wet Maatschappelijke Opvang (Wmo) onder meer verantwoordelijk voor de opvang van mensen die niet zelfstandig kunnen wonen vanwege psychosociale of psychiatrische problematiek. Een deel van deze opvang vindt plaats in een woonzorgvoorziening: beschermd wonen. Wij geven invulling aan deze verantwoordelijkheid door afspraken te maken met verschillende zorgpartijen. Zorgpartijen hebben op basis van deze afspraken de verantwoordelijkheid om de benodigde zorg te leveren. Deze afspraken gaan onder meer over de kwaliteit en intensiteit van de zorg, en zijn contractueel vastgelegd. Wij zien toe op naleving van deze afspraken.”

Vraag 3: Waarom kiest de gemeente voor deze locatie aan de Ditlaar?

“Het stadsbestuur heeft besloten om deze kwetsbare doelgroep bij voorkeur op meer kleinere locaties op te vangen en te behandelen. Instellingen met een kleinere schaal zijn beter voor de buurt én voor de mensen zelf, en veroorzaken over het algemeen minder overlast. Zo is het Martien Schaaperhuis op IJburg een kleinschalige voorziening waar 60 bewoners worden gehuisvest. De begeleidingscommissie van deze locatie, een groep bestaande uit bewoners, wijkagent en gemeente die afspraken maakt over wat het betekent om goede buren te zijn, heeft hun overleggen voorlopig gestaakt, omdat de ervaringen positief zijn. Het gaat hier dus niet om het verschuiven van problemen tussen verschillende opvanglocaties, maar om een andere inrichting van de opvang.

Ook eindigt per 11 juli 2026 de huurovereenkomst tussen perMens en de vastgoedeigenaar van het pand aan de Jan Rebelstraat. Hierdoor is versneld vervangende huisvesting nodig voor deze groep. De verwachting is dat de voorziening aan de Ditlaar eind dit jaar in gebruik wordt genomen.

Wij zijn op dit moment daarom overal in de stad op zoek naar nieuwe, kleinere opvanglocaties. Wij willen deze vorm van opvang zo goed mogelijk over de hele stad spreiden en hebben bijvoorbeeld recent een pand aangekocht in Zuid om opvang te realiseren. Het blijkt in de praktijk lastig om nieuwe locaties te vinden. Een pand moet vrij zijn, geschikt zijn voor opvang en als de gemeente er geen eigenaar van is, moeten afspraken gemaakt worden met de eigenaar. Het onderzoek naar geschiktheid van het pand aan de Ditlaar is doorlopen en er zijn afspraken gemaakt met de eigenaar over het gebruik van het pand. Onze experts zijn van mening dat deze locatie geschikt is als opvanglocatie.”

Vraag 4: Is de gemeente ervan op de hoogte dat de hoofdpersgasleiding vlak bij de beoogde opvanglocatie loopt en dat hiervoor beperkingen gelden? Past het in hun behandeltrajecten dat bewoners maximaal zes maanden in deze locatie op Sloten kunnen blijven wonen?
Uitleg: Toen de Dorpsraad in 2017 voorstelde om langs de Ditlaar geen hotel maar starterswoningen te bouwen, legde de gemeente in november van dat jaar uit dat dit niet mogelijk was omdat de hoofdgaspersleiding zo dichtbij deze kavel loopt. Daarom is het wettelijk niet toegestaan om hier langer dan zes maanden te wonen. Dat is ook de reden waarom in de vergunning van Greenstay Ditlaar “zes maanden” als maximale verblijfsperiode vermeld staat. De redactie is geen expert, maar vermoedt dat het niet goed is voor het herstelproces van deze doelgroep om vaak te moeten verhuizen en denkt dat de locatie aan de Ditlaar dus ongeschikt is voor een dergelijke opvang.

“We zijn bekend met het feit dat de hoofdgaspersleiding zich ondergronds tegenover het pand bevindt. Voor het initiatief om van het pand een maatschappelijke voorziening te maken moet de bestemming van het pand gewijzigd worden. Voor het wijzigen van het bestemmingsplan hebben we een omgevingsvergunningsaanvraag ingediend. Onderdeel van deze aanvraag is een goede ruimtelijke onderbouwing met aandacht voor de externe veiligheid. Onze externe adviseur is bezig met deze onderbouwing en ziet vooralsnog geen belemmeringen om deze opvang hier te vestigen. Wij herkennen uw bewering dat niemand hier langer dan zes maanden zou mogen wonen niet.”

Vraag 5: Bewoners in vergelijkbare opvangcentra elders in Nieuw-West veroorzaken de bewoners structurele en ernstige overlast. De meeste klachten hangen samen met hun verslavingsproblematiek.

• a. Kan de gemeente de zorg van omwonenden voor hun veiligheid en voor de afname van de leefbaarheid rond de locatie Ditlaar wegnemen? Zo ja, hoe?

“Er zijn in de stad veel locaties waar deze doelgroep wordt opgevangen en begeleid. Nieuw-West kent meerdere zorgvoorzieningen, waar uiteenlopende doelgroepen worden gehuisvest. We zijn bekend met de problematiek rondom de grootschalige opvang in de buurt van Dijkgraafplein en het Delflandplein. De analyse is dat dit plaatsvindt in buurten waar al een hoge concentratie van problematiek is en waar veel voorzieningen voor kwetsbare groepen zich concentreren. Daarnaast zijn deze locaties grootschalig (100+ bewoners). Het beleid van de gemeente is er dan ook op gericht dat er meer spreiding moet plaatsvinden en dat opvanglocaties meer kleinschalig moeten zijn. Daarom is bij de Ditlaar ook gekozen voor kleinschaligheid.

Er zijn meldprocedures bij (gewelds)incidenten waar elke aanbieder zich aan moet houden. De toezichthouder op de Wmo (GGD) bekijkt per aanbieder of zij de procedures goed volgen. Uit de rapporten van de toezichthouder blijkt dat over het totaal van alle beschermd wonen voorzieningen er weinig incidenten zijn. Wij schatten het risico voor omwonenden daarom als laag in.”

• b. Erkent de gemeente dat bij vergelijkbare centra sprake is geweest van overlast? Zo ja, welke oorzaken zijn vastgesteld?

“We herkennen de problematiek rondom grootschalige opvang. De analyse is dat dit plaatsvindt in buurten waar al een hoge concentratie van problematiek is en waar veel voorzieningen voor kwetsbare groepen zich concentreren. Daarnaast zijn deze locaties grootschalig (100+ bewoners). Het beleid van de gemeente is er dan ook op gericht dat er meer spreiding moet plaatsvinden en dat opvanglocaties kleinschaliger moeten.”

Vraag 6: Welke lessen heeft de gemeente geleerd van de situatie in deze opvangcentra?

“Zoals hierboven aangegeven zetten we in op meer en betere spreiding en kleinschaligheid. Dit is ook het uitgangspunt voor het beleid. Tegelijkertijd is en blijft het moeilijk om nieuwe locaties te vinden en te realiseren.”

• a. Wat wordt gedaan om te voorkomen dat de situatie ook op Sloten uit de hand loopt?

“Om een woonzorgvoorziening goed te laten landen in de omgeving vinden we het belangrijk dat aan de volgende voorwaarden wordt voldoen: aandacht is voor communicatie met de omgeving (onder andere ook via de begeleidingscommissie), inzet op (aanvullende) dagbesteding, afspraken met zorgaanbieder over beheer, toezicht en samenwerking. Daarnaast is, in lijn met het beleid, gekozen voor kleinschaligheid (maximaal 40 bewoners). Tot slot is het van belang dat we monitoren en zo nodig aanvullende maatregelen treffen.”

• b. Als de vestiging eenmaal is geopend: wat valt dan onder de verantwoordelijkheid van de gemeente of kunnen misstanden worden afgeschoven op de zorginstelling perMens?

“Wij zijn vanuit de Wet Maatschappelijke Opvang (Wmo) onder meer verantwoordelijk voor de opvang van mensen die niet zelfstandig kunnen wonen vanwege psychosociale of psychiatrische problematiek. Een deel van deze opvang vindt plaats op 24 uurs opvanglocaties: beschermd wonen. Wij geven invulling aan deze verantwoordelijkheid door afspraken te maken met verschillende zorgpartijen. Zorgpartijen hebben op basis van deze afspraken de verantwoordelijkheid om de benodigde zorg te leveren. De gemeente ziet toe op naleving van deze afspraken. Deze afspraken gaan onder meer over de kwaliteit en intensiteit van de zorg, en zijn contractueel vastgelegd.”

• c. Realiseert de gemeente zich dat zij niet alleen de zorgplicht heeft dat de mensen in de opvang beschermd kunnen wonen, maar dat ook de omwonenden beschermd worden tegen hun nieuwe buren?

“Wij hebben een verantwoordelijkheid voor alle Amsterdammers: omwonenden en zorgbehoevenden. Daarom hebben we voorafgaand aan het besluit ook gekeken naar de impact van de functie beschermd wonen op de omgeving. Hieruit is naar voren gekomen dat deze locatie impact heeft op de omgeving. Sloten is een rustig woongebied met relatief weinig veiligheidsproblematiek. De draagkracht van de buurt wordt als voldoende beoordeeld om deze voorziening goed te laten landen. Tegelijkertijd kan de komst van een woonzorgvoorziening voor bewoners met psychiatrische en verslavingsproblematiek invloed hebben op het veiligheidsgevoel van omwonenden en gebruikers van de openbare ruimte. Ervaringen met vergelijkbare voorzieningen laten zien dat het gedrag dat samenhangt met deze problematiek zichtbaar kan zijn in de directe omgeving. De impact op de omgeving is beheersbaar door hier van tevoren al maatregelen voor te nemen en afspraken te maken met de betrokkenen (zie ook het antwoord op vraag 6a).”

• d. Uit berichtgeving in de media komt naar voren dat zorginstelling perMens zich (Jan Rebelstraat/Dijkgraafplein) niet aan alle gemaakte afspraken houdt of kan houden. Wie controleert in een transparant traject dat dat op Sloten wel gebeurt; wie zorgt er dan voor dat dit wel gebeurt en welke instrumenten zijn er om ervoor te zorgen dat de zorgverlener zich daarna wel aan de gemaakte afspraken zal blijven houden?

“Wij kennen perMens als een betrouwbare partner. Afspraken worden gemaakt in de begeleidingscommissie. Als perMens zich daar niet aan houdt, wordt dit in de begeleidingscommissie vastgesteld. Het is een contractafspraak tussen de gemeente en de zorgaanbieder dat de zorgaanbieder zich houdt aan deze afspraken.”

• e. Stel dat het ook op Sloten – ondanks alle beloftes en goede intenties – toch misgaat: wat doen de gemeente en de zorginstelling daar dan aan? Is er sprake van een zero tolerancebeleid dat als een bewoner zich niet aan de gestelde regels houdt, dat deze moet verhuizen?

“Dit is maatwerk en afhankelijk van de situatie zijn er verschillende mogelijkheden hoe hier mee om kan worden gegaan. Wanneer er sprake is van ernstige overlast of grensoverschrijdend gedrag, hebben zorginstellingen handelingsperspectieven om op te treden. Bij agressie of geweld kan een bewoner tijdelijk een ’time-out’ krijgen of worden overgeplaatst naar een andere locatie. Als verplichtingen en huisregels stelselmatig niet worden nagekomen of als er sprake is van ernstige overlast kan de zorgovereenkomst met onmiddellijke ingang worden beëindigd en moet de inwoner de instelling verlaten.”

• f. Welk protocol hanteren de gemeente en de zorginstelling bij geconstateerde (ernstige) overlast en wat doen zij daarna om herhaling te voorkomen? Hoe wordt voorkomen dat de gemeente ervaren overlast negeert of verkleint en is deze informatie transparant en controleerbaar voor de omwonenden?

“Dit verloopt via de begeleidingscommissie. Zie eerdere antwoord bij 6d.”

• g. Zijn er structureel – en gedurende het eerste jaar maandelijkse – transparante evaluatiemomenten ingebouwd? Welke procedures zullen worden gevolgd als blijkt dat ook op Sloten sprake is van te grote (verslavings)overlast? Wat is er – in tijd en aantal overlastmeldingen– voor nodig om de gemeente te laten besluiten de vestiging aan de Ditlaar te sluiten?

“De monitoring is ingericht via de begeleidingscommissie, zie 6d. Er is geen bestaande procedure, specifiek gericht op het sluiten van deze voorziening.”

Vraag 7: Het dorp Sloten is bij uitstek geschikt om alle vormen van drugs stiekem te gebruiken en dealers te ontmoeten. Dat kan gemakkelijk uit het zicht in de steegjes, portieken, achterafjes en tuinen en in beide volkstuinparken, op het natuurpark en op Sportpark Sloten. De kans is ook groot dat cliënten zich zullen ophouden op de Peilscheidingskade en op het Belgiëplein. Welke controleerbare maatregelen zullen de gemeente en de zorginstelling treffen om te voorkomen dat verslaafden hier zullen gaan gebruiken en dat dealers zich rond de zorglocatie en bijvoorbeeld op bovengenoemde locaties hun waren zullen aanbieden?

“Wij nemen signalen over drugshandel vanuit zorginstellingen serieus en treden hierover in overleg met politie, de zorginstelling en andere partners. Afhankelijk van de signalen en de situatie kunnen maatregelen getroffen worden zoals extra toezicht, gesprekken met de zorgaanbieder of handhavend optreden van de politie.”

• a. En welke acties worden ondernomen als er toch gebruikt en gedeald wordt rond de Ditlaar, op bovengenoemde plekken of in Nieuw Sloten?

“Zie antwoord hierboven.”

Vraag 8: De gemeente heeft zijn mond vol over participatie. Waarom heeft het bestuur de omwonenden niet eerst geïnformeerd en daarna pas het besluit tot het willen vestigen van deze zorglocatie genomen?

“In de Amsterdamse participatieverordening, die door de gemeenteraad is vastgesteld, staat dat er voorzieningen of situaties waarbij de gemeente ervoor kiest om geen participatie te organiseren of de buurt te informeren over het voornemen vóórdat het project-/ locatiebesluit is genomen. Dit geldt bijvoorbeeld voor de wettelijke taak om kwetsbare groepen op te vangen, zoals opvang voor ongedocumenteerden, asielzoekers en MO/BW (Maatschappelijke Opvang en Beschermd Wonen). De Ditlaar is een woonvoorziening die valt onder MO/BW.  Deze uitzonderingsgrond is dus op deze voorziening aan de Ditlaar van toepassing.

Het is erg moeilijk om voldoende geschikte opvangplekken in de stad te vinden. Veel mensen zien het belang van de opvang, maar willen deze doelgroepen niet graag in hun buurt zien.”

• a. Hoe ziet de rest van de formele procedure eruit?

“We hebben een vergunningsaanvraag ingediend. De aanvraag wordt volgende week gepubliceerd op officielebekendmakingen.nl. Vervolgens kunnen belanghebbenden een zienswijze indienen.”

Op 9 juli – de dag na het interview – is pas bekend geworden dat de gemeente niet de gewone open procedures zal volgen maar via een gedoogconstructie de opvanglocatie aan de Ditlaar al op korte termijn wil openen. De redactie heeft daarom – mede namens de Werkgroep Ditlaar 3 – een aantal aanvullende vragen gesteld. Niet op alle vragen kon de gemeente in zo korte tijd al antwoord geven. Die antwoorden volgen (hopelijk) later.

De gestelde hoofdvraag: Vraag 9: De kernvraag is niet alleen hoelang bewoners blijven, maar vooral welke juridische functie de voorziening heeft en hoe de gemeente de tijdelijke verblijfsduur borgt binnen de veiligheids- en vergunningprocedure.

“Deze vraag is na het interview schriftelijk bij ons binnengekomen. Hierdoor hebben niet – zoals voor bovenstaande vragen wel geldt – in een gesprek kunnen vragen om toelichting op de vragen. Hierdoor kunnen wij deze vraag niet goed plaatsen. Op hoofdlijnen kunnen we wel stellen:

• Er is inmiddels een omgevingsvergunning aangevraagd mede om de activiteit of functie maatschappelijk beschermd wonen mogelijk te maken. Dit wordt dus niet uitgesteld naar het derde kwartaal van 2026 – waarvan eerder sprake was.
• Het betreft geen tijdelijke woonvoorziening.
• Er is voor beschermd wonen geen maximale verblijfsduur. Doorstroming vindt plaats op een moment dat daar vanuit een client behoefte of aanleiding voor is.
• In november 2026 zal wordt gestart met de inhuizing. De verwachting is dat eind van het jaar de locatie in gebruik genomen zal worden.”

Op deze gemeentelijke website  staat een link naar alle openbare stukken. Via deze website houdt de gemeente “de omgeving ook op de hoogte van de procedure omgevingsvergunning”.

Al deze reacties zullen ook worden vermeld op de speciale pagina die hiervoor op deze website zal worden ingericht.

Tamar Frankfurther; 11 juli 2026.

Ongeveer zestig Slotenaren en andere belangstellenden bezochten op 2 juli 2026 de informatiebijeenkomst in het Dorpshuis Sloten waar de nieuwbouwplannen voor woningen naast de Molen van Sloten werden gepresenteerd.

Dat projectontwikkelaar Midvast nu afziet van de bouw van een hotel en daarvoor in de plaats circa 140 koopwoningen wil realiseren, viel bij de meeste aanwezigen in goede aarde. Al waren er wel de nodige bedenkingen.

Als de huidige bouwplannen van ontwikkelaar Midvast zullen worden gerealiseerd staat de kavel aan de Akersluis – tussen de molen en brouwerij aan de ene kant en het gemaal met de dienstwoning aan de andere kant – straks bomvol koopwoningen. Als alle plannen inderdaad van de grond zullen komen, betekent dit ook dat Kaasboerderij Sloten, de woning van de familie Van Drunick en de manege zullen worden gesloopt. “Maar zover is het nog lang niet”, aldus Gerard van Drunick. Afbeelding: Midvast.

Meer dan 140 woningen tussen molen en gemaal
Tijdens de informatiebijeenkomst op 2 juli toonde Midvast  op grote panelen inderdaad een totaal ander plan voor deze kavel tussen de Molen van Sloten en Brouwerij De 7 Deugden aan de ene kant en het gemaal met dienstwoning aan de andere kant.

Als dit plan precies zo zal worden uitgevoerd, zullen er meer dan 140 woningen op deze kavel worden gebouwd. Het is lastig om vanaf de tekeningen het precieze aantal woningen in deze gebouwen aan de Akersluis af te lezen, maar beide seniorencomplexen zullen samen circa 40 woningen tellen en het zorgcomplex ongeveer 30. Op het achterland langs de Langsom staan zes kleinere appartementsgebouwen ingetekend met in totaal 72 starterswoningen voor jongeren. Op de begane grond van beide seniorenappartementen staan vier bedrijfsruimtes ingetekend. Aanwezigen vroegen zich bezorgd af of deze bouwplannen wel bij Sloten passen: “Het is een mooi bouwplan voor een nieuwbouwwijk, maar niet voor het landelijke gebied.”

Kaasboerderij, woning en manege verdwijnen
Ten gunste van de woningbouw is de familie van Drunick bereid zich te laten uitkopen. De nieuwbouw komt dan ook op de plek van hun huis, de Kaasmakerij en de manege van Mandy. Midvast liet weten dat Van Drunick hiertoe pas bereid zal zijn “als dit bouwproject een flinke stap verder zal zijn”.
Grondeigenaar Gerard van Drunick benadrukt: “Geen zorgen hoor. Dat kan nog jaren duren. Pas als Midvast het hele plaatje inclusief financiering rond heeft en alles voor elkaar heeft, zullen wij ten gunste van deze woningbouwplannen ruimte maken. Wij vinden het namelijk goed dat er juist ook voor deze doelgroepen met een kleine beurs woningen beschikbaar komen op Sloten.”
Midvast laat weten dat Kaasboerderij Sloten uiteraard een van de vier bedrijfsruimtes mag reserveren.

De gemeente heeft al laten weten in principe mee te willen werken aan het wijzigen van het bestemmingsplan voor deze kavel: van bedrijventerrein in woningbouw. En een dergelijke procedure kost tijd.

“Volle bak zonder eigen tuin”
De ongeveer zestig bezoekers gaven zonder uitzondering aan hier liever woningen dan een hotel te zien verrijzen. Er was ook teleurstelling hoorbaar omdat “het alleen om koopwoningen gaat” en “hier juist behoefte is aan betaalbare eengezinswoningen”. Beide ontbreken in de getoonde plannen. Anderen toonden begrip voor de keuze om het ‘moleneiland’ volledig voor deze specifieke doelgroepen te reserveren.

De vaakst genoemde kritiek op het bouwplan is dat “deze ‘postzegel’ wel erg vol wordt gebouwd”. En men trok de uitspraak van Midvast in twijfel dat “de bewoners van deze drie doelgroepen geen behoefte hebben aan of tijd hebben voor het onderhoud aan een eigen tuintje”. Om het gemis van een eigen tuin op te vangen voorziet het complex wel in een gezamenlijke parkachtige tuin tussen de woningblokken. Vermoedelijk zal deze op kosten van een vereniging van eigenaren worden onderhouden.

Zorgen over parkeren, verkeersdruk en ontsluiting
Degenen die de getoonde plattegronden goed bestudeerden zagen dat er tussen de brouwerij en het gemaal onder de geplande senioren- en zorgwoningen een langgerekte parkeerkelder gepland staat. Die moet plaats bieden aan 54 auto’s. Daarnaast biedt deze kelderruimte aan ongeveer 100 fietsen en 50 scooters.

Een flinke groep bezoekers aan de informatiebijeenkomst deelde zijn zorgen over het – volgens hun – “gebrek aan parkeerruimte”. Zij betwijfelen of het geplande aantal van 54 parkeerplaatsen voldoende zal zijn en welk prijskaartje hieraan zal hangen.

Vaststaat in ieder geval dat bewoners van dit nieuwbouwcomplex volgens de nieuwe gemeentelijke regels niet (meer) zullen kunnen rekenen op een parkeervergunning voor de openbare weg. Voor potentiële kopers zal dat vermoedelijk een belangrijk punt van overweging zijn.

Ander punt dat tijdens de bouw en na de oplevering van deze nieuwe Slotense woonwijk zal meespelen is de toename van de verkeersdruk in deze omgeving: zeker als de plannen van de gemeente Haarlemmermeer voor de invoering van een knip op de Sloterbrug zouden doorgaan, wordt dat penibel. In de richting van de P. Hans Frankfurthersingel zullen deze bewoners immers te kampen krijgen met de toch al overbelaste ontsluiting van De Aker. “En als er dan ook nog een nog veel grotere nieuwe wijk op de plek van Tuincentrum Osdorp gebouwd zal worden, zijn de rapen helemaal gaar”, zo laat een bezoeker weten.

Impressie van de informatiebijeenkomst op 2 juli in het Dorpshuis Sloten. Foto: Theo Durenkamp.

Voorgeschiedenis: hotel Akersluis is van de baan
Sinds 2018 al bestaan er plannen voor de bouw van een hotel op de plek waar tot 2020 restaurant Syriana stond. Projectontwikkelaar Midvast had hiervoor een vergunning. Nadat twee eerdere ontwerpen voor een hotel al waren afgekeurd – vanwege het te massieve karakter van het geplande hotel – lag er tot voor kort een ontwerp dat mogelijk wél voor uitvoering in aanmerking zou kunnen komen.

Op 25 juni liet Midvast echter een bewonersbrief bezorgen met het bericht af te zien van zijn plan om het hotel met 53 kamers meer te willen bouwen. Hiervoor ontbrak draagvlak en volgens de Dorpsraad was deze jaren geleden verleende bouwvergunning inmiddels allang verjaard. Daarom had de Dorpsraad tegen deze op 11 mei nog door Midvast ingediende vergunningsaanvraag voor een hotel een zienswijze ingediend.

In de bewonersbrief staat dat de bouwplannen voor een hotel van de baan zijn. De ontwikkelaar rept in de brief overigens niet over het intrekken van die vermoedelijk nog lopende bouwaanvraag voor een hotel, maar deelt hierin wel zijn eerste opzet voor totáál andere bouwplannen.

Deze plannen zijn “slechts impressie”
Het is van belang te vermelden dat ontwikkelaar Midvast nadrukkelijk laat weten dat de op 2 juli gepresenteerde plannen “slechts een impressie zijn waaraan nog het nodige kan worden gewijzigd”. De reacties van de bezoekers op 2 juli en die zij en anderen via de mail met Midvast zullen delen belooft de ontwikkelaar “mee te nemen bij het ontwikkelen van de definitieve plannen”.

Theo Durenkamp; 6 juli 2026. Met dank aan: Cees Fisser

Er is nog veel onduidelijk: het enige wat vaststaat is dat de gemeente van plan is om “kwetsbare mensen in het pand aan de Ditlaar 7 op te vangen”. Dit is het pand waarin tot voor kort het Greenstayhotel was gevestigd. Hierover is op 16 juni 2026 een besluit genomen.

Het gaat om een ’24-uurs voorziening Beschermd Wonen’. Dus om “een veilige woonplek met continu toezicht en begeleiding voor mensen die tijdelijk niet zelfstandig kunnen wonen. Dit is meestal het gevolg van psychiatrische of psychosociale problemen. Professionele zorgverleners zijn de hele dag aanwezig of direct oproepbaar.” De woordvoerder van stadsdeel Nieuw-West wilde nog niet mededelen om wat voor doelgroep het precies gaat.

Het pand aan het adres Ditlaar 7 wordt op het ogenblik opgeknapt door de eigenaar en zal op korte termijn vermoedelijk kwetsbare mensen huisvesten.

Eerst DB- en daarna collegebesluit
Bekend is wel dat het DB van stadsdeel Nieuw-West eerst op 16 juni en een week later het gemeentebestuur in het geheim een besluit hierover hebben genomen. In de inmiddels openbare agenda staat namelijk dat zij een besluit namen over “het realiseren van een nieuwe locatie voor beschermd wonen aan de Ditlaar”. De bestuurders hebben ook het ‘Participatieplan 24-uurs voorziening Beschermd Wonen Ditlaar’ (VN 2026-007883) goedgekeurd.

“Mogelijk merk je er bijna niets van in de praktijk”
Het is logisch en begrijpelijk dat de gemeente Amsterdam niet over elke nieuwe locatie voor kwetsbare mensen en vluchtelingen een inspraakprocedure start. Dat is in deze tijden onbegonnen werk.

Het zou kunnen dat het hier – net als in het voormalige schoolgebouw van het ‘Calandlyceum 2’ aan de Anderlechtlaan 3 – gaat om het onderbrengen van medisch kwetsbare ongedocumenteerden. In dat geval kan Sloten leren van de ervaringen van de omwonenden in Nieuw Sloten. Voor de komst van deze opvang vreesden zij grote overlast. Later bleken deze zorgen ongegrond. Vlak na de opening werden er slechts enkele gemakkelijk oplosbare klachten geuit. Een Nieuw Slotenaar daarover: “De meeste vluchtelingen komen zelden buiten ‘het erf’ en iedereen gedraagt zich goed. Zij hopen immers informatie te kunnen vergaren waardoor zij alsnog een (tijdelijke) verblijfsvergunning kunnen krijgen.”

Waarom zwijgt de gemeente in alle toonaarden?
Bovengenoemde besluiten van 16 en 23 juni werden door de oplettendheid van stadsdeelcommissielid Piet Boon (GBW) vermoedelijk eerder wereldkundig dan de gemeente had gehoopt. Boon kwam deze informatie tegen toen hij – zoals iedere week – de na een week later openbaar gemaakte agenda van de DB-vergadering doornam. In plaats van flexibel mee te bewegen en dan maar versneld openheid van zaken te geven, doet de gemeente er het zwijgen toe. Waarom is onduidelijk. Alsof er per definitie groot verzet wordt verwacht, terwijl daar mogelijk geen of slechts beperkt sprake van zal zijn. Openheid van zaken – met de belofte zodra dat kan beschikbaar te zijn om vragen te beantwoorden – voorkomt over het algemeen onrust.

Niemand mag daar langer dan een half jaar wonen
Als de gemeente inderdaad zou hebben besloten hier een zorginstelling met 24/7-zorg te huisvesten, is dat frappant. Indertijd heeft de Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp immers zijn best gedaan om op deze plek geen hotel, maar een dorpsogend complex met starterswoningen te laten bouwen. Dat was indertijd “absoluut niet mogelijk omdat aan de overkant van de weg de hoofdgaspersleiding loopt”, zo verkondigden ambtenaren tijdens een gemeentelijke informatiebijeenkomst in november 2017.

Risico door hoofdgaspersleiding
Ambtenaren legden toen uit “dat er een wet is, die is gebaseerd op de kansberekening hoeveel kans je hebt om tijdens je leven te worden opgeblazen door de aanwezigheid van zo’n leiding”. Als iemand daar langer dan zes maanden woont, kan de gemeente aansprakelijk worden gehouden als het misgaat. Daarom is die wonderlijke zes maandengrens leidend. Een Slotenaar: “Die gasleiding ligt er nog hoor. Zou diezelfde veiligheid dan niet gelden voor toch al kwetsbare mensen die in een beschermde omgeving moeten wonen? Is het dan handig om een dergelijke voorziening hier te vestigen?”

En hij vervolgt: “Ik ben geen expert, maar als leek zou je denken dat juist deze patiënten er baat hebben om niet telkens te hoeven verhuizen.” De woordvoerder van het stadsdeel wilde geen antwoord geven op deze vragen. Hij liet wel weten dat de (omwonende) Slotenaren zo snel mogelijk zullen worden geïnformeerd over wat er gaande is. En ongetwijfeld ook over wat de gemeente eraan zal doen om overlast te voorkomen.

Tamar Frankfurther; 29 juni 2026.

Aanvulling geplaatst op 30 juni 2026: Op 1 juli heeft de gemeente huis-aan-huis een bewonersbrief rondgebracht op Sloten. Daarin wordt aangekondigd dat over de ‘Nieuwe woonvoorziening voor Beschermd Wonen aan de Ditlaar’ op 9 juli 2026 van 19.30 tot 21.30 uur een informatie-inloopbijeenkomst zal worden georganiseerd. Deze zal plaatsvinden in het Sportcentrum Sloten (op Sportpark Sloten), Sloterweg 1043 T, Sloten. De omwonende Slotenaren en Nieuw Slotenaren vrezen ernstige overlast te moeten ervaren. Een Slotenaar: “Was het inderdaad maar zo’n COA-vestiging voor medisch kwetsbare ongedocumenteerden die hier op Sloten zou komen. Helaas!”