Nieuw-West – Naast zeer lokale politiek krijgt de Stadsdeelcommissie ook te maken met Grootstedelijke projecten, waarbij de gemeente Amsterdam, te weten: B&W én de Gemeenteraad bepalen wat er gaat gebeuren.
Door: CeesFisser@Westerpost.nl
Tijdens de vergadering op 3 juli 2018 kreeg de SDC een presentatie van senior stedenbouwkundige, Maurits de Hoog over Grootstedelijke plannen voor het ‘Groot-Amsterdamse Bos’. Oftewel: het Amsterdamse Bos, inclusief de Oeverlanden aan de noordzijde van de Nieuwe Meer plus de strook ten noorden van de A4 tot aan de Sloterweg!
In het gemeentelijk beleid ‘Koers 2025’ zijn gebieden in Amsterdam gezocht waar nog ruimte is voor woningbouw. De Oeverlanden worden daarin als laatste optie genoemd, nadat elders in de stad al 100.000 nieuwe woningen gebouwd zullen zijn – met de aantekening, dat de groeiende stad ook behoefte heeft aan groen voor recreatie.
Niet als, maar wanneer?
Het afgelopen half jaar heeft de gemeente Amsterdam, samen met de huidige gebruikers van het gebied, gekeken welke kansen er zouden zijn (voor Amsterdam) om het gebied van de Oeverlanden intensiever te gaan gebruiken. Er zijn vier thema’s onderzocht: natuur, sport, wonen & werken en cultuur.
* Bij het thema Natuur is gedacht aan betere bereikbaarheid (openbaar vervoer) en het beter ontsluiten voor fietsers. Er moeten meer bewoners (vooral uit Nieuw-West) voor recreatie gebruik kunnen maken van het gebied. [NB. op de huidige halte die Bus 69 nu nog heeft bij de Oeverlanden, wordt met de komst van de Westtangent niet meer gehalteerd; CF] Uit een enquête via internet is gebleken dat ouders met kinderen de Oeverlanden nu mijden, vanwege het cruisegebied. De Hoog heeft contacten gelegd met het COC en de politie om te kijken wat er op korte termijn gedaan kan worden.
* Ook als men denkt aan kansen voor Sport, denkt men als eerste aan het toegankelijker maken van het gebied. Vooral het ‘Rondje Nieuwe Meer’ is een veel gehoorde wens: een doorgaande fietsroute vanaf de landtong naar het Amsterdamse Bos en/of een verbinding vanaf de zijde van Badhoevedorp. Wat betreft sportparken – zoals het Sportpark Sloten – schijnt er een ontwikkeling te zijn van gesloten parken, naar open parken, waarbij sport en recreatielandschap in elkaar over gaan.
* Bij Wonen en Werken denkt men aan ontwikkelingen ten noorden van de A4 in relatie tot het doortrekken van de N|Z-lijn naar Schiphol. Ook denkt men aan een extra NS-station (Anderlechtlaan of Huizingalaan). In oude leegstaande bedrijfspanden hebben zich inmiddels veel kleine bedrijven gevestigd. Met woningbouw ten noorden van de A4 zou het gebied kunnen uitgroeien tot een “poort en aanjager van kansen en ontwikkelingen”. Er wordt zelfs gedacht aan een tram naar de Oeverlanden. In het Schinkelkwartier (tussen Schinkel en Rieker Businesspark) is plek voor 10.000 nieuwe woningen.
* Op het gebied van Cultuur is men ervan uitgegaan, dat alles wat er nu in het Amsterdamse Bos en de Oeverlanden groeit en bloeit, in feite het werk is van wat mensen daar hebben aangelegd (Amsterdamse Bos v.a. 1931). Een idee is: een nieuw natuurhistorisch museum in de Oeverlanden. Verder zouden kunstenaars de gelegenheid moeten krijgen op met ideeën voor het gebied te komen, met in het achterhoofd dat Amsterdam 750 jaar bestaat in 2025. Een voorbeeld is een zelf-varende pont tussen de kop van de landtong en het Amsterdamse Bos.
Al met al leek het er bij de presentatie op, dat de vraag “Wat als” (de gemeente gaat ontwikkelen) niet relevant meer is. De huidige gebruikers moeten zich vooral instellen op de vraag “Wat wanneer” (de gemeente vraagt om input voor ontwikkeling).
Plannen en daarna uitvoeren
Dat de ontwikkeling eigenlijk al begonnen is, bleek uit de stelligheid waarmee De Hoog zei dat de SDC de komende 4 jaar te maken zal krijgen met plannen voor een concreet project, dat over 4 jaar kan worden uitgevoerd. Althans, dat is de verwachting als de nieuw benoemde Amsterdamse Wethouders de resultaten tot nu toe zullen bestuderen. Welke rol onze SDC krijgt bij dit Grootstedelijke project is nog niet duidelijk.
Mustapha Daher (PvdA) was/is in elk geval van mening dat nieuwe ontwikkelingen alleen tot stand mogen komen met instemming van de organisaties die nu belangen hebben in de Oeverlanden.
Sarah Biddle (GroenLinks) ondersteunt het vergroten van de recreatieve waarde van het gebied, maar wees er tegelijkertijd fijntjes op dat in gebieden in de Ecologische Hoofdstructuur – zoals de Oeverlanden – geen nieuwe bebouwing mag komen. Zij steunt de initiatieven die bewoners(groepen) zijn gestart voor (zelf)ontwikkeling van het gebied.
Een bewoner – die bij uitzondering het woord kreeg – pleitte voor een goede nul-meting waarbij ook de huidige waarde van het gebied bepaald wordt. De voorzitter van de Vereniging De Oeverlanden Blijven, Liesbeth Stricker, voegde daar nog aan toe dat de VDOB een boekje heeft uitgegeven met daarin 2500 plant- en diersoorten die in de Oeverlanden voorkomen.
Meer info: www.amsterdam.nl
Uit: de Westerpost van 18 juli 2018.
Nadat in 1985 de bouwplannen voor de Oeverlanden zijn ingetrokken heeft de gemeente Amsterdam ons gebied bepaald stiefmoederlijk behandeld. Met zeer beperkte middelen heeft de vereniging beheer en inrichting op zich genomen. Het is verheugend dat de gemeente na ruim 30 jaar een positieve belangstelling voor het Nieuwe Meer gebied aan de dag legt.
Het is niet zomaar een stadsrand, hier moet goed nagedacht worden hoe de toekomst vorm gegeven wordt. Nu er een stadsbestuur met een wat betere signatuur aangetreden is, met oog voor natuur en recreatie, mag gerekend worden op een gunstiger grondhouding. De bedoeling is om het beheergebied van het Amsterdamse Bos uit te breiden met de Oeverlanden en Riekerpolder, en het gebied ten westen van de Ringvaart tot de A9. De strijd gaat om de mate van verstedelijking die mag worden doorgevoerd. Wel of geen metrostation bij de Anderlechtlaan, stedelijke functies in het volkstuinpark Ons Buiten of in de laatste restanten polderland.
De heersende ambitie van het ambtelijke apparaat van Amsterdam gaat uit naar zeer stevige groei van economie en inwonertal. Of deze ambitie door de nieuwe gemeenteraad en B&W voldoende getemperd kan worden is nog maar de vraag. In Amsterdam gaat de ambtenaar makkelijk aan de haal met de politicus. Aan de vereniging de taak om samen met Ons Buiten en de kunstenaars van de landtong voldoende tegenmacht te organiseren.
Onze leidraad is en blijft dat moet worden ingezet op zo min mogelijke verstedelijking en zo optimaal mogelijke inrichting en beheer van de natuur- en recreatiegebieden van de Oeverlanden en het Nieuwe Meer. Met de toenemende drukte is de aanwezigheid van dit gebied met rust en ruimte noodzakelijk voor een duurzame en leefbare stad.
Ruim honderdtien jaar geleden dacht Jac. P. Thijsse hier al over na en formuleerde in 1908 in het Handelsblad aldus: “Op deze wijze krijgen we, zonder groote onkosten, niet een park maar een parklandschap, met het Nieuwe Meer als centrale waterpartij.” Als we over de grote lijn overeenstemming kunnen bereiken, indachtig het bovenstaande idee, dan kunnen de meer gedetailleerde kwesties opgelost worden. Waarbij vooral de schoonheid van het eindbeeld voorop dient te staan.
De volgende eeuwen kunnen we dan met een gerust hart tegemoet gezien, ook al groeit het inwonertal naar het afschrikwekkende 2 miljoen. Met goed beheer en handhaving blijft hier een oase van rust en levensvreugde bestaan, groene en blauwe longen van de stad, kraamkamer van bloemen en vlinders.
Uit: De nieuwsbrief van Vereniging ‘De Oeverlanden Blijven!’; juli 2018
Zie ook: www.oeverlanden.nl
Wat gaan we doen?
Het wegdek van de Osdorperweg wordt geheel vernieuwd. Tegelijk met het groot onderhoud wordt de weg aangepast aan de huidige verkeersveiligheidseisen. Zo komt er een vrijliggend fietspad en maken we wegversmallingen.
Daarnaast maken we de kruising Osdorperweg / Ookmeerweg veiliger:
* Aan beide kanten van de Ookmeerweg komen fietsoversteekplaatsen met vluchtheuvels.
* We verleggen de fietspaden een beetje waardoor er meer ruimte komt tussen rijbaan en fietspad. Hierdoor zien fietsers en automobilisten elkaar ook beter aankomen.
* Er komen nieuwe lijnen op het wegdek.
Onderzoek naar nog veiliger kruispunt
De gemeente onderzoekt hoe het kruispunt nog veiliger gemaakt kan worden en hoe tegelijk de doorstroming kan worden verbeterd. Het onderzoek is in 2018 begonnen en het duurt naar verwachting 2 á 3 jaar voordat deze plannen kunnen worden uitgevoerd.
Waar?
De Osdorperweg verbindt Osdorp met Halfweg. De weg tussen de Joris van den Berghweg en Halfweg (gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude) wordt vernieuwd.
Wanneer?
* September 2018: Start werkzaamheden kruising Osdorperweg / Ookmeerweg
* 2018: Eind van dit jaar moet het ontwerp van de Osdorperweg definitief zijn.
* 2019: Uitvoeren van diverse onderzoeken, aanvragen vergunningen en selecteren van de uitvoerende aannemer.
* 2020: Start vernieuwingswerkzaamheden (meteen als de werkzaamheden aan de N200 (Haarlemmerweg) klaar zijn.
Van: www.amsterdam.nl
De afgelopen maand zijn meer Amsterdammers betrokken geraakt bij de Lutkemeerpolder.
Er gaan steeds meer stemmen op dat het stuk uniek Amsterdam helemaal niet bebouwd mag worden. Op de website www.behoudlutkemeer.nl verzamelen ze informatie over de polder. Organisaties die behoud van de polder onderschrijven en dit willen steunen kunnen een mail sturen naar info@behoudlutkemeer.nl.
Vanuit dit samenwerkingsverband is ook het Lutkemeer Leger opgericht. Daar gaan we nog meer van horen is ons medegedeeld… In ieder geval is er een actiekamp aangekondigd op 15 en 16 september. De Boterbloem volgt al deze ontwikkelingen op de voet en zal via de nieuwsbrief ook anderen informeren hierover.
Uit: de Nieuwsbrief de Boterbloem; juni 2018.
Van: https://de-boterbloem.email-provider.nl/web/vdusdvzpak/6b3oahttxr/y7hq5qobhz/18m9s94f7o
Zie ook: www.reddeboterbloem.com
De akkers van de Boterbloem, maar ook het omliggende land vormen een uniek historisch ensemble. Het originele kavelpatroon, zoals het is aangelegd direct na de drooglegging van het Lutkemeer, is hier nog zichtbaar. En daarmee dus ook de agrarische geschiedenis van Amsterdam. Drie van de vijf originele boerderijen zijn er nog en in het landschap is nog veel terug te vinden uit de periode eind 19e eeuw.
Reden genoeg voor de historische vereniging Sloten-Oud Osdorp en Bond Heemschut om bescherming aan te vragen voor de polder. “De gehele omgeving van de Lutkemeer aan zowel de Amsterdamse als de Haarlemmermeerzijde, wordt ingericht als bedrijventerrein en kantorenpark. Daarmee wordt het belang van conservering van dit deel benadrukt. Niet alleen de historische- en natuurwaarden billijken bescherming, ook het feit dat zij, omzoomd door bedrijventerreinen, een rol van betekenis vervult als tegenhanger van de verrommeling aan de randen van de stad” aldus Bond Heemschut. De aanvraag ‘beschermd dorpsgezicht’ is ingediend bij het college van B&W en wacht beoordeling aldaar.
Uit: de Nieuwsbrief de Boterbloem; juni 2018.
Van: https://de-boterbloem.email-provider.nl/web/vdusdvzpak/6b3oahttxr/y7hq5qobhz/18m9s94f7o
Zie ook: www.reddeboterbloem.com
Het gaat zowel op Oud Osdorp als op Sloten goed met de ooievaars van de lichting 2018.
De jongere derde ooievaar op Oud Osdorp, die door ringer Engbert van Oort eigenlijk was opgegeven, heeft het (vooralsnog) gered! Hij krijgt als nakomertje geen ring en wordt liefdevol gevoerd door zijn broer/zus door eten uit diens snavel te laten pikken.
De oudste oefent zijn vleugels, maar ze lijken alle drie nog nestgebonden. Mogelijk heeft dat te maken met de benjamin, die nog beschermd moet worden. De waarschijnlijk jonge ouders zijn niet zo verzorgend als buurvrouw Anja Rol graag had gezien.
Op Sloten maken de drie jongen al steeds langere vluchten. Wie het uitgebreide ringverhaal (met alle metingen en meer foto’s) nog eens wil nalezen, kan terecht op de website geheugenvanwest.nl.
Tamar Frankfurther
Uit: de Westerpost van 18 juli 2018.
Dát er woningen gebouwd gaan worden in het hart van het Beschermd Dorpsgezicht Sloten pal naast een gemeentelijk monument… ja… dát klopt. Maar… wát er gaat komen; dat staat nog helemáál niet vast! De door de projectontwikkelaar bevestigde doeken doen je anders geloven…
De gemeente heeft eerder al laten weten dat de volledige inspraakprocedure voor de bouw van deze huizen door projectontwikkelaar Lebo zelfs nog gestart moet worden. Dat Lebo nu al doeken ophangt – alsof dit het eindresultaat is van inspraak die nog moet beginnen, wordt door de omwonenden – om het zacht te zeggen – niet gewaardeerd. Omwonenden en andere Slotenaren zouden graag voorafgaand aan het indienen van de bouwaanvraag met Lebo in gesprek gaan over de plannen. Voorwaarde is dan natuurlijk wel dat Lebo in dat proces niet per se vasthoudt aan zijn eigen (goedkopere?) ideeën. Anders kun je dat niet een “echt gesprek van twee kanten” noemen.
Maatwerk is vereist
De ontwikkelaar van het Ditlaar-shortstay-hotel had dit indertijd wél goed begrepen. Die bouwplannen zijn dan ook in pais en vree onder regie van de gemeente samen met het dorp ontwikkeld. Er is maatwerk geleverd. Deze oorspronkelijke plannen zijn gedurende een rustig doorlopen open voortraject aangepast en verbeterd (vond ook de ontwikkelaar). Zo zou het dorp Sloten het ook graag zien gebeuren bij dit bouwplan, dat nog véél gevoeliger ligt, omdat het echt mídden op Sloten is.
Levensgevaarlijk
Het Kuykhof (de leuke projectnaam verwijst naar de familie die het garagebedrijf runde) ligt ingebouwd – vlak naast o.a. lage steeghuizen. Een kritische vraag is bijvoorbeeld: “Waarom volgt Lebo de contouren van de voormalige bebouwing niet, zodat de lage arbeiderswoningen ernaast even veel daglicht als voorheen in hun woonkamers houden?” Een ander (historiserend) ontwerp (voor bij voorkeur starterswoningen) zou bovendien veel beter aansluiten bij de omliggende oude dorpse bouwstijl. Wat nu wordt gepresenteerd is ook nog eens levensgevaarlijk, omdat voordeuren dan – zonder stoep! – uitkomen op de smalle Lies Bakhuyzenlaan. Lebo’s vorige Slotense project (dat appartementencomplex schuin aan de overkant) was natuurlijk geen succes voor het dorpsgezicht. Bij de vernieuwing van het Osdorpplein speelt deze grote projectontwikkelaar zo te zien een hoofdrol. Lebo is dus geen kleine ontwikkelaar, die alleen dit ene projectje uitvoert.
Mocht u belangstelling hebben voor één van deze woningen, verwacht dan niet dat dit project snel gerealiseerd is. Nu weet u alvast dat zéker nog niet vaststaat dat de op de doeken afgebeelde woningen de definitieve ontwerpen zijn.
Tamar Frankfurther
Uit: de Westerpost van 11 juli 2018.
Zo zie je maar: je denkt het na een paar jaar ervaring allemaal wel te weten… maar nee hoor… Dit jaar is het ons niet gelukt om te zien wanneer de lichting 2018 was geboren. Gevolg: we hebben geen kleuter-ooievaars geringd, maar het waren al opstandige tieners…
Normaal gesproken is het de bedoeling dat jonge ooievaars op een leeftijd van ongeveer 45 dagen geringd worden. Dan glijdt de ring niet meer van de inmiddels voldoende ontwikkelde poot én kan een ooievaar nog niet in paniek achteruitlopen en daardoor per ongeluk naar beneden vallen. Als het nest voor het ringen wordt verstoord, vliegen de ouders weg en houden kleuters zich schijndood. Zij kunnen immers nog geen kant op. Het is echter lastig om precies te weten wat er hoog op het nest gebeurt. Vooral ook, omdat na de geboorte van de oudste er gewoon nog wordt doorgebroed op de andere eieren. Tussendoor kotsen de ouders snel even eten uit voor het kroost dat er al is, maar dat moet je maar nét dat ene moment waarnemen. En daarvoor moet je vaak langer dan een uur naar boven staren… De oudste en de jongste schelen makkelijk twee weken… Enfin, de jonkies op beide locaties bleken al zeker zestig dagen oud!
Lutkemeerschool
Op de zuidwest-schoorsteen van de voormalige Lutkemeerschool bleken drie jonge ooievaars te wonen. Het nest is hier goed te bereiken met een hoogwerker. De firma Peinemann Amsterdam (uit het Westelijk Havengebied) was zo aardig om het ringen enthousiast te sponsoren. Peter Lampe manoeuvreerde het bakje behendig bij het nest. Ringer Engbert van Oort haalde de tieners uit het nest en beneden werden ze opgemeten en gewogen. De twee grote jongen kregen ringnummers 5E798 en 5E799 en waren goed op gewicht, respectievelijk 3.507 en 2.854 gram. Met snavels van ongeveer 10 cm en vleugels van 37 cm. Maar er zat ook nog een nakomertje met donsveertjes in het nest, dat nog geen maand oud was. Deze woog slechts 1.409 gram. Zijn pootje was nog te klein voor een ring en… uit ervaring kon Engbert voorspellen dat deze peuter-ooievaar het niet zal gaan redden…
Natuurpark Vrije Geer
Vervolgens stond op Sloten boomverzorger Kasper van den Bos van De Wit Groenvoorziening klaar om zijn ladder tegen het paalnest op Natuurpark Vrije Geer te zetten. Dat deed hij en… floep… een ooievaar sprong naar beneden! En toen nóg één! Iedereen schrok natuurlijk… Ze maakten echter gelukkig een zachte landing in het riet. Beheerder Henk Damen had voor de zekerheid het riet rond de paal niet weggemaaid… Ze waren zó geschrokken van de ladder, dat ze de benen namen en naar beneden kukelden. Ze konden immers nog niet vliegen… Nu werd meteen duidelijk waarom het zo belangrijk is om nauwkeurig te weten wanneer de ooievaars geboren zijn…
Het kwam allemaal goed. Engbert legde de tieners neer en de overgebleven kleuter in het nest werd door Kasper naar beneden getakeld. Ze kregen alle drie een ring (nummers 5E850, 5E851 en 5E852), werden gemeten (zwaarste: 3.643 gram!) en liefdevol teruggelegd in het nest. Waarna mama en papa zich weer over hun kroost ontfermden en de rust weerkeerde… Als een uitgebreider (beeld)verslag van dit ringavontuur op geheugenvanwest.nl staat, wordt dat in deze Rubriek vermeld.
Tamar Frankfurther
Uit: de Westerpost van 4 juli 2018.
Zie ook: www.ooievaars020.nl
Zie ook: www.geheugenvanwest.nl
Nagekomen bericht
Op 7 juli meldde Anja Rol, buurvrouw van het nest op de Lutkemeerschool, dat ook het jonge nakomertje nog altijd leeft en vol overgave gevoerd wordt door de ouders! Het jong kan inmiddels staan. Anders dan ringer Engbert verwachtte, is dit jong dus niet uit het nest gegooid! De benjamin groeit goed, maar is nog wel kleiner dan zijn jaargenoten.
“Helaas, ook in groene Nieuw-West wordt dit nare onverwoestbare onkruid steeds vaker gesignaleerd”, zo laat de oplettende Slotenaar Willem Kleyn weten. De Duizendknoop oogt als een gewone plant en wordt dus vaak herkend op zijn ware aard.
Weg met de Japanse Duizendknoop!
Dit allesverwoestende onkruid rukt op in Amsterdam en zeker ook in het landelijk gebied.
Samen kunnen we deze razendsnel groeiende plant de wereld uit helpen door hem met wortel en tak
te verwijderen. Op het dorp Sloten groeit-ie bijvoorbeeld al langs de Lies Bakhuyzenlaan…
Voor zover nu bekend, staat hij op de Poeldijkstraat en de Titus van Rijnstraat in Slotervaart; op de Seineweg in het Westelijk Haven gebied; Sloten (Lies Bakhuyzenlaan en Ringvaartdijk); Oud Osdorp (Lutkemeerweg en Nico Broekhuyzenweg); De Oeverlanden: diverse plekken.
Deze monsterlijke Duizendknoop groeit razendsnel (tot wel 10 cm per dag!), verdringt andere planten en verspreidt zich via sterke wortels onder de grond. Het onkruid is zo krachtig dat het plaveisel, funderingen en muren van huizen kan doorboren! Deze plaag moet duidelijk worden gestopt.
Hoe te bestrijden?
Als de plant in uw eigen tuin groeit, dan is de enige manier om van deze plant af te komen om hem helemaal met álle wortels uit te graven. Snoeien heeft geen zin; sterker nog, daardoor gaat hij alleen maar harder en meer in de breedte groeien…
1. Waarschuw uw buren, zodat zij ook waakzaam zijn.
2. Graaf de planten uit en stop ze met wortel en al (let op dat u álles afvoert!) in een afgesloten vuilniszak bij het restaval en vooral NIET bij het groenafval of op de composthoop. Anders gaat de Japanse Duizendknoop zich op die manier weer opnieuw verspreiden. Een klein stukje van één cm wortel is al voldoende om opnieuw te gaan groeien en woekeren. De planten kunnen zich niet vermeerderen via de bloemen of zaden. Die vormen dus geen risico.
Als u de Japanse Duizendknoop (zie illustratie en als de plant heel snel groeit, is het hem!) in uw tuin hebt, meld dit dan (liefst met foto) aan de heer Brouwer van de gemeente Amsterdam via a.brouwer@amsterdam.nl.
Uit: de Westerpost van 27 juni 2018.
Laat de postbode eindelijk een keer minder nonchalant zijn elastieken zomaar op de grond gooien en laat iedereen – die er een op straat ziet liggen – ze in de prullenbak gooien!
Op Natuurpark Vrije Geer worden drie jonge ooievaars gevoerd en groot gebracht door hen zorgzame ouders. De ouders verlaten om de beurt het nest om lekkere hapjes voor hun kroost te zoeken. Zoals hier op de foto… Papa-ooievaar denkt dat hij een lekkere vette regenworm aan zijn kind geeft, maar nee… het is een post-elastiek! Ongetwijfeld zit dit elastiek inmiddels in de maag van een van zijn hongerige kinderen…
Foto: Janine Kerste.
Uit: de Westerpost van 27 juni 2018.