Tijdelijke bestrating Lies Bakhuyzenlaan: van de regen in de drup
Het lijkt bijna onmogelijk, maar tóch heeft de gemeente het voor elkaar gekregen om de situatie op de Lies Bakhuyzenlaan in het hart van Sloten verder te verslechteren.
Zonder communicatie vooraf ging de gemeente op 26 februari 2026 de smalle laan tussen de Sloterweg en Tuinpark V.A.T. opeens bestraten.
Het tijdelijke wegdek van de Lies Bakhuyzenlaan ligt te hoog, heeft geen putten en loopt ook nog eens schuin af naar de arbeiderswoningen. Als dit zo blijft liggen, zal het regenwater zeker de luchtgaten van de niet onderheide woningen instromen en grote schade aan de panden veroorzaken. Aangezien het tijdelijke wegdek ver weg van de nieuwbouw en pal naast de oude woningen ligt, is de kans groot dat motorvoertuigen per ongeluk de kwetsbare arbeiderswoningen zullen beschadigen.
Links de inrit met de betonnen muurtjes, die niet thuishoren in het beschermde dorpsgezicht, die schade veroorzaken aan voertuigen die de parkeerplaats van de nieuwbouw oprijden, en die in de weg staan om vanaf de parkeerplaatsen aan de andere kant de laan op te rijden.
In één keer meteen goed straten
Het blijkt te gaan om een ‘noodbestrating’. Desgevraagd zegt de ‘omgevingsmanager’ hierover dat de omwonenden “op de hoogte waren gesteld tijdens een rondgang”. Die weten echter van niets. Bovendien doorkruist het herstraten het door de gemeente zelf gelanceerde ‘mediationtraject’. Ook de door de gemeente ingehuurde bemiddelingsadviseurs waren niet op de hoogte.
De bewoners begrepen het doel en de zin van deze bemiddelingspoging al niet en nu al helemaal niet meer. De Lies Bakhuyzenlaan moet immers gewoon zoals beloofd op het oude maaiveldniveau met de oude breedte worden aangelegd. Om hun goede wil te laten blijken, hebben de omwonenden en de Dorpsraad toch hun zegje gedaan. Tijdens deze mediation-gesprekken lieten zij duidelijk weten dat de gemeente het beste meteen in één keer de goede bestrating zou aanleggen. De kwetsbare monumentale woningen ondervinden bij alle werkzaamheden immers opnieuw trillingsschade.
Verwachte wateroverlast voor arbeiderswoningen
Herhaalde verzoeken aan de gemeente om te stoppen met de bestrating bleken gericht tegen dovenmansoren. Het gevolg: de tijdelijke bestrating ligt te hoog, loopt af richting de arbeiderswoningen, heeft geen putten of goten, heeft geen beschermrand aan de kant van de arbeiderswoningen en legt extra druk op de enkelsteens muren van deze woningen. Regenwater zal via de ventilatiegaten – die nu deels op en onder het wegdek liggen – in de rudimentaire funderingen van deze monumenten stromen. En: aangezien het tijdelijke wegdek ver van de nieuwbouw af ligt, worden (zware) motorvoertuigen gedwongen om pal langs de kwetsbare monumenten te rijden. Hierdoor wordt de druk op de woningen verder verhoogd.
Weg te smal voor draai op en af Lies Bakhuyzenlaan
De eerder uit het niets verschenen betonnen muurtjes – die niet zijn toegestaan in het beschermde dorpsgezicht – zorgen ervoor dat de altijd al smalle laan nu te smal is om de draai naar parkeerplaatsen aan weerszijden van de laan te kunnen maken. Ook de Postduivenvereniging ‘De Gevleugelde Vrienden’ – die met recht van overpad minimaal drie maal per week over de parkeerplaats van de nieuwbouw naar het clubhuis rijdt – ondervindt hiervan overlast: “We hebben al tweemaal schade gereden en het kost ons echt veel tijd om de draai naar de parkeerplaats te maken”.
“Maak dat greppeltje dan nu al!”
De aannemer geeft aan dat hij de werkzaamheden uitvoert zoals is opgedragen door de gemeente. De reactie van de omgevingsmanager op dit alles luidt: “indien nodig zal er een greppeltje worden gegraven dat uitmondt in de sloot”. Niemand begrijpt waarom de gemeente niet overlegt en geen voorzorgsmaatregelen treft om de gemeentelijke monumenten te beschermen: “Daartoe zijn ze toch verplicht?”
Tamar Frankfurther; 8 maart 2026.