Greenstay Ditlaar bijna klaar

De entree van het dorp Sloten aan de kant van de Ditlaar is het afgelopen jaar enorm veranderd. Stond hier eerst een ontsierend kantoorpand (oorspronkelijk spijkerbroekenwinkel), nu is het shortstayhotel bijna klaar. In mei gaat het open.

De kleur van het pand wijkt af van de gepresenteerde schets, maar de waardering
voor het ontwerp van het hotel is hoog. Vanaf half maart start de proef-verhuur
op de eerste verdieping en in mei volgt de opening.

De meeste bewoners en bezoekers van Sloten zijn tevreden met deze nieuwe blikvanger van het dorp. Kritische verbazing is er wel over de kleur van het pand. “Het is veel donkerder geworden dan ons was voorgespiegeld. Daardoor voelt het pand een beetje als ‘een muur’ rond het dorp. Dat was niet de bedoeling”, is een vaak gehoorde mening. Ook is de zichtlijn naar de kerktoren vanaf het fietspad uit Nieuw Sloten – anders dan beloofd – verloren gegaan.

Te donker maar mooi
Maar, overall is men te spreken over het ontwerp van het pand. Men rekent erop dat de kleur van het pand straks zal verschralen en dat het pand dan wél het voorgespiegelde vriendelijker lichtere uiterlijk krijgt. De architect geeft aan dat “je natuurlijk nooit uit moet gaan van de werkschets”, die wél op het hek rond het project hangt. “Bij het ontwerp is uitgegaan van het uiterlijk van een donkere houten schuur en daarom is het hout in deze donkere kleur bewerkt.”

Het is niet vreemd dat veel Slotenaren positief zijn over het uiterlijk van het pand. Er is immers van tevoren regelmatig overleg geweest met de architecten. Het basisontwerp was al mooi. Daar bovenop heeft de architect oprecht geluisterd naar alle commentaren en zijn de bouwtekeningen daadwerkelijk aangepast! Pas toen er overeenstemming met het dorp was over het pand, is de bouwaanvraag ingediend. Geen enkele Slotenaar heeft toen nog bezwaar gemaakt. Een bijzonder prettige werkwijze! Hoe mooi zou het zijn wanneer ook de andere projectontwikkelaars deze werkwijze zouden volgen (of daartoe door de gemeente aangezet zouden worden).

Een sloot ervoor?
“Wat zijn ze daar in de voortuin aan het doen?”, vragen nieuwsgierigen zich af. Het antwoord: Nee, het wordt geen sloot, maar een ‘plasberm’. Deze plasberm wordt beplant en groeit straks zo vol dat je er niks meer van ziet. Hij krijgt een wateropvangende, waterzuiverende en ecologische functie voor flora en fauna. Hiermee wordt de naastgelegen Hoofdgroenstructuur De Groene AS versterkt. Een prima zaak. Je betreedt het hotelpand straks via de brug.

Wijze les
Het wordt opnieuw duidelijk dat de laagdrempelige ‘artist impression’ (het mooie verkoopplaatje in de folder, website en op het hek) niet precies aangeeft hoe een pand er in het écht uit gaat zien. Dit is voor de Slotenaren een wijze les om rekening mee te houden bij al die andere bouwplannen die projectontwikkelaars in de komende periode in het dorp willen realiseren: Vertrouw dus vooral níet op de schetsen (vanuit vogelvlucht-perspectief waardoor huizen kleiner lijken!) die u te zien krijgt, maar kijk naar de bouwtekeningen. Alleen dán krijgt u een eerlijk beeld van de hoogte, massa en kleur van het bouwplan!

Bij de foto:

Tamar Frankfurther

Uit: de Westerpost van 5 februari 2020.

Zie ook: Plannen Ditlaarhotel in volgende fase

 

Arbeidershuisjes als sloopafval

De adressen Sloterweg 711 – 715 bestaan niet meer. De laatste restanten van de 400 jaar oude állerlaatste arbeidershuisjes zijn op 30 januari 2020 verpulverd.

Ongetwijfeld verschijnen rond deze tijd de onderzoeksresultaten van het gemeentelijke onderzoek naar de cultuurhistorische waarden van de Sloterweg buiten het dorp. In die rapportage staat dan zeker hoe uniek deze laatste arbeidershuisjes waren…

Ze waren immers de laatste tastbare herinnering aan het leven van al die arbeiders, die werkten op de vele boerderijen van Sloten. De afbraak van onze cultuurhistorie gaat maar door…

In de gemeentelijke geldzucht om alle grondopbrengsten optimaal uit te melken vergeet de gemeente Amsterdam belangrijke immateriële waarden te koesteren.

Het is aan ons om de gemeente hieraan keer op keer te blijven herinneren en ons hard te blijven maken deze unieke cultuurhistorie van Sloten en Oud Osdorp zo veel mogelijk te behouden!

Tamar Frankfurther

Uit: de Westerpost van 5 februari 2020.