Op 27 september 2026 werd opnieuw bevestigd hoe onveilig de smalle rechte polderweg in Oud Osdorp is. Hij wordt immers nog altijd door velen als snelle sluiproute gebruikt.

De gemeente voert ondertussen het ene onderzoek na het andere uit en neemt allerlei – tot nu toe – volgens bewoners “ondergeschikte maatregelen”, die nog altijd niet leiden tot een hogere verkeersveiligheid. En al zeker niet voor fietsers en voetgangers.

Het rijgedrag van de bestuurder van deze Tesla was zo gevaarlijk dat zijn voertuig op zondagavond 27 september om 21 uur aan de overkant van de Osdorperweg ter hoogte van nummer 858 in de berm en sloot belandde. Foto: Bewoner van Oud Osdorp.

Na busje in woonkamer nu Tesla in de sloot
Opnieuw is op de onveilige Osdorperweg een ongeval gebeurd, dat veel slechter had kunnen aflopen. Op zondag 27 september ging het weer mis. Een dronken Tesla-bestuurder reed rond 21 uur op hoge snelheid vanuit Halfweg richting Amsterdam. Ter hoogte van nummer 858 belandde deze aan de overkant van de weg in de berm en sloot. Daar reed op dat moment gelukkig niemand anders (op de fiets). Ook de bestuurder kwam er voor zover bekend zonder verwondingen van af. Het voertuig belandde total loss ‘netjes’ tussen de brug en de dam. Beide hebben schade.

Op 15 augustus reed even verderop een busje al de woonkamer van een woning op de Osdorperweg binnen. Ook hierbij vielen –wonder boven wonder – geen gewonden. Al sinds 1963 voeren de Oud Osdorpers actie en vragen zij de gemeente om harde maatregelen om de dijkweg eindelijk veilig te maken. Na dit laatste ongeluk vragen zij zich opnieuw bezorgd af hoeveel ongevallen er nog nodig zijn voordat de gemeente in actie zal komen om de smalle recht ogende polderweg eindelijk veilig te maken. Of dat de gemeente wacht op ernstig gewonden of erger…

Waar zijn de borden van het vrachtwagenverbod gebleven?
Het vrachtwagenverbod op de veendijk Osdorperweg in Oud Osdorp is geen overbodige luxe. Hierdoor wordt de slappe dijk zo min mogelijk belast en dit voorkomt dat er nog vaker duur groot onderhoud moet worden uitgevoerd. En omdat veel vrachtwagenchauffeurs alleen dóór Oud Osdorp sluipen, zijn zij ter plaatse niet bekend en veroorzaken zij gevaarlijke verkeerssituaties op de smalle weg. Met als gevolg dat fietsers regelmatig de berm in worden gereden.

Sinds 1963 tot recent stonden deze borden op de Osdorperweg, zodat te zware voertuigen vanaf de Ookmeerweg en vanuit Halfweg wisten: ik mag hier niet doorrijden. Bedrijven in Oud Osdorp zijn in het bezit van ontheffingen voor hun vrachtwagens. Foto: Theo Durenkamp, 20 juni 2022.

Tot ieders verbazing zijn de verkeersborden – die aangeven dat zware en brede vrachtwagens zonder ontheffing hier niet mogen rijden – opeens verdwenen. Niemand die het begrijpt. Een Oud Osdorper: “Kan dat zomaar? Dit vrachtwagenverbod geldt hier al sinds 1963 en maakt het fietsen en lopen op de gevaarlijke smalle Osdorperweg tenminste iets veiliger.”

De Dorpsraad is ook geschrokken dat de borden in het niets zijn verdwenen en beraadt zich op stappen richting de gemeente. Wordt dus zeker vervolgd…

Tamar Frankfurther; 6 oktober 2026.

Diverse gemeenteraadsleden hebben aangegeven met wethouder Pels te willen spreken over de geplande opvang op Sloten van 40 uitbehandelde verslaafden met psychiatrische problemen.

Daarom staat dit onderwerp op woensdag 21 oktober 2026 op de agenda van de raadscommissie Huisvesting. Ook stadsdeelcommissielid Danillo Janssen (D66) en enkele insprekers zullen het woord voeren. U kunt daarbij zijn én u kunt van tevoren uw standpunt delen met de politici.

Bijna alle Slotenaren, Nieuw Slotenaren en anderen die regelmatig op of door Sloten komen, maken zich grote zorgen over de komst van een beschermd wonen-opvang voor 40 mensen met zeer zware verslavings- en psychiatrische problematiek op Sloten. Op 21 september gaven zij luid en duidelijk aan dat de gemeente rekening dient te houden met hún veiligheid. De cliënten mogen dag en nacht vrijelijk hun opvang verlaten en zijn ernstig verslaafd aan harddrugs, maar moeten zelf aan (geld voor) hun drugs zien te komen. Bovendien beschikt deze locatie niet over een geschikte ruimte waar de zorginstelling overdag en in de avond activiteiten kan organiseren voor 40 personen. Foto: Wim van Slooten.

Stuur een mail en kom ook
Niet iedereen zal op deze werkdag vanaf 9 uur totdat het onderwerp aan bod komt aanwezig kunnen zijn in de Stopera. Gelukkig is het ook mogelijk om voorafgaand aan deze vergadering een mail te sturen en uw standpunt kenbaar  te maken. U stuurt via deze link aan alle raadsleden – die zitting hebben in deze commissie – tegelijk een mail. Uiteraard bent u ook welkom om op 21 oktober op de publieke tribune plaats te nemen en de discussie ter plaatse of vanuit huis via deze link live of op een later moment te volgen.

Ter inspiratie: pleidooien van experts, moeders
De overgrote meerderheid van de Slotenaren en Nieuw Slotenaren en andere bezoekers van Sloten en Nieuw Sloten vinden het ronduit een slecht plan om déze doelgroep op déze locatie te huisvesten. Inmiddels hebben al 14 personen – betrokken bij de Werkgroep Ditlaar 3 – vanuit verschillende achtergronden en invalshoeken ingesproken bij de stadsdeelcommissie. En bij een eerdere vergadering van de raadcommissie Huisvesting waar Asiel & Opvang onder valt. Zij benadrukten niet tegen de opvang van een ándere doelgroep op deze locatie te zijn. Maar wél tegen de komst van déze personen in de zogenaamde ‘beschermd wonen-opvang’. Als deze 40 verslaafden inderdaad op Sloten komen wonen, voelen zíj zich niet langer beschermd…

Maximaal 10 personen in prikkelarme omgeving
Onder hen zijn diverse experts en ervaringsdeskundigen. Zij benadrukken dat de professionals uit het werkveld over ‘kleinschalige opvang’ spreken bij een opvang van maximaal 6 á 10 cliënten en dus niet van 40. En dat deze doelgroep gebaat is bij een prikkelarme woonomgeving. En dus niet thuishoort in woonwijken, en ook niet op de Ditlaar.

Mocht u inspiratie nodig hebben voor uw mail aan de gemeenteraad: via deze link treft u de stuk-voor-stuk zeer gedegen en vanuit verschillende standpunten ingestoken pleidooien tegen de komst van deze opvang, die tot nu toe zijn uitgesproken.

24/7 overal toezicht is onhaalbaar sprookje
Wethouder Pels en stadsdeelvoorzitter Terwel blijven ondertussen onvermoeibaar uitdragen dat zij de zorgen van de omwonenden begrijpen. Maar dat zorgorganisatie PerMens en de gemeente er écht voor zullen zorgen dat er opgetreden zal worden bij ernstige overlast. Dat de verslaafden – die 24/7 de opvang vrijelijk mogen verlaten om bijvoorbeeld (geld voor) drugs te verkrijgen – zich aan regels moeten houden. Dat zij te horen zullen krijgen waar zij wel en niet mogen komen en dat de gemeente hier zo nodig op zal handhaven. Met eigen personeel of desnoods met externe inhuurkrachten.

De molen – en daarmee het dorp Sloten – is sinds 11 september 2026 een bezienswaardigheid rijker.

Vier hekjes uit de monumentale schouwburg aan het Amsterdamse Leidseplein zijn aan een nieuw leven begonnen en bieden voortaan houvast aan bezoekers, die de molen willen betreden en verlaten.

Het rode lint is nét doorgeknipt. De directeur van de Stadsschouwburg Clayde Menso en Jean Brugman (rechts) verrichtten op 11 september de officiële ingebruikname van de smeedijzeren hekjes, die de Molen van Sloten – voor zover dat mogelijk was – nóg mooier maken. En die voortaan aan bezoekers zekerheid bieden om de molen aan de voor- en achterkant veilig te betreden en te verlaten.

Hekjes deden vijftig jaar dienst in de schouwburg
Dat deze hekjes – die door de molenvrijwilligers prachtig zijn opgeknapt – nu bij de voor- en achteringang van de molen staan, is te danken aan molenvrijwilliger Jean Brugman.

Daar zit een bijzonder verhaal over zijn vader aan vast. De rijksmonumentale schouwburg uit 1894 is in de loop der jaren een aantal keren verbouwd. Zo ook eind jaren vijftig. De kamers van toenmalig directeur Evert Smit en zijn secretaresse lagen net wat hoger en konden alleen via trapjes worden bereikt. Smit merkte dat sommige bezoekers op de trapjes best wat steun konden gebruiken en vroeg aan de Technische Dienst – en dus aan Josephus A. Brugman, de vader van Jean – om hiervoor een paar in het pand passende mooie hekjes te maken. De kundige Brugman was van alle markten thuis en maakte met de hand vier smeedijzeren hekjes.

Belofte nagekomen
Via een andere vrijwilliger bij de molen – die nog met zijn vader in de Stadsschouwburg had gewerkt – kreeg Jean een keer een privérondleiding door het monumentale pand. En uiteraard mocht hij ook de vier hekjes ‘van zijn vader’ komen bewonderen. Onderweg liep hij toenmalig directeur Melle Daamen tegen het lijf. Toen Jean hem had verteld dat zijn vader de hekjes waar hij dagelijks langsliep had gemaakt, deed Daamen een belofte: als de hekjes ooit zouden worden verwijderd, zou Jean ze krijgen. Tijdens de grote renovatie in 2009 werd het hoogteverschil tussen de directiekamers en de rest van de verdieping opgeheven, verdwenen de trapjes en werden de hekjes dus overbodig. De directeur was zijn afspraak met Jean niet vergeten en de hekjes gingen naar Huize Brugman. Ter gelegenheid van de renovatie van de Molen van Sloten heeft Jean de hekjes geschonken aan de molen.

De huidige directeur van de Stadsschouwburg Clayde Menso vond dit zo’n bijzonder verhaal dat hij met plezier naar Sloten is gekomen om ze officieel in gebruik te nemen, zo bleek uit zijn mooie toespraak. Een goudkleurig bordje bij de entree zal de herinnering aan deze dag en dit bijzondere verhaal levend houden.

Op de dag af 35 jaar na opening door Juliana
Dit officiële momentje verhoogde de feestvreugde tijdens de jaarlijkse vrijwilligersbijeenkomst in de molen. Het evenement was dit jaar toch al extra bijzonder omdat de feestelijkheden tot op de dag samenvielen met de officiële verjaardag van de Molen van Sloten. Op 11 september 1991 kwam toenmalig prinses Juliana de molen in gebruik nemen door de vang te lossen.

Rond die tijd werden Jean Brugman en molenaar Rein Arler vrijwilliger bij de molen. Als dank voor hun trouwe inzet gedurende 35 jaar werden beiden in de bloemetjes gezet en ontvingen zij een certificaat dat zij voortaan de titel ‘erevrijwilliger van de Molen van Sloten’ dragen.

Tamar Frankfurther; 23 september 2026.

De bouwplannen van de school zijn eind september 2026 nog niet helemaal rond en het is ook nog niet bekend hoe de uitvoering precies georganiseerd zal worden, maar de plannen beginnen wel vorm te krijgen.

Vooruitlopend op de publicatie van de definitieve bouwaanvraag deelt directeur Sandra Kooks alvast informatie over dit aanstaande grootschalige project, middenin het dorp Sloten.

De huidige entree van SBO De Driesprong met aan de rechterzijde de verlaagde witte houten bovenverdieping uit 1991, die zal worden verwijderd en vervangen. Voormalig schoolhoofd van de Sint-Jozefschool Theo Durenkamp was ook toen al lid van de Werkgroep Publiciteit en schreef hierover in dat jaar een artikel in het Witte Weekblad waarin hij ook beknopt terugblikt op de historie van de katholieke school. Begin 1992 vierde SBO De Driesprong in het ook toen vernieuwbouwde pand zijn openingsfeest.

Driesprong houdt evenveel leerlingen
Kooks hecht eraan om eerst een misverstand weg te nemen: “Het is niet zo dat De Driesprong na de verbouwing meer leerlingen zal krijgen. Er gaan nu ongeveer honderd kinderen naar De Driesprong en dat aantal blijft gelijk na de vernieuwbouw. We hebben voor de bestaande school extra ruimte nodig en het verouderde pand moet worden gerenoveerd. Dit project liep al voordat bekend werd dat het kerkbestuur het naastgelegen Parochiehuis in de verkoop zette. Die extra ruimte had de school ook goed kunnen gebruiken, maar helaas is het niet gelukt om dit pand aan te schaffen.”

Verduurzaming en extra ruimte
Er zijn twee redenen waarom de Slotense school voor speciaal onderwijs toe is aan de ‘vernieuwbouw’. Het bestaande pand moet hoognodig worden verduurzaamd en er is meer ruimte nodig voor leerlingen en docenten.
Indertijd konden er tijdens een speciaal schoolproject onder goede voorwaarden zonnepanelen worden aangeschaft en geplaatst. Nu zal het oude schoolgebouw worden geïsoleerd en verduurzaamd waardoor het toekomstbestendig wordt.

Ook zal in het hele pand een systeem van klimaatbeheersing worden aangebracht waardoor het niet meer steenkoud of juist bloedheet in de lokalen zal worden. De ramen in de lokalen zullen na de verbouwing nog wel geopend kunnen worden.

Na de verbouwing zal de school over extra vierkante meters beschikken. Deze nieuwe ruimte zal worden gebruikt voor een kookstudio, een lokaal voor beeldende vorming en een aparte koffiekamer voor de medewerkers van de school. De docenten en het ondersteunend personeel beschikken in het huidige pand niet over een eigen ruimte waar zij zich kunnen terugtrekken.
Om in de toekomst ook een inclusieve en toegankelijke leeromgeving te kunnen bieden voor leerlingen (en ouders en personeel) met een fysieke beperking, zal aan de achterzijde van het pand een inpandige lift worden gebouwd.

Verbouwingen op hoofdlijnen
Slotenaren die vroeger op de Sint-Jozefschool hebben gezeten of al langere tijd op het dorp wonen, zullen zich herinneren dat het schoolgebouw aan de rechterzijde van de entree vroeger net zo hoog was als nu nog aan de linkerzijde het geval is. Het schoolbestuur kiest ervoor om de lagere witte opbouw uit 1991 te vervangen door een doorlopende hogere verdieping, die wordt opgetrokken uit rode bakstenen. Op het dak komen – net als elders op het schoolgebouw – dakpannen te liggen. Hier ligt ook de reden waarom deze verbouwing binnen het beschermde dorpsgezicht is toegestaan. Feitelijk wordt het vroegere schoolgebouw dus (ongeveer) weer in ere hersteld en “blijft”, zoals de architect dat omschrijft “het karakteristieke aangezicht behouden”. Ook de witte opbouw van het pand aan de kant van de begraafplaats zal op deze manier worden verhoogd. Deze bouwplannen zijn in een vergevorderd stadium, maar nog niet definitief.

De entree van de Sint-Jozefschool, die werd gebouwd in 1913-1914, met aan weerszijden van de hoofdingang de oorspronkelijke hoge bebouwing. De nieuwbouw zal hierop lijken. Met links het lagere dak van het ‘conferentiezaaltje’ bij het Parochiehuis. Hiervan is op dit moment nog niet bekend welke partij met welk doel dit heeft aangeschaft. Foto: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam, april 1969.

Praktische zaken rond verbouwing
Op dit moment staat ook nog niet vast of de aan- en afvoer van de bouwmaterialen via een tijdelijke brug vanaf de Ditlaar, over het weiland waar de pony’s wonen en de speelplaats kunnen worden vervoerd. Bij de vorige verbouwing bleek deze aanvoerroute van bouwmaterialen goed te werken en de smalle Sloterweg in de dorpskern te ontlasten.

Wat wel al bekend is, is dat de leerlingen tijdens de vernieuwbouw les zullen krijgen in het leegstaande gebouw in de Staalmanbuurt in Slotervaart waarin tot voor kort de Einsteinschool was gevestigd. Als alles volgens planning verloopt, zullen de leerlingen van De Driesprong met ingang van maart 2027 op die locatie ongeveer anderhalf jaar les krijgen.

Tamar Frankfurther; 23 september 2026.

Tijdens de commissievergadering Huisvesting van de gemeenteraad op woensdag 16 september 2026 liet wethouder Zita Pels (PRO) er geen misverstand over bestaan. Zij is van mening dat het Ditlaarpand geschikt is om 40 uitbehandelde aan harddrugs verslaafden met ernstige psychiatrische problemen op te vangen.

De wethouder liet weten dat de gemeente Amsterdam altijd gebruik maakt van de overvaltechniek om ergens in de stad een opvang te openen, omdat hier altijd verzet tegen bestaat.

Slotenaren van alle leeftijden voor het pand aan de Ditlaar voor een demonstratie. Met veel actieborden en begeleid door een luid protestlied trok de stoet via de Sloterweg naar het verenigingsgebouw van hockeyclub Xenios op Sportpark Sloten. Daar begon om 19.30 uur de gemeentelijke informatiebijeenkomst. Een Slotenaar filmde het protest en stadsomroep AT5 en het Regiojournaal van de NPO zonden hierover een item uit. Als reactie daarop heeft de Werkgroep Ditlaar 3 de redactie van AT5 op 24 september laten weten dat deze verslaglegging “niet volledig” was. Zie diverse linken onderaan dit artikel.

Wethouder: “Wij vinden de Ditlaar wel geschikt voor deze doelgroep”
Ook na kritische vragen van diverse gemeenteraadsleden bleef Pels hangen in de groef dat het voormalige hotelpand geschikt is voor de opvang van deze doelgroep. Zij rechtvaardigt dit “omdat er nu eenmaal sprake is van een noodsituatie en deze mensen toch ergens moeten worden ondergebracht”. En zij beloofde dat de gemeente straks de klachten over overlast serieus zal nemen en de nodige maatregelen zal treffen.

Zij ging daarmee volledig voorbij aan de bijdragen van beide insprekers, die namens de Slotenaren en Nieuw Slotenaren het woord hadden gevoerd. Voorzitter van de Werkgroep Ditlaar 3 Monique van ’t Hek vatte in drie minuten goed samen waarom de opvang van deze groep op deze locatie ongewenst is. Tegelijkertijd gaf zij aan dat de 40 Oekraïners – die nu in het Westelijk Havengebied ‘in the middle of nowhere’ worden ondergebracht – goed zouden kunnen wisselen met deze groep, die juist behoefte heeft aan een prikkelarme omgeving. “Terwijl de Oekraïners juist goed zouden kunnen integreren in onze woonomgeving.”

Ook Slotenaar en ervaren bestuurder in de sector Zorg en Welzijn Rob Hartings liet weten open te staan voor andere bewoners van het voormalige hotelpand. Hij legde uit dat ervaring uitwijst dat deze zware doelgroep zelf gebaat is bij een prikkelarme omgeving met goede vaste begeleiders en niet terecht zou moeten komen in woonwijken. En dat onder ‘kleinschalig beschermd wonen’ wordt verstaan een opvang van 6 tot maximaal 10 personen en dus niet 40.

Besluit is genomen en inhoudelijk nul op rekest
Kortom, er werd opnieuw niet inhoudelijk ingegaan op de boodschap van de insprekers. En ook niet op de vele vragen die tijdens de informatiebijeenkomst bij Xenios op 21 september werden gesteld. Zoals:
• Als de gemeente effectief zou kunnen optreden tegen overlast en onveiligheid, waarom gebeurt dit dan niet nu al op andere overlast gevende locaties?
• Waar gaan deze cliënten overdag en in de avond verblijven, wetende dat het Ditlaarpand geen geschikte activiteitenruimte heeft en ook geen keuken om desgewenst samen te koken en te eten?
• Hoe komen de zwaar verslaafde cliënten straks aan hun drugs? Ze mogen in het pand harddrugs gebruiken, maar moeten die dan wel zelf eerst ergens aanschaffen. Bij wie en waar denkt u dat ze daarvoor terecht kunnen? En waar halen ze het geld vandaan om deze drugs te betalen?
• Hoe kan de gemeente het verantwoord vinden om deze opvang op deze plek te openen en met droge ogen te beloven dat dat veilig is voor iedereen en in het bijzonder voor de vele kinderen, die rond de opvang wonen, sporten en naar school gaan?

Tijdens die bijeenkomst was de kantine van Xenios te klein om alle ongeveer 250 Slotenaren en Nieuw Slotenaren te verwelkomen. Via een onlineverbinding konden degenen voor wie binnen geen ruimte meer was alles buiten volgen. 
Tot ieders teleurstelling bleek wethouder Pels geenszins van plan haar besluit in te trekken en met de bewoners in overleg te gaan welke doelgroep wél goed zou passen bij Sloten, Nieuw Sloten én – niet onbelangrijk – bij de voorzieningen die dit pand biedt. Shirley Brandeis van de Westerpost had diezelfde avond haar verslag al gereed. U kunt de hele bijeenkomst van ruim anderhalf uur terugkijken via deze link.
Als zal blijken dat een meerderheid van de gemeenteraad dit standpunt van de wethouder steunt, zal het helaas nodig zijn om deze zaak voor te leggen aan de rechter. En om een onafhankelijke contra-expertise te laten maken. Daaraan zijn hoge kosten verbonden. Om straks snel te kunnen handelen is de Werkgroep Ditlaar 3 daarom al op zoek naar donaties. Zie diverse linken onderaan dit artikel.

De Driesprong: “Garanties voor veiligheid kinderen”
Begin juli – vlak voor de zomervakantie – is de school gelijktijdig met de Slotenaren met dezelfde bewonersbrief door de gemeente geïnformeerd over het besluit deze doelgroep hier te huisvesten. Vanwege de vakantie was het voor de school te kort dag om hier nog op te reageren. Na de schoolvakantie hebben de directie en het schoolbestuur van de basisschool voor speciaal onderwijs op Sloten De Driesprong contact opgenomen met verschillende partijen om betrokken te zijn bij dit proces. Zij erkennen het maatschappelijke belang van goede zorg voor deze doelgroep, maar delen in een brief hun zorgen en zeggen onder andere: “Onze inzet is helder: wij accepteren geen enkele concessie op het gebied van de veiligheid en rust rondom onze school.” De ouders zien de opvang van deze allerzwaarste doelgroep vlak bij de school van hun toch al kwetsbare kinderen niet zitten en ondertekenden op de eerste schooldag meteen massaal een petitie.

Tamar Frankfurther; 23 september 2026.

* Film van de demonstratie voorafgaand aan de informatiebijeenkomst op 21 september 2026.

* AT5-item uitgezonden op 21 september 2026.

* Reactie van de Werkgroep Ditlaar 3 aan de redactie van AT5 dat “verslaggeving niet-volledig was”.

* Artikel over informatiebijeenkomst op 21 september 2026 door Shirley Brandeis, Westerpost/Rodi Media.

* Terugkijken naar informatiebijeenkomst van 21 september 2026.

* Doneerlink voor contra-expertise en voeren van rechtszaken.

De Werkgroep Historie Sloten-Oud Osdorp heeft Nel Harkema (71) – voor velen beter bekend als Nel(leke) Ruiz – geïnterviewd.

Nel werd op 28 mei 1955 geboren op de Noorderakerweg 47. In hetzelfde huis waarin zij – na enkele omzwervingen – ook nu weer woont en waar in augustus 2026 de filmopnamen plaatsvonden.

Nel Harkema in haar woning aan de Noorderakerweg. Foto: Simon ten Kate.

Middelveldsche Akerpolder werd De Aker
In haar film vertelt zij over hoe het was om op te groeien in de landelijke Middelveldsche Akerpolder. De Noorder- en de Zuiderakerweg zijn dankzij acties van de Dorpsraad en Werkgroep Akerwegen (deels) behouden, maar het achterland is door de gemeente opgekocht en volgebouwd. Nel heeft rond haar ouderlijk huis dan ook veel zien veranderen: waar vroeger landbouwgrond was, waar koeien graasden en waar kassen stonden, staan nu de huizen van nieuwbouwwijk De Aker.

Opgroeien in het landelijke gebied
Nel vertelt over haar heerlijke en vrije jeugd in het gebied: spelen in een hooiberg, slootjespringen en vooral veel buitenspelen. En als het buitenzwembad het Akerbad open was, ging zij daar met haar vriendinnen naartoe. Het Akerbad lag op de hoek van de dijk langs de Ringvaart en de toenmalige Akersluisweg (tegenwoordig: P. Hans Frankfurthersingel).

Geen winkels in de buurt
Nel ging op de fiets over de Osdorperweg eerst naar de Sint-Jozefschool op Sloten en later naar een school dichterbij in Osdorp. Het gezin was katholiek en bezocht de Sint-Pancratiuskerk op Sloten. Het leven op de Noorderakerweg was gemoedelijk en iedereen kende en hielp elkaar.

Er waren geen winkels in de buurt. Daarom kwamen de melkboer, kruidenier en bakker vanuit Oud Osdorp hun waren aan huis slijten. Aanvankelijk kwamen zij met paard en wagen en later ook met een volkswagenbusje of een truck met laadbak. Vlees haalde het gezin bij Slagerij Kool op Sloten. Toen De Gruyter een supermarkt op de Tussenmeer in Osdorp  had geopend, ging het gezin steeds vaker daar zijn boodschappen halen.

Piet ontmoet in Buurthuis De Aker
Het meest westelijke deel van De Aker werd als eerste gebouwd. In het toen nog nieuwe Buurthuis De Aker heeft Nel in haar tienerjaren haar latere echtgenoot Piet ontmoet. In het van oorsprong landelijke leven sloop steeds meer verstedelijking, maar het echtpaar deed zijn best het goede te behouden.

Kijk verder…

Tamar Frankfurther; 8 september 2026.

Op woensdag 2 september 2026 heeft de gemeenteraad uiteindelijk dan toch de partiële herziening van het bestemmingsplan Lutkemeerpolder aangenomen.

De bespreking in de gemeenteraad liep – zoals de aanwezige buurtbewoners en vrijwilligers van Voedselpark op de publieke tribune al vreesden – uit op een “grote teleurstellende vertoning. Vanuit de oppositie waren het met name Angelo van Delsen (SP) en in zijn kielzog de PvdD die kritische vragen aan de wethouder hebben gesteld. Bijvoorbeeld waarom PRO niet op zoek is gegaan naar financiering om – met de talrijke argumenten die daar voor spreken – verdere bebouwing van de Lutkemeerpolder te voorkomen.”

Als gevolg van het raadsbesluit op 2 september zal vermoedelijk volgende maand al gestart worden met de voorbereidingen van de bouw van een enorme bedrijfshal pal achter de biologische boerderij De Boterbloem. Deze zal verrijzen op de meest zichtbare en meest storende plek in de polder. Op vruchtbare zeeklei die al meer dan vijftig jaar biologisch is beheerd.
In deze hal komt een bedrijf dat de was doet voor Schiphol en een aantal hotels. Iris Poels van Voedselpark Amsterdam betreurt het dat “bij de bouw van dit bedrijf op de poldergrond veel stikstof zal vrijkomen. Die stikstof ligt door het biologische beheer juist veilig in de grond opgeslagen.” En daarbovenop noemt zij het “op zijn minst cynisch dat hier een bedrijf komt dat de vervuilende reisbranche ondersteunt”.

Op naar de Raad van State op 13 november
De strijd is volgens Iris Poels echter nog niet gestreden. Aangezien de gemeenteraad dit besluit heeft genomen zonder een fundamentele inhoudelijke behandeling, kán de Raad van State er nog een stokje voor steken. De vrijwilligers van Voedselpark Amsterdam hebben hun best gedaan om de stemming over dit raadsbesluit op 2 september uit te stellen tot het moment waarop de Raad van State uitspraak heeft gedaan over de door de gemeente gevolgde procedure. Deze zaak zal op 13 november door de Raad van State worden behandeld en de uitspraak kan daarna enige maanden op zich laten wachten.

“Stichting Behoud Lutkemeer is wél belanghebbend”
In augustus 2021 heeft Stichting Behoud Lutkemeer het verzoek ingediend bij de gemeente om het bestemmingplan Lutkemeer op basis van alle kennis en inzichten van nu weer terug te bestemmen naar agrarisch. Dit verzoek had moeten leiden tot een inhoudelijk debat over alle argumenten en tot een gedegen raadsbesluit. Zover is het nooit gekomen. De gemeenteraad heeft nooit een besluit kunnen nemen, omdat dit verzoek met een briefje van een ambtenaar is afgedaan. Het verzoek zou ‘niet-ontvankelijk’ zijn, omdat de Stichting Behoud Lutkemeer geen belanghebbende zou zijn.

Als gelijk van rechter: recht op inhoudelijk debat 
Tegen deze beslissing is echter beroep ingesteld bij de Raad van State. Poels: “Als de hoogste rechter ons gelijk geeft, kan er zomaar een heel andere situatie ontstaan. En dán zal de wethouder eindelijk inhoudelijk móeten reageren op de mening van al die experts, die al jaren aangeven: “Houd de rest van de Lutkemeerpolder groen”. Bijvoorbeeld omdat de infrastructuur nog meer bedrijvigheid niet kan verwerken en omdat wateropslag in het veranderde klimaat noodzakelijk is.”

Tamar Frankfurther; 8 september 2026.

Een grote groep omwonenden en ondernemers verzet zich tegen de huisvesting van 40 uitbehandelde ernstig verslaafden met complexe psychiatrische problemen op Sloten. Onbedoeld heeft stadsdeelvoorzitter van Nieuw-West Lotte Terwel – door drie locaties te noemen waar de opvang goed verloopt – hun gelijk bevestigd.

De leden van de stadsdeelcommissie (SDC) voelden zich tijdens hun vergadering van 25 augustus 2026 overvallen toen bleek dat deze drie locaties alle buiten Nieuw-West liggen. Niemand kende ze. Pas na afloop van de vergadering kon ook de redactie van de Nieuwsbrief Sloten-Oud Osdorp dus pas nagaan om wat voor succesvolle opvanglocaties het precies gaat: welke doelgroepen er wonen. in panden met welke kenmerken en in wat voor omgevingen die opvanglocaties staan. In de bewonersbrief van 3 september – waarin niet langer sprake is van 39 bewoners – worden drie bijeenkomsten hierover aangekondigd.

“Wie beschermt onze RK kerk en begraafplaats tegen hun nieuwe buren?” Ook de begraafplaats achter de Sint Pancratiuskerk – die overdag vrij toegankelijk is en jaarlijks ongeveer 3.500 bezoekers telt – ligt op steenworpafstand van de Ditlaar. De vrees bestaat dat cliënten ook hier gaan rondhangen en (hard)drugs gebruiken. 
Dat dit zal gebeuren, is aannemelijk. In het Ditlaarpand zelf ontbreekt immers een aangename activiteitenruimte. En het is voor de hand liggend dat ook verslaafden het niet prettig vinden om 24/7 in hun kleine kamertjes te verblijven. De kans is dus groot dat dat men overdag, ’s avonds en ’s nachts zal ronddwalen door Sloten en Nieuw Sloten. Wat moet je anders?

Samen nagaan: welke opvang kan hier wél?
Wie de kenmerken en randvoorwaarden van de drie genoemde locaties vergelijkt met de plannen voor Sloten, ziet meteen dat wethouder Zita Pels vermoedelijk een overhaast besluit heeft genomen om déze doelgroep in dít pand en in déze omgeving te willen opvangen. Het is de vraag of zij zich ervan bewust is dat de succesfactoren en randvoorwaarden van de genoemde andere locaties ontbreken op Sloten.

Het noemen van de voorbeeldlocaties biedt helderheid. Nu wordt zichtbaar en meetbaar welke kenmerken kunnen leiden tot een succesvolle opvang, die tot minimale overlast voor de omwonenden leidt. Daarnaast is het positief dat een ruime meerderheid van de stadsdeelcommissie de wethouder – via het Dagelijks Bestuur – op 25 augustus heeft geadviseerd om haar besluit in te trekken. 11 van de 17 SDC-leden van de partijen VVD, CDA, CU, BIJ1, SP, DENK en GBW! steunden het mede door hun ingediende advies ongevraagde advies van D66 volledig. Alleen PRO deed dat niet.

Als de wethouder haar besluit inderdaad zou intrekken, dan hopen de bewoners dat de wethouder – die tot nu toe vooral de kersverse stadsdeelvoorzitter de kooltjes uit het vuur laat halen – in gesprek wil gaan met de Werkgroep Ditlaar 3, de Dorpsraad en later ook met de Slotenaren en Nieuw Slotenaren. Om samen – binnen de randvoorwaarden die híer aanwezig zijn – na te gaan welke doelgroep wél geschikt is om in het Ditlaarpand te worden opgevangen. Dat zou aan beide kanten veel gedoe en juridische kosten schelen.

Drie onbekende succesvolle opvanglocaties
Tijdens het overleg op 25 augustus herhaalde de stadsdeelvoorzitter haar uitspraken van de week ervoor. Zij was onveranderd – de wethouder van haar partij volgend – van mening dat Sloten een sterke buurt is waar geen andere problematiek speelt en waar de komst van deze moeilijke doelgroep dus een verantwoorde keuze is. Over de toetsing – aan welke randvoorwaarden het pand en de omgeving moeten voldoen – zweeg zij. Echter, door de drie succesvolle voorbeeldlocaties te presenteren, benoemde zij wél  indirect welke eigenschappen nodig zijn voor een succesvolle opvang van welke groep cliënten. Aangezien (sommige) randvoorwaarden op Sloten ontbreken, ondergraaft Terwel haar standpunt dat Sloten en Nieuw Sloten niet hoeven te vrezen voor de komst van deze opvanglocatie aan de Ditlaar.

Ongetwijfeld zullen ook SDC-leden inmiddels de drie voorbeeldlocaties nader bekeken hebben en hierover tijdens hun vergadering van 8 september vragen stellen aan dagelijks bestuurder Terwel. Vooruitlopend daarop heeft de redactie deze locaties zelf bestudeerd en deelt hierna haar bevindingen.

De drie voorbeeldlocaties in beeld
Terwel noemde deze drie opvanglocaties:
• Singelblok in Noord waar cliënten met psychiatrische problemen en een (licht) verstandelijke beperking wonen. Hier geldt uitdrukkelijk het verbod om harddrugs te gebruiken. Er is een grote gezamenlijke keuken, een woonkamer, activiteitenruimte en een tuin.
• Robert Koch Wonen in de Watergraafsmeer waar een vergelijkbare groep woont als men op de Ditlaar wil plaatsen, maar met twee belangrijke verschillen: de opvang is gericht op herstel en dus niet permanent van aard. En net als op de andere twee locaties zijn ook hier allerlei inpandige voorzieningen aanwezig en staat de opvang in een overzichtelijke omgeving zonder verleidingen, die wel op Sloten aanwezig zijn.
• Passeerderstraat in het Centrum waar 25 cliënten met die alleen kampen met langdurige psychiatrische problematiek (tijdelijk) worden opgevangen. Er is een inloopruimte voor activiteiten en waar men gezamenlijk kan eten.

De redactie concludeert dat de elders aanwezige essentiële succesfactoren en randvoorwaarden voor het succesvol opvangen van de nog zwaardere doelgroep ontbreken op Sloten. Hieronder worden de randvoorwaarden voor het opvangpand, de specifieke locatie nader belicht en vergeleken met de (maatschappelijke) omgeving op Sloten

De voorbeelden: pand zelf en omgeving compleet anders
Allereerst over de panden en de buurten die stadsdeelvoorzitter Terwel noemt:
• De genoemde locaties beschikken alle over aangename binnenruimtes, die kunnen worden gebruikt voor dag- en avondbesteding van de cliënten. Het Ditlaarpand beschikt alleen over kleine wooneenheden, maar beschikt niet – zoals de voorbeeldlocaties – over aangename verblijfsruimtes met ramen, uitzicht en daglicht. En heeft ook geen mooie grote keuken vol glimmende pannen, die het mogelijk maken om samen te koken en te eten. Ja, het Ditlaarpand heeft wel in de kelder daarin met op zijn best enkele kleine naargeestige smalle donkere kamers. Wie daar is geweest spreekt liever over “bedompte hokken. Vrijwel zonder daglicht. Met alleen kleine hoge raampjes – waardoor je nog nét een stukje van de hemel kunt zien – hoog tegen het plafond. Dus zonder ramen met uitzicht of waar de zon door naar binnen kan schijnen.” Kortom, iedereen snapt dat dit geen lichte fijne plekken waar je aan mensen – die toch al met ernstige problemen kampen – een activiteitenprogramma of een gezellige eetomgeving kunt aanbieden. Deze maaltijd zou op Sloten ook elders moeten worden bereid. Een keuken om voor een groep te koken ontbreekt hier immers.

Dat aangename binnenruimten ontbreken, zal de gemeente zich vermoedelijk ook realiseren. Daarom werd eerder gedeeld dat de gemeente erop rekent dat deze cliënten buiten vermaakt zullen worden: door wie dan en hoe vaak en hoe lang? Het naastgelegen Tuinpark Eigen Hof genoemd wordt als mogelijke locatie waar activiteiten zouden kunnen worden georganiseerd. Om heggen te snoeien enz. Maar dit plan valt – om het aardig te zeggen – niet in goede aarde bij de tuinders. Die vrezen voor drugsgebruik en dealen in hun mooie tuinen en inbraken in hun huisjes. Bovendien is het park alleen de helft van het jaar geopend en buiten het tuinseizoen – van oktober tot april – gesloten. Het gevolg: cliënten voelen zich opgesloten in het Ditlaarpand en gaan buiten hun vertier zoeken, rondhangen op het dorp Sloten en lopen naar Nieuw Sloten, naar de beide supermarkten en de slijterij en hun klanten bij wie je kunt bedelen.

• De drie voorbeeldlocaties liggen in overzichtelijke wijken, deels in (hoge) flats. En niet op een centrale plek – de centrale toegang tot het dorp Sloten – waar veel (jonge) mensen langsfietsen en -wandelen op weg naar (Winkelcentrum) Nieuw Sloten, het eindpunt van tram 2 en ‘de stad’. Niet pal naast de bushalte. Niet op 180 meter afstand– van deur tot deur – van een basisschool voor speciaal onderwijs. En niet bij een monumentaal dorpje met een dorpspleintje, speeltuin, parkje en heel veel stegen en talloze achterafjes uit zicht. Ook het schoolbestuur en de Medezeggenschapsraad spreken hun ernstige zorgen uit over wat de komst van deze cliënten zal doen met de veiligheid van deze kwetsbare kinderen.

Op te vangen doelgroep op Sloten veel complexer
Daarnaast is er in twee van de drie genoemde locaties sprake van de opvang van cliënten met minder zware en minder veelzijdige problematiek, die daar bovendien soms ook slechts tijdelijk worden opgevangen. Cliënten op deze locaties zijn veelal niet uitbehandeld en daarom hoopt en verwacht men dat men de opvang op enig moment weer zal kunnen verlaten.
Nog een belangrijk verschil: het gebruik van harddrugs is niet in al de door Terwel genoemde locaties toegestaan. Op het kleine Sloten wel. Dat kan helaas niet anders, omdat deze cliënten verdrietig genoeg wel zijn uitbehandeld. En dus niet meer kunnen of willen afkicken of resocialiseren in de maatschappij.

De conclusie: De opvang in de drie genoemde locaties verloopt ongetwijfeld prima, maar ze zijn onvergelijkbaar met het Ditlaarpand in combinatie met de voor Sloten geplande extreem zware bewonersgroep. Het pand ligt op Sloten bovendien op een centrale plek vol verleidingen. En ook nog eens daar waar de kans groot is dat cliënten vaak met (kwetsbare) jonge kinderen in contact komen.
Het is juist de combinatie van deze factoren die ervoor zorgt dat Sloten niet geschikt is voor de opvang van deze doelgroep. Bij alle genoemde voorbeelden zijn bovendien geschikte binnenruimtes voor activiteiten aanwezig in totaal andere (maatschappelijke) omgevingen. Kortom, nu Terwel deze locaties als voorbeeld heeft genoemd, onderstreept zij zelf al hoe totaal ongeschikt het pand en de omgeving op Sloten zijn voor deze doelgroep.

Veiligheid, omzetderving, nepspoed en vertrouwen
Nog onwetend van de voorbeelden die de stadsdeelvoorzitter later die vergadering zou noemen, spraken op 25 augustus opnieuw vijf personen in. De op Sloten geboren Norah Hilbrink (14) beet het spits af. In haar bijdrage deelde zij haar oprechte bezorgdheid wat de komst van deze personen zal doen met de veiligheid van kinderen op het dorp. Zij heeft geen vertrouwen meer in de gemeente. Mede omdat de gemeente in de afgelopen periode op het dorp op andere terreinen veel steken heeft laten vallen.

De geboren Slotense Norah Hilbrink (14). Foto: Cees Fisser.

Opticien Eran Deijl zei namens de Winkeliersvereniging Nieuw Sloten dat ondernemers rond het Belgiëplein ernstige verstoringen in de openbare ruimte verwachten. Die tot omzetdervingen zullen leiden. Het recent opgeknapte Belgiëplein zal dan – tot zijn grote verdriet – ook een ideale hang- en bedelplek worden met veel zit- en liggelegenheid en met twee supermarkten én een slijterij.

De ervaren voormalige jeugdarts Susan Osenga liet weten vooral bezorgd te zijn over de risico’s voor de kwetsbare leerlingen, die naar het speciaal basisonderwijs op De Driesprong gaan. Op een steenworp afstand van de school, met de bushalte pal voor het opvangpand waar leerlingen soms langere tijd op de bus wachten, die eens per half uur rijdt. En op hun zelfstandige wandeling naar de eindhalte van tram 2 passeren zij ook het Ditlaarpand. Osenga betoogde dat tot elke prijs voorkomen moet worden dat juist deze doelgroep in contact komt met criminaliteit. Preventie is volgens haar noodzakelijk, want – als kinderen eenmaal in contact zijn gekomen met criminaliteit – is het erg moeilijk om ze daar weer uit te krijgen.

De felle kritiek van dorpsraadsvoorzitter Sjoerd Jaasma richtte zich onder andere op de paniekreactie waardoor de gemeente snel ad hoc is gaan handelen. Jaasma is er van overtuigd dat de wethouder dit besluit heeft genomen zonder dat er eerst gedegen onderzoek door haar ambtenaren heeft plaatsgevonden. Dit laatste ziet hij bevestigd omdat de gemeente niets wil delen over uitgevoerd onderzoek. En ook niet waar op gebaseerd is: op welke aannames en met welke afwegingen ten aanzien van het pand en de omgeving van de Ditlaar.

Jaasma vroeg zich af hoe de gemeente dan kan weten of deze locatie inderdaad geschikt is voor deze doelgroep: “Het gaat immers niet om zomaar een doelgroep, maar om dezelfde mensen met wie geen afspraken te maken zijn. En die op het Dijkgraafplein nu al jaren zoveel overlast veroorzaken dat zij daarvandaan snel moeten verhuizen.” De dorpsraadsvoorzitter vermoedt dat deze locatie op Sloten toevallig ongeveer gelijktijdig met de gedwongen verhuizing van deze cliënten op de gemeentelijke radar is gekomen. En dat het hier niet gaat om een paniekreactie en niet om een gedegen bewuste gerichte keuze dat het Ditlaarpand en Sloten echt geschikt zouden zijn om deze doelgroep op te vangen.

Dorpsraadsvoorzitter Sjoerd Jaasma. Foto: Cees Fisser.

Tot slot fileerde Martijn de Vreeze dat de gemeente geen vertrouwen wekt door hun boodschap te verhullen in teksten, die de waarheid op zijn minst verhullen.

Het is te hopen dat wethouder Pels al deze persoonlijke sterke verhalen te zien en horen krijgt.

“Wethouder, lever maatwerk voor Sloten”
Diverse woordvoerders in de SDC benadrukten dat “het in dit geval geen geval van ‘not in my backyard’ is. De vele insprekers – onderbouwen goed waarom déze doelgroep op déze locatie – niet gewenst is. Omwonenden staan open voor opvang van een andere maatschappelijke aard, die hier wel past.” Vooral het feit dat Sloten zeer kinderrijk, talrijke maatschappelijke functies voor kinderen en jongeren herbergt en veel (groene) achterafjes buiten het zicht heeft, roept grote zorgen op.”

Of zoals de VVD uitlegde: “Het gaat hier niet om de discussie of we het Dijkgraafplein of het Delflandplein moeten ontlasten. En ook niet of we kwetsbare mensen een dak boven het hoofd moeten bieden. Dat staat buiten kijf. Maar wél over hoe de veiligheid buiten de opvanglocatie voldoende geborgd kan worden. Over wanneer duidelijk wordt welke maatregelen worden getroffen om de veiligheid en het gevoel van veiligheid in de openbare ruimte te garanderen. Zeker voor kinderen. En is er híer dan wel voldoende capaciteit bij Handhaving om ook ’s nachts meldingen snel op te pakken?”

De vertegenwoordigers van de politieke partijen kregen opnieuw niet op al hun vragen heldere antwoorden van portefeuillehouder Terwel, die de komst van deze doelgroep naar deze opvang blijft steunen. Nog altijd ontbreekt de gemeentelijke onderbouwing of bij de keuze voor de Ditlaar bijvoorbeeld:
• welke harde randvoorwaarden in relatie tot deze doelgroep zijn onderzocht met welke uitslag;
• welke andere  locaties in andere stadsdelen zijn afgewogen en waarom die zijn afgevallen en waarom is er gekozen voor de Ditlaar;
• welke randvoorwaarden gelden voor de omgeving en is het feit dat voordeur van de De Driesprongschool op 180 meter ligt meegenomen;
• hoe zou de dag- en avondbesteding voor deze zware doelgroep er volgend de gemeente uit kunnen zien wetende dat er inpandig geen geschikte ruimte aanwezig is voor aanbod van een dag- en avondbesteding.

PRO: “Morele onderbouwing besluit is voldoende”
De vertegenwoordiger van PRO vond het niet nodig om de zaak op deze manier te benaderen. Wat hun betreft volstaat een “morele onderbouwing” van dit besluit. Omdat er nu eenmaal op korte termijn onderdak gevonden moet worden voor deze mensen. De inhoudelijke beoordeling of deze locatie al dan niet geschikt is voor deze doelgroep laat PRO graag over aan haar eigen wethouder.

Tamar Frankfurther; 5 september en aangepast op 8 september 2026.

Lees verder op de website van de Werkgroep Ditlaar 3…

Kunstenaar en mede-initiatiefnemer voor de monumentenaanvraag Elsbeth Pluimers zal op 5 en 6 september 2026 een excursie naar een unieke boom organiseren. 

Als u mee wilt lopen, kom dan op een van beide dagen om 14 uur naar het Verzamelen op het Middenterrein van Nieuw en Meer bij de bar ter hoogte van de Oude Haagseweg 125, Sloten.

Gerard Riksen en Elsbeth Pluimers van de Terrein Onderhoud Commissie van de Stichting Nieuw en Meer namen het initiatief om contact op te nemen met de gemeente. Zij vroegen aan de boomexperts of de Hollandse Linde in aanmerking zou komen om gemeentelijk monument te worden. Ja dus, met vlag en wimpel kwam hun boom door de strenge selectie van de Commissie Beschermwaardige Houtopstanden. Foto: Wouter van der Wulp.

Boom scoort op drie terreinen
De boom is qua uiterlijk bijzonder, staat op een historische plek én heeft al heel wat meegemaakt. De onafhankelijke Commissie Beschermwaardige houtopstanden heeft geadviseerd om deze unieke boom de monumentenstatus te geven. Het DB van stadsdeel Nieuw-West neemt hierover later een besluit.

Bijzondere boom op historische locatie
Er valt veel over de inmiddels monumentale boom te zeggen. Hij is mogelijk rond 1860 geplant, maar de boomexperts denken dat rond 1900 aannemelijker is. De boom heeft volgens de onafhankelijke monumentale bomencommissie een “opvallend uiterlijk”. Hoe dat zo komt, staat niet vast, maar de boomexperts vermoeden “dat de linde beschadigd is tijdens WOII”.

In de gebouwen waar nu de kunstenaars van Nieuw en Meer hun ateliers hebben, was voorheen een munitiedepot ondergebracht. “Tijdens WOII heeft de Duitse bezetter het terrein gebruikt voor opslag van onbekende goederen. Het zou goed kunnen dat de linde tijdens de oorlog is beschadigd. Mogelijk door geallieerd vuur of door kap voor het hout. Wat wel vaststaat is dat de boom sindsdien lange tijd vrijuit – zonder menselijk ingrijpen – heeft kunnen groeien.”

De precieze locatie van de Hollandse Linde. Afbeelding: Gemeente Amsterdam.

Staat deze linde hier nog over duizend jaar?
Deze Hollandse Linde is een zogeheten bundellinde. Dat betekent dat de boom bestaat uit verschillende vergroeide stammen. Hij staat verscholen in het groen bij het ateliercomplex van de Stichting Nieuw en Meer. Dat is op de landtong van ongeveer 3,7 hectare, die begrensd wordt door het water van de Nieuwe Meer en de Ringvaart van de Haarlemmermeer.

De boom heeft een kroondiameter van 15 á 20 meter en een stamomtrek van 325 cm. Zijn conditie is goed en de experts geven hem nog minstens 15 levensjaren. Dat is het maximale dat boomexperts kunnen aangeven, maar linden kunnen wel duizend jaar worden als de omstandigheden goed blijven. Dat is nog eens goed nieuws tussen de veelal droevige nieuwsberichten over de flora en fauna in de Nederlandse natuur.

Tamar Frankfurther; 20 augustus 2026.

Zie ook:

* Advies Commissie Beschermwaardige Houtopstanden MenA gemeente Amsterdam over Bundellinde Nieuw en Meer. 27 mei 2026.

* Boompaspoort Bundellinde Hollandse Linde Nieuw en Meer naar aanleiding van schouw. 8 april 2026.

* Een bijzondere linde aan de rand van Amsterdam. Nico Jansen. december 2025.