Oppositiepartijen VVD en JA21 hebben tijdens de gemeenteraadsvergadering op 12 november 2026 nog met een motie tevergeefs geprobeerd om het besluit van wethouder Pels van tafel te krijgen. De overmacht van de partijen PRO en D66 is echter erg groot in Amsterdam. Dus staat nu vast dat 39 uitbehandelde (aan crack) verslaafde Amsterdammers écht op de Ditlaar komen wonen.
Het advies van de stadsdeelcommissie van Nieuw-West om deze opvang niet op Sloten te realiseren werd weggestemd. 32 raadsleden verwierpen het en slechts 7 stemden ervoor. De overige 6 raadsleden waren afwezig en konden dus niet deelnemen aan de stemmingen.

De stadsdeelcommissie van Nieuw-West heeft op 18 augustus 2026 een ongevraagd advies aangenomen waarin zij zich uitspreekt tegen de opening van de opvang van deze 39 cliënten op Sloten. Een grote meerderheid van 32 raadsleden heeft dit advies op 12 november verworpen. 7 raadsleden stemden slechts voor. Ook als de overige 6 raadsleden aanwezig geweest zouden zijn en voor gestemd zouden hebben, zou er nog bij lange na geen meerderheid zijn behaald. PRO en D66 zijn in Amsterdam zo machtig dat het zelden lukt om plannen van wethouders van tafel te krijgen… Foto: Wim van Slooten.
Het raadsdebat met de stemmingen.
Tijdens de vergadering zijn wel zijn twee andere moties aangenomen. Die hebben de intentie om de overlast van deze opvang straks te beperken of beheersbaar te houden. Het gaat hierbij om:
• Een motie van de VVD en JA21 om de wijkschouw en andere verzamelde data als nulmeting te beschouwen; en om na 6 en 12 maanden de situatie te evalueren in de begeleidingscommissie; en om de belangrijkste bevindingen naar de gemeenteraad te sturen; en om aan PerMens te vragen extra toezicht te houden op de overlast op de tijden dat De Driesprong-leerlingen op school aankomen.
• Een motie van Volt met het advies om een convenant op te stellen waarin met de betrokken partijen afspraken worden gemaakt.
Opening opvang verschoven naar half januari 2027
De verbouwing van het voormalige hotelpand voor short-stay loopt opnieuw uit. De ingebruikname stond oorspronkelijk gepland voor november en is nu uitgesteld van december naar half januari 2027. “Blijkbaar was er toch niet zoveel haast bij”, zo laten diverse Slotenaren cynisch weten als dit horen.
Toezeggingen staan haaks op gedrag verslaafden
Verantwoordelijk wethouder Pels heeft op 9 november een raadsbrief naar de gemeenteraad gestuurd. In deze brief gaat zij opnieuw niet in op de lange lijst steekhoudende bezwaren die de Werkgroep Ditlaar 3 te berde heeft gebracht.
Wel doet zij allerlei toezeggingen. Zo belooft zij dat zorgorganisatie PerMens “bereikbaar en aanspreekbaar is en blijft” en kondigt aan dat er voor de bewoners leefregels zullen worden opgesteld over respectvol gedrag, geluid, bezoek, afval, fietsen en het gebruik van de entree en buitenruimte. Het is wonderlijk dat Pels hierbij taken aan PerMens toekent, terwijl de zorginstelling eerder zelf verklaarde alleen in de opvanglocatie zelf te kunnen optreden en niet daarbuiten.
Monique van ’t Hek van de Werkgroep Ditlaar daarover: “De intentie van PerMens zal ongetwijfeld goed zijn, maar de ervaringsdeskundigen laten weten dat met crack verslaafden helaas nu eenmaal geen afspraken gemaakt kúnnen worden. En de politie is al overbelast. De gemeente wil nog altijd niet naar ons luisteren. Daarom rest ons helaas niets anders dan een gang naar de rechter.”
Wanhopig op zoek naar activiteiten buiten het pand
De gemeente en PerMens erkennen in de brief indirect dat het opvangpand ongeschikt is om deze doelgroep te huisvesten. Er is in het pand immers geen geschikte recreatieruimte aanwezig is. Daarom zoekt PerMens wanhopig naar plekken elders op Sloten waar de cliënten (overdag) beziggehouden kunnen worden. In een vorige brief noemde de wethouder ‘out of the blue’ dat de verslaafden wel groenwerkzaamheden zouden kunnen verrichten op het naastgelegen Tuinpark Eigen Hof. Naast het feit dat het park ongeveer de helft van het jaar is afgesloten, was duidelijk dat draagvlak hiervoor volkomen ontbreekt. Blijkbaar was dit proefballonnetje van tevoren niet afgestemd met de Eigen Hoffers…
“Wekelijkse dagopvang in Manege De Ruif? Ik weet van niets!”
In deze raadsbrief overvalt Pels opnieuw een Slotense vrijwilligersorganisatie. Zij wekt deze keer de indruk alsof er met Manege De Ruif op de Sloterweg afspraken gemaakt zouden zijn over “een wekelijkse activiteit bij de manage voor de cliënten”. Speeltuin- en manegevrijwilliger Jennifer Brouwer was stomverbaasd en ontstemd toen zij dit in de raadsbrief las.
Om dit ‘misverstand’ zo snel mogelijk uit de wereld te helpen, stuurde zij op 10 november meteen een brief naar de wethouder. Brouwer: “Er zijn helemaal geen afspraken gemaakt met de manege. Pels noemt dit terloops in haar brief. Zonder dat dit eerst ook maar besproken is met de medewerkers van de manege. Ik vind dat zeer ongepast. Zo communiceer je niet. En al helemaal niet als antwoord op het ongevraagde advies van de stadsdeelcommissie.” Brouwer verzoekt Pels dan ook met klem “om dit zo snel mogelijk te rectificeren en dit ook te verwijderen uit de brief aan de leden van de gemeenteraad. Niet alleen zijn de zaken die u in de brief noemt onjuist. Ook ontstaat hierdoor een vertekenend beeld van het draagvlak in de buurt.”
Lange lijst (onhaalbare) beloftes aan school en speeltuin
In de raadsbrief staan nog veel meer beloftes en uitspraken. Ook over de wel correct vermelde afspraken met SBO De Driesprong op Sloten. Het gaat om beloftes waarvan gehoopt mag worden dat die kunnen worden nageleefd. De school zal van maart 2027 tot de zomer van 2028 worden verbouwd. De leerlingen zullen in deze periode in Slotervaart les krijgen. Dit geldt uiteraard niet voor de speeltuin op Sloten. Brouwer vraagt in haar brief aan de wethouder ook waarom zij wel de beloftes aan de school wel uitgebreid benoemt, maar die aan de speeltuin niet. Brouwer: “Ziet Pels zelf al in dat die niet haalbaar zijn en verzwijgt ze die dus liever?”
Tamar Frankfurther; 14 november 2026.
* Lees verder op de website van de Werkgroep Ditlaar 3…
* Terugkijken naar de bespreking van agendapunt 46 in de gemeenteraad, die 59 minuten duurde…
De gemeente Amsterdam ontwikkelt momenteel een toekomstvisie om het 775 hectare landelijke gebied van Oud Osdorp om te vormen tot een integraal landschapspark. Op basis van eerdere inbreng van bewoners, ondernemers en gebruikers presenteerde de gemeente op 2 november 2026 vier toekomstbeelden (scenario’s) voor het gebied.
Ongeveer 80 bewoners, ondernemers en andere belangstellenden bezochten de informatieavond hierover in het zalencomplex van Het Rijk van de Keizer. Eerst verzorgde de gemeente voor alle aanwezigen een diapresentatie waarin de vier mogelijke toekomstbeelden van het gebied op hoofdlijnen werden beschreven. Daarna splitsten de aanwezigen zich in kleinere groepen en kregen zij in vier afzonderlijke presentaties meer informatie over elk scenario. Na een half uur schoven zij telkens door naar de volgende presentatie.

Tijdens de informatiebijeenkomst verzorgde de gemeente eerst een presentatie met beelden. Daarna gingen de ongeveer 80 aanwezigen in groepjes uiteen en kregen zij uitleg over de vier scenario’s. Tot slot mocht men ‘geeltjes’ volschrijven met reacties. Veel van die schrijfsels gingen over de – volgens de auteurs – onmogelijke combinatie van de (recreatieve) uitgangspunten met de nog altijd zeer gevaarlijke Osdorperweg en de infrastructuur, die geen grote aantallen bezoekers kan verwerken.
Balans wonen-natuur-recreatie-landbouw
De ambtenaren gaven aan dat bij het opstellen van alle vier scenario’s als belangrijk uitgangspunt geldt dat er “een balans tussen de groei van omliggende wijken in Nieuw-West en de bescherming van het kwetsbare gebied” gevonden moet worden. Daarbij heeft de gemeente in het bijzonder aandacht voor de volgende thema’s:
Spanningsvelden
Tijdens de eerder dit jaar gehouden ‘koffiekarbijeenkomsten’ en de informatieavond in mei bleek dat bewoners en ondernemers in sommige gevallen tegenstrijdige input leverden. De gemeente heeft geconstateerd dat er in Oud Osdorp sprake is van “spanningsvelden en verschillende prioriteiten”. Hierdoor kon de gemeente tijdens de informatiebijeenkomst op 2 november nog geen eensluidend toekomstplan op tafel leggen. En is besloten vier ontwerpscenario’s voor het toekomstige landschapspark te presenteren. Hieronder worden de vier toekomstbeelden kort uiteengezet.
1. Scenario Natuur en Ecologische Oase
Dit toekomstbeeld zet volledig in op het versterken van het Natuurnetwerk Nederland en biodiversiteit.
– Invulling: Kwetsbare bodem- en grondwaterstructuren krijgen rust om te herstellen. Er komen meer bosschages, natuurlijke oevers en natte ecologische verbindingszones voor planten en dieren.
– Gevolgen: Recreatie en intensieve landbouw worden sterk gereguleerd of beperkt tot de randen van het gebied om de rust te waarborgen.
2. Scenario Productief & Circulair Landschap (Stadslandbouw)
Dit toekomstbeeld bouwt voort op het huidige karakter van kleinschalige ondernemers, pluktuinen en voedselbossen.
1. Invulling: Volledige focus op circulaire stadslandbouw en biologische voedselketens. Denk aan het lokaal verwerken van groene grondstoffen en het uitbreiden van innovatieve landbouwinitiatieven.
– Gevolgen: Ondernemers en boeren krijgen de ruimte om te groeien en te experimenteren, mits zij bijdragen aan de transitie naar een gifvrije en natuur inclusieve bedrijfsvoering.
3. Scenario Recreatief Stadspark (Ontmoeten en Actief)
Met de bouw van duizenden nieuwe woningen in omliggend Nieuw-West stijgt de druk op de openbare ruimte enorm. Dit toekomstbeeld kijkt vooruit naar die groei en de rol die Oud Osdorp hierbij zou kunnen vervullen.
– Invulling: Er komen aanzienlijk meer wandelpaden, fietspaden en verbindingen met omliggende wijken en groengebieden (zoals Spaarnwoude). Daarnaast is er veel ruimte voor buurttuinen, speelzones en plekken waar Amsterdammers elkaar kunnen ontmoeten.
– Gevolgen: Dit scenario vereist verharding van bepaalde paden en kan ten koste gaan van de absolute rust voor de fauna in het gebied.
4. Scenario Geïntegreerd Balanspark (De Gulden Middenweg)
Dit toekomstbeeld probeert alle functies (sport, volkstuinen, begraafplaats, natuur en commerciële functies) in een strak zonemodel te gieten.
– Invulling: Strikt ruimtelijk onderscheid. Bepaalde zones worden aangewezen als ‘stille natuur’, terwijl andere delen (zoals de sportparken of horecalocaties) juist intensiever gebruikt mogen worden voor evenementen of actieve recreatie.
– Gevolgen: Dit vraagt om strak beheer en duidelijke handhaving om te voorkomen dat de verschillende functies (zoals rustzoekers versus festivalbezoekers) met elkaar gaan botsen.
Opmerkingen over verkeersbelasting en festivals
Tijdens deze bijeenkomst mochten de aanwezigen – zoals dat gaat – reageren op de voorgestelde plannen. Iedereen maakte ruimschoots gebruik van deze kans. Veel ‘geeltjes’ werden voorzien van duidelijke teksten en op de daartoe bestemde plekken geplakt.
Wie de geeltjes las en naar de opmerkingen in de zaal luisterde, kreeg al snel door dat deze reacties veelal twee thema’s aanstipten: de Osdorperweg en het festivalterrein De Polderheuvel.
Verreweg de meeste – zo niet alle aanwezigen – zijn blij met de prachtige randvoorwaarden in de scenario’s die de gemeente zegt zo belangrijk te vinden. Zij vragen zich wel af of deze verenigbaar zijn met onder andere:

Zicht over de Osdorper Bovenpolder met aan de horizon flats in Osdorp. Blijft dit eeuwenoude landschap in de toekomst als boerenland behouden? Of zal de gemeente voorstellen Oud Osdorp van karakter te laten veranderen en deels te verstenen, zodat het landelijke gebied vooral een recreatieve functie zal krijgen?
Politiek is nu aan zet.
Er is nog niets duidelijk en nog niets besloten. De gemeenteraad en het college van B&W zullen zich in 2027 buigen over de invulling van het Landschapspark Oud Osdorp. Dan zal duidelijk worden aan welke scenario(‘s) de gemeente de voorkeur wil geven. En daarover volgen dan ongetwijfeld weer informatie- en inspraakbijeenkomsten.
Tekst en foto’s Theo Durenkamp; 9 november 2026.
Tot grote verbazing van het Kernteam ‘Oeverlanden-Sloten’ en Tim Klijn van rederij Oeverloos heeft verantwoordelijk wethouder Elise Moeskops van Mobiliteit en Varen laten weten dat zij geen structurele subsidie beschikbaar wil stellen voor het tegen een lage prijs in de vaart houden en onderhouden van veerpont de Helena, die over de Nieuwe Meer pendelt. Dit blijkt uit haar raadsinformatiebrief van 6 oktober 2026 .
“Hoe kan dat nou? Voorafgaand aan de gemeenteraadsverkiezingen hebben bijna alle partijen – waaronder haar eigen partij D66 en mede collegepartij PRO (toen nog GroenLinks en de PvdA) – toch stelling F ondersteund?”, is de reactie van bezoekers aan De Oeverlanden eind oktober.

“Als het gemeentebestuur van Amsterdam zich aan zijn belofte zal houden”, zo laten bezoekers aan De Oeverlanden desgevraagd weten, “dan betekent dat dat Veerpont de Helena jaarlijks kan worden onderhouden. En voortaan voor een schappelijk prijsje tussen half april en half oktober kaartjes kan blijven aanbieden voor de overtocht tussen De Oeverlanden en het Amsterdamse Bos. En dat dit voordelige leuke uitje dus behouden zal blijven!” Foto: Erik Swierstra.
“Beloofd is beloofd! Toch?”
PRO, D66, VVD, Volt, de PvdD en de SP hebben in de stemwijzer over het landelijke gebied aan de kiezers beloofd dat “er een structurele geïndexeerde gemeentelijke subsidie moet komen die het mogelijk maakt dat Rederij Oeverloos voortaan van half april tot half oktober kan blijven varen tussen de zuidelijke Oeverlanden en het Amsterdamse Bos en dat veerpont de Helena kan worden onderhouden”. “De wethouder (D66) is deze belofte in de drukte vast vergeten”, aldus een Slotenaar die zich niet kan voorstellen dat een gerespecteerde partij als de hare aan kiezersbedrog doet.
Kernteam: “Kostendekkendheid veerpont is onmogelijke eis”
Voorzitter van het Kernteam Björn Warning zegt in zijn brief van 31 oktober aan de genoemde partijen onder andere: “Als ‘Kernteam Oeverlanden-Sloten’, bestaande uit vertegenwoordigers van ateliercomplex Nieuw en Meer, Tuinpark Ons Buiten, watersportvereniging Onklaar Anker en Vereniging De Oeverlanden Blijven!” willen wij ons hard maken voor behoud van het pontje over de Nieuwe Meer. Wij hebben ook kennisgenomen van het standpunt van de wethouder dat de exploitatie van het pontje kostendekkend moet zijn. Naar onze mening wordt hier iets onmogelijks gevraagd van de exploitant. De opbrengsten zullen nooit de kosten kunnen dekken en dus zal het pontje dan helaas verdwijnen.”
Belangrijke verbinding voor bewoners Nieuw-West
Warning benadrukt ook hoe belangrijk deze verbinding naar het Amsterdamse Bos over de Nieuwe Meer is voor wandelaars en fietsers. En dat het opheffen van de verbinding vooral negatieve gevolgen zal hebben voor bewoners van Nieuw-West en voor de circa 22.000 bewoners van de toekomstige wijk Schinkelkwartier waarvoor de eerste bouwactiviteiten van start zijn gegaan.
Bevestig uw eerdere standpunt samen in motie
Het Kernteam vraagt de partijen – die voorafgaand aan de verkiezingen hun steun uitspraken voor de stelling hierover – bij de begrotingsbehandeling 2027 gebruik te maken van de mogelijkheid een breed gedragen motie in te dienen. En om zo een structurele subsidie vanaf 2027 voor het pontje over De Nieuwe Meer alsnog te bewerkstelligen. Het Kernteam: “Wij kunnen ons niet voorstellen dat u de bewoners en toekomstige bewoners van Nieuw-West wilt teleurstellen door niet terug te komen op uw eerder ingenomen standpunt.”
Tamar Frankfurther; 1 november 2026.
PRO, D66, de SP en de PvdD hebben aangegeven hun steun te geven aan de opvang van 39 uitbehandelde actief verslaafde cliënten met ernstige psychiatrische problemen op Sloten. De raadsleden van de PvdD en de SP zijn het hiermee eens.
Dat bleek tijdens het debat over de Ditlaar in de commissievergadering op 21 oktober 2026. Wethouder Pels weet dus zeker dat haar reeds genomen besluit over de Beschermd Wonen- opvang op de Ditlaar voldoende steun zal krijgen tijdens de gemeenteraadsvergadering op 11 november. Ondertussen liet de wethouder ook weten dat veel vragen nog onbeantwoord zijn.

Slotenaar en zorgprofessional Rob Hartings was de derde inspreker tijdens de vergadering. Hij benadrukte dat de opvang van 39 personen in het Werkveld Zorg en Welzijn níet als kleinschalig wordt beschouwd. En dat met crackverslaafden geen afspraken valt te maken. Dat hun leven – hoe vreselijk ook – erop gericht is telkens snel opnieuw te moeten gebruiken. Ook sprak hij zijn verbazing uit dat dit toegestaan is zo vlakbij De Driesprongschool voor speciaal onderwijs en op de grens van het kinderrijke Sloten en Nieuw Sloten. Hartings benadrukte dat dit niet alleen zíjn professionele mening is, maar ook die van verslavingsdeskundigen van de Jellinekkliniek en vele anderen, die al jaren werkzaam zijn in dit werkveld.
Spoed en in héle stad alléén déze locatie beschikbaar?
De gemeenteraadsleden van het CDA, de VVD en JA21 toonden zich juist kritisch en stelden de vele pijnpunten herhaaldelijk aan de orde. Zij benadrukten hoe belangrijk het is om de opvang van cliënten met deze zeer zware zorgvraag te openen in een passende buurt en passende opvanglocatie. De reacties van de coalitiepartijen PRO en D66 en van wethouder Pels zelf maakten duidelijk dat de Ditlaar niet gekozen is omdat zij van mening zijn dat deze locatie goed zou aansluiten bij wat deze cliënten en hun verzorgers van instelling PerMens nodig hebben. Nee, het feit dat deze locatie beschikbaar en betaalbaar is en er volgens de gemeente haast is geboden om cliënten op korte termijn – komende december al – onderdak te krijgen, is leidend.
Pels bevestigt dit tijdens haar antwoorden op de vele vragen die zijn gesteld: “We hebben nergens in de hele stad een andere opvanglocatie kunnen vinden en hebben dus ook geen afweging tussen verschillende locaties gemaakt. We moeten echt snel een plek vinden voor deze Amsterdammers, die bij onze maatschappij horen.”
Levens crackverslaafden richten zich puur op snel méér crack
Na aanvankelijke twijfel bevestigde ook het raadslid van PRO eerlijk tijdens het overleg dat zorginstelling PerMens heeft aangegeven dat 90 procent van de cliënten die op Sloten zouden moeten komen wonen verslaafd is. En dat de meesten van hen verslaafd zijn aan crack. Slotenaar en ervaringsdeskundige Rob Hartings legde tijdens zijn inspraak uit dat ook de Jellinekkliniek bevestigt dat “bij deze groep verslaafden helaas geen beheerst, gecontroleerd of stabiel gebruik van crack mogelijk is. Deze harddrug leidt snel tot een high en is kort daarna alweer uitgewerkt. Meteen daarna is er ‘honger’ naar meer en meer en meer crack. Hun leven is een hel en gaat gepaard met opgefokt gedrag en uitbarstingen van agressie. Zij zijn de hele dag en nacht bezig om telkens geld te bemachtigen om hun harddrugs te kunnen kopen en die daarna meteen te gebruiken. Het zal hier krioelen van de dealers. Straks is hier immers een ideale afzetmarkt voor hun harddrugs. En dat allemaal op de grens van het kinderrijke Sloten en Nieuw Sloten. Op 80 meter van het schoolplein van BSO De Driesprong en bij de route op het Hoofdnet Fiets, waar ook veel kinderen fietsen (op weg naar school en Sportpark Sloten).” Anderen benadrukken dat het Ditlaarpand pal naast de bushalte ligt en op de wandelroute naar tram 2, die ook door de basisschoolleerlingen worden gebruikt.
Kleinschalig betekent maximaal 10 cliënten op één locatie
Hartings legde uit dat een kleinschalige opvang maximaal 10 – en geen 39 – cliënten huisvest en dat deze niet gebaat zijn bij deze omgeving vol prikkels. De verslavingszorgexperts van de Jellinekkliniek bevestigen dit. En geven bovendien aan dat crackverslaafden alleen een kleine kans maken op succesvol afkicken als er geen andere gebruikers in hun buurt zijn. En dat hiervan in het straks volgepropte Ditlaarpand geen sprake kan zijn. De optimistische woorden van de wethouder hierover zijn dus helaas incorrect.
Pels: “Ik kijk naar de persoon en niet naar zijn verslaving”
Door slechts in algemene bewoordingen op de vele kritische vragen te reageren leek Pels niet te willen erkennen hoeveel bewezen overlast crackverslaafden veroorzaken. Zij walste daar overheen door te beloven dat “de gemeente van PerMens de garantie heeft gekregen dat er alleen stabiele personen op Sloten komen wonen, die geen gevaar vormen voor zichzelf en voor anderen en weinig tot geen overlast zullen veroorzaken in de omgeving”. Zij vervolgde: “Het gaat er niet om welke drugs cliënten gebruiken, maar wel om het gedrag dat zij laten zien en of ze stabiel zijn”. Pels legde uit “dat er in de Begeleidingsgroep afspraken gemaakt zullen worden over de regels waaraan de cliënten zich moeten houden. Waar zij wel niet mogen komen en hoe zij zich dienen te gedragen. En als men zich dan bij herhaling niet aan die regels houdt, dan zal deze persoon moet verhuizen.” Maar na hoeveel overtredingen dat gebeurt en waarheen men dan zou moeten verhuizen, blijft onduidelijk.
Opnieuw onvergelijkbare voorbeeldlocaties van stal gehaald
Pels kondigde ook aan dat de gemeente “aanvullend zal scannen wat er nodig is om de opvang op Sloten tot een succes te maken”. En dat naar succesmaatregelen bij andere opvanglocaties gekeken zal worden. Voor al die locaties – die stadsdeelvoorzitter Terwel eerder ook al benoemde – blijkt uit onderzoek dat hier minder zware doelgroepen worden opgevangen, in veel overzichtelijker buurten en/of dat de opvangpanden wél beschikken over aangename recreatieruimtes en grote gemeenschappelijke keukens. Dat opvang van minder zware groepen elders goed verloopt, is mooi, maar dit is onvergelijkbaar met de gemeentelijke plannen voor Sloten.
“Ditlaarpand is ongeschikt en gevaarlijk voor opvang deze doelgroep”
Ook de inspraak namens de Werkgroep Ditlaar 3 door Nieuw Slotenaar en architect Wouter Zaaijer sloeg de wethouder daarmee in de wind. Hij benadrukte immers dat het Ditlaarpand niet geschikt is om deze 39 personen op te vangen: “Het is geen veilige huisvesting; niet voor de cliënten én niet voor de medewerkers van PerMens. Bij calamiteiten, ruzies of andere onrust tussen de cliënten – niet ondenkbaar als er zoveel verslaafden met psychiatrische problemen op een kluitje wonen – kunnen de zorgmedewerkers geen kant op. Het is gebouwd als hotelpand met smalle gangetjes. Die zijn zo smal dat twee medewerkers elkaar op de gang niet eens kunnen passeren.” Ook benoemde hij dat het pand niet over een geschikte entree met een hal beschikt en niet over aantrekkelijke gezamenlijke binnenruimten met daglicht. “Dit pand zal de bewoners niet binnenhouden. . En ja, de gemeente heeft aangegeven dat er een buitenruimte naast het pand komt, maar dat is een onoverzichtelijk lang lint. En PerMens heeft daar geen zeggenschap. Dit project vraagt om onveilige situaties en problemen waar iedereen last van zal krijgen.”

Architect en inwoner van Nieuw Sloten Wouter Zaaijer: “Het pand aan de Ditlaar 3 op Sloten is gebouwd als shortstay hotel. Voor de opvang van 39 cliënten met een zware zorgvraag gelden nu eenmaal andere veiligheidseisen. Dat is van belang. Zowel voor de cliënten zelf als voor hun verzorgers van PerMens.”
Jaasma: “Help! Paniek!” en “verhullend taalgebruik”
Ook dorpsraadsvoorzitter Sjoerd Jaasma hield een sterk betoog waarom het onverstandig en onwenselijk is om dezélfde mensen – die elders in Nieuw-West al vele jaren zeer ernstige overlast veroorzaken – onder tijdsdruk in dít pand op déze locatie te laten wonen. Jaasma: “De gemeente wist ruim twee jaar geleden al dat deze personen in 2026 hun opvang aan de Jan Rebelstraat zouden moeten verlaten. Zij veroorzaakten daar al zolang zoveel overlast dat het huurcontract is opgezegd. Het is volstrekt ongeloofwaardig dat de gemeente nu ‘plotseling’ een probleem heeft, dat linksom of rechtsom opgelost moet worden. Paniek! Help! Anders staan deze bewoners op straat! Aha, dit pand staat leeg. Het is niet te duur. We gaan het snel verbouwen. We verplaatsen het probleem gewoon naar Sloten. Daar wonen redelijke mensen, die ook 80 asieljongeren al welkom heetten op hun dorp. En we noemen het gewoon ‘een kleinschalige opvang voor kwetsbare mensen met onbegrepen gedrag’. Dat klinkt stukken beter dan ‘crack-verslaafden met onoplosbare complexe meervoudige problematiek en bewezen onacceptabel overlast gevend gedrag’. Want dat zijn de harde feiten.”

Dorpsraadsvoorzitter Sjoerd Jaasma deed tevergeefs opnieuw de oproep om in het voormalige hotelpand op de Ditlaar vooral een andere – wel bij de omgeving en het pand passende – doelgroep op te vangen.
“Gemeente, vang hier een passende groep op!”
De dorpsraadsvoorzitter vervolgde: “En die mensen moeten komen wonen op een klein dorp waar al verschillende andere opvanglocaties (in de buurt) zijn. En ook nog eens vlak naast een school voor speciaal onderwijs. Bij een tuinpark en een grote speeltuin. Een onschuldige coffeeshop mag niet binnen 200 meter van een school afliggen, maar déze opvang kan wel 80 meter van het schoolplein af liggen? Een kleinschalige opvang huisvest maximaal 10 personen en geen 39.Het dorp is begaan met iedereen die hulp nodig heeft en dat hebben we ook bewezen met het warme welkom aan de asielopvang.”
Jaasma laat ook weten dat hij er net als de experts geen vertrouwen in heeft dat dezelfde personen ‘plotseling’ wel beheerst en gecontroleerd gedrag zouden gaan vertonen en zich aan afspraken zullen kunnen houden en heeft ook geen fiducie in mooie beloftes van de gemeente: “Als het u elders in Nieuw-West al jaren niet lukt om deze crackgebruikers in het gareel te krijgen, waarom zou dat hier dan wel lukken? Dat heeft niets te maken met de draagkracht van de Slotenaren.”
De dorpsraadsvoorzitter deed ook een klemmend beroep op de wethouder: “Overleg met ons over de opvang van ándere kwetsbare groepen op deze locatie. Maar huisvest hier niet zomaar déze doelgroep. Zonder dat u een wijkschouw vooraf hebt uitgevoerd of hebt onderzocht of de omgeving van het pand hiervoor wel geschikt is. U besluit dit zonder steekhoudende onderbouwing en zonder overleg.”
“Dit besluit is voor ons niet acceptabel”
Voorzitter van de Werkgroep Ditlaar 3 Monique van ’t Hek: “Het staat helaas al bijna vast dat de gemeenteraad op 11 november het besluit van wethouder Pels zal bekrachtigen. Op dat moment zullen we ons beraden op verdere stappen. We betreuren het dat dit nodig is. Dat burgers zo tegenover de gemeente komen staan. Tijdens zijn inspraak verwoorde Jaasma het goed: “Dit besluit is voor ons niet acceptabel. De Dorpsraad zal samen met de Werkgroep Ditlaar 3 – die bijna alle Slotenaren, Nieuw Slotenaren, ouders van leerlingen van de Driesprong, ouders van kinderen die op Sloten sporten en vele anderen vertegenwoordigt – opkomen voor de leefomgeving en veiligheid in Sloten en Nieuw Sloten. Met alle middelen die we hebben. We weigeren het volgende slachtoffer te worden van desastreus beleid van de gemeente, dat het probleem alleen maar verplaatst.”
Kijk de raadsvergadering terug
Tijdens de vergadering op 21 oktober kwam na de inspraak tijdens de bespreking die – 72 minuten duurde – uiteraard nog veel meer aan bod. Kijk en luister terug via deze link. Bij agendapunt 2b (tijdscode 29.25) ziet u hoe Wouter Zaaijer (architect en lid van de Werkgroep Ditlaar 3), Sjoerd Jaasma (voorzitter Dorpsraad Sloten-Oud Osdorp) en Rob Hartings (Slotenaar en jarenlang werkzaam in de sector Zorg en Welzijn) inspreken. En bij agendapunt 5 (tijdscode 1.11.55) volgt de inhoudelijke bespreking, die begint met de inspraak van SDC-lid Danillo Janssen. Daarna komen diverse woordvoerders van partijen aan het woord en tot slot reageert wethouder Zita Pels.
Gemeenteraadslid van de VVD Dorle Kok en twee leden van de Werkgroep Ditlaar 3 leggen in een filmpje in het kort uit waarom deze mensen hier vooral niet zouden moeten worden opgevangen. Ook personen zonder abonnement op Instagram kunnen deze beelden bekijken.
Lees verder op de website van de Werkgroep Ditlaar 3…
Tamar Frankfurther; 31 oktober 2026.
Foto’s: Wim van Slooten
In de 48ste jaargang van dit onafhankelijke nieuwskanaal publiceren de vrijwilligers van de Werkgroep Publiciteit op 4 november 2026 voor de 2300ste keer het nieuws over het nog resterende landelijke gebied aan de westzijde van Amsterdam.
Door de jaren heen hebben verschillende vrijwilligers vanuit de Werkgroep Publiciteit Sloten-Oud Osdorp hieraan bijgedragen. Gestart werd met – als daarvoor ruimte was – een halve krantenpagina in de Badhoeve/Slotense Courant. Tot in 1984 werd deze krant wekelijks huis aan huis bezorgd, daarna alleen bij abonnees van het Parool en was deze voor anderen op diverse plekken gratis af te halen.

Op 8 augustus 1990 verscheen de Rubriek Sloten-Oud Osdorp voor de 600ste keer. Jos Kater van de Westerpost stelde ter gelegenheid van dit jubileum een hele pagina in zijn huis-aan-huisblad beschikbaar. De Westerpost verscheen toen nog in groot formaat, dubbel zo groot als de huidige tabloidkrant. De redactie richt zich bij wijze van uitzondering tot haar lezers. Onderaan dit artikel een afbeelding aan van de hele krantenpagina. Met onder andere artikelen over: autosloperijen in Oud Osdorp, het Dorpsplein op Sloten, de bouw van de Molen van Sloten (het plaatsen van de vijzel), Truus van Deene die samen met haar zoon Eric (29) in Café-restaurant Kerkzicht voortaan niet meer alleen de wisselende dagschotel voor 12,50 gulden aanbiedt maar ook echte maaltijden en een historische terugblik op de veldwachter in de politiepost op Sloten.
Meer bekendheid voor landelijke gebied
Het was Slotenaar P. Hans Frankfurther die in 1978 bedacht dat het nuttig zou zijn om een informatief kanaal op te zetten om het nieuws over het landelijke gebied wereldkundig te maken. Met onder andere als doel om het gebied op de kaart te zetten en daarmee te proberen om het zo veel mogelijk te behouden en te beschermen. Immers: bekend maakt bemind. Frankfurther wilde ook allerlei (cultuurhistorische) wetenswaardigheden, evenementen en actualiteiten delen met zowel de eigen bewoners van het gebied als met anderen die daarin geïnteresseerd waren. Diezelfde doelstellingen gelden sinds de eerste verschijning van de krantenrubriek op donderdag 4 januari 1979 tot op de dag van vandaag.
Redacteuren uit Sloten, Oud Osdorp en van de Akerwegen
Frankfurther was van mening dat de werkgroep vertegenwoordigers uit het hele gebied moest hebben. Oud Osdorper Chris Noordermeer was meteen van de partij. Hij was indertijd ook vicevoorzitter van de Dorpsraad en woonde aan de Osdorperweg 920, vlakbij Halfweg. Noordermeer was overigens ook een van de voortrekkers voor de Slotense woningbouw aan de Osdorperweg en de Vrije Geer, die in 1981 van start ging. Ongeveer een maand na de bouwstart werd iedereen overvallen door het vreselijke bericht dat hij zomaar overleden was aan een hartaanval. Veel bewoners van Sloten en Badhoevedorp zullen zich bij het horen van de naam Noordermeer ook afvragen of hij iets van doen had met de kaas- en delicatessewinkels. Het antwoord: “Jazeker, hij was de oprichter en eigenaar van het kaaswinkelimperium dat ook nu nog de naam ‘De Osdorper’ draagt.”
Ook Stien Ruijs – die woonde op de Zuiderakerweg 127 maakte deel uit van de eerste ploeg vrijwilligers die wekelijks op maandagmiddagen bijeenkwam in het Dorpshuis om de Rubrieken voor te bereiden. Ruijs maakte in 1981 de overstap naar de – toen nog – Stichting Molen voor Sloten, die ervoor gezorgd heeft dat Sloten zijn molen terugkreeg.
Gestart in Sint-Jozefschool in december 1978
Ook toenmalig directeur van de katholieke Sint-Jozefschool op Sloten – Theo Durenkamp – was present bij de start van de nieuwe werkgroep. Sterker nog, op 6 december 1978 vond de oprichtingsvergadering plaats in zijn prachtige directeurskamer, boven de schoolentree. Hij bleef actief lid van de werkgroep tot in 1988, toen de Sint-Jozefschool op Sloten sloot en hij directeur werd bij een eveneens katholieke basisschool in Amsterdam-Zuid.
Durenkamp is sinds 2001 inwoner van Oud Osdorp en – na een onderbreking van 24 jaar – schrijft hij sinds 2012 opnieuw artikelen voor de tegenwoordige nieuwsbrief waarvan sinds 2021 als redactielid. Toen veelal over onderwerpen die samenhingen met zijn school en de Sint-Pancratiuskerk, nu vooral over actualiteiten in Oud Osdorp.
Rubriek verscheen in twee lokale kranten
Aanvankelijk werd de Rubriek alleen gepubliceerd in de Badhoeve /Slotense Courant (Randstad Publicaties), die tot in 1984 gratis huis aan huis werd bezorgd, maar daarna alleen bij abonnees van het Parool. In die tijd hadden veel bewoners van het landelijke gebied nog een abonnement op deze Amsterdamse krant. Uitgever en journalist van de krant Jaap Kok vond de Rubriek een waardevolle aanvulling en werkte daar graag aan mee.
Het bereik van de Rubriek werd veel groter toen deze af en toe als er ruimte voor was ook in de Westerpost werd gepubliceerd. Toen de werkgroep vernam dat de Badhoeve/Slotense Courant op 8 juni 1989 voor het laatst zou verschijnen, waren de zorgen groot. Frankfurther vroeg aan de eigenaar van huis-aan-huiskrant de Westerpost of hij de Rubriek een vaste wekelijkse plek om niet kon aanbieden. De opluchting was groot toen deze positief reageerde op dit verzoek. Niet alleen omdat hierdoor het bereik van de Rubriek weer veel groter werd, maar ook omdat de toekomst van dit kanaal hiermee steviger werd verankerd. Vervolgens was er inderdaad jarenlang sprake van een warme en goede samenwerking tussen de familie Kater en de wisselende redacties van de Rubriek.
De waardering voor de Rubriek was door de jaren heen hoog. Kater plaatste de Rubriek daarom vaak achterin de krant. Dan was hij er zeker van dat lezers tot achterin zouden doorbladeren. Er waren ook adverteerders die per se altijd op dezelfde pagina van of op de pagina tegenover de Rubriek wilden staan.
Kleine berichten heten nog altijd Akertjes
Veel lezers – ook degenen die niet in het landelijke gebied woonden – volgden zo jarenlang het wel en wee uit Sloten en Oud Osdorp. De huidige Nieuwsbrief lijkt in veel opzichten nog op de Rubriek uit de beginjaren. Er staat nog altijd in iedere editie een agenda en geboortes en overlijdens staan ook nu nog onder het kopje ‘Lief en leed’.
Héél korte berichtjes heetten in het prille begin nog korte tijd ‘Radertjes’, maar deze naam is al snel in onbruik geraakt en is vervangen door ‘Akertjes’, de kop waar de iets langere kortere berichtjes in de Rubriek al sinds aflevering nummer 1 onder worden gebundeld.
Durenkamp weet zich te herinneren dat Chris Noordermeer de naam Akertjes tijdens de oprichtingsvergadering in 1978 heeft voorgesteld. Als rubriekshoofd waaronder korte berichtjes bijeen gebracht konden worden. Noordermeer wist uit te leggen dat akertjes emmertjes waren. Die werden destijds in het landelijke gebied zo genoemd.
Voor de liefhebbers: Een aker is een oud Nederlands woord voor een kleine (vaak koperen of ijzeren) emmer, traditioneel gebruikt om water uit een put te scheppen. Een akertje is het verkleinwoord hiervan: een klein metalen bekertje of emmertje met een hengsel en een kettinkje of touwtje eraan, smal genoeg om door een klein gat (zoals het sponsgat van een zoetwatervat) neergelaten te worden.
En in het verlengde daarvan kreeg de nieuwbouwwijk in de Middelveldsche Akerpolder ook de allang ingeburgerde naam ‘De Aker’. P. Hans Frankfurther gebruikte de naam Akertjes wekelijks in de Rubriek en het was voor hem een logisch dat de nieuwbouwwijk deze naam moest krijgen. Daarom stuurde hij deze naam in toen stadsdeel Osdorp hierover een prijsvraag uitschreef. Er was nog een andere inzender, die dezelfde naam had ingediend. Het is niet bekend wie dat is geweest, maar beiden deelden de ‘eeuwige roem’ als wijknaambedenkers.
Correcte en zo nodig kritische berichtgeving
Sinds de start was de inhoud zo nodig licht activistisch van toon. Net als nu was de informatie correct en gericht op het behoud van het landelijke gebied en een veilige aangename leefomgeving. Als de bestuurders van gemeente en de stadsdelen plannen lanceerden waar de bewoners, ondernemers en de Dorpsraad niet blij mee waren, was de toon – net als nu – kritisch. En werd goed uitgelegd wat er mis was met de voorgestelde plannen. En er werd veelal ook meteen een tegenvoorstel in de artikelen opgenomen. Een beschrijving van wat volgens de redactie, Dorpsraad, de werkgroepen of een stichting of vereniging wél een goede oplossing voor het specifieke probleem zou zijn. Deze zo nodig kritische en tegelijk opbouwende toon in de artikelen werd en wordt door de lezers gewaardeerd. Veel onderwerpen zijn in de loop der jaren besproken en ‘afgehandeld’, maar sommige zaken spelen nu nog altijd of zelfs nog meer dan in de jaren tachtig het geval was. De onveiligheid op de Osdorperweg is een voorbeeld van een dossier dat al die jaren veel aandacht kreeg in de Rubriek en tot op de dag van vandaag nog altijd niet is opgelost…
Analoge vaste werkwijze
De werkgroepsleden volgden in de eerste decennia tot in 1996 een vast analoog patroon dat met een ijzeren discipline werd gevolgd. Frankfurther schreef sinds de start tot aan zijn overlijden op 28 augustus 1996 verreweg de meeste artikelen. Daar vond hij meestal pas in de late avond en nachtelijke uren van vrijdag tot en met zondag inspiratie en rust voor. Zijn echtgenote Irene Fischer tikte zijn schrijfsels vervolgens uit op speciaal papier zodat te zien was hoeveel ruimte een artikel in de krant ongeveer zou innemen. Theo Durenkamp nam in zijn jaren als redacteur alle teksten op maandagen grondig door en bracht zo nodig correcties aan in de uitgetikte vellen papier. Fischer had voor die tijd Frankfurthers nachtelijke verschrijvingen tijdens het uittikken meestal al gecorrigeerd.
Jaar-in-jaar-uit kwam de werkgroep op maandagmiddagen bijeen in het Dorpshuis. Wil Koningen-Bakhuyzen en later Jeanne van Hoof – die jarenlang de Dorpsraad secretarieel ondersteunden – verleenden ook aan de werkgroep een helpende hand. De leden van de werkgroep bepaalden samen welke artikelen zeker geplaatst moesten worden en welke een week konden wachten. Wekelijks werd zo een volgordelijst gemaakt.

Voorbeelden van de volgordelijsten, die wekelijks werden opgesteld door de werkgroep en samen met de kopij werden ingeleverd bij de uitgever.
Dan maar een kleinere Rubriek met tikfouten…
Op basis van die lijsten wisten de uitgever en journalist van de Badhoeve/Slotense Courant (Randstad Publicaties) Jaap Kok en later Jos Kater van de Westerpost welke artikelen zeker geplaatst moesten worden.
De beloofde wekelijkse halve pagina voor nieuws uit Sloten en Oud Osdorp kreeg de werkgroep soms wel en soms niet. De grootte van de Rubriek hing in de praktijk af van hoeveel ander nieuws er was aangeleverd en ook af van het aantal adverteerders. In de ene week kreeg de werkgroep dus veel ruimte en in de andere week bleek er bij verschijning van de krant bijna niets geplaatst te zijn.
Bovendien werden alle teksten – die door de werkgroep zo zorgvuldig waren voorbereid – later nog door een typist van de krant overgetikt. Deze wisselende arbeidskrachten hadden over het algemeen geen kennis over noch belangstelling voor de onderwerpen van de artikelen. In de krantenartikelen stonden daarom regelmatig wonderlijke verschrijvingen, onlogische afbrekingen aan het einde van de regels en foutieve en wisselende spelling van namen van personen, straten en gebieden. Als een artikel net niet bleek te passen, werd het laatste deel van een artikel er soms gewoon van afgehakt en niet geplaatst…
Bovenaan het wekelijkse volgorde-overzicht koppelden de werkgroepsleden ook terug hoe zij de rubrieksplaatsing van de week ervoor hadden ervaren. Dit in de ijdele hoop dat de krantenuitgever hierdoor gemaakte fouten niet zou herhalen. De werkgroep nam deze zaken voor lief en was al lang blij dat de krantenuitgevers om niet de artikelen wilden publiceren.
Op tabloidformaat
De kranten kenden aanvankelijk nog een groter formaat dan tegenwoordig gebruikelijk is. Een halve pagina toen is gelijk aan een hele pagina op tabloidformaat, dat tegenwoordig gebruikelijk is. Toen de Westerpost overging op tabloidformaat kreeg de Rubriek een hele pagina. En die werd ook wekelijks volledig beschikbaar gesteld. Omdat de inkomsten van de Westerpost terugliepen, werd later afgesproken dat de Rubriek voortaan – uitzonderingen daargelaten – gehalveerd zou worden naar een halve tabloidpagina.
Al het nieuws moest vanaf dat moment worden samengevat in ongeveer 800 woorden en daarbij was er ruimte voor twee illustraties. Bij een groot nieuwsaanbod was dat een hele puzzel voor de redactie. Nog altijd gold dat bij bijzondere gelegenheden – zoals bij dorpsraadsverkiezingen en mijlpalen in de campagne en het succes van het referendum tot behoud van het Weilandje Vrije Geer – de werkgroep de beschikking kreeg over meer ruimte. En belangrijk nieuws kon ook altijd rekenen op een prominente plek op de voorpagina van de krant.
Aanleveren op papier, diskette en via de mail
De samenwerking met de familie Kater – eerst met Jos en daarna met zijn jongere broer René – verliep jaar-in-jaar-uit soepel. De kopij werd sinds het eind van jaren negentig niet meer uitgetikt op papier aangeleverd, maar kant-en-klaar op een kleine diskette en later op een floppydisk. De kopij werd dan met analoge en later digitale foto’s en andere illustraties wekelijks ingeleverd bij het kantoor op de Pieter Calandlaan in Osdorp. Pas rond 2010 werd de kopij met digitale foto’s naar de krant gemaild.
Krantenrubriek wordt digitale nieuwsbrief
De jaren gingen voorbij en het leek alsof er nooit een eind zou komen aan de fijne samenwerking tussen de familie Kater als eigenaar van de Westerpost en de werkgroep. Toch was dat het geval. Eind 2019 nam Rodi Media de Westerpost over. Officieel kwam de redactie van de Westerpost in dienst en onder beheer van Rodi. De Werkgroep Publiciteit merkte in het begin weinig van deze veranderingen. De vertrouwde samenwerking met inmiddels René Kater liep onveranderd door. Eind 2020 werd de rol van Kater echter geminimaliseerd en liet een vertegenwoordiger van Rodi aan de Werkgroep Publiciteit weten dat de nieuwe eigenaar invloed wilde hebben op de inhoud van de Rubriek. Die was volgens de toenmalige eindredacteur van Rodi te kritisch richting de gemeente en sommige onderwerpen kregen wat Rodi betreft teveel aandacht.
De redactie – inmiddels alweer jaren aangevoerd door P. Hans’ dochter Tamar – piekerde daar niet over. De redactionele onafhankelijkheid van de Rubriek móest overeind blijven. Daarom is in overleg met de Dorpsraad besloten om de jarenlange samenwerking met de veranderde Westerpost te beëindigen.
Op 10 februari 2021 – nummer 2091 – is de papieren Rubriek vervangen door de gelijknamige Nieuwsbrief. Waar Tamar Frankfurther de papieren Rubriek nog grotendeels alleen maakte, kreeg zij nu ondersteuning van Erik Swierstra. Deze nam het eindredacteurschap voor zijn rekening en schreef zo nu en dan artikelen over historische onderwerpen. Bovendien heeft hij een serie foto’s ‘Toen en nu’ gemaakt. Hij zocht oude foto’s uit het archief op waarbij sprake was van tenminste nog één zichtbaar aanknopingspunt dat het mogelijk maakte om opnieuw vanaf hetzelfde standpunt een foto te maken. Deze serie en de andere historische artikelen zijn ook geplaatst op de website slotenoudosdorp.nl. Aangezien ook veel andere nieuwsartikelen een plek hebben gekregen op de website vormt deze een goed naslagwerk. In tegenstelling tot bijvoorbeeld de website van de gemeente Amsterdam blijven artikelen hier wél behouden.
Aanvankelijk verscheen de nieuwsbrief in kortere vorm iedere week, maar met ingang van 27 september 2023 wordt de nieuwsbrief tweewekelijks gemaakt. Het bleek voor de vrijwilligers te zwaar om deze klus elke week te klaren. Om te voorkomen dat oudere bewoners – die zich niet aan internet wagen – hun lokale nieuws moeten missen, wordt er per editie een printbare pdf gemaakt. Familie of buren van de oudere inwoners van het landelijke gebied maken een print, die na lezing ook aan derden wordt doorgegeven. Eerst heeft Oud Osdorper Hans de Waal deze service verzorgd. Toen deze stopte, heeft Theo Durenkamp ook deze taak op zich genomen.
Met ingang van 2022 leest corrector Dorine Duyster de nieuwsbrief goed door en controleert zij linken die hierin zijn aangebracht.
Tegenwoordig lijkt er veel meer te gebeuren in het landelijk gebied Sloten-Oud Osdorp. Tot en met 2023 was het nog mogelijk om in de zomervakantie minder vaak een editie uit te brengen of zelfs zes weken vooruit tijdloos nieuws bij de Westerpost in te leveren. Er was toch bijna niets te melden in juli en augustus. De laatste jaren gebeurt er ook in de zomermaanden zoveel dat een zomerstop ondenkbaar is, maar wie weet dat er ook weer rustiger periodes zullen aanbreken…
Iedere week weer dankzij vele vrijwilligers
In de loop der jaren hebben heel wat vrijwilligers een rol gespeeld bij het uitbrengen van de Rubriek en de latere Nieuwsbrief Sloten-Oud Osdorp. Voor zover na te gaan zijn deze mensen hierbij ieder op hun eigen manier betrokken geweest voor kortere of langere tijd. Het voortbestaan van de Rubriek heeft echter niet alleen fors gesteund door de inzet van vader en dochter Frankfurther. Zonder iemand tekort te doen hechten we eraan om de inzet van enkele vrijwilligers hier apart te benoemen. Zowel Arie van Genderen als Nico Jansen verzorgden jaren achtereen deels volledig op eigen kracht de uitgave van de Rubriek.
Mocht iemand ten onrechte in onderstaande lijst zijn overgeslagen: laat ons dat graag weten. Dan zullen we dit in het overzicht hieronder corrigeren.
Van Tot Naam
| 6-12-1978 | 1996 | P. Hans Frankfurther |
| 6-12-1978 | 1981 | Chris Noordermeer |
| 6-12-1978 | 1986 | Stien Ruijs-Hellinga |
| 6-12-1978 | 1988 | Theo Durenkamp |
| 1981 | 1984 | Evert Gijtenbeek |
| 1984 | 1985 | Freek Raat |
| 1986 | 1998 | Gonny Kok-Steur |
| 1987 | 1988 | Ton de Ruig |
| 1988 | 1989 | Henny Stakenburg |
| 1988 | 1991 | Corrie de Zwager-Meekel |
| 1990 | 1994 | Kan Verhoef |
| 1990 | 1991 | Denise Abbas |
| 1991 | 1998 | Dini van Vlijmen |
| 1994 | 1998 | Carly Misset |
| 1994 | 1997 | Ans Musters |
| 1996 | 2001 | Marja van der Veldt |
| 1998 | 2000 | Trees Verdegaal-Pompe |
| 2000 | 2001 | Nelly Reydon |
| 2001 | 2006 | Tamar Frankfurther |
| 2001 | 2003 | Gabriëlle Eichholtz |
| 2003 | 2007 | Thera van Homeyer |
| 2006 | 2011 | Con de Vries, fotografie |
| 2007 | 2020 | Arie van Genderen |
| 2013 | 2018 | Nico Janssen |
| 2015 | 2020 | Thera van Homeyer |
| 2017 | Tamar Frankfurther | |
| 2018 | 2026 | Erik Swierstra |
| 2021 | Theo Durenkamp | |
| 2022 | 2025 | Hans de Waal, PDF-maker Nieuwsbrief |
| 2022 | Dorine Duyster, corrector Nieuwsbrief |
Missie geslaagd
En P. Hans Frankfurther kreeg gelijk. Het landelijke gebied Sloten-Oud Osdorp is – mede dankzij de Rubriek en nu de Nieuwsbrief – nooit gedegradeerd tot een vergeten gebied aan de rand van Amsterdam. Wie schrijft die blijft en wie schrijft weet niet alleen te informeren, maar ook veel voor elkaar te krijgen en mensen te verenigen.
Het is en blijft belangrijk om ook op de hoogte te zijn van het kleinere nieuws dichtbij huis. En om – mocht dat nodig zijn – elkaar te vinden om gezamenlijk in actie te komen om het landelijke gebied te beschermen en de cultuurhistorie te respecteren. Die oorspronkelijke doelstellingen uit 1978 staan nog altijd fier overeind.
2300 afleveringen vormen samen groot verhaal
Bijna alle Rubrieken Sloten-Oud Osdorp uit de Badhoeve/Slotense Courant en de Westerpost zijn bewaard gebleven. Op termijn zullen ze digitaal worden ontsloten in samenwerking met het Stadsarchief Amsterdam.
De Werkgroep Historie Sloten-Oud Osdorp hoopt daarnaast op termijn analoge knipselmappen op persoonsnaam, onderwerp en locatie binnen het gebied samen te stellen. En wie weet ooit te laten digitaliseren. In dat geval zullen deze artikelen op onderwerp gekoppeld kunnen worden aan de digitale nieuwsbrieven, die allemaal online staan op de website slotenoudosdorp.nl. Want al die Rubrieken en Nieuwsbrieven vertellen samen het verhaal van wat er in die afgelopen 48 jaar allemaal in het landelijk gebied is gebeurd. Groot nieuws. Klein nieuws. Verdrietig nieuws. Blij nieuws. Gek nieuws. Historisch nieuws. Frustrerend nieuws. En wie terugkijkt, ziet dat nieuws uit de jaren tachtig van de vorige eeuw soms in positieve en negatieve zin verdacht veel lijkt op de berichtgeving anno 2026…
Dankzij honderden vrijwilligers – die zich al die jaren ieder op hun terrein tot op de dag van vandaag inzetten voor Sloten en Oud Osdorp – heeft het landelijke gebied van Amsterdam Nieuw-West kunnen overleven. Zonder hun inzet en input zou deze unieke nieuwsvoorziening over al hun projecten en activiteiten allang ter ziele zijn. Want waar hadden we dan over moeten schrijven?
De Werkgroep Publiciteit zal zijn best blijven doen om de geschiedschrijving over Sloten en Oud Osdorp te blijven vastleggen. Bewoners van het landelijke gebied en anderen blijven uiteraard van harte welkom om hun steentje bij te dragen aan dit unieke onafhankelijke informatiekanaal. Meer weten? Stuur ons een mail.
Tamar Frankfurther, met dank aan Theo Durenkamp; 30 oktober 2026.

Ter ere van de 600ste uitgave van de Rubriek Sloten-Oud Osdorp mocht de Werkgroep Publiciteit in de Westerpost een hele krantenpagina vullen.

Enkele artikelen die in oktober 1990 in de Rubriek werden gepubliceerd. Over alternatieve plannen voor de inrichting van de nieuwbouwwijk De Aker, een speeltuinuitje naar de Linnaeushof, het rijdende postkantoor (de postmobiel) op Sloten, schaatsenslijples van Ome Toon Koenen en de uitreiking van de prijzen van de tuinkeuringen.
Het dorp Sloten was tot halverwege de jaren zeventig van de vorige eeuw een belangrijk winkelcentrum voor de bewoners van (het nog resterende deel van) de vroegere landelijke gemeente Sloten.
Er waren veel winkeltjes van alle gezindten, die (bijna) alles verkochten wat de mensen in die tijd nodig hadden. Wie katholiek was, kocht bij voorkeur bij een katholieke winkel. En hetzelfde gold voor de protestanten.

Wie herinnert zich nog hoe de muurschildering van Bakkerij Huizinga eruit zag? Welke achtergrondkleur is gebruikt? En in welke kleur(en) stond deze tekst “BAKKERIJ BROOD KOEK BANKET CHOCOLADE SUIKERWERKEN” erop geschilderd? Foto: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam.
Vier bakkers op Sloten
Het dorp telde in de loop der jaren zelfs vier (banket)bakkerijen. Een daarvan was de ‘Electrische banket- en broodbakkerij Huizinga’, zoals op de luifel aan de voorkant van het pand aan de Sloterweg 1236 vermeld stond. Dit voormalige winkelpand staat onveranderd op de hoek met de Osdorperweg.
Harrie Holla en zijn echtgenote Truus de Waal namen het pand over en openden er in 1956 hun kruidenierswinkel. Daarvan waren er in die tijd heel wat op het dorp. Sommige producten verkocht iedereen, maar voor andere producten kon je in slechts één winkel terecht. De ‘winkel van Harrie en Truus’ – zoals men er op het dorp over sprak en waardoor iedereen meteen wist over welke winkel het ging – sloot in 1975. Het echtpaar had al die tijd de geschilderde reclameboodschap van hun voorganger Huizinga op de zijgevel laten zitten. Doordat het dorp tegenwoordig een beschermd dorpsgezicht is, zijn de herinneringen aan de oorspronkelijke functie van panden blijvend zichtbaar. De winkelruit herinnert daarom ook nu nog aan de tijd dat in dit pand een winkel was gevestigd.
Alleen nog zwart-wit afbeeldingen
De schildering op de zijmuur van het pand tegenover Osdorperweg 1 is echter in de tweede helft van de jaren zeventig verwijderd door de eigenaren, die het pand van de familie Holla kochten. Het enige wat nu nog resteert zijn zwart-wit afbeeldingen van hoe deze reclame-uiting van begin vorige eeuw eruit heeft gezien. De Werkgroep Historie Sloten-Oud Osdorp wil heel graag weten wat de oorspronkelijke kleuren van deze muurschildering waren. Kan iemand zich dat nog herinneren? Of, nog beter: heeft iemand er nog een kleurenfoto van in zijn archief? Ook andere informatie over brood- en banketbakkerij Huizinga is welkom.
Deel al uw herinneringen – hoe klein ook – graag via de mail. Ieder stukje informatie kan helpen om de puzzel te leggen.
Op elke vrije muur een reclame
Deze schildering was overigens geen uitzondering. Op historische foto’s van het dorp is te zien dat veel winkeliers aan hun gevels flink reclame maakten voor hun waar. Op het dorp hingen vooral veel emaillen reclameborden met reclames voor merken van producten die in de winkels werden verkocht. Daarvoor ontvingen de winkeliers wat welkome extra inkomsten. Op Sloten hingen onder andere borden van Philips, Triomf, Droste, Teolin en Teoflux, Van Nelle’s Tabak, Victoria Verzekeringen, Van Nelle’s Koffie en Thee, Coca-Cola (Verfrist U het best), Rinto (banden, uitlaten, schokbrekers, trekhaken), Seven-Up en van Mantano (25 héle goeie sigaretten voor één-40).
Tamar Frankfurther; 18 oktober 2026.
De brug verkeert in slechte staat en zal over ongeveer een jaar groot onderhoud krijgen. Ter voorbereiding daarop zal de brug van vrijdagavond 30 oktober 2026 om 22 uur tot maandagochtend 2 november om 5 uur worden afgesloten voor al het autoverkeer.
Voetgangers en (brom)fietsers kunnen met de (brom)fiets aan de hand over de stoep van de brug lopen.

De Sloterbrug gezien vanuit Badhoevedorp. Tijdens de werkzaamheden van vrijdagavond 30 oktober tot maandagochtend 2 november kunnen alleen wandelaars (met de fiets aan de hand) over de stoep de Ringvaart hier oversteken. Foto: Tamar Frankfurther.
Vrijdagavond en -nacht: flinke geluidsoverlast
Tijdens dit lange weekend zullen experts het beweegbare deel van de brug uitgebreid inspecteren. Deze constructie kan echter alleen worden onderzocht als de bovenste laag van het wegdek is verwijderd. Deze lawaaiige klus zal worden uitgevoerd op vrijdagavond 30 oktober vanaf 22 uur tot zaterdagochtend 3 uur. Vaststaat dat vooral (direct) omwonenden hiervan flinke geluidsoverlast zullen ondervinden. De inspecteur belooft zijn best te doen om de overlast zoveel mogelijk te beperken, maar weet van tevoren te melden dat de overlast pas zal afnemen nadat deze laag eenmaal is verwijderd.
Daarna zal door middel van magnetisch onderzoek worden gecontroleerd of het staal van het beweegbare brugdeel in goede staat verkeert. Omdat ’s nachts wordt doorgewerkt, is verlichting noodzakelijk.
Bus 195: haltes Sloten en Badhoevedorp tijdelijk buiten gebruik
Een woordvoerder van Connexxion laat weten dat bus 195 in beide richtingen zal worden omgeleid: “Gedurende de afsluiting van de Sloterbrug zal lijn 195 in beide richtingen een omleidingsroute rijden tussen Schiphol, Knooppunt Schiphol-Noord en Amsterdam, Belgiëplein. Daarbij komen de volgende haltes te vervallen:
• In Amsterdam: Langsom, Osdorperweg, Ditlaar, Sportpark Sloten;
• in Badhoevedorp: Schuilhoeve, R.K. Kerk, Havikstraat, Badhoevelaan.
Wie vanaf Sloten wil reizen naar Schiphol of richting Amsterdam/station Cornelis Lelylaan zal moeten lopen naar het eindpunt van tram 2 (Oudenaardeplantsoen). Vervolgens kan men bij het Belgiëplein en op de Laan van Vlaanderen overstappen op bus 369. Badhoevedorp blijft bereikbaar via de haltes Badhoevedorp-West en -Oost (bus 356).”
Levensduur van huidige brug verlengd met 25 à 30 jaar
Een eerder plan voor een nieuwe bredere brug bleek te duur. Daarom is gekozen voor renovatie van de bestaande brug. Met de werkzaamheden wordt de levensduur met ongeveer 25 à 30 jaar verlengd. Nu de politici ervoor hebben gekozen om de huidige brug niet te vervangen, ligt ook vast dat de bestaande verkeerscapaciteit gelijk blijft.
Na renovatie op afstand bediend
Tijdens deze renovatie zal ook de bediening worden gemoderniseerd. Daardoor zal de brug vanaf het voorjaar 2028 op afstand worden bediend. Het brugwachtershuisje zal tijdens het groot onderhoud eind 2027 worden verwijderd.
Als eigenaar van de brug heeft het College van Burgemeester en Wethouders van de Haarlemmermeer bijna 4 miljoen euro beschikbaar gesteld voor de renovatie van de Sloterbrug. De gemeente Amsterdam draagt 1,6 miljoen euro bij aan het project.
Voor actuele informatie over deze afsluiting en de planning – die mogelijk als gevolg van ongunstige weersomstandigheden of andere zaken nog kan veranderen – kunt u op de website van de gemeente Haarlemmermeer terecht.
Tamar Frankfurther; 21 oktober 2026.
Circa 25 Slotenaren en Nieuw Slotenaren hebben op 24 september 2026 tijdens een wandeling door het dorp Sloten aan de gemeente getoond op welke plekken zij overlast en onveilige situaties verwachten.
“Op sommige plekken is er al overlast van drugsdealers, lachgasgebruikers en daklozen die rondhangen, maar als er 40 aan harddrugs verslaafden met psychiatrische problemen bijkomen, kunnen we een veilige woonomgeving wel helemaal op onze buik schrijven”, zo laat een aantal deelnemers aan de schouw desgevraagd na afloop weten.

De route van de schouw op 24 september bevatte zoveel potentiële risicoplekken dat niet alle plekken in de 4 km lange wandeling aan bod konden komen. Op 22 oktober volgt daarom deel 2 van de schouw, die begint in Nieuw Sloten. Ongetwijfeld zal het net opgeknapte Belgiëplein veel aandacht krijgen. En de verschillende routes tussen het winkelcentrum en de Ditlaar. Vooral de Peilscheidingskade – een natuurlijk wandelpad zonder aangrenzende woningen – zal hierbij als groot knelpunt ongetwijfeld worden benoemd. De gemeente heeft ook toegezegd dat bij de tweede schouw aandacht zal zijn voor Sportpark Sloten en voor beide Slotense tuinparken Eigen Hof en V.A.T. Afbeelding: Gemeente Amsterdam, 7 oktober 2026.
Te veel onoverzichtelijke achterafjes voor één schouw
De gemeente had van tevoren de route uitgezet aan de hand van door bewoners aangemelde potentieel onveilige locaties. Zij hadden zoveel knelpunten ingediend dat de ambtenaren sommige – naar hun mening minder belangrijke – plekken hebben overgeslagen. Ook de resterende route van ongeveer vier kilometer bleek tijdens de schouw nog te lang. Daardoor was er geen tijd meer om samen via Kortrijk in Nieuw Sloten naar het Belgiëplein te lopen, terwijl deelnemers ook daarvoor aandacht wilden. Verder gaven de bewoners aan dat de gemeente ook de risico’s voor Sportpark Sloten en de tuinparken in kaart moet brengen. Over die locaties leven eveneens zorgen en aandachtspunten.
“Gemeente kende omgeving Ditlaar overduidelijk nog niet”
De Werkgroep Ditlaar 3 is niet verbaasd over de gang van zaken rond de schouw: “De gemeente werd op 24 september overduidelijk overvallen door vele onveilige plekken in Sloten en Nieuw Sloten. Tijdens deze zeer noodzakelijke wijkschouw is maar de helft van de route gelopen. Dat komt doordat er in Sloten en Nieuw Sloten heel veel verscholen plekken zijn. En er is grote onrust bij de bewoners wat betreft de veiligheid en leefbaarheid. Een tweede wijkschouw is daarom noodzakelijk, deze vindt plaats op donderdag 22 oktober van 19 tot 20.30 uur. Er wordt gestart bij Café Thijs bij het Belgiëplein in Nieuw Sloten.”
“Overhaast besluit zorgt voor mismatch met omgeving”
Een aantal deelnemers liet na afloop van de schouw weten bevestigd te zijn in hun verwachting: “De ambtenaren die dit overhaaste besluit hebben genomen, hadden van tevoren overduidelijk geen idee hoe de onoverzichtelijke omgeving van de Ditlaar er in het echt uitziet. Dat hier op het dorp zoveel donkere achterafjes buiten het zicht zijn. Stuk voor stuk zijn dat ideale plekken om in te breken, dealers te ontmoeten en harddrugs te gebruiken. Dit was duidelijk een gevalletje van op afstand – vanaf het beeldscherm – een locatie goedkeuren. Omwille van de haast om maar zo snel mogelijk een nieuwe opvang voor deze overlastgevende mensen te vinden.” De ambtenaren zeggen in hun uitgebreide verslag dat “de eerste schouw veel waardevolle inbreng heeft opgeleverd”.
De schouw vormde voor de Slotenaren en Nieuw Slotenaren een grote bevestiging van hoe ongeschikt deze locatie is als opvang voor deze overlastgevende mensen: “Maar dat gaan ze natuurlijk niet toegeven. We zijn benieuwd hoe de gemeente dit recht gaat praten…”
Tamar Frankfurther; 17 oktober 2026.
Veel nieuwbouwprojecten in het landelijke gebied doen de wenkbrauwen fronsen, maar gelukkig zijn er ook bouwplannen die de uitzondering op de regel vormen.
Dit geldt bijvoorbeeld voor de nieuwbouw in het hart van Oud Osdorp, waar de jongste dochter Worm samen met haar man Raymond Kuijper een nieuwe hoeve aan het bouwen is. De stand van zaken begin oktober 2026.

Inmiddels is de bouw zover gevorderd dat goed te zien is dat de nieuwe hoeve sterk lijkt op zijn voorganger. Foto: Hetty Kuijper-Worm.
Familie Worm woont al 131 jaar op deze grond
De nieuwbouw komt op de plek van boerderij ‘Nooit Gedacht’, die sinds 1895 werd bewoond door de familie Worm. De lange boerderij met de donkere steen en de oranje pannen was een beeldbepalend pand. De boerderij ging van vader Hendrik over op zoon Piet. Hij moest zijn broers uitkopen en verkocht een deel van de eigendommen aan de gemeente. Dit gold ook voor de hoeve zelf. Piet had op zijn beurt zijn zoons Henk en Gerrit als erfgenaam. Al die jaren hebben die generaties Worm met veel plezier op deze plek gewoond en gewerkt op hun melk- en veeteeltbedrijf.

Boerderij ‘Nooit Gedacht’ aan de Osdorperweg 571 in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Foto: Familiearchief Worm.
Achterstallig onderhoud door gemeente leidde tot sloop
Altijd al had de familie de langgekoesterde wens om de boerderij als woonplek terug in de familie te krijgen. De gemeente heeft als toenmalig eigenaar het pand slecht onderhouden. Daardoor verkeerde de hoeve in een zo slechte staat dat het onhaalbaar was om de oude hoeve te behouden en opnieuw voor bewoning geschikt te maken. Tot ieders verdriet – en in het bijzonder van de familie Worm – moest de oude boerderij in 2019 worden gesloopt.

Aan de kant van de Osdorperweg leek het alsof de oude boerderij nog te redden was, maar wie omliep zag een heel ander beeld. Omdat de gemeente als eigenaar de oude boerderij sterk verwaarloosd had, stond de ooit zo trotse hoeve jarenlang te verkrotten. Sloop was onvermijdelijk. Foto: Erik Swierstra, 22 april 2016.
Wie deze familie kent, weet dat – als zij zich vastbijten in een project (denk ook aan Over de Rand) – zij niet zomaar opgeven. Na tegenslag op tegenslag hebben zij het tij weten te keren. Het lukte Henks jongste dochter samen met haar man om de grond van de gemeente terug te kopen. Daarna volgde een lang en ingewikkeld traject om de felbegeerde omgevingsvergunning voor de nieuwbouw te bemachtigen.
Moderne hoeve met kenmerken van zijn voorganger
Inmiddels is de bouw van een nieuwe wederom lange boerderij op deze plek in volle gang. De lengte, de hoogte en de dakvorm van de oude boerderij zijn behouden. Ook de vroegere gevelindeling is in het ontwerp terug te zien.
Ook andere kenmerken zijn terug te vinden in de nieuwe hoeve. Vanaf de Osdorperweg blijft de poort zichtbaar naar de vroegere wagenschuur en de voordeur met het woongedeelte bevinden zich ook nu weer in het midden van het pand. En niet te vergeten: aan de rechterkant zullen smallere raampjes komen, die verwijzen naar de vroegere stalraampjes. Aan de rechterkant hebben de drie ingangen van de stal en het indertijd aangebouwde kalverenmelkhok plaats gemaakt voor de keuken. Half september ging de vlag in top omdat het hoogste punt was bereikt.
Er is voor gekozen om de boerderij iets verder van de Osdorperweg af te bouwen dan bij haar voorganger het geval was. Daardoor kan een klein voortuintje straks weer wat kleur geven en het dorpse karakter versterken.
Nakomelingen Worm keren terug op deze grond
Gerrit is inmiddels helaas overleden en Henk heeft de mooie leeftijd van 84 jaar bereikt. Niet alles gaat meer even soepel, maar elke dag kijkt hij met nieuwsgierigheid en trots hoe zijn geboorteplek steen-voor-steen weer wordt opgebouwd. Hetty, Raymond, dochter Qwen en zoon Bodi hopen in 2027 samen deze heerlijke plek als vierde generatie te mogen gaan bewonen.
De familie is heel blij dat het uiteindelijk toch gelukt is en laat met een knipoog weten: “Dát hadden we ‘Nooit Gedacht’!”
Tamar Frankfurther; 7 oktober 2026.
De werkzaamheden zullen – als het aan de gemeente ligt – zo snel mogelijk in het najaar van 2026 starten. Onder de gegeven omstandigheden streeft de gemeente ernaar om de laan zo passend mogelijk in te richten, in de stijl van het beschermde dorpsgezicht en aansluitend bij de overige openbare ruimte van het dorp Sloten.
De afdeling Vergunningen van stadsdeel Nieuw-West heeft eigener beweging toegestaan dat de ontwikkelaar bij zijn bouwproject de aflopende maaiveldhoogte níet hoefde te volgen. Daardoor werd de herinrichting van de smalle laan een meer dan ingewikkelde puzzel en liep dit traject forse vertraging op. De gemeente onderhandelt deze week met de aannemer over de financiën en de uitvoering. Het streven is om zo snel mogelijk te starten zodat de werkzaamheden voor aanvang van het nieuwe tuinseizoen van de V.A.T. gereed zijn.

Artist impression uit de oorspronkelijke bouwaanvraag van de nieuwbouw aan de Lies Bakhuyzenlaan. Op dat moment volgden de nieuwe huizen nog het toegezegde aflopende maaiveld vanaf de Sloterweg naar het achterland. De inrichting van de Lies Bakhuyzenlaan zou aanvankelijk dan ook geen problemen opleveren. Later is die bouwaanvraag blijkbaar aangepast en heeft de afdeling Vergunningen eigener beweging toestemming verleend aan de ontwikkelaar om het hogere maaiveld van de Sloterweg voor de nieuwbouw te mogen aanhouden. Met alle gevolgen van dien. Afbeelding: Braam-Minnesma, oktober 2022.
Creatief ontwerp lost hoogteverschil op
Het uiteindelijke ontwerp van de Lies Bakhuyzenlaan kan niet anders dan “bijzonder creatief maatwerk en het maximaal haalbare onder deze omstandigheden” worden genoemd. Ook input van de Werkgroep Sloten en van omwonenden werd in het ontwerptraject meegenomen.
Daarna hebben 13 personen een zienswijze ingediend. Deze hebben niet meer geleid tot verdere aanpassingen van het ontwerp, zo blijkt uit de Zienswijzenota van 25 september 2026. De ambtelijke reacties hierop laten zien hoe ingewikkeld dit ontwerp in elkaar zit. Over elk paaltje, de precieze ligging van de molgoot, het aanbrengen van een margestrook ter bescherming van de arbeiderswoningen en bijvoorbeeld over de keuze van bestratingsmateriaal is nagedacht. Niets is aan het toeval overgelaten.

Na veel gepuzzel hebben stedenbouwkundigen en verkeersexperts in overleg met de Werkgroep Sloten en andere Slotenaren een nieuw inrichtingsplan voor de smalle Lies Bakhuyzenlaan gemaakt. Deze artist impression geeft slechts een indruk van hoe de laan straks bij zal liggen. De bestrating met molgoten zal worden uitgevoerd met hetzelfde materiaal en in dezelfde stijl als elders op het dorp. Gemeente Amsterdam, juni 2026.
Over de afwatering, de laanbreedte en meer…
Daarnaast is ook een aantal vragen van meer algemene aard beantwoord. Dit zijn de beknopte antwoorden:
• De laan zal geheel worden aangelegd op het bestaande lagere maaiveld.
• De traptreden voor de nieuwbouw krijgen een hoogte van circa 18 cm. Dit wordt algemeen aanvaard als comfortabele traptreden. De nieuwbouw zal achterom toegankelijk blijven voor gebruikers van rolstoelen.
• De afwatering ligt straks richting de nieuwbouw en niet meer richting de arbeiderswoningen.
• De laan blijft – mede voor Tuinpark V.A.T. – geschikt voor grote vrachtwagens en vuilniswagens.
• De laanbreedte is volgens een simulatie breed genoeg om te kunnen parkeren op de haaks gelegen parkeervlakken en parkeerplaats achter de nieuwbouw en voldoet aan de eisen van de nood- en hulpdiensten.
• De tijdelijke noodbrug naar de postduivenvereniging zal worden verwijderd. Hier komen drie parkeerplaatsen terug. Het parkeerterrein bij de V.A.T. zelf zal op een later moment worden opgeknapt.
Omwonenden zullen een gemeentelijke bewonersbrief met praktische informatie – bijvoorbeeld over de bereikbaarheid van hun parkeerplaatsen – ontvangen.
Tamar Frankfurther; 6 oktober 2026.